Τι «παιχνίδια» παίζονται σε βάρος της Λίμνης μας; Οι όχθες της Παμβώτιδας στο στόχαστρο καταπατητών! Η Επιτροπή Οριοθέτησης απέρριψε αίτημα του Συλλόγ

Πολλά είναι τα… παιχνίδια που φαίνεται πως «παίζονται» σε βάρος της λίμνης Παμβώτιδας. Ενώ είναι σπουδαίας, πολύ σπουδαίας μάλιστα σημασίας η ακεραιότητά της όχθης της, εν τούτοις πολλοί την εποφθαλμιούν. Και η υπόθεση κάθε τόσο μπλέκεται όλο και περισσότερο…
Η όχθη της λίμνης έχει «μπει στο μάτι» διάφορων οικοπεδοφάγων που κάνουν τα αδύνατα-δυνατά για να την καταπατήσουν προς ίδιο όφελος.
Όπως καταγγέλλει με χθεσινή ανακοίνωσή του ο «Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων» η Επιτροπή Οριοθέτησης της Λίμνης Παμβώτιδας απέρριψε, ύστερα από 14 μήνες (!) το αίτημά του «περί επανακαθορισμού των οριογραμμών όχθης και παλαιάς όχθης της λίμνης».
Γιατί άραγε; Γιατί με τόση καθυστέρηση; Και τι εξυπηρετεί η συγκεκριμένη απόφαση; Ο Σύλλογος μιλά για «σκάνδαλο», γιατί η απόφαση αυτή «έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 1 του Ν. 2971/2001, το οποίο ορίζει ρητά και κατηγορηματικά την έννοια της παλαιάς όχθης ότι δηλαδή «…παλιά όχθη είναι η ζώνη ξηράς που προέκυψε από την μετακίνηση της οριογραμμής όχθης…» και διότι δεν έλαβε υπ’ όψη της, ως όφειλε, σύμφωνα με το άρθρο 6 του ίδιου νόμου τις αεροφωτογραφίες, τα επίσημα έγγραφα και τοπογραφικά διαγράμματα, που αποτυπώνουν και αποδεικνύουν την ύπαρξη του τεράστιου υδροβιότοπου στην περιοχή (εκτάσεως 3.500 στρέμματα περίπου), τα οποία με την οριοθέτηση της Επιτροπής κινδυνεύουν να γίνουν βορά από τους καταπατητές».
Η συγκεκριμένη Επιτροπή χάραξε την οριογραμμή της όχθης στο όριο του αρδευτικού αναχώματος. Όμως ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο ανάχωμα δεν είναι νόμιμο.
Ξεκαθαρίζεται ότι «η οριογραμμή της όχθης χαράσσεται στην πλησιέστερη φυσική γραμμή και ότι λαμβάνεται υπ’ όψη η ύπαρξη ευπαθών οικοσυστημάτων και προστατευομένων περιοχών καθώς και η γεωμορφολογία του εδάφους, η Επιτροπή Οριοθέτησης με την απόφασή της, άγνωστο για ποιους λόγους, καθόρισε την οριογραμμή της όχθης στο όριο του αρδευτικού αναχώματος, θεωρώντας το ως νόμιμο τεχνικό έργο παραβλέποντας όλα τα υπόλοιπα στοιχεία και κριτήρια που ορίζει ο νόμος».
Στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως «η κατασκευή του ποδηλατόδρομου επάνω στο αρδευτικό ανάχωμα και η οριοθέτηση της λίμνης στο όριο του αναχώματος, ανοίγουν τον δρόμο για οικοπεδοποίηση του σημαντικότατου υδροβιότοπου με καταστροφικές συνέπειες στο λιμναίο οικοσύστημα και καταδικάζουν την λίμνη για πάντα σε λίμνη – λεκάνη χωρίς ζωή και χωρίς μέλλον».
Μετά την εξέλιξη αυτή ο Σύλλογος αντέδρασε με νόμιμα μέσα. Πώς; «Καταθέσαμε σχετική προσφυγή στον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ηπείρου να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής και να κάνει δεκτό το αίτημά μας περί επανακαθορισμού της οριογραμμής της όχθης στην πραγματική και φυσική γραμμή, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψη η ύπαρξη του αναχώματος και της παλαιάς όχθης, στο φυσικό ανάγλυφο του εδάφους, που οριοθετεί η έκταση του υδροβιότοπου».
Είναι ανάγκη να υπάρξει άμεση αντίδραση, ώστε η λίμνη να προστατευθεί, γιατί εκτός από σπουδαίος υγρότοπος είναι και ιστορικό σημείο αναφοράς για τα Γιάννινα.

copyright Π.ΛΟΓΟΣ

Ολοι/ες στην πανεργατική απεργία στις 2 Απρίλη

Η επισφαλής εργασία σήμερα στην Ελλάδα, τείνει να καταστεί το κυρίαρχο εργασιακό πρότυπο για τους νέους εργαζόμενους. Πατώντας σε νόμους του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ έχει καταφέρει να πάει την κατάσταση στο απροχώρητο, με την ανεργία να αυξάνεται και την εργασία να ανταμείβεται με μισθούς-επιδόματα. STAGE, «μπλοκάκια», ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, μερική απασχόληση, ελαστικά ωράρια διαμορφώνουν ένα σκηνικό στο οποίο οι έννοιες εργασιακή ασφάλεια, προγραμματισμός ζωής, αξιοπρέπεια φαίνεται να μην χωράνε.

Οι εργοδότες αφήνονται ασύδοτοι να πειραματίζονται σε ολοένα και πιο απάνθρωπες εργασιακές σχέσεις, με το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας τελείως ανύπαρκτο και τον μπαμπούλα της κρίσης να δικαιολογεί κάθε παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Όταν δε ορθώνεται αποτελεσματική αντίσταση μέσα από τα συνδικάτα, η εργοδοσία υιοθετεί λογικές συμμορίας και δε διστάζει –να προσπαθήσει- να δολοφονήσει παραδειγματικά αυτούς-ες που αντιστέκονται στην τρομοκρατία τους (υπόθεση Κούνεβα).

Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, φέρνει με την υπογραφή όλων των βουλευτών του πρόταση νόμου «για την αύξηση της απασχόλησης και την αντιμετώπιση της ανεργίας». Με αυτήν επαναφέρει παραλλαγμένη την – "εμπνευσμένη"- πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο Λαύριο το 2004, σύμφωνα με την οποία προτείνεται ένα ειδικό πρόγραμμα επαγγελματικής ένταξης των νέων μέχρι 30 ετών, για 4 χρόνια εργασίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις με επιδότηση από το κράτος των ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών. Δηλαδή, θα αντιμετωπίσουμε καλύτερα την ανεργία, αν οι φορολογούμενοι -εμείς- , πληρώσουμε τα χρέη των εργοδοτών... Οποιαδήποτε ομοιότητα των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ με αυτές του Μίχαλου και της ΝΔ, δεν είναι καθόλου συμπτωματικές...

Επειδή όμως δεν νιώθουμε τόσο ανασφαλείς, όσο επισφαλείς, ας κατεβούμε μαζικά στους δρόμους στην πανελλαδική απεργία στις 2 Απρίλη, για όλα όσα μας εξοργίζουν. Να εκφράσουμε την οργή μας και την αγανάκτηση μας μαζικά μέσα από τον οργανωμένο αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας. Ξέρουμε πολύ καλά πλέον ότι τόσο η απάθεια του καναπέ, όσο και οι σπασμένες βιτρίνες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα! Ενισχύουν αυτούς που ρημάζουν τις ζωές μας! Ας τους κάνουμε την έκπληξη λοιπόν κι ας αντιδράσουμε με τον τρόπο που τους τρομάζει πραγματικα!

Για την εκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την αστυνομική βαρβαρότητα

Για την εκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την αστυνομική βαρβαρότητα

Τη στιγμή που η κυβέρνηση της Ν.Δ ψάχνει να βρει νέους τρόπους για να καταστείλει τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, έρχεται στη δημοσιότητα έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα στις διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου.

Όπως καταδεικνύει και η εν λόγω έκθεση, η χρήση πυροβόλων όπλων, οι κακοποιήσεις διαδηλωτών, οι αυθαίρετες συλλήψεις και η στέρηση άμεσης πρόσβασης σε νομική συμπαράσταση αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα κατάχρησης της αστυνομικής εξουσίας στην Ελλάδα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν απλώς "μεμονωμένα περιστατικά".

Όσο και αν προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πείσει ότι ενδιαφέρεται για την ασφάλεια των πολιτών, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μοναδικός της στόχος είναι η τρομοκράτηση των εργαζομένων και της νεολαίας και η κατασυκοφάντηση των μαζικών αγώνων τους. Τα σχέδια για ποινικοποίηση της κουκούλας, διώξιμο των πανεπιστημιακών σχολών από το κέντρο και κατάργησης του ασύλου, δεν έρχονται ως απάντηση στις σπασμένες βιτρίνες, αλλά ως προσπάθεια περαιτέρω περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μας. Θα μας βρουν απέναντί τους !

Το Γραφείο Τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού

Πλατφόρμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τις Εκλογές 2009 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

http://www.european-left.org/fileadmin/downloads/Electoral_Platform/Platform_gr.pdf

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μας

Χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τους βανδαλισμούς σε μαγαζιά της Αθήνας, η κυβέρνηση της Ν.Δ και οι συνοδοιπόροι της, μέσα και έξω από το κοινοβούλιο, σχεδιάζουν νέες επιθέσεις, αυτή τη φορά με στόχο τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας.

Σκότλαντ Γιαρντ, νέα ειδικά σώματα της αστυνομίας, ποινικοποίηση της "κουκούλας", περιορισμός των διαδηλώσεων στο κέντρο, επίθεση σε διαδικτυακά μέσα αντιπληροφόρησης, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου,αναβίωση του αδικήματος της «περιύβρισης αρχής». Τα σχέδιά τους αυτά δεν έρχονται να προστατέψουν την "ασφάλεια" των πολιτών, όπως ανεπιτυχώς προσπαθούν να μας πείσουν. Δεκάρα δεν δίνει η κυβέρνηση για την ασφάλεια των πολιτών όταν η εργοδοτική τρομοκρατία επιτίθεται σε αγωνιζόμενες συνδικαλίστριες, όταν παρακρατικές ομάδες ρίχνουν χειροβομβίδες εναντίον κοινωνικών χώρων, όταν αστυνομικοί πυροβολούν όπου σταθούν και βρεθούν.

Η κυβέρνηση θυμάται την "ασφάλεια" στο βαθμό που προσπαθεί να καλλιεργήσει ένα αίσθημα φόβου στους πολίτες, με στόχο να μετατοπιστεί η κουβέντα από τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα και να γίνει ευκολότερη η περιστολή των δικαιωμάτων τους. Το αίσθημα φόβου και ανασφάλειας είναι όντως υπαρκτό, ως απόρροια της πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης της Ν.Δ και των προηγουμένων του ΠΑΣΟΚ και η λύση σε αυτό δεν βρίσκεται στην ένταση της καταστολής.

Αυτό που πραγματικά ενοχλεί την κυβέρνηση της Ν.Δ δεν είναι τα πλιάτσικα και οι σπασμένες βιτρίνες. Είναι οι μαζικοί κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, που αμφιβητούν το νεοφιλελεύθερο δόγμα και διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματα στην παιδεία, την εργασία, την ποιότητα ζωής, τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αυτοί ακριβώς οι αγώνες που μπορούν να την ανατρέψουν. Ας μην τη διαψεύσουμε.

ΤΑ 25 ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο Α.ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

1. Αύξηση των φορολογικών συντελεστών για τα μεγάλα εισοδήματα,
τιμαριθμοποίηση κλιμακίων και αύξηση αφορολογήτου, αντιστροφή της
σχέσης άμεσων - έμμεσων φόρων, φορολογίας κεφαλαίου και εργασίας,
φόρων φυσικών και νομικών προσώπων.
2. Θεσμοθέτηση ουσιαστικής φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης
περιουσίας με πολλαπλά κλιμάκια
3. Κατάργηση των φοροαπαλλαγών, των φορολογικών κινήτρων και των
ειδικών φορολογικών καθεστώτων, όπως με την εκκλησιαστική περιουσία,
τους εφοπλιστές, τους βουλευτές.
4. Περιορισμός της λειτουργίας των παράκτιων εταιρειών που
λειτουργούν ως εργαλεία φοροδιαφυγής μεγάλης κλίμακας και σύλληψη της
φορολογητέας ύλης. Προώθηση σχετικής νομοθεσίας και στο επίπεδο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.
5. Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών απέναντι στη φοροδιαφυγή και την
εισφοροδιαφυγή. Άμεση καταπολέμηση της διαφθοράς και
αποκομματικοποίηση των φοροεισπραχτικών μηχανισμών.
6. Άμεση μείωση των στρατιωτικών δαπανών με ματαίωση όλων των
παραγγελιών που είναι έξω από μια λογική υπεράσπισης της ακεραιότητας
της χώρας και έχουν επιβληθεί για πολιτικούς λόγους ή έχουν νατοϊκές
σκοπιμότητες. Αξιοποίηση των απελευθερούμενων πόρων στον πόλεμο κατά
της ανεργίας και της φτώχειας που ήδη έχει κηρυχθεί.
Ενίσχυση της Κοινωνικής Αλληλεγγύης
7. Άμεση απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Εθνικής
Τράπεζας και δημιουργία ισχυρού δημόσιου πόλου κοινωφελών τραπεζών
μαζί με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Αγροτική Τράπεζα για την
άσκηση μιας νέας χρηματοπιστωτικής πολιτικής με στόχο όχι τα κέρδη των
τραπεζιτών αλλά την αναζωογόνηση της οικονομίας και τη στήριξη της
κοινωνίας.
8. Άμεση θέση υπό δημόσιο έλεγχο των τραπεζών που δεν μπορούν να
στηριχτούν σε δικά τους κεφάλαια ή των μετόχων τους για να
αντεπεξέλθουν πλήρως στις υποχρεώσεις τους.
9. Πλέγμα μέτρων για την διευκόλυνση δανειοληπτών χωρίς ποινές στις
προεξοφλήσεις, επιβαρύνσεις, καταχρηστικές πρακτικές,
πλειστηριασμούς, αυθαίρετα τέλη.
10. Μετεξέλιξη του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών
Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ) σε Τράπεζα δημοσίου συμφέροντος με αντικείμενο
τη χορήγηση δανείων σε μικρές, πολύ μικρές επιχειρήσεις,
αυτοαπασχολούμενους κι όχι στις ασφαλείς μόνο επιχειρήσεις.
11. Ανάπτυξη νέου τύπου χρηματοπιστωτικών οργανισμών όπως είναι οι
τράπεζες ειδικού σκοπού, Αγροτικής , Στεγαστικής, Επενδυτικής Πίστης
και οι συνεταιριστικές τράπεζες.
12. Ουσιαστική και άμεση ενίσχυση των ασφαλιστικών Ταμείων που
οδηγούνται σε κατάρρευση.
13. Άμεση κατάργηση του ΤΕΙΡΕΣΙΑ και αντικατάστασή του από ανεξάρτητο,
μη κερδοσκοπικό όργανο με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Μικρομεσαίων
Επιχειρήσεων, που θα στοχεύει στην εξυγίανση και όχι στην εξόντωση.
Πρωτοβουλίες σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο
14. Αίτημα για άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας το οποίο
εκφράζει τις πολιτικές που οδήγησαν στην κρίση και οδηγεί με την
δημοσιονομική ένδεια απευθείας στον αποπληθωρισμό και αντικατάστασή
του από ένα Σύμφωνο Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης.
15. Αίτημα για θέσπιση μηχανισμού στήριξης των οικονομιών των κρατών -
μελών που δέχονται κερδοσκοπικές επιθέσεις μέσω ευρωομολόγων ή
εγγυήσεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μέσα από την ραγδαία
αύξηση των επιτοκίων δανεισμού(spread), ενισχύοντας έτσι και συνολικά
το ευρώ.
16. Απόρριψη από την Ελλάδα της Συνθήκης της Λισσαβόνας, η οποία
συνταγματοποιεί τους κρισιακούς παράγοντες και είναι ήδη εκτός
πραγματικότητας.
17. Ελληνική παρέμβαση για την κοινοτική ενίσχυση των οικονομιών της
Ανατολικής Ευρώπης, ώστε οι λαοί τους να μη περάσουν για δεύτερη φορά
από την εξαθλίωση μέσα σε μία εικοσαετία αλλά και να μη συμπαρασύρουν
και χώρες με στενές οικονομικές σχέσεις, όπως η Ελλάδα.
18. Ματαίωση της Αναθεώρησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που
προβλέπεται για το 2013, άμεσα κοινοτικά μέτρα για την ενίσχυση της
οικογενειακής αγροτικής εκμετάλλευσης σε συνδυασμό με την ανάπτυξη
εθνικής αγροτικής στρατηγικής.
Ανάληψη πρωτοβουλιών από το δημόσιο για την ανάκαμψη
19. Νέος Προϋπολογισμός με έμφαση στο πρόγραμμα Δημοσίων Δαπανών και
τις κοινωνικές δαπάνες χωρίς τους περιορισμούς του Συμφώνου
Σταθερότητας
20. Άμεση και καθολική αναθεώρηση των στόχων και των δράσεων του
ΕΣΠΑ(2007-13) που έχουν καταρτιστεί πριν από την εκδήλωση της κρίσης
με κριτήρια τη στήριξη της απασχόλησης, τη στήριξη των μικρο-μεσαίων
επιχειρήσεων, των αγροτών, της ελληνικής παραγωγής.
21. Ειδικές παρεμβάσεις και κίνητρα για τη στήριξη της παραγωγής, έξω
από λογικές προστατευτισμού αλλά και έξω από αυτοκαταστροφικές
λογικές, όπως τα μέτρα για την απόσυρση των αυτοκινήτων που
λειτουργούν προστατευτικά υπέρ της Γαλλίας και της Γερμανίας.
22. Ενίσχυση των δημόσιων εργαλείων παρέμβασης στην οικονομία με
επιχειρήσεις που θα λειτουργούν σε συνθήκες αποκομματοποίησης,
διαφάνειας και αποτελεσματικότητας - ανάκτηση του ΟΤΕ, των λιμανιών,
ανάπτυξη της Ολυμπιακής Αεροπορίας ως εθνικού αερομεταφορέα.
Στήριξη της Απασχόλησης και των Εργασιακών Σχέσεων
23. Έκτακτο Πρόγραμμα Δημιουργίας θέσεων εργασίας με έμφαση στις
Επενδύσεις, την Υγεία, την Παιδεία, την Έρευνα, τους Ελεγκτικούς
Μηχανισμούς, τις Κοινωνικές Υπηρεσίες που θα εγκριθεί από την Βουλή.
24. Μέτρα ενάντια στις απολύσεις, κατάργηση των αναιτιολόγητων
απολύσεων και αύξηση των αποζημιώσεων και εξίσωση μεταξύ εργατών
και υπαλλήλων .
25. Κατάργηση των νομοθετικών ρυθμίσεων των τελευταίων κυβερνήσεων για
τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους, τα stage, την ανασφάλιστη εργασία,
τη μείωση του χρόνου εργασίας, τις απολύσεις.

Είναι ακίνδυνα τα δακρυγόνα;

Το τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυρες μιας εκτεταμένης χρήσης χημικών δακρυγόνων ουσιών, από τις δυνάμεις της Αστυνομίας, στους δρόμους της Αθήνας και άλλων Ελληνικών πόλεων. Μέχρι σημείου ώστε να εξαντληθούν τα αποθέματά μας και να χρειασθεί εσπευσμένη εισαγωγή τους από το Ισραήλ.

Στη χώρα μας η πιο προσφιλής μέθοδος της αστυνομίας στην αντιμετώπιση των διαδηλωτών, είναι η εκτεταμένη χρήση χημικών δακρυγόνων. Επειδή η χρήση γίνεται κατά κόρον σε περιβάλλον πυκνής αστικής δόμησης, δίπλα σε νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κλειστούς μαζικούς χώρους, αδιέξοδους στενούς δρόμους κ.ο.κ. θύματα πέφτουν οι πάντες και όχι μόνον οι “ταραχοποιοί” διαδηλωτές εναντίον των οποίων υποτίθεται, ότι στρέφονται.

Εκτός των άλλων διαστάσεων του προβλήματος, η εκτεταμένη χρήση χημικών δακρυγόνων-ασφυξιογόνων στην ουσία-έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών, ιδίως των πιο ευαίσθητων ομάδων, όπως είναι: τα παιδιά, οι έγκυες, οι ηλικιωμένοι, όσοι πάσχουν από αναπνευστικά, καρδιολογικά αλλεργιολογικά, οφθαλμικά προβλήματα. Ακόμη και οι αστυνομικοί που τα χρησιμοποιούν, παρά τις ειδικές προστατευτικές τους στολές, δεν παραμένουν αλώβητοι. Υπάρχουν πληροφορίες για θύματα μεταξύ των αστυνομικών, που παρουσίασαν συμπτώματα ανάλογα αυτών που παρατηρήθηκαν σε στρατιώτες στις επιχειρήσεις του Κόλπου ή της Βοσνίας.

Δεν γνωρίζουμε την ακριβή σύνθεση όλων των χημικών δακρυγόνων που χρησιμοποιεί η Ελληνική Αστυνομία, ούτε πήραμε ολοκληρωμένη απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο στις επανειλημμένες σχετικές ερωτήσεις μας. Η πιο συχνή είναι η S-ορθοχλωροβενζυλομαλονονιτρίλη- ουσία ερεθιστική για τα μάτια και το αναπνευστικό υπό μορφή κίτρινης σκόνης η οποία εκτοξεύεται με τη μορφή χειροβομβίδων που εκρήγνυνται μπροστά στους διαδηλωτές.

Τελευταία για τις ανάγκες της εκτόξευσης χρησιμοποιείται ένας διαλύτης η ΜΙΒΚ που αναμειγνύεται με την CS, για να τη μετατρέψει σε μορφή σπρέι που εκτοξεύεται από τις ειδικές φυσούνες, η ΙΒΚ-Μεθυλοοξυβουτρυλοκετόνη. Ο τελευταίος αυτός συνδυασμός αυξάνει κατακόρυφα τόσο την ερεθιστική δακρυγόνο και αναπνευστική δράση όσο και τις βλαπτικές συνέπειες στο σύνολο του οργανισμού.

Με το θέμα έχει ασχοληθεί και ο Συνήγορος του Πολίτη, απευθύνοντας αντίστοιχα ερωτήματα στις αρμόδιες αρχές. Στην σχετική έρευνα ανέτρεξε και στα διεθνή βιβλιογραφικά δεδομένα – υπάρχουν πάνω από 150000 εργασίες για τη CS. Ο Συνήγορος του Πολίτη μνημονεύει εκτός των άλλων τα βιβλιογραφικά δεδομένα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που τονίζουν ότι : «Το CS είναι επιβλαβές όταν εισπνέεται ή σε περίπτωση κατάποσης. Πιθανόν να είναι επιβλαβές σε επαφή με το δέρμα. Προκαλεί σοβαρό ερεθισμό στους οφθαλμούς. Η συγκέντρωση την οποία μπορεί να ανεχθεί ένας άνθρωπος είναι για χρόνο 10 min τα 4-7 mg/m³».

Επίσης αναφέρεται στο φύλλο πληροφοριών χημικής ασφάλειας που διαθέτει το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας και Ασφάλειας της Γαλλίας, ότι «τα συμπτώματα σε περίπτωση οξείας τοξικότητας είναι:

Ερεθισμός του δέρματος, των οφθαλμών και της αναπνευστικής οδού, πεπτικές διαταραχές, πονοκέφαλος, πιθανή αλλεργική αντίδραση, δερματικά εγκαύματα.

Σε περίπτωση χρόνιας τοξικότητας αναφέρονται: Έλκη στο δέρμα και το ρινικό διάφραγμα, νεφρικές βλάβες κατόπιν κατάποσης, καρκινογόνος δράση.

Το όριο έκθεσης στη Γαλλία είναι 0,4 mg/m³».

Τοξικολογικές μελέτες δείχνουν ότι η έκθεση σε υψηλότερες συγκεντρώσεις CS προκαλεί πνευμονίτιδα και οίδημα στους πνεύμονες που μπορεί να αποβεί μοιραίο. Αναφέρονται 689 νεκροί στο Βιετνάμ από τη χρήση CS, πιστοποιημένοι από το Διεθνές Δικαστήριο Ράσελ και 63 νεκροί Παλαιστίνιοι, παιδιά και ηλικιωμένοι εξαιτίας υπερβολικής εισπνοής CS που ερρίφθη από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ. Στην Ελλάδα δύο από τους νεκρούς του Πολυτεχνείου το 1973, ο δικηγόρος Σπύρος Κοντομνάρης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Δημήτρης Παπαϊωάννου έφεραν ως επίσημη αιτία θανάτου την εισπνοή δακρυγόνων CS και CN. Για τον θάνατο του Πέτρουλα επίσης είχε αναφερθεί ως αιτία του η έκρηξη μπροστά του χειροβομβίδας δακρυγόνου.

Τα αρμόδια υπουργεία Δημόσιας Τάξης παλαιότερα, Εσωτερικών σήμερα, που προΐστανται της Ελληνικής Αστυνομίας, απαντώντας σε σχετική ερώτησή μας αναφέρουν ότι: «Το CS δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα των απαγορευμένων ουσιών της σύμβασης του Παρισιού του 1993 και ως εκ τούτου αυτή δύναται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διατήρησης της δημόσιας τάξης και καταστολής στάσης στο εσωτερικό του κράτους».

Η θέση αυτή όμως έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με το πρωτόκολλο της Συνθήκης της Γενεύης της 171/6/1925, που αναφέρει ότι: «Απαγορεύεται η χρήση ασφυξιογόνων, δηλητηριωδών και άλλων αερίων, καθώς και βακτηριολογικών μέσων».

Η συστηματική όμως παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης και η χρήση των αερίων CS και CN (που είναι τα δύο βασικότερα συστατικά των σύγχρονων δακρυγόνων) από τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ ανάγκασε τον ΟΗΕ να καταλήξει στην απόφαση 2603/16-12-69, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων: «….καλούνται τα κράτη μέλη να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον.»

Επιπρόσθετα, βάσει της Σύμβασης του Παρισιού (1993) «η παραγωγή των χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς έχει απαγορευθεί.»

Συμπερασματικά αυτά τα χημικά αέρια συνιστούν κατά το ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ χημικά όπλα και γι΄ αυτό απαγορεύεται η χρήση τους μεταξύ εμπόλεμων κρατών, διότι ενδεχόμενη χρήση τους σε διακρατική σύρραξη συνιστά έγκλημα πολέμου.

Προφανώς όμως, σύμφωνα με τις απαντήσεις του υπουργείου Εσωτερικών αυτές οι απαγορεύσεις δεν ισχύουν όταν αυτά τα χημικά όπλα στρέφοντα εναντίον των πολιτών της ίδιας της χώρας.

Ας μελετήσουν λίγο καλύτερα τις διεθνείς συμβάσεις και τα ιατρικά δεδομένα τα υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας και Δικαιοσύνης.

Για το καλό όλων μας.

Του Θανάση ΛΕΒΕΝΤΗ

πηγή εφημερίδα Αυγή.