ΣΥΝ: "Χωρίς σαφές σχέδιο εξόδου από την κρίση"

Ως “φιέστα πρωθυπουργικού μονολόγου” χαρακτηρίζει ο ΣΥΝ την ομιλία Παπανδρέου στο Ζάππειο. “Η έκθεση ιδεών, που παρουσίασε ο κ. Παπανδρέου, άφησε απ’ έξω τη διατύπωση μιας σαφούς πολιτικής εξόδου από την οικονομική κρίση”, συνεχίζει η Κουμουνδούρου, προσθέτοντας ότι “οι παλινωδίες των τελευταίων ημερών και η αδιαφάνεια γύρω από τις δεσμεύσεις απέναντι στις Βρυξέλλες μιλούν από μόνες τους”.

“Δεν νοείται πολιτική εξόδου από την κρίση χωρίς σχέδιο για την απασχόληση, χωρίς την εγκατάλειψη της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και χωρίς μια πολιτική αναδιανομής του πλούτου και αποφασιστικής ενίσχυσης των εισοδημάτων των οικονομικά ασθενέστερων. Ο ήδη κατατεθειμένος προϋπολογισμός κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση”, εκτιμά ο ΣΥΝ, που καταλήγει ως εξής: “Ο διάλογος είναι καλός όταν δεν συρρικνώνεται σε επικοινωνιακό τέχνασμα. Το πρώτο, δε, πεδίο διαλόγου είναι η Βουλή”.

Αλ. Τσίπρας: Άμεσα μέτρα για το περιβάλλον

Από την Κοπεγχάγη όπου μετείχε, ως επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ, στη μεγάλη διαδήλωση καθώς και στις εργασίες της συνόδου για την κλιματική αλλαγή, ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, τόνισε: «Βρισκόμαστε εδώ για να ενώσουμε τη δική μας φωνή με τη φωνή εκατομμυρίων ενεργών πολιτών σε όλη την Ευρώπη, χιλιάδων που διαδηλώνουν σήμερα στην Κοπεγχάγη, την πρωτεύουσα της Δανίας, και να ζητήσουμε άμεσα μέτρα τώρα και αλλαγή πορείας των μεγάλων κυβερνήσεων προκειμένου να προστατεύσουμε το περιβάλλον». Την Κυριακή ο Αλ. Τσίπρας έλαβε μέρος σε σεμινάριο με θέμα «Ο καπιταλισμός και η κλιματική κρίση: Αριστερές εναλλακτικές προτάσεις» που διοργάνωσε η Κοκκινοπράσινη Συμμαχία Δανίας, το Die Linke Γερμανίας, το Μπλόκο της Αριστεράς Πορτογαλίας, το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και το Αριστερό Κόμμα Σουηδίας.

Το Σιάτλ μεγάλωσε και ήρθε στην Κοπεγχάγη!

Το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου -Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για την κλιματική αλλαγή- τα σύννεφα που σκέπαζαν όχι μόνο τον ουρανό της Κοπεγχάγης αλλά και τις ελπίδες των ανθρώπων για ένα καλύτερο αύριο αποσύρθηκαν. Το κίνημα του Σιάτλ του 1999 ενηλικιώθηκε, φόρεσε τα γιορτινά του και πλημμύρισε τους δρόμους της πρωτεύουσας της Δανίας. Ιθαγενείς από τη Λατινική Αμερική, ακτιβιστές/ριες από όλες τις γωνιές του πλανήτη, αριστερές και οικολογικές συλλογικότητες ενώθηκαν με κατοίκους της Κοπεγχάγης και ξεχύθηκαν στη μεγαλύτερη πορεία που έγινε ποτέ για την κλιματική αλλαγή!

Την ίδια ώρα που περίπου 100.000 χαμόγελα συναντιόντουσαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης, μέσα στις κλειστές αίθουσες της διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών, οι αντιπροσωπείες των κυβερνήσεων των ανεπτυγμένων χωρών γύριζαν την πλάτη στις χώρες του Νότου, μειώνοντας συνεχώς τις ελπίδες για μια ικανοποιητική συμφωνία. Μέχρι και σήμερα τα κείμενα που κυκλοφορούν ως προσχέδιο για συμφωνία αφήνουν όλα τα σημεία δεσμεύσεων με ερωτηματικό! Τα νούμερα για τις εκπομπές ρύπων είναι υπό συζήτηση μέσα σε μια ατμόσφαιρα αυξανόμενου ανταγωνισμού ανάμεσα στις αντιπροσωπείες των κυβερνήσεων. Τα κομπιουτεράκια των αναλυτών των υπουργείων έχουν πάρει φωτιά καθώς αναζητούν την τιμή που θα έχει το περιβάλλον την επόμενη μέρα. Να αγοράσουν ή να πουλήσουν;

Η πορεία του Σαββάτου ήταν το “καλημέρα” ενός κινήματος που την Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου θα κάνει ένα βήμα προς την αλλαγή σελίδας στο βιβλίο της ιστορίας των κινημάτων! Η πορεία με τίτλο “Reclaim the Power” (Διεκδικήστε την εξουσία που σας ανήκει) έχει στόχο την είσοδο στους χώρους της διάσκεψης, την ένωση με αντιπροσωπείες χωρών του Νότου και την εγκαινίαση της Συνόδου των Ανθρώπων (People’s Assembly). Αν το Σιάτλ κατηγορήθηκε για έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων, η Κοπεγχάγη με αποκορύφωμα την Τετάρτη θα έρθει να σφραγίσει με θετικές προτάσεις τη δυναμική παρουσία των κινημάτων στο μέλλον αυτού του πλανήτη.

Όπως λέει και ένα δημοφιλές σλόγκαν που έκανε την εμφάνισή του εδώ τις τελευταίες ημέρες: There is no Planet B!



Κοπεγχάγη

Μάριος Χαρούκης

Νίκος Παρασκευόπουλος: "Οι προληπτικές συλλήψεις παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές"

Το άσυλο είναι ένας πολύτιμος θεσμός, επισημαίνει ο καθηγητής της Νομικής στο ΑΠΘ Νίκος Παρασκευόπουλος, κι αν κάτι χρειάζεται να αντιμετωπιστεί, είναι οι καταχρήσεις και παραβάσεις του. Η αοριστία που παρατηρείται στον νέο νόμο του 2007 ανοίγει τον δρόμο για ανεξέλεγκτες ποινικοποιήσεις και τριβές. Προτείνει επίσης τρία δύσκολα βήματα για την αποτελεσματική θεσμική κατοχύρωση του ασύλου.

Ως προς το δόγμα της “μηδενικής ανοχής” του κ. Χρυσοχοΐδη και την τακτική των προσαγωγών, ο Ν. Παρασκευόπουλος αναφέρει ότι το ελληνικό Σύνταγμα κατοχυρώνει την αρχή της ατομικής ενοχής και όχι τη μηδενική ανοχή ή τις αθρόες μεταχειρίσεις (προσαγωγές, συλλήψεις κ.λπ.). Η προσήλωση στο Σύνταγμα θα έπρεπε να αρκεί για την αποδοκιμασία αυτών των πρακτικών, υπογραμμίζει, καταλήγοντας στο ότι, εντέλει, οι πρακτικές μηδενικής ανοχής πλήττουν τις διαδηλώσεις και τους πολυάριθμους αθώους διαδηλωτές μαζί με τους λίγους ενόχους.

Συνέντευξη στην ΠΙΚΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ

* Και πάλι στο προσκήνιο το πανεπιστημιακό άσυλο. Η Ν.Δ. ζήτησε να αλλάξει ο νόμος που η ίδια ψήφισε και να καταργηθεί ο θεσμός. Είναι άχρηστο, λένε, στην εποχή του Ίντερνετ. Πώς σχολιάζετε την άποψη αυτή;

Διδασκαλία και έρευνα με αστυνομική εποπτεία και επεμβάσεις είναι αδιανόητες. Πιστεύω ότι ούτε οι ίδιοι οι αστυνομικοί θα τις ήθελαν. Το άσυλο είναι πολύτιμος θεσμός, πράγμα που συνειδητοποιούν στις μέρες μας και πανεπιστήμια άλλων δυτικών χωρών. Ο θεσμός πρέπει να διατηρηθεί με την αρχική του μορφή (Ν. 1268/1982), ενώ, αν κάτι χρειάζεται να αντιμετωπιστεί, είναι οι καταχρήσεις και οι παραβάσεις του.

* Ποια είναι η γνώμη σας για τη ρύθμιση Γιαννάκου; Από πολλές πλευρές έχει επικριθεί ότι ανοίγει τον δρόμο για την ανεξέλεγκτη επέμβαση της αστυνομίας και του εισαγγελέα.

Η κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου στον Ν. 1268/1982 είχε γίνει με σαφήνεια. Ο νέος νόμος, το 2007, εισήγαγε μια ευρεία, μέχρις αοριστίας, ποινικοποίηση συμπεριφορών, όπου γίνεται αδύνατον να διακρίνει κανείς και να απομονώσει μια συγκεκριμένη και αντικειμενική περιγραφή εγκλήματος. Η ασάφεια αυτή αντιβαίνει προς τον κανόνα του άρθρου 7 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο απαιτεί τη σαφήνεια των ποινικών διατάξεων. Το θέμα μάλιστα της αοριστίας δεν είναι μόνο τυπικό, αλλά και ουσιαστικό, αφού η αοριστία ανοίγει τον δρόμο για ανεξέλεγκτες ποινικοποιήσεις και τριβές.

* Κατά τη γνώμη σας, η άσκηση βίας από μη κρατική εξουσία συνιστά παραβίαση του ασύλου;

Η Δικαιοσύνη αξιολογεί τα εγκλήματα βίας με το ίδιο μέτρο, όποιος κι αν είναι ο δράστης. Άλλο θέμα, προφανώς, η ποινική δίωξη και άλλο η ρύθμιση της αστυνομικής επέμβασης στον πανεπιστημιακό χώρο.

* Ο νόμος Γιαννάκου δίνει ευρεία εξουσιοδότηση στον εισαγγελέα να διατάξει την αστυνομική παρέμβαση χωρίς την προηγούμενη έγκριση των πανεπιστημιακών αρχών. Αυτό μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί. Πρόκειται για διάταξη που δεν μπορεί να εφαρμοστεί επειδή θα προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα ή συντηρείται ένα κλίμα υπονόμευσης των πανεπιστημιακών αρχών αναθέτοντας σ' αυτές την ευθύνη της πρόσκλησης της αστυνομικής δύναμης;

Η υποχρέωση παρουσίας εκπροσώπου της δικαστικής αρχής κατά την επέμβαση της δημόσιας δύναμης στο πανεπιστήμιο δεν είναι επαρκής, αλλά πρόσθετη εγγύηση, επιπλέον της άδειας του αρμόδιου πανεπιστημιακού οργάνου. Κατά τη γνώμη μου, πάντως, αποτελεσματική θεσμική κατοχύρωση του ασύλου μπορεί να διασφαλιστεί με τρία -δύσκολα- βήματα:

Πρώτο. Η αστυνομία να επεμβαίνει χωρίς άδεια στο πανεπιστήμιο εφόσον τελούνται κακουργήματα. Το ορίζει ο νόμος, αλλά νομίζω ότι και η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών δεν θα δεχόταν να τελείται ένας βιασμός ή μια απόπειρα ανθρωποκτονίας κ.λπ. χωρίς δυνατότητα αστυνομικής επέμβασης.

Δεύτερο. Στα πλημμελήματα θα έπρεπε η αστυνομία να μην επεμβαίνει καθόλου. Τις ελαφρές αξιόποινες πράξεις θα μπορούσε να τις αντιμετωπίζει το πανεπιστήμιο με δικές του υπηρεσίες φύλαξης.

Τρίτο. Οποιαδήποτε επιτροπή ή διαδικασία άδειας θα έπρεπε να καταργηθεί ως περιττή (στα κακουργήματα) ή ανώφελη (στα πλημμελήματα). Άλλωστε η επέμβαση σε περιπτώσεις μικροεγκλημάτων θα προκαλεί περισσότερες και βαρύτερες συγκρούσεις από αυτές που ενδεχομένως θα καταστέλλει.

* Πώς κρίνετε το δόγμα της "μηδενικής ανοχής" που έχει διακηρύξει ο κ. Χρυσοχοΐδης και την τακτική των προσαγωγών;

Το ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 7 παρ. 1) κατοχυρώνει την αρχή της ατομικής ενοχής και όχι της μηδενικής ανοχής ή τις αθρόες μεταχειρίσεις (προσαγωγές, συλλήψεις κ.λπ.). Η προσήλωση στο Σύνταγμα θα έπρεπε να αρκεί για την αποδοκιμασία των παραπάνω πρακτικών. Ο νόμος πάντως, επίσης, δηλαδή το Π.Δ. 141/1991, προβλέπει ότι προσαγωγή στην αστυνομία επιτρέπεται μόνο αν ο πολίτης δεν φέρει δελτίο ταυτότητας ή αν η συμπεριφορά του, και όχι απλώς ο τόπος, ο χρόνος ή οι περιστάσεις, κινεί υπόνοιες διάπραξης εγκλήματος, ενώ και ο Συνήγορος του Πολίτη καθώς και το αρχηγείο της αστυνομίας έχουν επιστημάνει τα παραπάνω σε χρόνο ανύποπτο (2003).

Η αρχαία ελληνική δημοκρατία εισέφερε την έννοια της επιείκειας, στους Ρωμαίους ανάγεται η dura lex και τώρα οι σύγχρονοι επιχειρούν να εισαγάγουν τη μηδενική ανοχή. Η πολιτική μηδενικής ανοχής όμως δεν εντάσσεται και στην περιοχή της ουσιαστικής δικαιοσύνης, η οποία στον σκληρό της πυρήνα έχει την αρχή της αναλογικότητας, την αντιστοίχιση δηλαδή της ευθύνης και της μεταχείρισης με την ατομική ενοχή. Οι προληπτικές συλλήψεις θα μας παλινδρομούσαν σε σκοτεινές εποχές. Το χειρότερο όμως σήμερα είναι ότι οι πρακτικές μηδενικής ανοχής πλήττουν ακριβώς τις διαδηλώσεις, πολυάριθμους αθώους διαδηλωτές, μαζί με τους λίγους ενόχους, που κι αυτοί θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ατομικά και δίκαια, κατασταλτικά και όχι προληπτικά.

avgi.gr

Κλιματική αλλαγή: Προκαταρκτικές κόντρες μέχρι την ώρα των αποφάσεων

Βαρύ ήταν αυτή την εβδομάδα το κλίμα στην Κοπεγχάγη, εκεί που αντιπροσωπείες από όλες τις χώρες του κόσμου διαπραγματεύονται για το πώς θα φρενάρουν την κλιματική αλλαγή. Η Σύνοδος για το Κλίμα εξελίσσεται τόσο δύσκολα όσο πίστευαν όλοι πριν ακόμη αρχίσει, τα αισιόδοξα λόγια του οικοδεσπότη πρωθυπουργού της Δανίας Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, την πρώτη μέρα, ότι «μια συμφωνία είναι σε απόσταση αναπνοής», επειδή, όπως εκτίμησε, «μπορούμε να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας, εάν υπάρχει η πολιτική βούληση - και υπάρχει», ξεχάστηκαν αμέσως.

Ήδη από τη δεύτερη μέρα άρχισαν οι κόντρες: μεταξύ πλουσίων και φτωχών, αλλά και μεταξύ των αναπτυσσόμενων. Δύο είναι τα μήλα της Έριδος: πρώτον, ποιος θα είναι ο στόχος περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη - να «φρενάρει» η μέση αύξηση της θερμοκρασίας στους 1,5, στους 2 ή στους 2,4 βαθμούς Κελσίου;- από τον οποίο εξαρτάται και πόσο θα πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα και των άλλων αερίων θερμοκηπίου. Και δεύτερον, ποιος θα πληρώσει πόσα για να επιτευχθεί η μείωση των εκπομπών.

Η πρώτη κόντρα, μεταξύ βιομηχανικών (άρα πλουσίων) και αναπτυσσόμενων (άρα φτωχών) χωρών ξέσπασε με αφορμή ένα σχέδιο απόφασης που κυκλοφόρησε στους διαδρόμους της Συνόδου της Κοπεγχάγης και δη με υπογραφή των οικοδεσποτών Δανών.

Το κείμενο αυτό είχε πολλά σημαντικά κενά, εκεί που στο τέλος θα μπουν οι αριθμοί - για το ποιοι θα είναι οι στόχοι μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ή για το πόσα χρήματα θα δοθούν ως βοήθεια στις φτωχότερες χώρες. Αυτά τα κενά θα κληθούν να τα γεμίσουν οι αρμόδιοι υπουργοί και οι ηγέτες των 110 χωρών - μελών του ΟΗΕ που αναμένονται στην Κοπεγχάγη στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας.

Ωστόσο, υπάρχουν και κάποια συγκεκριμένα σημεία τα οποία εξαγρίωσαν τις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Για παράδειγμα, η πρόταση «να υποστηριχθεί ο στόχος της μείωσης των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μέχρι το 2050 κατά 50% σε σχέση με τις τιμές του 1990». Ενώ το σχέδιο απόφασης εισηγείται να μειώσουν οι βιομηχανικές χώρες τις εκπομπές τους κατά 80%, προτείνει παράλληλα να μπουν και «ανώτατα όρια» -τα οποία αφήνει ανοιχτά προς διαπραγμάτευση- πάνω από τα οποία θα πρέπει να αρχίσουν να μειώνουν τις εκπομπές τους και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό το αρνούνται κατηγορηματικά οι μεγάλες των αναπτυσσόμενων, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία και η Νότια Αφρική, και κατηγορούν τους οικοδεσπότες Δανούς ότι προωθούν μια απόφαση που «προστατεύει μονομερώς τα συμφέροντα των πλούσιων χωρών».

Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του επικεφαλής της κινεζικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις Σου Βέι, που ζήτησε από τις βιομηχανικές χώρες να αναλάβουν τις «ιστορικές ευθύνες» τους για την κλιματική αλλαγή. Πρωτίστως ο Σου επιτέθηκε στις ΗΠΑ, που «συνεχίζουν να αυξάνουν τις εκπομπές τους, ενώ έχουν ολοκληρώσει εδώ και χρόνια την εκβιομηχάνισή τους».

Αλλά ούτε στο οικονομικό επίπεδο έπεισε το σχέδιο απόφασης. Το μοναδικό συγκεκριμένο νούμερο που περιέλαβε απορρίπτεται ως… αστείο. Το κείμενο προβλέπει άμεση βοήθεια 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο προς τον Τρίτο Κόσμο για το διάστημα 2010 - 2012. «10 δισ. δολάρια παγκοσμίως δεν είναι ούτε δύο δολάρια ανά άνθρωπο», κάγχασε ο Κινέζος Σου, προσθέτοντας ότι αυτά δεν φτάνουν ούτε για έναν καφέ στην Κοπεγχάγη.

Φτωχοί εναντίον φτωχών

Η δεύτερη κόντρα πυροδοτήθηκε όταν η μικρή νησιωτική χώρα του Ειρηνικού, το Τουβαλού, υπέβαλε πρόταση να περιοριστεί η μέση αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη στους 1,5 βαθμούς Κελσίου- η οποία απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων. «Για μας είναι θέμα επιβίωσης», υποστήριξε ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, Ίαν Φράι, μιλώντας και εκ μέρους άλλων νησιωτικών κρατών, που βλέπουν με πανικό τη στάθμη της θάλασσας να ανεβαίνει και να απειλεί τη ζωή τους. «Δεν έχουμε τα περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις», είπαν οι νησιώτες, αλλά βρήκαν απέναντι τους Ινδούς, τους Κινέζους και τους Σαουδάραβες. Κυρίως οι δύο ανερχόμενες δυνάμεις της Ασίας δεν θέλουν να δεσμευτούν σε τόσο υψηλούς στόχους, καθώς τώρα περνούν τη δική τους φάση της εκβιομηχάνισης. Στην πρόταση του Τουβαλού δεν χρειάστηκε να τοποθετηθούν οι βιομηχανικές χώρες -οι οποίες μάλλον θα είναι ευχαριστημένες να μπει το όριο στους 2 βαθμούς Κελσίου.

Με δεδομένες αυτές τις κόντρες αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί να ξεπεραστούν ώστε να καταλήξει η Σύνοδος για το Κλίμα σε μια νομικά δεσμευτική συνθήκη που θα διαδεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο, η ισχύς του οποίου λήγει το 2012. Ωστόσο, αυτοί οι 110 πρόεδροι και πρωθυπουργοί που θα πάνε την ερχόμενη εβδομάδα στην Κοπεγχάγη, θα δυσκολευτούν να γυρίσουν στις πρωτεύουσές τους με εντελώς άδεια τα χέρια. Μένει, λοιπόν, να φανεί τι κρυμμένους άσους έχουν -εάν έχουν- στα μανίκια τους.

Εκκρεμές Παπανδρέου

Κρύβει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στις Βρυξέλλες με συνεχή αλλαγή θέσεων. Τη μία μιλάει για πάγωμα μισθών και την άλλη δηλώνει πως δεν πρέπει να πληρώσουν τα βάρη για τα ελλείμματα οι μισθωτοί

Από τις δραματικές διαπιστώσεις του πρωθυπουργού για τους κινδύνους λόγω της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, στο Υπουργικό Συμβούλιο της Τετάρτης, έως τις αισιόδοξες εκτιμήσεις, στη Σύνοδο των Βρυξελλών την Παρασκευή, η απόσταση είναι μεγάλη. Η ελληνική κυβέρνηση έλαβε από τους εταίρους την πίστωση χρόνου που ζητούσε για να περάσει τα επώδυνα μέτρα και τώρα, μετά τις παλινωδίες, ο πρωθυπουργός αρχίζει την επιχείρηση συναίνεσης σε αποφάσεις που κανείς μέχρι στιγμής δεν γνωρίζει. Τη Δευτέρα, στην ΟΚΕ, αναμένονται αποσαφηνίσεις και την Τρίτη θα διατυπωθούν τα αιτήματα του πρωθυπουργού προς τα πολιτικά κόμματα

Καταδίκες για το γιούρτωμα Τουφίδη

Ανακοίνωση καταδίκης για το «γιαούρτωμα» του μέλους της διοίκησης της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων Μπάμπη Τουφίδη, εξέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.


Στο περιθώριο των κινητοποιήσεων δεν έλειψαν και τα... γιαούρτια
«Ο Μπάμπης Τουφίδης είναι γνωστός στα Γιάννενα για την προσφορά του στους αγώνες των εκπαιδευτικών και γενικότερα στο κίνημα Παιδείας, καθώς και στην υπόθεση της ριζοσπαστικής Αριστεράς» τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Καταγγέλλει δε ότι η επίθεση εναντίον του είχε στόχο «όχι μόνον το πρόσωπό του και την ενότητα των αγώνων της Εκπαιδευτικής Κοινότητας και του λαϊκού κινήματος, που στην πόλη μας έχει σε ένα βαθμό κατακτηθεί με την συμβολή και του Μπάμπη Τουφίδη, αλλά και κάθε κριτική σε αποπροσανατολιστικά φαινόμενα χουλιγκανισμού». Η ανακοίνωση συνεχίζει λέγοντας ότι «η τυφλή επιθετικότητα, που έχουν διαλέξει και εφαρμόζουν ομάδες ανεγκέφαλων οπαδών της βίας ως μέσο αυτοπροσδιορισμού, και μάλιστα σε εποχή ‘προληπτικών προσαγωγών’ και γενίκευσης της καταστολής, είναι αήθης και επικίνδυνη. Τέτοιου είδους πρακτικές δεν πρόκειται να κάμψουν την αγωνιστικότητά μας ούτε να επηρεάσουν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας, που πορεύονται στο δρόμο των συλλογικών αγώνων και της ενότητας». Απόφαση καταδίκης της επίθεσης στον κ. Τουφίδη, πήρε χθες ομόφωνα και το δημοτικό συμβούλιο στη συνεδρίασή του.