Πρόωρη συνταξιοδότηση εργαζομένων στην πρώην Ολυμπιακή: Οι 260 ιπτάμενοι συνοδοί - φροντιστές της Ολυμπιακής που απολύθηκαν υποχρεωτικά με την ιδιωτικοποίησή της δεν έλαβαν τα προβλεπόμενα κίνητρα, σημειώνει ο Φώτης Κουβέλης, ζητώντας να αρθεί η αδικία εις βάρος των ιπτάμενων συνοδών - φροντιστών (υπουργεία Υποδομών, Εργασίας).
- Εκφοβιστική επίθεση σε στελέχη του Free Gaza Movement: Με αφορμή την επίθεση στο αυτοκίνητο του συντονιστή της Πρωτοβουλίας "Ένα Καράβι για τη Γάζα", Βαγγέλη Πισσία, και την τηλεφωνική απειλή εναντίον του ότι "θα πληρώσεις, υποστηρίζεις τους τρομοκράτες ισλαμιστές μπάσταρδε", οι Τάσος Κουράκης και Θοδωρής Δρίτσας ζητούν να προστατευθούν όσοι συμμετέχουν στην αποστολή (υπουργεία Εξωτερικών, Προστασίας Πολίτη).
- ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ Α.Ε.: Οι 102 εργαζόμενοι της ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ Α.Ε. στο Κιλκίς θα μείνουν στην ανεργία, αφού η εταιρεία κατέθεσε αίτημα παύσης πληρωμών και σταμάτησε τις μηχανές του εργοστασίου, σημειώνει η Ευαγγελία Αμμανατίδου και ζητεί να μην γίνει δεκτή η αίτηση πτώχευσης και να γίνει έλεγχος στην εταιρεία (υπουργεία Οικονομικών, Εργασίας).
- Ενίσχυση τραπεζών: Σκανδαλώδη και χαριστική χαρακτηρίζει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης την άμεση και έμμεση ενίσχυση του τραπεζικού κεφαλαίου με δισεκατομμύρια δημοσίου χρήματος μέσω της επέκτασης ώς τον Ιούλιο της προθεσμίας για την υπαγωγή των τραπεζών στο πακέτο των 28 δισ. ευρώ (υπουργεία Οικονομικών, Οικονομίας).
- Επιστολή διοικητή ΝΑΤΟϊκού στρατηγείου Σμύρνης: Με αφορμή την επιστολή του στρατιωτικού διοικητή του Αεροπορικού Στρατηγείου της Σμύρνης, ο οποίος δέχεται ότι δεν έχει αποσαφηνιστεί αν για το Αιγαίο είναι εκ μέρους του ΝΑΤΟ υπεύθυνη η Τουρκία ή η Ελλάδα, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ρωτά σε τι εξυπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της Ελλάδας η "νέα δομή" του ΝΑΤΟ και αν η κυβέρνηση θα αμφισβητήσει τον ρόλο και τις λειτουργίες του (υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας).
- Υποχρεωτική ασφάλιση ελευθέρων επαγγελματιών στον ΟΑΕΕ: Την ανάκληση της εγκυκλίου 113/2009 του ΟΑΕΕ, που υποχρεώνει τους ελεύθερους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται σε περιοχές κάτω των 2.000 κατοίκων να ασφαλιστούν στον ΟΑΕΕ, ζητούν οι Ευαγγελία Αμμανατίδου, Μιχάλης Κριτσωτάκης, Παναγιώτης Λαφαζάνης και Βασίλης Μουλόπουλος, επισημαίνοντας ότι και ο Συνήγορος του Πολίτη την χαρακτηρίζει μη σύννομη (υπουργείο Εργασίας).
- Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων Κόνιτσας: Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται η λειτουργία του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας Αρρένων στην Κόνιτσα, σημειώνει ο Φώτης Κουβέλης, αναφέροντας ότι το προσωπικό παραμένει απλήρωτο, η τοπική αγορά έχει φορτωθεί με υπέρογκες οφειλές και το Κέντρο αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του (υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας).
- Γονική άδεια σε στρατιωτικούς: Τη χορήγηση γονικής άδειας ανατροφής τέκνου και στους πατέρες στρατιωτικούς που υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις ζητούν οι Φώτης Κουβέλης και Θοδωρής Δρίτσας, υπενθυμίζοντας ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου και το ΓΕΕΘΑ με προσωρινή διαταγή αναγνώρισαν αυτό το δικαίωμα (υπουργείο Άμυνας).
- Λιμάνι Πατρών: Τη δημοπράτηση του 3ου τμήματος του νέου λιμένα της Πάτρας και την άμεση παραλαβή και λειτουργία του ήδη ολοκληρωμένου 2ου τμήματος ζητεί ο Νίκος Τσούκαλης, αναφέροντας ότι πρέπει να αναβαθμιστεί ο εμπορικός χαρακτήρας του λιμανιού και να διοριστεί νέα διοίκηση στον Οργανισμό Λιμένος Πατρών (υπουργείο Υποδομών).
- Απολυμένοι Groupal ΑΕΒΕ στην Ξάνθη: Την αποκατάσταση απολυμένων της βιομηχανίας αλουμινίου Groupal ΑΒΕΕ, που εδρεύει στην Ξάνθη και είναι θυγατρική του ομίλου ALCO, ζητούν οι Ηρώ Διώτη, Ευαγγελία Αμμανατίδου, Μιχάλης Κριτσωτάκης και Βασίλης Μουλόπουλος, τονίζοντας ότι πρέπει να αποδοθούν και ποινικές ευθύνες στην επιχείρηση (υπουργείο Εργασίας).
avgi.gr
Τρίτη 27 Απριλίου 2010
ΚΠΕ ΣΥΝ: Δημοψήφισμα για την απεμπλοκή...
ΚΠΕ ΣΥΝ: Δημοψήφισμα για την απεμπλοκή...
Παπαδόπουλος Α.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/04/2010
Δημοψήφισμα για την απεμπλοκή από τον μηχανισμό στήριξης, πρόσκληση προς τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς για τη δημιουργία ενός ευρύτερου μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, αλλά και εναλλακτικές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση περιλαμβάνει η κατά πλειοψηφία απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Η Ανανεωτική Πτέρυγα κατέθεσε ξεχωριστό σχέδιο, διαφωνώντας με την πρόταση για δημοψήφισμα, και πρότεινε τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας στη Βουλή για τον μηχανισμό στήριξης. Στην εισήγησή του ο Αλέξης Τσίπρας απέδωσε στην κυβέρνηση "ιστορικές ευθύνες, γιατί με τους χειρισμούς, τα λάθη αλλά και τις συνειδητές επιλογές της έφερε τη χώρα στη πιο δεινή θέση από τη μεταπολίτευση και μετά".
Παπαδόπουλος Α.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/04/2010
Δημοψήφισμα για την απεμπλοκή από τον μηχανισμό στήριξης, πρόσκληση προς τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς για τη δημιουργία ενός ευρύτερου μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, αλλά και εναλλακτικές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση περιλαμβάνει η κατά πλειοψηφία απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Η Ανανεωτική Πτέρυγα κατέθεσε ξεχωριστό σχέδιο, διαφωνώντας με την πρόταση για δημοψήφισμα, και πρότεινε τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας στη Βουλή για τον μηχανισμό στήριξης. Στην εισήγησή του ο Αλέξης Τσίπρας απέδωσε στην κυβέρνηση "ιστορικές ευθύνες, γιατί με τους χειρισμούς, τα λάθη αλλά και τις συνειδητές επιλογές της έφερε τη χώρα στη πιο δεινή θέση από τη μεταπολίτευση και μετά".
Άνοιξαν παράθυρο για απολύσεις στο Δημόσιο
Άνοιξαν παράθυρο για απολύσεις στο Δημόσιο
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/04/2010
* Καταργούνται σε πρώτη φάση 75 δημόσιοι οργανισμοί. Απολύονται οι συμβασιούχοι, σε εκκρεμότητα οι αορίστου χρόνου
* Γ. Παπακωνσταντίνου: Συζητάμε με το ΔΝΤ για περικοπές μισθών και στον ιδιωτικό τομέα
Σενάριο για απολύσεις ακόμη και δημοσίων υπαλλήλων αορίστου χρόνου, που οι οργανισμοί στους οποίους υπηρετούν θα καταργηθούν, τροφοδοτεί η κυβέρνηση. Χθες, στο Μαξίμου, συζητήθηκε το σχέδιο κατάργησης των 6.000 δημοσίων φορέων που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 15 Μαΐου. Όπως ανέφερε ανώτερη κυβερνητική πηγή, οι συμβασιούχοι θα απολυθούν, ενώ γίνεται συζήτηση για την τύχη των υπαλλήλων αορίστου χρόνου.
Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να συναινέσει για περικοπές του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, όπως πιέζουν ΔΝΤ - Ε.Ε., και η ίδια διευκολύνει δηλώνοντας ότι δεν είναι σε θέση να βάλει "κόκκινες γραμμές" στη συζήτηση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
Αύριο, στο Υπουργικό Συμβούλιο συζητείται το σχέδιο "Καλλικράτης", που προβλέπει την κατάργηση 2.000 δημοτικών επιχειρήσεων από τις 6.000. Αδιευκρίνιστη, επί του παρόντος, είναι η τύχη των υπαλλήλων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, καθώς στο προσχέδιο οι νομαρχίες καταργούνται...
Τα μέτρα έχουν δημιουργήσει αναβρασμό και μέσα στο ΠΑΣΟΚ, εξέλιξη που αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις των ημερών και αναμένεται να εκφραστεί και στη σημερινή συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.
avgi.gr
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/04/2010
* Καταργούνται σε πρώτη φάση 75 δημόσιοι οργανισμοί. Απολύονται οι συμβασιούχοι, σε εκκρεμότητα οι αορίστου χρόνου
* Γ. Παπακωνσταντίνου: Συζητάμε με το ΔΝΤ για περικοπές μισθών και στον ιδιωτικό τομέα
Σενάριο για απολύσεις ακόμη και δημοσίων υπαλλήλων αορίστου χρόνου, που οι οργανισμοί στους οποίους υπηρετούν θα καταργηθούν, τροφοδοτεί η κυβέρνηση. Χθες, στο Μαξίμου, συζητήθηκε το σχέδιο κατάργησης των 6.000 δημοσίων φορέων που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 15 Μαΐου. Όπως ανέφερε ανώτερη κυβερνητική πηγή, οι συμβασιούχοι θα απολυθούν, ενώ γίνεται συζήτηση για την τύχη των υπαλλήλων αορίστου χρόνου.
Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να συναινέσει για περικοπές του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, όπως πιέζουν ΔΝΤ - Ε.Ε., και η ίδια διευκολύνει δηλώνοντας ότι δεν είναι σε θέση να βάλει "κόκκινες γραμμές" στη συζήτηση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
Αύριο, στο Υπουργικό Συμβούλιο συζητείται το σχέδιο "Καλλικράτης", που προβλέπει την κατάργηση 2.000 δημοτικών επιχειρήσεων από τις 6.000. Αδιευκρίνιστη, επί του παρόντος, είναι η τύχη των υπαλλήλων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, καθώς στο προσχέδιο οι νομαρχίες καταργούνται...
Τα μέτρα έχουν δημιουργήσει αναβρασμό και μέσα στο ΠΑΣΟΚ, εξέλιξη που αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις των ημερών και αναμένεται να εκφραστεί και στη σημερινή συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.
avgi.gr
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
"Στην αγκαλιά του ΔΝΤ μας οδήγησαν οι εγκληματικές επιλογές των τελευταίων έξι μηνών της κυβέρνησης Παπανδρέου"
Προσωπική επίθεση κατά του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου για την προσφυγή της χώρας μας στον μηχανισμό στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ εξαπέλυσε από το βήμα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ ο πρόεδρος του κόμματος Αλέξης Τσίπρας. Επίσης ο κ. Τσίπρας επανέλαβε την πρότασή του για την διενέργεια δημοψηφίσματος για την έξοδο της χώρας από τον μηχανισμό...
Κάνοντας εκτενέστατη αναφορά στις τελευταίες εξελίξεις ο κ. Τσίπρας είπε ότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κ. Παπανδρέου, έναντι της στήριξης αυτής, δεν είναι σαφείς και ξεκάθαρες στον ελληνικό λαό, δεν συζητήθηκαν και δεν πρόκειται να θα συζητηθούν στην Βουλή. Δεν συζητήθηκαν ούτε καν στο υπουργικό συμβούλιο, δεν ζητήθηκε καν η γνώμη της κοινοβουλευτικής ομάδας και των οργάνων του κυβερνώντος κόμματος είπε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε ότι ο κ. Παπανδρέου περηφανεύεται ότι αυτός ο μηχανισμός, που σπρώχνει την Ελλάδα στο ΔΝΤ, με τους χειρότερους δυνατούς όρους, και θα μας γυρίσει δεκαετίες πίσω, είναι έργο της δικής του κυβέρνησης.
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι ο κ. Παπανδρέου υποτιμά με εξοργιστικό τρόπο τη νοημοσύνη των πολιτών, που μόλις πριν έξι μήνες, τον τίμησαν με την πολιτική τους εμπιστοσύνη, καθώς άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά , άλλα έκανε μετά τις εκλογές και σήμερα , όπως είπε «όλες αυτές οι δεσμεύσεις βρίσκονται στα σκουπίδια».
Ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για μεγάλες ευθύνες των δύο μεγάλων κομμάτων «που έφτιαξαν ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης, στηριζόμενο στην υπερβολική κατανάλωση, στον εύκολο δανεισμό, στο εύκολο τζιράρισμα, στις μεγάλες ιδέες, στη διαπλοκή και στις μίζες», και πρόσθεσε ότι είναι προφανές πως η τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ, αυτό το μοντέλο το έφτασε στα όριά του και έχει τεράστιες ευθύνες. Υποστήριξε πάντως ότι «στο σημείο μηδέν, στο χείλος της κοινωνικής χρεοκοπίας, στην αγκαλιά του ΔΝΤ μας οδήγησαν οι άστοχοι χειρισμοί και οι εγκληματικές επιλογές των τελευταίων έξι μηνών της κυβέρνησης Παπανδρέου».
Αναφερόμενος αναλυτικά στις ευθύνες της κυβέρνησης, ο κ. Τσίπρας της καταλόγισε ότι:
-Αρνήθηκε να αναζητήσει οποιαδήποτε εναλλακτική μορφή δανεισμού, έξω από τις περίφημες αγορές.
-Αρνήθηκε να διεκδικήσει την έκδοση ευρωομολόγου.
-Αρνήθηκε να διεκδικήσει απ ευθείας δανεισμό από την ευρωπαϊκή τράπεζα.
-Αρνήθηκε να συμμαχήσει με τις άλλες χώρες του Νότου, που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανάλογα με τα δικά μας.
-Αρνήθηκε την έκδοση εθνικού ομολόγου, για εσωτερικό δανεισμό.
Άποψη του κ. Τσίπρα είναι ότι «η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι αντίθετη με αυτές τις επιλογές. Πρόκειται για το τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου, για το τέλος της πολιτικής και αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει ερήμην του ελληνικού λαού» και ζήτησε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, τονίζοντας ότι «πρέπει να ερωτηθεί ο λαός για το αν επικυρώνει ή όχι αυτή τη βίαιη μεταπολίτευση».
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι η λαϊκή κινητοποίηση είναι αυτή που τρέμουν και η κυβέρνηση και το ΔΝΤ και η Ευρώπη. Αυτή, είπε, είναι η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος και πρόσθεσε ότι «μια τέτοια εκδήλωση μαζικής κοινωνικής αντίστασης, μπορεί να ανατρέψει την σημερινή κατάσταση. Να υπερασπιστεί την εργασία και το κοινωνικό κράτος. ΝΑ επιβάλλει εναλλακτικές διεξόδους, κοινωνικά δίκαιες, μέσα από την φορολόγηση του κεφαλαίου. Και να ανοίξει έναν εναλλακτικό δρόμο για την έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη της χώρας».
Ο κ. Τσίπρας είπε ότι οι ώρες αυτές, είναι ώρες μεγάλης ευθύνης για την Αριστερά και τόνισε την ανάγκη να οικοδομηθεί ένας νέος κοινωνικός και πολιτικός συνασπισμός που θα οργανώσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ένας κοινωνικός και πολιτικός συνασπισμός που θα υπερβαίνει τα σημερινά πολιτικά σχήματα, καθώς και τις άγονες και αδιέξοδες εσωτερικές αντιπαραθέσεις.
Καταλήγοντας, αναφέρθηκε στα εσωτερικά προβλήματα του ΣΥΝ λέγοντας ότι «δεν είναι εικόνα κόμματος αυτή που εκπέμπουμε σε αυτές τις κρίσιμες για το λαό μας στιγμές» και πρόσθεσε ότι «οφείλουμε επιτέλους να γίνουμε κόμμα, όχι άθροισμα τάσεων συνιστωσών και προσβεβλημένων τηλεοπτικών στελεχών, κόμμα της Αριστεράς, αντίστοιχο με τις ανάγκες των περιστάσεων, κόμμα που σέβεται την δημοκρατία και τις διαφορετικές απόψεις, αλλά ταυτόχρονα κόμμα ενεργό και αποτελεσματικό στην παρέμβασή του».-
Κάνοντας εκτενέστατη αναφορά στις τελευταίες εξελίξεις ο κ. Τσίπρας είπε ότι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κ. Παπανδρέου, έναντι της στήριξης αυτής, δεν είναι σαφείς και ξεκάθαρες στον ελληνικό λαό, δεν συζητήθηκαν και δεν πρόκειται να θα συζητηθούν στην Βουλή. Δεν συζητήθηκαν ούτε καν στο υπουργικό συμβούλιο, δεν ζητήθηκε καν η γνώμη της κοινοβουλευτικής ομάδας και των οργάνων του κυβερνώντος κόμματος είπε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε ότι ο κ. Παπανδρέου περηφανεύεται ότι αυτός ο μηχανισμός, που σπρώχνει την Ελλάδα στο ΔΝΤ, με τους χειρότερους δυνατούς όρους, και θα μας γυρίσει δεκαετίες πίσω, είναι έργο της δικής του κυβέρνησης.
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι ο κ. Παπανδρέου υποτιμά με εξοργιστικό τρόπο τη νοημοσύνη των πολιτών, που μόλις πριν έξι μήνες, τον τίμησαν με την πολιτική τους εμπιστοσύνη, καθώς άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά , άλλα έκανε μετά τις εκλογές και σήμερα , όπως είπε «όλες αυτές οι δεσμεύσεις βρίσκονται στα σκουπίδια».
Ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για μεγάλες ευθύνες των δύο μεγάλων κομμάτων «που έφτιαξαν ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης, στηριζόμενο στην υπερβολική κατανάλωση, στον εύκολο δανεισμό, στο εύκολο τζιράρισμα, στις μεγάλες ιδέες, στη διαπλοκή και στις μίζες», και πρόσθεσε ότι είναι προφανές πως η τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ, αυτό το μοντέλο το έφτασε στα όριά του και έχει τεράστιες ευθύνες. Υποστήριξε πάντως ότι «στο σημείο μηδέν, στο χείλος της κοινωνικής χρεοκοπίας, στην αγκαλιά του ΔΝΤ μας οδήγησαν οι άστοχοι χειρισμοί και οι εγκληματικές επιλογές των τελευταίων έξι μηνών της κυβέρνησης Παπανδρέου».
Αναφερόμενος αναλυτικά στις ευθύνες της κυβέρνησης, ο κ. Τσίπρας της καταλόγισε ότι:
-Αρνήθηκε να αναζητήσει οποιαδήποτε εναλλακτική μορφή δανεισμού, έξω από τις περίφημες αγορές.
-Αρνήθηκε να διεκδικήσει την έκδοση ευρωομολόγου.
-Αρνήθηκε να διεκδικήσει απ ευθείας δανεισμό από την ευρωπαϊκή τράπεζα.
-Αρνήθηκε να συμμαχήσει με τις άλλες χώρες του Νότου, που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανάλογα με τα δικά μας.
-Αρνήθηκε την έκδοση εθνικού ομολόγου, για εσωτερικό δανεισμό.
Άποψη του κ. Τσίπρα είναι ότι «η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι αντίθετη με αυτές τις επιλογές. Πρόκειται για το τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου, για το τέλος της πολιτικής και αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει ερήμην του ελληνικού λαού» και ζήτησε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, τονίζοντας ότι «πρέπει να ερωτηθεί ο λαός για το αν επικυρώνει ή όχι αυτή τη βίαιη μεταπολίτευση».
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ είπε ότι η λαϊκή κινητοποίηση είναι αυτή που τρέμουν και η κυβέρνηση και το ΔΝΤ και η Ευρώπη. Αυτή, είπε, είναι η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος και πρόσθεσε ότι «μια τέτοια εκδήλωση μαζικής κοινωνικής αντίστασης, μπορεί να ανατρέψει την σημερινή κατάσταση. Να υπερασπιστεί την εργασία και το κοινωνικό κράτος. ΝΑ επιβάλλει εναλλακτικές διεξόδους, κοινωνικά δίκαιες, μέσα από την φορολόγηση του κεφαλαίου. Και να ανοίξει έναν εναλλακτικό δρόμο για την έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη της χώρας».
Ο κ. Τσίπρας είπε ότι οι ώρες αυτές, είναι ώρες μεγάλης ευθύνης για την Αριστερά και τόνισε την ανάγκη να οικοδομηθεί ένας νέος κοινωνικός και πολιτικός συνασπισμός που θα οργανώσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, ένα μέτωπο λαϊκής ενότητας απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ένας κοινωνικός και πολιτικός συνασπισμός που θα υπερβαίνει τα σημερινά πολιτικά σχήματα, καθώς και τις άγονες και αδιέξοδες εσωτερικές αντιπαραθέσεις.
Καταλήγοντας, αναφέρθηκε στα εσωτερικά προβλήματα του ΣΥΝ λέγοντας ότι «δεν είναι εικόνα κόμματος αυτή που εκπέμπουμε σε αυτές τις κρίσιμες για το λαό μας στιγμές» και πρόσθεσε ότι «οφείλουμε επιτέλους να γίνουμε κόμμα, όχι άθροισμα τάσεων συνιστωσών και προσβεβλημένων τηλεοπτικών στελεχών, κόμμα της Αριστεράς, αντίστοιχο με τις ανάγκες των περιστάσεων, κόμμα που σέβεται την δημοκρατία και τις διαφορετικές απόψεις, αλλά ταυτόχρονα κόμμα ενεργό και αποτελεσματικό στην παρέμβασή του».-
Πολιτικό σύστημα,ο μεγάλος Έλληνας ασθενής
Κοινή είναι η πεποίθηση, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, ότι η πορεία της Ελλάδας προς την χρεωκοπία και η προσφυγή στον μηχανισμό βοήθειας της ΕΕ και του ΔΝΤ οφείλεται κατά κύριο λόγο στο πολιτικό σύστημα. Τα κόμματα και οι πολιτικοί που για χρόνια απέφυγαν να πουν την αλήθεια στους πολίτες, συντήρησαν και διόγκωσαν για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους ένα αδηφάγο δημόσιο τομέα και αρνήθηκαν να χαράξουν μια διαφορετική πορεία για την χώρα, βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας κριτικής. Η δυσαρέσκεια και η καχυποψία για όλα τα κόμματα, αλλά ιδίως απέναντι στα κόμματα εξουσίας, κέρδιζαν έδαφος τα τελευταία χρόνια αλλά πότε ο βασιλιάς δεν ήταν τόσο γυμνός όσο σήμερα.
Χαρακτηριστικά απ αυτήν την άποψη είναι τα αποτελέσματα δημοσκόπησης της Alco για τις ευθύνες σχετικά με την οικονομία, που δημοσιεύεται στο σημερινό «Πρώτο Θέμα». Το 84,8% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο Κ. Καραμανλής ήξερε την αλήθεια για την οικονομία και επέλεξε τη φυγή και το 65,2% ότι και ο Γ. Παπανδρέου γνώριζε την αλήθεια προεκλογικά. Η αποδοκιμασία έχει διεμβολίσει την άλλότε στέρεα σχέση ηγεσίας- οπαδών: η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ (70.6%) πιστεύει και αυτή ότι ο πρωήν ηγέτης του κομματος «γνώριζε και έφυγε» ενώ οι μισοί περίπου(47,6%) από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι ο σημερινός πρωθυπουργός ήξερε την κατάσταση αλλά τους παραπλάνησε!!! Tέτοια ποσοστά αποδοκιμασίας συνιστούν ωρολογιακή βόμβα για ολόκληρο το σύστημα εξουσίας.
Η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα του προβλήματος. Ενδεικτική απ αυτήν την άποψη είναι η στάση του κ.Σαμαρά που, σαν να ηγείτο κόμματος της αριστεράς, μετέτρεψε το ΔΝΤ σε λυδία λίθο της αντιπολιτευτικής του τακτικής ενώ συγχρόνως προσπαθεί με μισόλογα για τις ευθύνες των κυβερνήσεων της ΝΔ να κρατήσει τις εσωκομματικές ισορροπίες.
Την ίδια αντίληψη, ότι δηλαδή δεν πρόκειται για κατάσταση έκτακτης ανάγκης αλλά και για business as usual, προδίδουν τόσο οι χαμηλοί, ανέμελοι ρυθμοί λειτουργίας της κυβέρνησης όσο και η στάση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ που για ανεξήγητους ακόμα λόγους δεν ανταποκρίνεται στο καθολικό αίτημα για τιμωρία όσων παρανόμησαν και ευθύνονται για την οικονομική και ηθική κατάρρευση της χώρας. Στην διάρκεια της χθεσινής του ομιλίας στην Ρόδο ο πρωθυπουργός βρέθηκε σε δύσκολη θέση όταν ένας από τους ακροατές του τον διέκοψε φωνάζοντας: “κάποιος πρέπει όμως να πάει και φυλακή”.
Σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, η ακαμψία και η αδυναμία προσαρμογής των πολιτικών στις νέες, έκτακτες συνθήκες οφείλεται στο χαμηλό επίπεδο του ελληνικού πολιτικού προσωπικού, όπως αυτό αναδείχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες μέσα από τις στρεβλώσεις του συστήματος. Με την σειρά του το χαμηλό αυτό επίπεδο παρεμποδίζει και το κυβερνητικό έργο.
“ Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αποτελεσματικότητας και ικανοτήτων για μερικούς συναδέλφους μου”, ομολογεί ένας από τους υπουργούς της κυβέρνησης. “Μπορεί όχι σε τέτοιο βαθμό όσο με την κυβέρνηση της ΝΔ που έψαχνες να βρεις με το φανάρι έναν που να δουλεύει, αλλά υπάρχει. Το προχθεσινό υπουργικό Συμβούλιο (όταν ανακοινώθηκε ότι θα κινηθεί ο μηχανισμός προσφυγής) ήταν χαρακτηριστικό. Φυσικά κανείς δεν θέλει το ΔΝΤ και η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, αλλά πολλές παρεμβάσεις ήταν κατώτερες των περιστάσεων και χαμηλού επιπέδου”.
Το πολιτικό σύστημα, ο μεγάλος Ελληνας ασθενής, θα περάσει την μεγαλύτερη δοκιμασία του στην επερχόμενη οικονομική ύφεση και κοινωνική κρίση. Στο σημερινό της κύριο άρθρο που αναφέρεται στην αποδόμηση του πολιτκού συστήματος, η “Καθημερινή” προειδοποεί τους πολιτικούς ότι αν δεν περάσουν καλά τις “τελευταίες τους εξετάσεις… ο κίνδυνος της οριστικής κατάρρευσης είναι ορατός”. Η σημερινή πολιτική της κυβέρνησης, προειδοποιεί σε ένα άρθρο του στην σημερινή “Ελευθεροτυπία” ο άλλοτε στενός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ν.Κοτζιάς "οδηγεί ή στην κατάθλιψη ή στην εξέγερση”. “Αν δεν γίνουν αλλαγές στην κυβέρνηση και συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς, το φθινόπωρο θα μας πάρουν με τις πέτρες”, προειδοποιεί ο υπουργός-συνομιλητής του Tvxs.
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Δημοψήφισμα για τον μηχανισμό στήριξης
Όπως όλα δείχνουν σε λίγες ημέρες η χώρα θα προσφύγει στο μηχανισμό στήριξης Ε.Ε. - ΔΝΤ, υπό το βάρος της ανεξέλεγκτης ανόδου των επιτοκίων δανεισμού του ελληνικού δημοσίου -ενορχηστρωμένης από τη διεθνή κερδοσκοπική ελίτ- και της χρόνιας παραγωγικής μας κρίσης ενορχηστρωμένης από την οικονομική και πολιτική ελίτ που ακολούθησε τη συνταγή του παγκόσμιου καπιταλισμού για μεγέθυνση βασισμένη στο φθηνό δανεικό χρήμα και την οικοδομή, μπολιασμένη βέβαια με τον παραδοσιακό εγχώριο παρασιτισμό και μεταπρατισμό.
Η απόφαση για την προσφυγή στον μηχανισμό οφείλει να δοκιμαστεί στη βάση δύο ερωτημάτων: Πρώτον, αν υπάρχει ουσιαστική, δημοκρατική νομιμοποίηση από τον λαό για τη λήψη τέτοιας απόφασης, στοιχείο που υπερέχει όλων των άλλων, καθώς μιλούμε για μια απόφαση που θα χαράξει το μέλλον της κοινωνίας μας για τις επόμενες δεκαετίες, αγγίζοντας θέματα κυριαρχίας, κοινωνικών δικαιωμάτων, παραγωγικού μοντέλου και γεωπολιτικού προσανατολισμού της χώρας. Δεύτερον, αν με βάση τη σχέση κόστους -ωφέλειας η προσφυγή στον μηχανισμό συνιστά τη βέλτιστη λύση ή πρέπει να διερευνηθούν και άλλες.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα, το ζήτημα της έλλειψης ουσιαστικής δημοκρατικής νομιμοποίησης της Βουλής συνολικά αλλά και της κυβέρνησης ειδικότερα, αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι κανένα κόμμα προεκλογικά δεν μίλησε έστω και περί της πιθανότητας προσφυγής σε έναν τέτοιο μηχανισμό εν γένει και στο ΔΝΤ πιο συγκεκριμένα. Η προσφυγή δε στον μηχανισμό δεν αποτελεί μια -δυστυχώς- συνηθισμένη αποστασιοποίηση από προεκλογικές εξαγγελίες του όποιου κυβερνώντος κόμματος. Συνιστά κομβική επιλογή, ποιοτικά διαφορετική, που οδηγεί τη χώρα σε διεθνή οικονομικό έλεγχο του οποίου οι πρωταγωνιστές τίθενται υπεράνω των νομίμως και δημοκρατικά εκλεγμένων οργάνων του κράτους σε σχέση με κρίσιμα ζητήματα της κοινωνίας μας.
Οι υποστηρικτές της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης προτάσσουν ως απάντηση στην έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης την αναγκαιότητα και τον μονόδρομο της λύσης αυτής. Σε κάθε αντίθετη περίπτωση υποστηρίζουν ότι μας περιμένουν σειρά καταστροφών όπως χρεωκοπία, ίσως έξοδος από την Ευρωζώνη κ.λπ. Η αντίληψη όμως του μονοδρόμου είναι ανεπαρκής ως εξήγηση αλλά και επικίνδυνη για κάθε δημοκρατία.
Πρώτα απ' όλα είναι ανεπαρκής διότι η ίδια η ελληνική αλλά και η διεθνής πολιτική ιστορία έχουν αποδείξει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Ειδικά σε μια εποχή πολυπολισμού και αναδυομένων δυνάμεων υπάρχουν πάντα εναλλακτικές επιλογές για μια κυβέρνηση με αυτοπεποίθηση και φαντασία. Άλλωστε μια σειρά άλλων επιλογών προτάθηκε το τελευταίο διάστημα, μεταξύ των οποίων η έγκαιρη επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, ώστε να σβηστεί ένα τμήμα του και να επιμηκυνθεί η αποπληρωμή του υπολοίπου, η εξεύρεση εναλλακτικών πιστωτών σε συνδυασμό με στοχευμένες στρατηγικές συνεργασίες, οι πολύ ταχύτερες παρεμβάσεις σε τομείς όπου πραγματικά το δημόσιο χάνει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, η αξιοποίηση του «όπλου» των αμυντικών εξοπλισμών, η άμεση αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου και πολλά άλλα. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει δώσει πολύ μεγαλύτερη σημασία σε μη συμβατικές ίσως επιλογές, που όμως σήμερα θα αποδεικνύονταν πολύ πιο αποτελεσματικές.
Κυρίως, όμως, η αντίληψη περί μονοδρόμου και αδήριτης αναγκαιότητας είναι επικίνδυνη: η δημοκρατική νομιμοποίηση των αποφάσεων της νομοθετικής και εκτελεστικής λειτουργίας -όπως και της δικαστικής φυσικά- δεν μπορεί να εργαλειοποιείται. Δεν μπορεί να κάμπτεται προς όφελος της αναγκαιότητας όπως η εκάστοτε κυβέρνηση την οριοθετεί και συνακόλουθα αποφασίζει να τη διαχειριστεί. Αντίθετα, οι μείζονες αποφάσεις και κρίσεις είναι που απαιτούν ακόμα περισσότερο τον λαό στο προσκήνιο και όχι φοβισμένο στη γωνία.
Επιπλέον η απόφαση περί προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης πρέπει να ελεγχθεί και ως προς τη σχέση κόστους - ωφελείας. Αν δεχτούμε ότι η χώρα διανύει μια κρίση πολύπλευρη, δηλαδή παραγωγική, με αιχμή τον παραδοσιακό παρασιτισμό, δημοσιονομική, με αιχμή την αναχρηματοδότηση του χρέους της, πολιτική, με αιχμή την αλλοτρίωση της πολιτικής ελίτ, κοινωνική, με αιχμή τη δοκιμαζόμενη συνοχή της κοινωνίας μας, πνευματική, με αιχμή την κουλτούρα της ιδιώτευσης, και θεσμική, με αιχμή τον αναχρονισμό των κρατικών δομών, τότε κατανοεί κανείς ότι λύσεις τύπου ΔΝΤ, που προωθούν τη φτωχοποίηση, τη μακρόχρονη απώλεια κυριαρχίας, τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, την εσωτερική υποτίμηση, την ακόμα στενότερη εξάρτηση από το καρτέλ των πιστωτών μας και τον περιορισμό του λαού σε ρόλο παθητικού παρατηρητή, μάλλον δεν εγγυώνται την έξοδο από την πολύπλευρη κρίση μας. Μάλιστα αμφισβητείται -και ορθώς κατά τη γνώμη του γράφοντος- κατά πόσο ο μηχανισμός διάσωσης αντιμετωπίζει και το δημοσιονομικό πρόβλημα ή εάν απλά παρατείνεται η αγωνία και η εξάρτηση της χώρας από διευρυνόμενα συνεχώς χρέη.
Μπροστά σε αυτά τα δύο μεγάλα ζητήματα, δημοκρατικής νομιμοποίησης και σχέσης κόστους - ωφελείας, η κυβέρνηση δεν πρέπει να διαλέξει τον δρόμο των κλειστών διαπραγματεύσεων και της εμπιστοσύνης προς την ελίτ των δήθεν γνωριζόντων, που πάντα «ξέρουν καλύτερα» τι πρέπει να γίνει. Πρέπει να ρίξει ρίζες στη λαϊκή νομιμοποίηση. Να ανοίξει το δρόμο προς μια ριζοσπαστική πολιτική αναδιάταξη. Προς αυτήν την κατεύθυνση η κυβέρνηση μπορεί να κινηθεί με το να προκηρύξει δημοψήφισμα για την προσφυγή μας ή όχι στον μηχανισμό στήριξης, όπως και για τους όρους της προτεινόμενης συμφωνίας. Όχι για να κρυφτεί πίσω από τον λαό. Αλλά για να δομήσει μια νέα εθνική - λαϊκή ενότητα, όχι ως στείρα επανάληψη του παρελθόντος αλλά ως ένα δημιουργικό άλμα στη διαφορετική μεταπολίτευση που προσδοκούν οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου.
* Ο Θέμης Τζήμας είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
avgi.gr post 24/4/10
Η απόφαση για την προσφυγή στον μηχανισμό οφείλει να δοκιμαστεί στη βάση δύο ερωτημάτων: Πρώτον, αν υπάρχει ουσιαστική, δημοκρατική νομιμοποίηση από τον λαό για τη λήψη τέτοιας απόφασης, στοιχείο που υπερέχει όλων των άλλων, καθώς μιλούμε για μια απόφαση που θα χαράξει το μέλλον της κοινωνίας μας για τις επόμενες δεκαετίες, αγγίζοντας θέματα κυριαρχίας, κοινωνικών δικαιωμάτων, παραγωγικού μοντέλου και γεωπολιτικού προσανατολισμού της χώρας. Δεύτερον, αν με βάση τη σχέση κόστους -ωφέλειας η προσφυγή στον μηχανισμό συνιστά τη βέλτιστη λύση ή πρέπει να διερευνηθούν και άλλες.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα, το ζήτημα της έλλειψης ουσιαστικής δημοκρατικής νομιμοποίησης της Βουλής συνολικά αλλά και της κυβέρνησης ειδικότερα, αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι κανένα κόμμα προεκλογικά δεν μίλησε έστω και περί της πιθανότητας προσφυγής σε έναν τέτοιο μηχανισμό εν γένει και στο ΔΝΤ πιο συγκεκριμένα. Η προσφυγή δε στον μηχανισμό δεν αποτελεί μια -δυστυχώς- συνηθισμένη αποστασιοποίηση από προεκλογικές εξαγγελίες του όποιου κυβερνώντος κόμματος. Συνιστά κομβική επιλογή, ποιοτικά διαφορετική, που οδηγεί τη χώρα σε διεθνή οικονομικό έλεγχο του οποίου οι πρωταγωνιστές τίθενται υπεράνω των νομίμως και δημοκρατικά εκλεγμένων οργάνων του κράτους σε σχέση με κρίσιμα ζητήματα της κοινωνίας μας.
Οι υποστηρικτές της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης προτάσσουν ως απάντηση στην έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης την αναγκαιότητα και τον μονόδρομο της λύσης αυτής. Σε κάθε αντίθετη περίπτωση υποστηρίζουν ότι μας περιμένουν σειρά καταστροφών όπως χρεωκοπία, ίσως έξοδος από την Ευρωζώνη κ.λπ. Η αντίληψη όμως του μονοδρόμου είναι ανεπαρκής ως εξήγηση αλλά και επικίνδυνη για κάθε δημοκρατία.
Πρώτα απ' όλα είναι ανεπαρκής διότι η ίδια η ελληνική αλλά και η διεθνής πολιτική ιστορία έχουν αποδείξει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Ειδικά σε μια εποχή πολυπολισμού και αναδυομένων δυνάμεων υπάρχουν πάντα εναλλακτικές επιλογές για μια κυβέρνηση με αυτοπεποίθηση και φαντασία. Άλλωστε μια σειρά άλλων επιλογών προτάθηκε το τελευταίο διάστημα, μεταξύ των οποίων η έγκαιρη επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, ώστε να σβηστεί ένα τμήμα του και να επιμηκυνθεί η αποπληρωμή του υπολοίπου, η εξεύρεση εναλλακτικών πιστωτών σε συνδυασμό με στοχευμένες στρατηγικές συνεργασίες, οι πολύ ταχύτερες παρεμβάσεις σε τομείς όπου πραγματικά το δημόσιο χάνει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, η αξιοποίηση του «όπλου» των αμυντικών εξοπλισμών, η άμεση αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου και πολλά άλλα. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει δώσει πολύ μεγαλύτερη σημασία σε μη συμβατικές ίσως επιλογές, που όμως σήμερα θα αποδεικνύονταν πολύ πιο αποτελεσματικές.
Κυρίως, όμως, η αντίληψη περί μονοδρόμου και αδήριτης αναγκαιότητας είναι επικίνδυνη: η δημοκρατική νομιμοποίηση των αποφάσεων της νομοθετικής και εκτελεστικής λειτουργίας -όπως και της δικαστικής φυσικά- δεν μπορεί να εργαλειοποιείται. Δεν μπορεί να κάμπτεται προς όφελος της αναγκαιότητας όπως η εκάστοτε κυβέρνηση την οριοθετεί και συνακόλουθα αποφασίζει να τη διαχειριστεί. Αντίθετα, οι μείζονες αποφάσεις και κρίσεις είναι που απαιτούν ακόμα περισσότερο τον λαό στο προσκήνιο και όχι φοβισμένο στη γωνία.
Επιπλέον η απόφαση περί προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης πρέπει να ελεγχθεί και ως προς τη σχέση κόστους - ωφελείας. Αν δεχτούμε ότι η χώρα διανύει μια κρίση πολύπλευρη, δηλαδή παραγωγική, με αιχμή τον παραδοσιακό παρασιτισμό, δημοσιονομική, με αιχμή την αναχρηματοδότηση του χρέους της, πολιτική, με αιχμή την αλλοτρίωση της πολιτικής ελίτ, κοινωνική, με αιχμή τη δοκιμαζόμενη συνοχή της κοινωνίας μας, πνευματική, με αιχμή την κουλτούρα της ιδιώτευσης, και θεσμική, με αιχμή τον αναχρονισμό των κρατικών δομών, τότε κατανοεί κανείς ότι λύσεις τύπου ΔΝΤ, που προωθούν τη φτωχοποίηση, τη μακρόχρονη απώλεια κυριαρχίας, τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, την εσωτερική υποτίμηση, την ακόμα στενότερη εξάρτηση από το καρτέλ των πιστωτών μας και τον περιορισμό του λαού σε ρόλο παθητικού παρατηρητή, μάλλον δεν εγγυώνται την έξοδο από την πολύπλευρη κρίση μας. Μάλιστα αμφισβητείται -και ορθώς κατά τη γνώμη του γράφοντος- κατά πόσο ο μηχανισμός διάσωσης αντιμετωπίζει και το δημοσιονομικό πρόβλημα ή εάν απλά παρατείνεται η αγωνία και η εξάρτηση της χώρας από διευρυνόμενα συνεχώς χρέη.
Μπροστά σε αυτά τα δύο μεγάλα ζητήματα, δημοκρατικής νομιμοποίησης και σχέσης κόστους - ωφελείας, η κυβέρνηση δεν πρέπει να διαλέξει τον δρόμο των κλειστών διαπραγματεύσεων και της εμπιστοσύνης προς την ελίτ των δήθεν γνωριζόντων, που πάντα «ξέρουν καλύτερα» τι πρέπει να γίνει. Πρέπει να ρίξει ρίζες στη λαϊκή νομιμοποίηση. Να ανοίξει το δρόμο προς μια ριζοσπαστική πολιτική αναδιάταξη. Προς αυτήν την κατεύθυνση η κυβέρνηση μπορεί να κινηθεί με το να προκηρύξει δημοψήφισμα για την προσφυγή μας ή όχι στον μηχανισμό στήριξης, όπως και για τους όρους της προτεινόμενης συμφωνίας. Όχι για να κρυφτεί πίσω από τον λαό. Αλλά για να δομήσει μια νέα εθνική - λαϊκή ενότητα, όχι ως στείρα επανάληψη του παρελθόντος αλλά ως ένα δημιουργικό άλμα στη διαφορετική μεταπολίτευση που προσδοκούν οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου.
* Ο Θέμης Τζήμας είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
avgi.gr post 24/4/10
Μας κήρυξαν τον πόλεμο, θα τον έχουν
Πλήθος κόσμου ανταποκρίθηκε χθες στο κάλεσμα της ΑΔΕΔΥ, των πρωτοβάθμειων σωματείων, του δικτύου συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και βρέθηκε στο κέντρο της Αθήνας, για να διαδηλώσει κατά της προσφυγής της χώρας στον μηχανισμό στήριξης που περιλαμβάνει το ΔΝΤ.
Λίγες μόνο ώρες μετά τις δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου, εκατοντάδες κόσμου έδωσαν δυναμικό παρών και διατράνωσαν την αντίθεσή τους στις επιλογές της κυβέρνησης που ρίχνουν τη χώρα και τους εργαζόμενους στον γκρεμό. “Όλοι και όλες πρέπει να βγούμε από τα σπίτια μας, να βγούμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε ενάντια στο σφαγείο του ΔΝΤ, ραντεβού στις 6. 30 μ.μ. στα Προπύλαια” ήταν το ηλεκτρονικό μήνυμα που κυκλοφόρησε σε κινητά τηλέφωνα και email αμέσως μετά την ανακοίνωση του πρωθυπουργού.
Εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, φοιτητές και μαθητές, σωματεία, κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς ήταν συνεπείς με το ραντεβού τους και έδειξαν αποφασισμένοι να μη δεχθούν τα νέα επώδυνα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση με τη σφραγίδα πλέον και επίσημα του ΔΝΤ.
“Ο κόσμος της κρίσης τους δεν χωράει τις ανάγκες μας” “Μας κήρυξαν τον πόλεμο, θα τον έχουν”, “Σπέρνουν ανέμους θα θερίσουν θύελλες”, ήταν μερικά μόνο από τα δεκάδες πανό των διαδηλωτών, ενώ τα συνθήματά τους κατά του ΔΝΤ και της κυβέρνησης ήταν παθιασμένα και πρωτότυπα. Πολλά επίσης ήταν και τα πηγαδάκια στον τόπο της συγκέντρωσης, με τους περισσότερους να δείχνουν έντονη ανησυχία για τις εξελίξεις. Διάχυτη ήταν η αντίληψη ότι την κρίση πρέπει να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν, ενώ πολλοί μετέφεραν τις καταστροφικές επιπτώσεις που έχει η ανάμειξη του ΔΝΤ στα εσωτερικά των χωρών.
“Δεν πρέπει να έχουμε καμία ψευδαίσθηση ή προσδοκία από την επιλογή της κυβέρνησης να προσφύγει στο ΔΝΤ για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομίας” τόνισε στην “Α” ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Γαβρίλης. Παράλληλα υπογράμμισε πως “οι εργαζόμενοι πρέπει τώρα να σηκώσουν ανάστημα και να εντείνουν την πάλη τους ενάντια σ’ αυτούς που χρόνια τώρα, απορροφημένοι από τον νεοφιλελευθερισμό, παρέδωσαν τα κλειδιά της κοινωνίας και της οικονομίας στις αγορές και στις επιχειρήσεις σπρώχνοντας τη χώρα σήμερα στην αγκαλιά του ΔΝΤ”.
Τέλος οι διαδηλωτές έδειξαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν με μεγαλύτερη ένταση τις κινητοποιήσεις τους και ανανέωσαν το ραντεβού τους στους δρόμους τις επόμενες ημέρες.
tvxs.gr
Λίγες μόνο ώρες μετά τις δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου, εκατοντάδες κόσμου έδωσαν δυναμικό παρών και διατράνωσαν την αντίθεσή τους στις επιλογές της κυβέρνησης που ρίχνουν τη χώρα και τους εργαζόμενους στον γκρεμό. “Όλοι και όλες πρέπει να βγούμε από τα σπίτια μας, να βγούμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε ενάντια στο σφαγείο του ΔΝΤ, ραντεβού στις 6. 30 μ.μ. στα Προπύλαια” ήταν το ηλεκτρονικό μήνυμα που κυκλοφόρησε σε κινητά τηλέφωνα και email αμέσως μετά την ανακοίνωση του πρωθυπουργού.
Εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, φοιτητές και μαθητές, σωματεία, κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς ήταν συνεπείς με το ραντεβού τους και έδειξαν αποφασισμένοι να μη δεχθούν τα νέα επώδυνα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση με τη σφραγίδα πλέον και επίσημα του ΔΝΤ.
“Ο κόσμος της κρίσης τους δεν χωράει τις ανάγκες μας” “Μας κήρυξαν τον πόλεμο, θα τον έχουν”, “Σπέρνουν ανέμους θα θερίσουν θύελλες”, ήταν μερικά μόνο από τα δεκάδες πανό των διαδηλωτών, ενώ τα συνθήματά τους κατά του ΔΝΤ και της κυβέρνησης ήταν παθιασμένα και πρωτότυπα. Πολλά επίσης ήταν και τα πηγαδάκια στον τόπο της συγκέντρωσης, με τους περισσότερους να δείχνουν έντονη ανησυχία για τις εξελίξεις. Διάχυτη ήταν η αντίληψη ότι την κρίση πρέπει να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν, ενώ πολλοί μετέφεραν τις καταστροφικές επιπτώσεις που έχει η ανάμειξη του ΔΝΤ στα εσωτερικά των χωρών.
“Δεν πρέπει να έχουμε καμία ψευδαίσθηση ή προσδοκία από την επιλογή της κυβέρνησης να προσφύγει στο ΔΝΤ για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομίας” τόνισε στην “Α” ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Γαβρίλης. Παράλληλα υπογράμμισε πως “οι εργαζόμενοι πρέπει τώρα να σηκώσουν ανάστημα και να εντείνουν την πάλη τους ενάντια σ’ αυτούς που χρόνια τώρα, απορροφημένοι από τον νεοφιλελευθερισμό, παρέδωσαν τα κλειδιά της κοινωνίας και της οικονομίας στις αγορές και στις επιχειρήσεις σπρώχνοντας τη χώρα σήμερα στην αγκαλιά του ΔΝΤ”.
Τέλος οι διαδηλωτές έδειξαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν με μεγαλύτερη ένταση τις κινητοποιήσεις τους και ανανέωσαν το ραντεβού τους στους δρόμους τις επόμενες ημέρες.
tvxs.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)