Αποστρατιωτικοποίηση της πόλης

Να εξαφανιστούν τα γυαλιστερά συρματοπλέγματα από το κέντρο της πόλης μας.

Και μαζί τους, οι δημόσιοι υπάλληλοι του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με τις λέσχες, τις φρουρές και τα αεροδικεία τους.
Ας πάνε κάπου που θα είναι χρήσιμοι επιτέλους, μακριά από την καθημερινότητά μας και το πάρκο που παίζουν τα παιδιά μας.

Ενστάσεις για τους αγωγούς

Η εμπλοκή της Ελλάδας, έστω και με δευτερεύοντα ρόλο, στον διεθνή ανταγωνισμό για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου προκαλεί αντιφατικές αντιδράσεις. Αρκετοί ενθουσιάζονται με τη συμμετοχή στο σύγχρονο «μεγάλο παιγνίδι» και τα γεωπολιτικά πλεονεκτήματα που εξασφαλίζει. Άλλοι επιμένουν στον αναπτυξιακό χαρακτήρα των αγωγών και στον ρόλο τους στο ξεπέρασμα της κρίσης. Και, τέλος, ορισμένοι επικεντρώνονται στο πολιτικό «χρώμα» των δικτύων, θεωρώντας ότι ορισμένα προάγουν και άλλα υπονομεύουν την εθνική ανεξαρτησία.Για την αριστερά τα πράγματα (θα έπρεπε να) είναι απλούστερα: Τα παγκοσμιοποιημένα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, εκτός από τεράστια κέρδη για τις εμπλεκόμενες μερίδες του κεφαλαίου, εγκυμονούν γεωπολιτικές εντάσεις και ανταγωνισμούς, κινδύνους συγκρούσεων και οικολογικών καταστροφών και οπωσδήποτε περιβαλλοντική υποβάθμιση. Οι ποσότητες του φυσικού αερίου μεταφέρονται τράνζιτ στις μεγάλες αγορές και κατά κανόνα δεν συνδυάζονται με τις αναπτυξιακές προοπτικές των χωρών διέλευσης, οπότε το όφελος περιορίζεται στα, υψηλά βεβαίως, τέλη. Οι θέσεις μας για αποκεντρωμένη παραγωγή, εξοικονόμηση και κοινωνικό έλεγχο στην ενέργεια τη φέρνουν σε θέση αντίθεσης με την κούρσα των αγωγών, ανεξάρτητα εάν την οδηγεί ο Ομπάμα, ο Πούτιν ή οποιοσδήποτε άλλος.Επειδή όμως οι εξελίξεις δεν εξαρτώνται από την αριστερά, σημασία δεν έχει τόσο η γενική θεωρία όσο η στήριξη συγκεκριμένων μετώπων, όπως αυτό για τον τουρκο-ελληνο-ιταλικό αγωγό φυσικού αερίου TGI. Η σχεδιαζόμενη διαδρομή του από την Ήπειρο, μέσα στην καρδιά εθνικών πάρκων, και κυρίως η πόντισή του στο Ιόνιο πέλαγος, στην περιοχή της Πέρδικας Θεσπρωτίας, προκαλούν τις αντιδράσεις των συλλογικών της φορέων. Η περιοχή βρίσκεται στην καρδιά της τουριστικής ζώνης του νομού, υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες και συντηρεί πολλές θέσεις εργασίας, χαρακτηρίζεται δε ως ζώνη υψηλής τουριστικής ανάπτυξης και παραθεριστικής κατοικίας από το Χωροταξικό Σχέδιο Ηπείρου.Το πρόβλημα δεν έγκειται μόνο στις επιπτώσεις στην τουριστική εικόνα της περιοχής και στην υποβάθμιση των χερσαίων και θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Πιο σοβαροί είναι οι κίνδυνοι έκρηξης λόγω της υψηλής συμπίεσης του αερίου, αναγκαίας για την υποθαλάσσια διαδρομή του στο Ιόνιο πέλαγος. Από την άποψη αυτή, η τοποθέτηση του σταθμού συμπίεσης πολύ κοντά στον οικισμό της Πέρδικας συνιστά μείζον ζήτημα. Εξίσου ανησυχητική είναι η συνέχεια, καθώς, σύμφωνα με παλιότερη ειδησεογραφία, η ελληνική κυβέρνηση προτείνει παράλληλη διαδρομή και σημείο εξόδου στο Ιόνιο και για τον δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου, ο οποίος σχεδιάζεται να περάσει από το ελληνικό έδαφος, τον πολυσυζητημένο ρωσικών συμφερόντων South Stream.Όχι βέβαια ότι πρόκειται για την ορθολογική επιλογή της συντομότερης διαδρομής προς τη νότια Ιταλία. Αντίθετα, η παράκαμψη του εμποδίου της Κέρκυρας από τον Νότο είναι κατά πολλά χιλιόμετρα μεγαλύτερη και δισεκατομμύρια ευρώ ακριβότερη από την εναλλακτική επιλογή της βόρειας παράκαμψης και της πόντισης του αγωγού στο ύψος των ελληνοαλβανικών συνόρων. Ακόμη και εάν απαιτούνταν η χρήση του αλβανικού υποθαλάσσιου χώρου με ένα αντίστοιχο ποσοστό των τελών διέλευσης, οι οικονομίες κλίμακας θα ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερες. Στο κάτω-κάτω οι ισορροπίες της περιοχής, αλλά και το φάσμα της εγκατάστασης ιταλικών πυρηνικών εργοστασίων στην Αλβανία, την οποία διαπραγματεύονται οι κυβερνήσεις Μπερλουσκόνι και Μπερίσα, επιβάλλουν τη συνεργασία με τη γειτονική χώρα και την προσφορά εναλλακτικών επιλογών στην άρχουσα τάξη της.Επιστρέφοντας στα γεωγραφικά δεδομένα, δεν είναι τυχαίο ότι ο τρίτος αγωγός φυσικού αερίου, που θα περάσει από τη Βόρεια Ελλάδα με κατεύθυνση την Ιταλία, ο Trans Adriatic Pipeline μιας ελβετο-νορβηγικής κοινοπραξίας, αξιοποιεί το χιλιομετρικό πλεονέκτημα μιας ακόμη βορειότερης χάραξης, καθώς η πόντισή του στην Αδριατική τοποθετείται κοντά στην πόλη Φίερι, πολύ βορειότερα μέσα στο αλβανικό έδαφος.Η προοπτική των πολλών αγωγών θέτει το δίλημμα, αντιπροσωπευτικό οπωσδήποτε της σημερινής εποχής: από τη μία πλευρά η επιλογή των παγκοσμιοποιημένων δικτύων, στην οποία μάλιστα επενδύεται και μια επιθετική ρητορεία περί «εθνικού συμφέροντος», από την άλλη η υπαρκτή πραγματικότητα της ανάπτυξης στο τοπικό επίπεδο. Οι κάτοικοι της Πέρδικας έχουν επιλέξει με σαφήνεια το είδος του πατριωτισμού που τους εκφράζει και έχουν αποφανθεί προ διετίας σε δημοψήφισμα κατηγορηματικά (1.259 ψήφοι έναντι 10) εναντίον του αγωγού. Το ζήτημα είναι οι υπόλοιποι
Γράφει ο Γιάννης Παπαδημητρίου

Εξαπλώνεται το κίνημα κατά των διοδίων

Μετά από την πολύ μεγάλη κινητοποίηση κατά των διοδίων, την προηγούμενη Κυριακή, με χιλιάδες πολίτες να συμμετέχουν και να σηκώνουν τις μπάρες των διοδίων, το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα κατά των Διοδίων συνεδρίασε χθες στη Λαμία για να συζητήσει τα επόμενα βήματα του κινήματος. Οι συμμετέχοντες προσανατολίζονται σε νέες κινητοποιήσεις, καθώς δεν πείθονται από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων παραχώρησης και τις δηλώσεις κατανόησης προς τους πολίτες για το ακριβό τίμημα που καταβάλλουν.

Δεν πείθουν οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων

Η κατάσταση δυναμιτίστηκε κατά τη διάρκεια της εβδομάδας με τη σύλληψη του δημάρχου Στυλίδας, Απ. Γκλέτσου, επειδή χρησιμοποίησε τα μηχανήματα του δήμου για να αφαιρέσει τις πλευρικές μπάρες των διοδίων και να ανοίξει παράδρομο για την ελεύθερη διέλευση των κατοίκων της περιοχής. Ο εισαγγελέας διέταξε τη σύλληψη του Απ. Γκλέτσου, ο οποίος παραδόθηκε οικειοθελώς κι οδηγήθηκε με χειροπέδες στο Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η σύλληψη του δημάρχου Στυλίδας έφεραν μια μικρή νίκη για το κίνημα, αφού ανανεώθηκαν περίπου 1.300 κάρτες ελεύθερης πρόσβασης που έχουν μοιραστεί στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής μέχρι να φτιαχτεί ο παράδρομος. Το κόστος των καρτών επωμίζεται κατά 2/3 η εταιρεία και κατά 1/3 το κράτος.



"Η κυβέρνηση κατανοεί τις αντιδράσεις των πολιτών"



Οι χιλιάδες πολίτες που συμμετείχαν στην κινητοποίηση της περασμένης Κυριακής φαίνεται ότι φόβισαν την κυβέρνηση, που, μετά τις διαρροές των προηγούμενων εβδομάδων για πρόστιμα σε όσους δεν πληρώνουν τα διόδια, άλλαξε κατεύθυνση, με τον υφυπουργό Μεταφορών, Γ. Μαγκριώτη, να επαναλαμβάνει πολλές φορές την κατανόησή του για τις αντιδράσεις των πολιτών και να παραδέχεται ότι το αντίτιμο για τα διόδια είναι υψηλό.

Παράλληλα, ο Γ. Μαγκριώτης συνέστησε στους πολίτες υπομονή μέχρι τα τέλη Μαρτίου ώστε να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τις εταιρείες για αλλαγές στις συμβάσεις παραχώρησης. Μέλη του Πανελλαδικού Συντονιστικού κατά των Διοδίων εκτιμούν ότι δεν φαίνεται ουσιαστική αλλαγή κατεύθυνσης από τη μεριά της κυβέρνησης και ότι οι προτάσεις της δεν θίγουν ουσιαστικά τα συμφέροντα των εταιρειών, καθώς σχετικά με την πτώση των τιμών η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε μείωση του έμμεσου φόρου υπέρ του κράτους που εμπεριέχεται στην τιμή των διοδίων. Ακόμα, μέλη του Πανελλαδικού Συντονιστικού φοβούνται ότι η επαναδιαπραγμάτευση δεν θα πλήξει τις εταιρείες, που θα "ανταλλάξουν" τη μείωση της τιμής του εισιτηρίου με επιμήκυνση του χρόνου μίσθωσης.



Προσφυγή του δημάρχου Ωρωπού στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για τις κάμερες στα διόδια



Τέλος, δημοτικοί σύμβουλοι του Ωρωπού με επικεφαλής τον δήμαρχο Γ. Οικονομάκο προσέφυγαν στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένου ζητώντας την ακύρωση του απαντητικού σημειώματος της Αρχής, το οποίο επιτρέπει την καταγραφή των στοιχείων των ιδιοκτητών αυτοκινήτων που διέρχονται χωρίς να πληρώσουν διόδια. Οι δημοτικοί σύμβουλοι υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι η χρήση καμερών προϋποθέτει τη θέσπιση ειδικής νομοθεσίας, η οποία δεν υφίσταται στη συγκεκριμένη περίπτωση, κι ότι τα προσωπικά δεδομένα επιτρέπεται να τηρούνται για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, σε αντίθεση με παλαιότερες αποφάσεις της Αρχής, το οποίο επιτρέπουν τη διατήρηση των δεδομένων χωρίς ειδική άδεια μόνο για 15 μέρες.

Οι κάτοικοι του Ωρωπού διοργανώνουν σήμερα στις 4 μ.μ. στα διόδια Αφιδνών κινητοποίηση με στόχο τις 2.000 ελεύθερες διελεύσεις επισημαίνοντας ότι "κατέχουμε το παγκόσμιο ρεκόρ για την επιβολή 8 θέσεων σταθμών διοδίων στο εσωτερικό του δήμου μας. Θα κατακτήσουμε το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερων διελεύσεων από αυτούς".

Θα πετούν τους μετανάστες στον Έβρο;

Μέσα στον Έβρο μεταφέρεται πια η μάχη εναντίον των μεταναστών. Δύο μέρες μετά την ψήφιση του νόμου για το άσυλο, το ΛΑΟΣ ζήτησε χθες στη Βουλή με ερώτηση του Γιάννη Κοραντή να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο βίαιης επαναπροώθησης σε περίπτωση αυτόφωρης σύλληψης στην όχθη του ποταμού. Επίσης πρότεινε να κατασκευαστεί αντιαρματική τάφρος και να επανεξεταστούν οι κανόνες εμπλοκής των ενόπλων δυνάμεων, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να πυροβολούν οι στρατιώτες τους μετανάστες.

Ο Χρήστος Παπουτσής απάντησε "τεχνοκρατικά", ανακοινώνοντας ότι ενισχύονται οι δυνάμεις που επιχειρούν με πλωτά μέσα στον Έβρο, ενώ για την τάφρο και τα αποτρεπτικά εμπόδια μέσα στο ποτάμι είπε ότι δεν μπορεί να γίνουν επειδή η οριογραμμή φτάνει στο μέσο του ποταμού.

Συλλήψεις και βιαιότητες

Μεγάλα ερωτηματικά γεννά η μεταχείριση που επεφύλαξε στο στέλεχος του ΣΥΝ Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο η Αντιτρομοκρατική υπηρεσία: τον χτύπησαν, τον καθύβρισαν, τον ξεγύμνωσαν, όμως τον άφησαν τελικά ελεύθερο, διότι, όπως είπαν, τον μπέρδεψαν με άλλον!

Να δέσουν με στοιχεία τις πρόσφατες 5 συλλήψεις νεαρών, βέβαιοι πώς πρόκειται για μέλη της οργάνωσης “Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς”, προσπαθούν οι αρχές. Τη Δευτέρα αρχίζει η δίκη.

Οι κοινωνικοί αγώνες θα φέρουν την πολιτική αλλαγή

Απαιτείται προσπάθεια από όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ για να ξεπεραστούν τα μεγάλα ελλείμματα εμπιστοσύνης και οι ανταγωνισμοί που έχουν κυριαρχήσει για μεγάλο διάστημα και θέτει κάποιες προϋποθέσεις και ένα διάστημα «δοκιμασίας» για να μπορέσει να προχωρήσει το εγχείρημα

Ο ΣΥΝ θεωρεί πως η ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων θα δημιουργήσει την πολιτική ανάγκη για αλλαγή μετά την παταγώδη αποτυχία των νεοφιλελεύθερων συνταγών λέει στην “Αυγή” ο Γιάννης Μπαλάφας (μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ) αισιοδοξώντας για τις πολιτικές διεργασίες συμμαχιών στην ευρύτερη αριστερά. Θα ήταν ιδιαίτερα θετικό -τονίζει να συμμετάσχουν δυνάμεις που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ., συγκροτημένες δυνάμεις, όπως οι Οικολόγοι-Πράσινοι, αλλά και ευρύτερες δυνάμεις του οικολογικού χώρου, η Δημοκρατική Αριστερά, συλλογικότητες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και φυσικά, με σημαντικό ρόλο, το συμμαχικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αναλυτικά η συνέντευξη.


* Με την κρίση εγκατεστημένη για τα καλά στη χώρα μας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς ορατή διέξοδο, πόσο έχουν συνειδητοποιηθεί οι στόχοι και οι σκοπιμότητες της πολιτικής κυβέρνησης - τρόικας;

Μας είπαν ότι εφαρμόζουν τα αντικοινωνικό Μνημόνιο για να μειωθεί προοπτικά το χρέος. Αυτό αποδείχθηκε πλέον ότι είναι απολύτως ψευδές. Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω της μεγάλης ύφεσης, δεν μειώνεται, διογκώνεται συνεχώς. Επομένως, τα μέτρα του Μνημονίου αποτελούν σκοπό καθαυτά και όχι το μέσον για να μειωθεί το χρέος.

Η μείωση του εργατικού κόστους, η δραστική μείωση των κοινωνικών δαπανών, η συμπίεση των μεσο-στρωμάτων, η παραγωγική άπνοια, είναι επιλογές συνειδητές, που αναδεικνύουν τον μείζονα στόχο, που είναι η βίαιη αναδιανομή πόρων και εισοδημάτων. Το κεφάλαιο, με την όποια μορφή, να μην «σπαταλάται» εδώ κι εκεί, αλλά να συγκεντρώνεται και να ελέγχεται από συγκεκριμένα κέντρα. Για τη μεγάλη πλειοψηφία η κατάσταση χειροτερεύει, όμως μια μειοψηφία κερδίζει από την κρίση, με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, τη μείωση του εργατικού κόστους, τα ασύδοτα κερδοσκοπικά παιχνίδια, κ.λπ. Στο μέλλον, όταν αυτά τα κέντρα κρίνουν, θα κινήσουν με τους δικούς τους όρους την οικονομική δραστηριότητα, έχοντας εξασφαλίσει και πάλι τα υπέρογκα κέρδη τους.



* Γιατί οι μέχρι σήμερα αντιδράσεις των πολιτών είναι κατώτερες των οδυνηρών επιπτώσεων στη ζωή τους; Πώς προβλέπεις την κοινωνική ενεργοποίηση το επόμενο διάστημα;

Είναι η αμηχανία, η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα για το αύριο που, μέχρι σήμερα, μπλοκάρουν, σε σημαντικό βαθμό, τη μαζική και ενεργητική εκδήλωση της αγανάκτησης που αναμφισβήτητα επικρατεί στον κόσμο. Όμως, ας μην υποτιμάμε τις αυξανόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις, τις διαμαρτυρίες, τις μαζικές διαδηλώσεις που ήδη έχουν πραγματοποιηθεί, στις οποίες συμπαραστεκόμαστε και συμμετέχουμε ολόψυχα.

Σήμερα, που το «καζάνι βράζει» και στη χώρα μας, καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δύο ζητήματα είναι καίρια: Πρώτο, το κίνημα να εμποδίσει πρακτικά την υλοποίηση συγκεκριμένων αντιλαϊκών μέτρων, όπως απολύσεις ή επιχειρησιακές συμβάσεις, κ.λπ., ώστε να ενισχυθεί η αυτοπεποίθηση.

Δεύτερο, να εξαπλωθεί η αυτοοργάνωση πολύμορφων δικτύων και πρωτοβουλιών έμπρακτης αλληλεγγύης και βοήθειας σε συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται σκληρά. Να μην περάσει η προσπάθεια να στρέψουν τη μια κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Να μη ζουγκλοποιηθούν οι κοινωνίες μας.



* Είναι, όμως, αρκετά αυτά; Πώς θα αντικρούσει η Αριστερά, συνολικά, το επιχείρημα των κυβερνώντων ότι η πολιτική του Μνημονίου είναι σκληρή, αλλά αναγκαία, ότι πρόκειται για μονόδρομο;

Η διαπιστωμένη πλέον αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού να οδηγήσει σε καταστάσεις ευρύτερα νομιμοποιημένες, είναι η αφετηρία για τη διατύπωση της εναλλακτικής μας πρότασης. Μετά 30 χρόνια εφαρμογής τους, οι νεοφιλελεύθερες συνταγές, που οδήγησαν στη γενικευμένη κρίση που βιώνουμε, αμφισβητούνται μαζικά. Η διέξοδος που προτείνει η αριστερά βρίσκεται στον αντίποδα της λογικής του Μνημονίου και περιλαμβάνει ένα συνεκτικό σύνολο προτάσεων.

Εντελώς ενδεικτικά αναφέρουμε: Αναδιάρθρωση του χρέους (διαγραφή μέρους, ευρωομόλογο κ.λπ.). Αναδιανομή εισοδημάτων (κύρια, με προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση). Ανάπτυξη, με ειδική στήριξη της εσωτερικής ζήτησης, στοχευμένες δημόσιες επενδύσεις, δημιουργία τραπεζικού πυλώνα υπό δημόσιο - κοινωνικό έλεγχο κ.λπ. Ενίσχυση της Απασχόλησης.

Ιδιαίτερα θέλω να επισημάνω την υπερεθνική, την ευρωπαϊκή διάσταση της πρότασής μας. Ο σχεδιασμός και η δράση στο εθνικό επίπεδο, είναι ανάγκη να έχει στραμμένο το βλέμμα στην Ευρώπη. Για πανευρωπαϊκές διεκδικήσεις, για πανευρωπαϊκό συντονισμό του εργατικού κινήματος. Χωρίς ψευδαισθήσεις για τη σημερινή Ε.Ε., με εμμονή στη θέση για μια νέα αρχιτεκτονική της Ένωσης, με πανευρωπαϊκό συντονισμό του εργατικού κινήματος.


* Αφού η σημερινή κυβέρνηση ούτε θέλει, ούτε μπορεί να δεχθεί μια αντιμνημονιακή εναλλακτική πρόταση, πώς μπορούν να προωθηθούν οι θέσεις σας και από ποιο πολιτικό υποκείμενο;

Έχετε δίκιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου υλοποιεί απαρέγκλιτα το κοινό της σχέδιο με ΔΝΤ και κυρίαρχους κύκλους της Ε.Ε. Από αυτή την άποψη πρόκειται για μια κυβέρνηση επικίνδυνη για τα συμφέροντα του λαού και της χώρας. Το λαϊκό κίνημα εγγράφει στην ημερήσια διάταξη το πρόβλημα της απομάκρυνσής της. Με ταυτόχρονη, φυσικά, απόρριψη μιας κυβέρνησης της Ν.Δ. ως διάδοχης κατάστασης.

Τι κάνουμε; Πρωτίστως, προωθούμε την εναλλακτική μας πρόταση διεξόδου στην κοινωνία. Γιατί πιστεύουμε ότι μέσα στους κοινωνικούς αγώνες θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την αναγκαία αλλαγή των σημερινών κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών προς όφελος των αντινεοφιλελεύθερων - αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Να τονίσω στο σημείο αυτό ότι η συμμετοχή του ΣΥΝ στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, προωθώντας τον συντονισμό της δράσης των αριστερών-προοδευτικών δυνάμεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμβάλει ουσιαστικά και διευκολύνει γενικότερα τις αναγκαίες αλλαγές των συσχετισμών.

Η παραπάνω ανάλυση μας έχει οδηγήσει ως κόμμα στη συνειδητοποίηση της ιστορικής ανάγκης ενός ευρύτατου ενωτικού μετώπου για την απεμπλοκή της χώρας από την καταστροφική πολιτική του Μνημονίου.



* Αυτή η σύλληψη πρόταση του ΣΥΝ για ένα ενωτικό μέτωπο, ποιες δυνάμεις - εν δυνάμει - περιλαμβάνει και πού στοχεύει;

Να επαναλάβω ότι η σταθερή κοινωνική γείωση της δράσης μας είναι ο πιο ασφαλής δρόμος για φυσιολογική κυοφορία των πολιτικών πρωτοβουλιών και για ενωτικά αποτελέσματα στην κατεύθυνση του μετώπου που προαναφέραμε.

Η συγκρότηση του μετώπου πρέπει να γίνει σε βάση αντιμνημονιακή και αντινεοφιλελεύθερη. Με στόχο να απαλλαγεί η χώρα από τα ασφυκτικά δεσμά της πολιτικής κυβέρνησης-τρόικας και, μέσα από τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, να ανοίξουν δίαυλοι δημοκρατικοί-κοινωνικοί-οικολογικοί στην πορεία της χώρας.

Θέλουμε το μέτωπο να είναι ευρύτατο και πάντα αντιμνημονιακό. Το κόμμα μας θεωρεί ότι στις διεργασίες, από το ξεκίνημά τους, θα ήταν ιδιαίτερα θετικό να συμμετάσχουν δυνάμεις και σύντροφοι/ισσες που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ., συγκροτημένες δυνάμεις, όπως οι Οικολόγοι-Πράσινοι, αλλά και ευρύτερες δυνάμεις του οικολογικού χώρου, η Δημοκρατική Αριστερά, συλλογικότητες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και φυσικά, με σημαντικό ρόλο, το συμμαχικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ.



* Με την πρόσφατη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας «Για μια νέα αρχή του ΣΥΡΙΖΑ», θεωρείτε ότι η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ξεπεραστεί; Με τη δήλωση διαφοροποίησής σας από την απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας, τι θέλετε να εκφράσετε;

Η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας δεν αγνοεί τα προβλήματα, γι' αυτό επισημαίνει ότι απαιτείται προσπάθεια από όλες τις συνιστώσες για να ξεπεραστούν τα μεγάλα ελλείμματα εμπιστοσύνης και οι ανταγωνισμοί που έχουν κυριαρχήσει για μεγάλο διάστημα και θέτει κάποιες προϋποθέσεις και ένα διάστημα «δοκιμασίας» για να μπορέσει να προχωρήσει το εγχείρημα.

Τα τρία μέλη της Πολιτικής Γραμματείας (Δούρου, Μπαλάφας, Πουλάκης), που δεν συμφωνήσαμε και δεν υπερψηφίσαμε την απόφαση, με τη δήλωσή μας, διατυπώνουμε δύο βασικές ενστάσεις:

Η πρώτη είναι, ότι η απόφαση δεν περιέχει τα πολιτικά και προγραμματικά διακυβεύματα της παρούσας φάσης που θα έπρεπε να αποτελούν προϋπόθεση για ένα νέο ξεκίνημα.

Η δεύτερη ένσταση επισημαίνει την αντίθεσή μας με τη συνέχιση της συνεργασίας με ορισμένες δυνάμεις, όπως το απόλυτα ανταγωνιστικό με τον ΣΥΝ «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής», με τις οποίες υπάρχουν πλήρως αποκλίνουσες απόψεις σε κεντρικά ζητήματα, όπως η κρίση, η Ευρώπη κ.λπ.

Τέλος, η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας είναι δεδομένη και στο αμέσως επόμενο διάστημα θα διαφανούν τα περιθώρια και οι δρόμοι υλοποίησής της.


* Πώς μπορεί ο Συνασπισμός να ανταποκριθεί στα σύνθετα προβλήματα και καθήκοντα της συγκυρίας;

Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι η σημερινή κατάσταση στο κόμμα μας δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κρίσιμης φάσης που διανύουμε.

Αφετηρία και προϋπόθεση για να αλλάξουμε και να βελτιώσουμε πολλά από τα κομματικά δεδομένα είναι ο ισχυρός Συνασπισμός. Ισχυρός οργανωτικά και πολιτικά. Με σαφή ταυτότητα και στίγμα ως μια δύναμη που θέλει και μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην απόκρουση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης και, ταυτόχρονα, έχει πολιτικό σχέδιο, με προτάσεις εναλλακτικές και θέση για ενωτικό-αντιμνημονιακό μέτωπο.

Στην προσπάθεια αυτή, ο ΣΥΝ ενισχύεται αποφασιστικά από το γεγονός ότι είναι η κύρια πολιτική έκφραση του διαχρονικού και ανθεκτικού ρεύματος της ριζοσπαστικής ανανεωτικής αριστεράς. Μέσα στον κόσμο της αριστεράς, στην κοινωνία γενικότερα.

Η υπεράσπιση αυτής της αριστεράς, με πίστη και πάθος, με υπευθυνότητα και χωρίς ετεροπροσδιορισμούς, είναι η επιλογή μας, είναι η δύναμή μας για να προχωρήσουμε.

Συνέντευξη – παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα: Ενωτικό μέτωπο για στροφή προς τα αριστερά

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, η πιο δεξιά κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Πρέπει να ανατραπεί το συντομότερο δυνατόν... Το ευρωομόλογο μόνο υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να είναι θετική εξέλιξη



Μια μεγάλη ενωτική αριστερά, γιατί όχι μια μεγάλη εκλογική συμμαχία της αριστεράς, μπορεί να δημιουργήσει δυναμική μιας μεγάλης πολιτικής ανατροπής, τονίζει ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, αναλύοντας την πρόταση για τη συγκρότηση ευρύτερου μετώπου από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ώς τα αριστερά της αριστεράς για την ανατροπή του Μνημονίου. Ο Αλ. Τσίπρας, αναφερόμενος στην πρόσφατη απόφαση της Π.Γ. του ΣΥΝ, τονίζει ότι πρέπει να αποκατασταθεί το κλίμα εμπιστοσύνης και να προτάσσεται η ενότητα έναντι της ιδεολογικής καθαρότητας.



* Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος για την επιβολή του Μνημονίου, με δεδομένο ότι οδηγεί όχι στη μείωση αλλά στην εκτόξευση του δημόσιου χρέους;

H σωτηρία από τη χρεωκοπία είναι απλώς το πρόσχημα για την εφαρμογή ενός πιλοτικού για όλη την Ευρώπη σχεδίου βίαιης υποταγής στις αγορές. Και λέω "πρόσχημα" γιατί ούτως ή άλλως αυτές οι επιλογές χρεωκοπούν τον λαό. Μετατρέπουν τη δημοσιονομική κρίση σε κρίση κοινωνική. Στο όνομα της λεγόμενης "εσωτερικής υποτίμησης", εφαρμόζουν μια θεραπεία - σοκ που γυρίζει τη χώρα τουλάχιστον 50 χρόνια πίσω. Η Ελλάδα, με ταχύτατους ρυθμούς, γίνεται χώρα εφιαλτική για τους εργαζόμενους και τον λαό της, αλλά και ταυτόχρονα ονειρική για το μεγάλο κεφάλαιο και τους δανειστές. Πρόκειται για μια αποτυχημένη πολιτική σε όλα τα επίπεδα εκτός από ένα. Αυτό της φτωχοποίησης της μεγάλης μάζας των μισθωτών και των μεσαίων στρωμάτων και της εξασφάλισης, μέσω αυτής, υψηλής κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Το Μνημόνιο αυξάνει το χρέος, τη φτώχεια, την ανεργία, την ανασφάλεια, τις τιμές παντού. Αλλά αυξάνει και τις κερδοσκοπικές δυνατότητες του κεφαλαίου. Τι άλλο εξυπηρετούν οι λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές; Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων; Το ράλι των τιμών παντού: στα σούπερ μάρκετ, στη βενζίνη, στα διόδια, στις αστικές συγκοινωνίες, στους λογαριασμούς της ΔΕΗ; Το μόνο φθηνό στην Ελλάδα πλέον είναι η εργασία, μιας και το μόνο που μειώνεται είναι οι μισθοί και τα δικαιώματα των εργαζομένων.



* Δηλαδή, η κυβέρνηση Παπανδρέου εξυπηρετεί, με πρόσχημα το Μνημόνιο, συγκεκριμένα συμφέροντα;

Δεν εξυπηρετεί απλώς, ταυτίζεται. Πρόκειται για απόλυτη ταύτιση του κ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του με τα συμφέροντα των ισχυρών μερίδων του κεφαλαίου, των αγορών και των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών κύκλων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Μια ταύτιση που διεθνώς δεν έχει προηγούμενο, παρά ίσως σε παραδείγματα της Λατινικής Αμερικής. Η ταύτιση αυτή καθιστά την κυβέρνηση Παπανδρέου την πιο δεξιά κυβέρνηση της Ελλάδας μετά τη μεταπολίτευση. Γι' αυτό και πρέπει να ανατραπεί το συντομότερο δυνατόν. Τώρα ο πρωθυπουργός ανακάλυψε το ευρωομόλογο. Πριν έναν χρόνο, τον ρωτήσαμε στη Βουλή γιατί δεν διεκδικεί η Ελλάδα απευθείας δανεισμό από την ΕΚΤ και ευρωομόλογο για να παρακαμφθούν οι κερδοσκόποι. Μας απάντησε ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι δεν το κάνουν για να μη στείλουν λάθος σήμα στις αγορές. Και την ίδια στιγμή εξέπεμπε ο ίδιος το σωστό μήνυμα, αυτό του Τιτανικού.



* Στο πρόσφατο συνέδριό της, η Ευρωπαϊκή Αριστερά κατέληξε σε συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Σήμερα βλέπουμε ακόμα και τους ισχυρούς της Ε.Ε. να συζητούν προτάσεις όπως η έκδοση ευρωομολόγου. Υπάρχουν περιθώρια για αλλαγή πλεύσης, ίσως ακόμη και επαναθεμελίωση της Ε.Ε. με ανατροπή της πολιτικής του Συμφώνου Σταθερότητας;

Είχαμε πει ήδη από τις ευρωεκλογές του 2009 ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας πρέπει να καταργηθεί και ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει την επερχόμενη κρίση. Είναι νεκρό απ’ όλες τις απόψεις. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά ζητάει εδώ και καιρό την αντικατάστασή του από ένα νέο Σύμφωνο προστασίας της εργασίας και της κοινωνικής ανάπτυξης. Η συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, με διαγραφή ενός μέρους του, στο πλαίσιο μιας πανευρωπαϊκής πολιτικής αντιμετώπισής του, αποτελεί τον μόνο ρεαλιστικό δρόμο αποφυγής της ολοκληρωτικής οικονομικής και κοινωνικής χρεωκοπίας. Οι συζητήσεις για ευρωομόλογο επιβεβαιώνουν και ταυτόχρονα σηματοδοτούν το τέλος των μονοδρόμων. Αυτό δηλαδή που μας έλεγαν ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει, έρχεται σήμερα ως αναγκαιότητα για την αποφυγή της ολοκληρωτικής κατάρρευσης της Ευρωζώνης. Αυτό από μόνο του επιβεβαιώνει ότι το έγκλημα θα μπορούσε να αποφευχθεί. Δεν το έπραξαν όμως και στο μεσοδιάστημα έχουν συμβεί ήδη ανεπίτρεπτες καταστροφές. Και αυτό προφανώς δεν είναι τυχαίο. Τώρα συζητούν το ευρωομόλογο, χωρίς όμως και πάλι να το επιλέγουν ως μέσο για να παρακάμψουν την παντοδυναμία των αγορών, αλλά για να συμβιβαστούν μαζί τους.



* Ναι, αλλά ακόμα κι αυτό δεν είναι μια θετική εξέλιξη;

Το ευρωομόλογο υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελεί θετική εξέλιξη. Αυτές είναι να είναι χαμηλότοκο, να παρακάμπτει τις αγορές και να μη συνοδεύεται από μνημόνια ελληνικού τύπου. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει με την πρόταση Παπανδρέου, αφού η εξάρτηση από τις αγορές δεν σπάει. Αντίθετα, μετά την Ελλάδα, και οι επόμενες χώρες που θα χρειαστούν βοήθεια θα δανείζονται ακριβά, με τη συμμετοχή ιδιωτών και εφαρμόζοντας μνημονιακές πολιτικές. Η δε πρόταση της κυβέρνησης για συλλογή υπογραφών, ώστε να συζητηθεί το θέμα στο Συμβούλιο Κορυφής, είναι απλώς επικοινωνιακό πυροτέχνημα, αφού μπορεί και η ίδια, χωρίς υπογραφές, να θέσει το ζήτημα στα όργανα της Ε.Ε. Η δυνατότητα αυτή της "Πρωτοβουλίας των Πολιτών", όπως λέγεται, αφορά κινήματα πολιτών και όχι κυβερνήσεις. Φαίνεται ότι ο κ. Παπανδρέου ξεχνά ότι κυβερνά. Ως πρωθυπουργός, είχε πολλές φορές την ευκαιρία να θέσει το θέμα στη Σύνοδο Κορυφής. Δεν το έκανε και τώρα αναζητεί εντυπώσεις. Η αλλαγή πλεύσης στην Ευρώπη δεν γίνεται με επικοινωνιακά κόλπα. Χρειάζεται άλλες ηγεσίες, με σθένος και διαπραγματευτική αυτοπεποίθηση. Κυρίως όμως χρειάζεται ισχυρή Ευρωπαϊκή Αριστερά.



* Ποια ήταν τα θέματα της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ, που ολοκληρώνεται σήμερα;

Η σύνοδος ασχολήθηκε με τις εξελίξεις στην Ε.Ε. μετά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής και το ενδεχόμενο υπαγωγής επιπλέον κρατών-μελών της Ευρωζώνης, όπως η Πορτογαλία, στον μηχανισμό της τρόικας. Στον αντίποδα του μηχανισμού, το ΚΕΑ προτείνει στους λαούς της Ευρώπης τη δημιουργία ενός “Ευρωπαϊκού Ταμείου Κοινωνικής Ανάπτυξης”. Η καμπάνια αυτή, που αποτελεί συνεδριακή απόφαση του ΚΕΑ, φιλοδοξεί να ενώσει και να κινητοποιήσει πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στη βάση της διεκδίκησης μιας φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση, που θα περάσει μέσα από τη μετατροπή της ΕΚΤ σε “δανειστή τελευταίας καταφυγής”, μέσα από τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, την κατάργηση των “φορολογικών παραδείσων” και την ανατροπή του Συμφώνου Σταθερότητας.



“Σεβαστές οι διαφορετικές απόψεις, αλλά έχουμε υποχρέωση να υπερασπιζόμαστε το κοινό κεκτημένο”


* Παρ' όλα αυτά, διαφορετικές και αποκλίνουσες απόψεις για τα ευρωπαϊκά θέματα και τα θέματα του χρέους ακούγονται συχνά και μέσα από τον ΣΥΝ. Ακόμα και απόψεις για έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε...

Οι διαφορετικές απόψεις και οπτικές δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, αλλά πλεονέκτημα για τον Συνασπισμό, που καταστατικά αναγνωρίζει την ύπαρξη διαφορετικών τάσεων και ρευμάτων σκέψης στο εσωτερικό του. Από εκεί και πέρα, όμως, οι συλλογικές αποφάσεις και οι συνεδριακές μας επεξεργασίες, που είναι και αυτές που ορίζουν τις θέσεις του κόμματος, είναι σαφείς. Ο ΣΥΝ ανήκει στην οικογένεια της ευρωπαϊκής αριστεράς, έχει ηγετικό ρόλο στο ΚΕΑ, παλεύει από κοινού με τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης, για να αποκτήσει η Ευρώπη νέα θεμέλια. Η μονομερής αποχώρηση μιας χώρας από την Ευρώπη δεν είναι στις στρατηγικές μας επιλογές. Η επαναθεμελίωση της ΟΝΕ και της Ε.Ε. πέρα και έξω από τα στενά όρια του νεοφιλελεύθερου μονεταρισμού, η δημοκρατική επανίδρυση της Ευρώπης στην προοπτική του σοσιαλισμού, είναι η δική μας στρατηγική και αυτήν παλεύουμε. Η απόφαση, μάλιστα, του τελευταίου συνεδρίου μας, αλλά και η τελευταία της Π.Γ., μιλάνε για την ανάγκη ισχυρού ΣΥΝ. Αυτή την προοπτική οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε όλοι. Ελευθερία της άποψης πάντα υπήρχε και υπάρχει. Όμως στον δημόσιο λόγο όλοι έχουμε υποχρέωση να υπερασπιζόμαστε το κοινό κεκτημένο και όχι την προσωπική μας άποψη. Ειδικά εάν είμαστε σε θέσεις ευθύνης.



“Και η εξωτερική πολιτική Παπανδρέου εγκυμονεί κινδύνους”



* Η κυβέρνηση έχει μετατρέψει το Ισραήλ σε βασικό σύμμαχο, σχεδιάζοντας το ενεργειακό "δέσιμο" των δύο χωρών. Πώς κρίνετε την πολιτική που εφαρμόζει;

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει τραβήξει στα άκρα το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Ο πρωθυπουργός έχει την απόλυτη ευθύνη. Δεν ασκεί μυστική ή κρυφή διπλωματία. Ασκεί προσωπική διπλωματία και πολύ φοβάμαι πως δεν ενημερώνει και πολλούς για ό,τι σχεδιάζει. Δεν γνωρίζω αν στόχος του σφικτού εναγκαλισμού με το Ισραήλ είναι το πολύ αμφίβολο «ενεργειακό δέσιμο». Είναι γνωστό όμως πως η αναβάθμιση των σχέσεων ξεκίνησε με «στρατιωτικό δέσιμο». Είναι παράλογο, οι μόνες προνομιακές σχέσεις που έχουμε αυτήν την περίοδο να είναι με μια χώρα που είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τρεις γειτονικές χώρες, έχει πυρηνικά όπλα και επιθυμεί να κάνει τον χωροφύλακα στον μισό πλανήτη. Η λογική λέει πως αυτό που έπρεπε να κάνει ο πρωθυπουργός είναι να κρατήσει σε υψηλό επίπεδο τις σχέσεις μας με τον αραβικό κόσμο, να πάρει πρωτοβουλίες ειρήνης, να είναι αντίθετος στην πολιτική των εποικισμών. Ήταν απαραίτητη η συμμετοχή της Ελλάδας στις διαδικασίες αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, όπως ήδη κάνουν πολλές χώρες, και η υποστήριξη των προτάσεων για αποπυρηνικοποιημένη Μέση Ανατολή. Η πολιτική Παπανδρέου και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής εγκυμονεί κινδύνους.



* Γιατί, κατά τη γνώμη σας, η κυβέρνηση έθεσε θέμα φράχτη στον Έβρο;

Το μέτρο του φράχτη είναι αποτρόπαιο, απαράδεκτο και απολύτως αναποτελεσματικό. Πρόκειται για κίνηση εντυπωσιασμού και αλλαγής ατζέντας. Όταν τελείωσε και απαξιώθηκε πλήρως η επιχειρηματολογία ότι για όλα φταίνε οι δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, κάπου έπρεπε να ρίξουν τη προσοχή και την ευθύνη για όσα μας συμβαίνουν. Το πιο εύκολο θύμα ήταν οι μετανάστες. Και ακόμα πιο εύκολη η υιοθέτηση μιας ακροδεξιάς επιχειρηματολογίας και πολιτικής. Οι μετανάστες και τα εθνικά θέματα είναι η ατζέντα που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση, ώστε να αποφύγει να έρθει αντιμέτωπη με την κοινωνική κατακραυγή εξαιτίας της προσχώρησής της στο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού. Μόνο που όποιος επιχειρεί να χαϊδέψει τα αυτιά του πιο συντηρητικού κομματιού της κοινωνίας, όποιος επιστρατεύει τη «στρατιωτικοποίηση» και τη σκληρή καταστολή, όποιος ζηλεύει τη δόξα του Νετανιάχου και εισπράττει συγχαρητήρια από τον Καρατζαφέρη, κινδυνεύει να γίνει ρεζίλι των σκυλιών. Η κατάληξη του κατήφορου είναι ο πάτος.



“Η πολιτική στοχοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά δημοκρατική εκτροπή”



* Την Πέμπτη, δυνάμεις της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας επιτέθηκαν στο στέλεχος του ΣΥΝ Δημοσθένη Παπαδάτο - Αναγνωστόπουλο. Πρόσφατα ο γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΝ Νάσος Ηλιόπουλος ξυλοκοπήθηκε από άνδρες των ΜΑΤ. Την Πρωτοχρονιά, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε, κατονομάζοντάς σας, ότι συναναστρέφεστε τρομοκρατικές ομάδες. Θεωρείτε πως υπάρχει κοινή συνισταμένη στα εν λόγω περιστατικά ή πρόκειται για μεμονωμένες "υπερβολές" και λάθη;

Ακόμη κι αν πρόκειται για υπερβολές και λάθη, η ακολουθία και επανάληψη των γεγονότων δεν μας αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ. Η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όμως, και ειδικότερα ο κ. Παπουτσής, είναι για μια ακόμα φορά εκτεθειμένος. Αν και τώρα επιλέξει τη σιωπή, αντί της δημόσιας συγγνώμης, θα μας βρει απέναντί του. Δεν θα επιτρέψουμε τη στοχοποίηση και συκοφάντηση του πολιτικού μας χώρου, δεν θα αφήσουμε απροστάτευτα τα μέλη και τα στελέχη μας, δεν θα ανεχτούμε φαινόμενα δημοκρατικής εκτροπής.



"Να κάνουμε ο καθένας από ένα βήμα πίσω, για να πάμε όλοι δύο βήματα μπροστά"

* Η Π.Γ. του ΣΥΝ κατέληξε σε αποφάσεις - προτάσεις για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ειλικρινά ότι μπορεί να υπάρξει μια νέα αρχή;

Η συζήτηση για τη συμμαχία μας πρέπει να ξεκινάει από το τι έχει ανάγκη η κοινωνία που αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται. Ποια είναι η ανάγκη σήμερα; Να αποτρέψουμε την πορεία της κοινωνικής καταστροφής που χαράζει η πολιτική του Μνημονίου. Και πώς αυτό μπορεί να αποτραπεί; Σίγουρα όχι με αυτή την κυβέρνηση ή με κυβέρνηση της Ν.Δ. ή με τα σενάρια μεγαλύτερου ή μικρότερου κυβερνητικού συνασπισμού που θα εφαρμόσει το Μνημόνιο. Άρα η μόνη προοπτική σωτηρίας είναι η ανατροπή των σημερινών συσχετισμών δύναμης προς όφελος της αριστεράς, καθώς και η δυναμική εμπλοκή του λαϊκού παράγοντα στις εξελίξεις. Γι' αυτό και συνειδητοποιούμε ότι έχουμε ιστορική ευθύνη απέναντι στον τόπο, να εργαστούμε για μια ευρύτατη συμπαράταξη δυνάμεων, από τα αριστερά της αριστεράς ώς τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, πάνω σε ένα ελάχιστο πολιτικό πλαίσιο και με στόχο την απεμπλοκή της χώρας από την καταστροφική πολιτική του Μνημονίου. Καταλύτης σε αυτή την προσπάθεια μπορεί να είναι μόνο ένας ΣΥΡΙΖΑ που ξεπερνά τις αδυναμίες του και προτάσσει την ενότητα από την ιδεολογική καθαρότητα. Γι' αυτό και αποφασίσαμε, στην προηγούμενη ΚΠΕ, να ξαναπιάσουμε το νήμα από την αρχή, να αποκαταστήσουμε το κλίμα εμπιστοσύνης και να εργαστούμε όχι μόνο για την ενότητα των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για μια νέα και ευρύτερη ενότητα δυνάμεων που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία για να κρατηθεί, τώρα που γκρεμίζονται όλα.



* Θέτετε ως κύριο στόχο τη συγκρότηση ευρύτερου μετώπου, από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως τα αριστερά της αριστεράς, για την ανατροπή της πολιτικής του Μνημονίου. Να υποθέσουμε ότι στο βάθος βλέπετε και εκλογική συμμαχία;

Αυτός ο στόχος δεν είναι για μας μια απλή εκφώνηση. Είναι η κεντρική πολιτική μας στόχευση με βάση την ανάλυση που κάνουμε για τη συγκεκριμένη πολιτική και ιστορική συγκυρία. Μια κατακερματισμένη αριστερά δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσει δυναμική μιας μεγάλης πολιτικής ανατροπής, που έχει ανάγκη σήμερα ο τόπος. Αντίθετα, μια μεγάλη ενωτική αριστερά, και γιατί όχι μια μεγάλη εκλογική συμμαχία της αριστεράς, μπορεί να το κάνει. Δεν είναι δυνατόν κόσμος κατά χιλιάδες να απεγκλωβίζεται από την κυβερνητική παράταξη και η αριστερά να ασχολείται με τον μικρόκοσμό της και να στέλνει αυτόν τον κόσμο στην αποχή.



* Σε αυτό το μέτωπο βλέπετε και τη Δημοκρατική Αριστερά; Θα απευθυνθείτε ακόμα και σε όσους μόλις πριν λίγους μήνες αποχώρησαν από τον ΣΥΝ;

Σε αυτό το μέτωπο βλέπω όλους όσοι αυτοπροσδιορίζονται στα αριστερά του πολιτικού φάσματος και αντιλαμβάνονται ότι το μείζον για τη χώρα είναι η απεμπλοκή της από το Μνημόνιο και η αποτροπή της κοινωνικής χρεωκοπίας. Για τους πρώην συντρόφους μας έχω επανατοποθετηθεί. Πιστεύω ότι έκαναν λάθος και ζημιά στο κόμμα με την αποχώρησή τους. Από εκεί και πέρα, στην πολιτική κάνεις μεγαλύτερο λάθος αν λειτουργείς εκδικητικά. Γνωρίζω ότι τώρα δέχονται πιέσεις να ενταχθούν στο συστημικό σχέδιο στήριξης της μνημονιακής πολιτικής. Αν λειτουργούσαμε με το θυμικό, θα τους σπρώχναμε με τη συμπεριφορά μας να οδηγηθούν το γρηγορότερο σε αυτή την επιλογή, για να δικαιωθούμε. Νομίζω όμως ότι είναι λάθος. Όταν σε ένα τόσο ευρύ μέτωπο απευθύνεσαι σε τόσο ετερογενείς δυνάμεις, δεν μπορεί να μην απευθύνεσαι σε όσους μέχρι προχθές συνεδρίαζες μαζί. Από εκεί και πέρα, οι κρίσιμες επιλογές τούς ανήκουν.



* Αναφερθήκατε σε ετερογενείς δυνάμεις... Πώς μπορεί να υπάρξει συμμαχία όλου αυτού του φάσματος δυνάμεων, με δεδομένη την ύπαρξη τόσο μεγάλων προγραμματικών διαφορών;

Προγραμματικές διαφορές υπάρχουν, αναμφίβολα. Και ο ΣΥΝ έχει αναλυτικό και λεπτομερές πρόγραμμα, σε μεγάλο βαθμό προφητικό, για κάθε τομέα πολιτικής. Δεν είναι όμως τώρα η ώρα να βάλει ο καθένας το σύνολο του προγράμματός του ως προαπαιτούμενο συνεργασίας. Μπορούμε, αν μέλημά μας είναι να υπερασπιστούμε την κοινωνία που διαλύεται, και όχι ο καθένας "το δικό του μαγαζί", να συμφωνήσουμε σε ένα ελάχιστο πλαίσιο με ορισμένες μεγάλες προγραμματικές προτεραιότητες, με στόχο την απεμπλοκή της χώρας από το καταστροφικό Μνημόνιο και την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Γιατί, όπως λέμε και στην απόφαση της Π.Γ., μόνο σε συνθήκες κινήματος και με αλλαγή των συσχετισμών προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, εναλλακτικές προτάσεις που σήμερα αποκλείονται ως ανέφικτες θα αρχίσουν ξαφνικά να φαίνονται απολύτως πειστικές και αυτονόητες. Τέτοιες προτάσεις είναι η αναδιαπραγμάτευση του χρέους, ο απευθείας δανεισμός των κρατών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η φορολόγηση του πλούτου και των χρηματιστηριακών συναλλαγών, η αντιμετώπιση της κρίσης με όρους ανάπτυξης.



* Ας επανέλθουμε στην απόφαση της Π.Γ. Τι εννοείτε όταν λέτε, φωτογραφίζοντας επί της ουσίας το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ότι οι ανασυνθέσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να λειτουργούν αποσυσπειρωτικά;

Εννοούμε ότι το πρόβλημα δεν είναι οργανωτικό ή διαδικαστικό, αλλά ουσίας. Το πρόβλημα δεν είναι με ποιο οργανωτικό σχήμα έρχεσαι στο κοινό τραπέζι της συνεννόησης και της συνεργασίας, αλλά αν έχεις στόχο τη συνεννόηση και τη συνεργασία. Και εδώ οφείλουμε όλοι να βάλουμε το δάχτυλο στην πληγή και να μιλήσουμε ειλικρινά. Η πρόσφατη διχαστική εμπειρία των δημοτικών εκλογών, νομίζω, μας έχει κάνει όλους σοφότερους. Ποιος κέρδισε από αυτόν τον άγονο ανταγωνισμό; Κανείς. Ποιος μπορεί να πιστεύει σήμερα ότι μπορεί να επωφεληθεί αν είναι ταυτόχρονα εντός, εκτός και επί τα αυτά του ΣΥΡΙΖΑ; Ελπίζω όλοι να έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας και να σταματήσουμε να πριονίζουμε το κλαδί όπου καθόμαστε όλοι. Να κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά από ένα βήμα πίσω, για να πάμε όλοι μαζί δύο βήματα μπροστά.



* Σας κατηγορούν όμως ότι αποφεύγετε τη δημοκρατική εμβάθυνση του συμμαχικού σχήματος...

Κάθε άλλο. Είμαστε ανοιχτοί, στον βαθμό που αποκατασταθεί το κλίμα εμπιστοσύνης, να αναζητήσουμε τις πιο πρόσφορες, δημοκρατικές και αποτελεσματικές λειτουργίες. Δεν παραγνωρίζουμε όμως, παράλληλα, ότι βασικό χαρακτηριστικό μιας συμμαχίας είναι η σύνθεση και η συναίνεση. Προχωράμε μαζί σε όσα συμφωνούμε και σε όσα δεν κατορθώνουμε να συμφωνήσουμε, προχωράμε παράλληλα. Υπάρχουν όμως και ορισμένα ζητήματα που δεν μπορείς να προχωράς παράλληλα. Αν δεν κατεβαίνεις με ένα ψηφοδέλτιο, για παράδειγμα, στις εκλογές, τότε τι είδους συμμαχία έχεις; Γι' αυτό και εμείς κάνουμε μια πρόταση ουσιαστικής δημοκρατικής υπέρβασης των αδιεξόδων και λέμε ότι ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει τον τελικό αποφασιστικό λόγο, χωρίς δημόσιους τραυματισμούς και παλινωδίες, όταν δεν καθίσταται εφικτή η ευρεία συναίνεση.