Καταγγέλλοντας την προωθούμενη μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια, αλλά και τον προϋπολογισμό λιτότητας που δρομολογεί η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, χιλιάδες φοιτητές διαδήλωσαν σήμερα στις μεγάλες ιταλικές πόλεις -Ρόμα, Μιλάνο, Φλωρεντία, Παλέρμο κ.ά.
Περισσότερες από 100 διαδηλώσεις οργανώθηκαν σε ολόκληρη την Ιταλία, συμπεριλαμβανομένης και της Λ’ Άκουϊλα, η οποία ισοπεδώθηκε από τον σεισμό του Απριλίου 2009 που προκάλεσε το θάνατο περισσότερων από 300 ανθρώπων.
Στη Ρώμη, η διαδήλωση που ξεκίνησε από το πανεπιστήμιο Σαπιέντσα με προορισμό την Πλατεία Ναβόνα, είχε ως κύριο σύνθημα το «ποιο μέλλον μέσα από τα ερείπια;».
Στο Παλέρμο, οι 7.000 -σύμφωνα με τους οργανωτές- διαδηλωτές, φορούσαν λευκές μάσκες. Μετά την ολοκλήρωση /της κινητοποίησης, οι φοιτητές εισέβαλαν στην Πρυτανεία για να διαμαρτυρηθούν για τη μείωση κατά 90% των επιχορηγήσεων για τις σπουδές.
Στη Φλωρεντία, περίπου 5.000 άτομα, σύμφωνα με τις οργανώσεις, 2.500 όπως υποστηρίζει η αστυνομία, συμμετείχαν στην πορεία κρατώντας επιγραφές με το σύνθημα: «Δημόσιο πανεπιστήμιο, σοβαρή κατάσταση».
Στο Μιλάνο, μία τράπεζα καταστράφηκαν από επίθεση κουκουλοφόρων, και πολλά καταστήματα και τράπεζες καλύφθηκαν με γκράφιτι κατά τη διάρκεια της πορείας.
Η ιταλική κυβέρνηση υιοθετεί μία σειρά από μέτρα λιτότητας για την επόμενη διετία, με στόχο να εξοικονομήσει 9 δισ. ευρώ, ενώ συνέπεια των περικοπών θα είναι η μείωση 130.000 θέσεων εργασίας στην εκπαίδευση μέσα στην 5ετία 2009-13.
Η μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια προβλέπει κυρίως την συγχώνευση των μικρώτερων ιδρυμάτων, την είσοδο στα διοικητικά συμβούλια των ανωτάτων ιδρυμάτων ειδικών εκτός του ακαδημαϊκού χώρου και μείωση της θητείας των πρυτάνεων.
Οι πολέμιοί της υποστηρίζουν πως αυτή η μεταρρύθμιση αποσκοπεί κυρίως στην περιστολή των δαπανών, κυρίως μέσω της μη ανανέωσης των συμβολαίων ορισμένου χρόνου δεκάδων χιλιάδων ερευνητών.
Για την υπουργό Παιδίας Μαριαστέλα Τζελμίνι οι διαδηλώσεις αυτές «αντανακλούν τα παλιά συνθήματα εκείνων που επιθυμούν να διατηρήσουν αναλλοίωτο το κατεστημένο καθεστώς, εκείνων που εξ υπαρχής είναι ενάντιοι σε κάθε είδους αλλαγή. Πρέπει να αποκτήσουμε ένα ποιοτικό σχολείο, καλύτερα συνδεδεμένο με τον κόσμο της εργασίας και πιο διεθνοποιημένο».
Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Ανακοίνωση του κεντρικού συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού για την 37η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Νέες και Νέοι,
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι.
Έχουν περάσει 37 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείο και όμως η μνήμη συνεχίζει να κερδίζει τον άνισο αγώνα της με τον χρόνο. Συνεχίζει να τον κερδίζει γιατί το Νοέμβρη του 73 άνοιξε ένα ρήγμα που θα μένει ενεργό, όσο θα υπάρχουν αγώνες για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Το παράδειγμα του Πολυτεχνείου συνεχίζει να αμφισβητεί τη λογική του μονόδρομου και της ανοχής απέναντι στην καταπίεση. Η φοιτητική εξέγερση, μαζί με την πλατιά λαϊκή στήριξη που πυροδότησε, αποτέλεσε ένα γεγονός κρίσης για την εξουσία της Χούντας. Ένα γεγονός που φώτισε τα αντίπαλα στρατόπεδα και αμφισβήτησε το τότε σημείο ισορροπίας. Ακριβώς όπως κάνει κάθε κρίση.
Αν όμως τον Νοέμβρη του 73 η αμφισβήτηση του τότε σημείου ισορροπίας ήρθε από τα κάτω, από την νεολαία και τον λαό, σήμερα βιώνουμε μια ανάποδη διαδικασία. Εδώ και κάποιους μήνες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ, διεξάγει την πιο σκληρή επίθεση της μεταπολίτευσης στα δικαιώματα και στο μέλλον μας. Το ελληνικό κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκφραστές προσπαθούν να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία. Να προωθήσουν δηλαδή όλες τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που τα προηγούμενα χρόνια ο παλιός συσχετισμός δύναμης δεν τους το επέτρεπε.
Μείωση μισθών και συντάξεων. Αναβάθμιση της επίθεσης στο δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, ανοίγοντας έτσι άλλη μια κερδοφόρα αγορά για το κεφάλαιο. Προσπάθεια κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της διαιτησίας. Αύξηση του ορίου απολύσεων και μείωση της αποζημίωσης. Προσπάθεια ολοκληρωτικής παράδοσης του φυσικού πλούτου στις επενδυτικές ορέξεις μέσω του fast track. Αυταρχική θωράκιση του κράτους και περιορισμός δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Το ζήτημα του χρέους και των ελλειμμάτων αποτελεί σήμερα το εργαλείο που χρησιμοποιούν όλες οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. για να μετατρέψουν την κρίση του κεφαλαίου σε κρίση της εργασίας. Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της μας ζητάνε θυσίες για να βγούμε από την ύφεση. Τις ίδιες θυσίες που μας ζήταγαν και τις μέρες που ο ελληνικός καπιταλισμός γνώριζε από τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ευρωζώνη.
Για εμάς η σημερινή κρίση είναι η άλλη όψη της ανάπτυξης που γνωρίσαμε.Μιας ανάπτυξης που στηρίχθηκε στην διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου και στον περιορισμό των κοινωνικών υπηρεσιών. Μιας ανάπτυξης που δεν κατάφερε παρά την τεράστια αύξηση του ΑΕΠ να μειώσει το χρέος, γιατί την ίδια στιγμή η φορολογία του ελληνικού κεφαλαίου έπεφτε από το 40% στο 25% και στο 20% και οι φοροαπαλλαγές του συνέχιζαν να αυξάνονται.
Η ίδια η πολιτική της κυβέρνηση αναδεικνύει ότι το ζήτημα δεν είναι το χρέος αλλά η επιθετική προώθηση του νεοφιλελευθερισμού σε όλα τα επίπεδα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ενισχυθεί με 78 δις ευρώ από την αρχή της κρίσης, στην εργοδοσία χαρίζονται χρέη προς τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης ύψους 12 δις και παράλληλα μέσω διαφόρων προγραμμάτων απαλλάσσεται από την καταβολή εργοδοτικών εισφορών που περνάνε στον ΟΑΕΔ. Όλα αυτά την στιγμή που υποτίθεται ότι δεν υπάρχουν λεφτά για να στηρίξουν μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι ήρθε η ώρα να πάρει την εκδίκηση της και από το κίνημα της νεολαίας. Έχει ήδη νομοθετήσει τον θεσμό της μαθητείας, κάτι που θα αναγκάσει νέους ανθρώπους μέχρι 25 να δουλεύουν με μισθούς κάτω από την συλλογική σύμβαση και με μειωμένα δικαιώματα. Η "μητέρα των μαχών" όμως σύμφωνα με την υπουργό παιδείας είναι η πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση. Σκοπός τους η δημιουργία ενός αυταρχικού, επιχειρηματικού πανεπιστημίου που θα λειτουργεί ως κέντρο κατάρτισης για την γενιά της επισφάλειας.
Μία συνολική επίθεση ενάντια στα μορφωτικά και επαγγελματικά δικαιώματα της νέας γενιάς. Στόχος πλέον γίνεται η κατάρτιση πάνω σε συγκεκριμένες δεξιότητες, χρήσιμες για την αγορά εργασίας. Μια κατάρτιση στην οποία ο αυριανός εργαζόμενος θα επανέρχεται σε όλη την διάρκεια του εργασιακού του βίου ως ένα σύντομο διάλειμμα μεταξύ επισφάλειας και ανεργίας. Ταυτόχρονα θέλουν να δημιουργήσουν το νέο σχολείο. Το σχολείο της αγοράς και της υπέρ-εξειδίκευσης. Ένα σχολείο που, όπως και το παλιό, θα στηρίζεται στην παραπαιδεία και στις εξετάσεις.
Πριν από δύο χρόνια όταν η κρίση ήταν ακόμα στην αρχή της ο Δεκέμβρης του 2008 άνοιξε ένα άλλο ρήγμα. Έδειξε έμπρακτα ότι μια ολόκληρη γένια δεν σκοπεύει να ζήσει με τον τρόπο που της ετοιμάζουν, χωρίς προοπτική και αξιοπρέπεια. Έδειξε ότι οι κοινωνικές εκρήξεις δεν αποτελούν μουσειακό είδος προς εξαφάνιση. Έδειξε ότι υπάρχουν ακόμα κοινωνικά αντανακλαστικά που μπορούν να αμφισβητήσουν κάθε εξουσία όσα μέτρα θωράκισης και αν πάρει.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι σύμμαχοι της έχουν κάθε λόγο να τρομοκρατούνται από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Μια κοινωνική έκρηξη που μπορεί να πυροδοτήσει ένα ανυποχώρητο μαζικό κίνημα νεολαίας και εργαζόμενων. Μια έκρηξη που θα ανατρέψει την πολιτική και την κυβέρνηση του μνημονίου και θα δημιουργήσει δομές αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης των “απο κάτω”. Για να βγούμε από την κρίση σε βάρος της κερδοφορίας και των προνομίων του κεφαλαίου και όχι σε βάρος των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων μας. Για να δημιουργήσουμε ένα κόσμο που θα χωράει τα όνειρα και τις ανάγκες μας.
Όπως κάθε χρόνο όπως ποτέ ξανά
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Ζ Ε Ι ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι.
Έχουν περάσει 37 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείο και όμως η μνήμη συνεχίζει να κερδίζει τον άνισο αγώνα της με τον χρόνο. Συνεχίζει να τον κερδίζει γιατί το Νοέμβρη του 73 άνοιξε ένα ρήγμα που θα μένει ενεργό, όσο θα υπάρχουν αγώνες για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Το παράδειγμα του Πολυτεχνείου συνεχίζει να αμφισβητεί τη λογική του μονόδρομου και της ανοχής απέναντι στην καταπίεση. Η φοιτητική εξέγερση, μαζί με την πλατιά λαϊκή στήριξη που πυροδότησε, αποτέλεσε ένα γεγονός κρίσης για την εξουσία της Χούντας. Ένα γεγονός που φώτισε τα αντίπαλα στρατόπεδα και αμφισβήτησε το τότε σημείο ισορροπίας. Ακριβώς όπως κάνει κάθε κρίση.
Αν όμως τον Νοέμβρη του 73 η αμφισβήτηση του τότε σημείου ισορροπίας ήρθε από τα κάτω, από την νεολαία και τον λαό, σήμερα βιώνουμε μια ανάποδη διαδικασία. Εδώ και κάποιους μήνες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ, διεξάγει την πιο σκληρή επίθεση της μεταπολίτευσης στα δικαιώματα και στο μέλλον μας. Το ελληνικό κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκφραστές προσπαθούν να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία. Να προωθήσουν δηλαδή όλες τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που τα προηγούμενα χρόνια ο παλιός συσχετισμός δύναμης δεν τους το επέτρεπε.
Μείωση μισθών και συντάξεων. Αναβάθμιση της επίθεσης στο δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, ανοίγοντας έτσι άλλη μια κερδοφόρα αγορά για το κεφάλαιο. Προσπάθεια κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της διαιτησίας. Αύξηση του ορίου απολύσεων και μείωση της αποζημίωσης. Προσπάθεια ολοκληρωτικής παράδοσης του φυσικού πλούτου στις επενδυτικές ορέξεις μέσω του fast track. Αυταρχική θωράκιση του κράτους και περιορισμός δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Το ζήτημα του χρέους και των ελλειμμάτων αποτελεί σήμερα το εργαλείο που χρησιμοποιούν όλες οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. για να μετατρέψουν την κρίση του κεφαλαίου σε κρίση της εργασίας. Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της μας ζητάνε θυσίες για να βγούμε από την ύφεση. Τις ίδιες θυσίες που μας ζήταγαν και τις μέρες που ο ελληνικός καπιταλισμός γνώριζε από τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ευρωζώνη.
Για εμάς η σημερινή κρίση είναι η άλλη όψη της ανάπτυξης που γνωρίσαμε.Μιας ανάπτυξης που στηρίχθηκε στην διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, στην ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου και στον περιορισμό των κοινωνικών υπηρεσιών. Μιας ανάπτυξης που δεν κατάφερε παρά την τεράστια αύξηση του ΑΕΠ να μειώσει το χρέος, γιατί την ίδια στιγμή η φορολογία του ελληνικού κεφαλαίου έπεφτε από το 40% στο 25% και στο 20% και οι φοροαπαλλαγές του συνέχιζαν να αυξάνονται.
Η ίδια η πολιτική της κυβέρνηση αναδεικνύει ότι το ζήτημα δεν είναι το χρέος αλλά η επιθετική προώθηση του νεοφιλελευθερισμού σε όλα τα επίπεδα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ενισχυθεί με 78 δις ευρώ από την αρχή της κρίσης, στην εργοδοσία χαρίζονται χρέη προς τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης ύψους 12 δις και παράλληλα μέσω διαφόρων προγραμμάτων απαλλάσσεται από την καταβολή εργοδοτικών εισφορών που περνάνε στον ΟΑΕΔ. Όλα αυτά την στιγμή που υποτίθεται ότι δεν υπάρχουν λεφτά για να στηρίξουν μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι ήρθε η ώρα να πάρει την εκδίκηση της και από το κίνημα της νεολαίας. Έχει ήδη νομοθετήσει τον θεσμό της μαθητείας, κάτι που θα αναγκάσει νέους ανθρώπους μέχρι 25 να δουλεύουν με μισθούς κάτω από την συλλογική σύμβαση και με μειωμένα δικαιώματα. Η "μητέρα των μαχών" όμως σύμφωνα με την υπουργό παιδείας είναι η πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση. Σκοπός τους η δημιουργία ενός αυταρχικού, επιχειρηματικού πανεπιστημίου που θα λειτουργεί ως κέντρο κατάρτισης για την γενιά της επισφάλειας.
Μία συνολική επίθεση ενάντια στα μορφωτικά και επαγγελματικά δικαιώματα της νέας γενιάς. Στόχος πλέον γίνεται η κατάρτιση πάνω σε συγκεκριμένες δεξιότητες, χρήσιμες για την αγορά εργασίας. Μια κατάρτιση στην οποία ο αυριανός εργαζόμενος θα επανέρχεται σε όλη την διάρκεια του εργασιακού του βίου ως ένα σύντομο διάλειμμα μεταξύ επισφάλειας και ανεργίας. Ταυτόχρονα θέλουν να δημιουργήσουν το νέο σχολείο. Το σχολείο της αγοράς και της υπέρ-εξειδίκευσης. Ένα σχολείο που, όπως και το παλιό, θα στηρίζεται στην παραπαιδεία και στις εξετάσεις.
Πριν από δύο χρόνια όταν η κρίση ήταν ακόμα στην αρχή της ο Δεκέμβρης του 2008 άνοιξε ένα άλλο ρήγμα. Έδειξε έμπρακτα ότι μια ολόκληρη γένια δεν σκοπεύει να ζήσει με τον τρόπο που της ετοιμάζουν, χωρίς προοπτική και αξιοπρέπεια. Έδειξε ότι οι κοινωνικές εκρήξεις δεν αποτελούν μουσειακό είδος προς εξαφάνιση. Έδειξε ότι υπάρχουν ακόμα κοινωνικά αντανακλαστικά που μπορούν να αμφισβητήσουν κάθε εξουσία όσα μέτρα θωράκισης και αν πάρει.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι σύμμαχοι της έχουν κάθε λόγο να τρομοκρατούνται από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Μια κοινωνική έκρηξη που μπορεί να πυροδοτήσει ένα ανυποχώρητο μαζικό κίνημα νεολαίας και εργαζόμενων. Μια έκρηξη που θα ανατρέψει την πολιτική και την κυβέρνηση του μνημονίου και θα δημιουργήσει δομές αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης των “απο κάτω”. Για να βγούμε από την κρίση σε βάρος της κερδοφορίας και των προνομίων του κεφαλαίου και όχι σε βάρος των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων μας. Για να δημιουργήσουμε ένα κόσμο που θα χωράει τα όνειρα και τις ανάγκες μας.
Όπως κάθε χρόνο όπως ποτέ ξανά
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Ζ Ε Ι ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
Κάλπες, ύφεση και στο βάθος εκλογές...
Σε μεταβατική πολιτική φάση έχει εισέλθει η χώρα μετά τη χρεωκοπία του Μνημονίου, την αποδοκιμασία της κυβέρνησης, αλλά και την απαξίωση του πολιτικού συστήματος που εκφράστηκε με την αποχή, τα λευκά και τα άκυρα στον πρώτο γύρο.
- Κυβέρνηση και τρόικα, που έρχεται αύριο στην Αθήνα, καταλήγουν στα μέτρα που θα εφαρμοσθούν το 2011 και θα φορτώσουν στους πολίτες άλλα 13,5 δισ. ευρώ.
- Ακόμη και κυβερνητικά στελέχη θέτουν θέμα επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του Μνημονίου, ενώ πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η εκλογολογία που άνοιξε ο πρωθυπουργός οδηγεί σε ζυμώσεις για κυβερνήσεις συνεργασίας και σε εκλογές, ίσως και την άνοιξη.
- Ενδεικτική της πολιτικής κινητικότητας, αλλά και των επιδιώξεων του συστήματος εξουσίας του Μνημονίου, είναι η ίδρυση νέων κομμάτων, όπως της Ντ. Μπακογιάννη την ερχόμενη εβδομάδα.
- Μεταβατικό τοπίο και στην αριστερά.
Προβληματισμός για την επόμενη ημέρα στον ΣΥΡΙΖΑ, που, παρά τα χωριστά ψηφοδέλτια στην Αττική, άντεξε πανελλαδικά.
Ο ΣΥΝ επιμένει στη στρατηγική της ενότητας της αριστεράς και στη συνάντηση με δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου και της οικολογίας.
- Κυβέρνηση και τρόικα, που έρχεται αύριο στην Αθήνα, καταλήγουν στα μέτρα που θα εφαρμοσθούν το 2011 και θα φορτώσουν στους πολίτες άλλα 13,5 δισ. ευρώ.
- Ακόμη και κυβερνητικά στελέχη θέτουν θέμα επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του Μνημονίου, ενώ πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η εκλογολογία που άνοιξε ο πρωθυπουργός οδηγεί σε ζυμώσεις για κυβερνήσεις συνεργασίας και σε εκλογές, ίσως και την άνοιξη.
- Ενδεικτική της πολιτικής κινητικότητας, αλλά και των επιδιώξεων του συστήματος εξουσίας του Μνημονίου, είναι η ίδρυση νέων κομμάτων, όπως της Ντ. Μπακογιάννη την ερχόμενη εβδομάδα.
- Μεταβατικό τοπίο και στην αριστερά.
Προβληματισμός για την επόμενη ημέρα στον ΣΥΡΙΖΑ, που, παρά τα χωριστά ψηφοδέλτια στην Αττική, άντεξε πανελλαδικά.
Ο ΣΥΝ επιμένει στη στρατηγική της ενότητας της αριστεράς και στη συνάντηση με δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου και της οικολογίας.
Ερώτηση Τσίπρα για το νέο μνημόνιο
Ερώτηση αναφορικά με το νέο μνημόνιο κατέθεσε σήμερα ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας προς τον πρωθυπουργό, ζητώντας να μάθει γιατί προχωρά σε επαναδιαπραγμάτευση όρων του μνημονίου και τι ακριβώς διαπραγματεύεται με την τρόικα.
Ο Αλ. Τσίπρας κάνει λόγο για φανερή αποτυχία των μέτρων του πρώτου και του αναθεωρημένου μνημονίου τόσο από τις τραγικές συνέπειες που είχε στην οικονομία, όσο και από την αδυναμία της κυβέρνησης να εκπληρώσει μερικούς από τους στόχους που είχε θέσει.
Τονίζει ότι παρά τις προεκλογικές διαβεβαιώσεις του κ. Παπανδρέου, μόλις την περασμένη Κυριακή διέψευσε τον εαυτό του δηλώνοντας σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου.
Δεδομένου ότι στη συγκεκριμένη συνέντευξη ο κ. Παπανδρέου μίλησε γενικά για "διαπραγμάτευση όρων του μνημονίου", αναφέρει ο κ. Τσίπρας, απευθύνει στον πρωθυπουργό τις ακόλουθες ερωτήσεις:
1. " Γιατί προχωρά σε επαναδιαπραγμάτευση όρων του μνημονίου και σε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, αφού όπως έλεγε διαρκώς στο πρόσφατο παρελθόν, όλα πάνε καλά, δεν χρειάζονται νέα μέτρα και εντός του 2011 θα ξαναβγούμε στις αγορές;
2. " Τι ακριβώς διαπραγματεύεται με την τρόικα, και πότε σκοπεύει να ενημερώσει το ελληνικό κοινοβούλιο ή να φέρει προς συζήτηση και ψήφιση το νέο μνημόνιο;
3. " Είναι αληθές ότι ως "αντιστάθμισμα" της επιμήκυνσης προτείνονται απολύσεις στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, νέες μειώσεις στο εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων και αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών;"
Ο Αλ. Τσίπρας κάνει λόγο για φανερή αποτυχία των μέτρων του πρώτου και του αναθεωρημένου μνημονίου τόσο από τις τραγικές συνέπειες που είχε στην οικονομία, όσο και από την αδυναμία της κυβέρνησης να εκπληρώσει μερικούς από τους στόχους που είχε θέσει.
Τονίζει ότι παρά τις προεκλογικές διαβεβαιώσεις του κ. Παπανδρέου, μόλις την περασμένη Κυριακή διέψευσε τον εαυτό του δηλώνοντας σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου.
Δεδομένου ότι στη συγκεκριμένη συνέντευξη ο κ. Παπανδρέου μίλησε γενικά για "διαπραγμάτευση όρων του μνημονίου", αναφέρει ο κ. Τσίπρας, απευθύνει στον πρωθυπουργό τις ακόλουθες ερωτήσεις:
1. " Γιατί προχωρά σε επαναδιαπραγμάτευση όρων του μνημονίου και σε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, αφού όπως έλεγε διαρκώς στο πρόσφατο παρελθόν, όλα πάνε καλά, δεν χρειάζονται νέα μέτρα και εντός του 2011 θα ξαναβγούμε στις αγορές;
2. " Τι ακριβώς διαπραγματεύεται με την τρόικα, και πότε σκοπεύει να ενημερώσει το ελληνικό κοινοβούλιο ή να φέρει προς συζήτηση και ψήφιση το νέο μνημόνιο;
3. " Είναι αληθές ότι ως "αντιστάθμισμα" της επιμήκυνσης προτείνονται απολύσεις στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, νέες μειώσεις στο εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων και αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών;"
17 δημόσιοι φορείς στην κλίνη του Προκρούστη
Στην κλίνη του Προκρούστη τοποθετεί η τρόικα 17 ΔΕΚΟ και φορείς του δημόσιου τομέα, μεταξύ των οποίων η ΕΡΤ, ο ΕΟΤ, το μετρό, το τραμ, οι σιδηρόδρομοι, οι αστικές συγκοινωνίες, οι αμυντικές βιομηχανίες, ακόμη και φορείς που παρέχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες στο Δημόσιο, όπως η ΜΟΔ και η ΚτΠ Α.Ε.
Πρόκειται για εταιρείες του ευρύτερου Δημοσίου που πλέον εντάχθηκαν στο έλλειμμα και έτσι η τρόικα μπορεί να επιβάλει μέτρα «προσαρμογής» στο πρότυπο του ΟΣΕ .
Μόνο το 2009 προκλήθηκε αύξηση ελλείμματος κατά 1,75 δισ. ευρώ και χρέους κατά 18 δισ. ευρώ με την ένταξη των οργανισμών αυτών. Μάλιστα, ακόμη υπάρχει κίνδυνος να εκτροχιαστεί εκ νέου ο προϋπολογισμός του 2010, γιατί και η νέα πρόβλεψη (9,4% έλλειμμα) στηρίζεται σε «άνοιγμα» των 17 φορέων μόνο 700 εκατ ευρώ, ποσό που είναι δύσκολα επιτεύξιμο σύμφωνα με αρμόδια στελέχη.
Τα ίδια στελέχη αναφέρουν ότι υπάρχει μία μεγάλη «αδικία». Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η στατιστική αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) οι συγκεκριμένες εταιρείες αποτελούν τη βασική αιτία εκτόξευσης ελλείμματος και χρέους, μετά τον νέου τύπου εξονυχιστικό έλεγχο στα δημοσιονομικά που ξεκίνησε η Eurostat από την Ελλάδα.
Αλλού, δεν μετράει
Ωστόσο, συνεχίζουν, πρόκειται για έλεγχο που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι διεξάγεται στις υπόλοιπες χώρες ανά την Ε.Ε. Δηλαδή ενδεχομένως σε άλλα κράτη, οι ανάλογες ΔΕΚΟ δεν «μετράνε» στο έλλειμμα, τη στιγμή που η κυβέρνηση πιέζεται να προχωρήσει σε δραστικές μεταρρυθμίσεις στους 17 φορείς χωρίς να υπάρχει μεταβατική περίοδος.
Εξηγούν ότι ίσως δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη πρόταση του διοικητή της ΤτΕ περί συγχώνευσης των κρατικών καναλιών, αλλά και οι διαδοχικές κοινοποιήσεις στοιχείων από το υπουργείο Οικονομικών περί υψηλού μισθολογικού κόστους σε ΔΕΚΟ.
Οι φορείς «μπήκαν» στο έλλειμμα με βάση τον εξής κανόνα: αν ο τζίρος τους δεν ξεπερνά το μισό του ενεργητικού τους θεωρούνται δημόσιος τομέας. Αν στο μέλλον και άλλοι πληρούν τα ίδια κριτήρια θα ενταχθούν επίσης. *
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)