Η Ε.Ε. δεν θέλει, η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί

Το ΔΝΤ καλείται να αναλάβει έναν νέο κεντρικό ρόλο στη διάσωση της Ευρωζώνης, με τη μεγάλη διεύρυνση των διαθέσιμων κεφαλαίων του από ΗΠΑ, Ε.Ε., Ρωσία, Κίνα, Καναδά, Ιαπωνία και φυσικά από τη δημιουργία μιας νέας γραμμής χρηματοδότησης απευθείας από τις κεντρικές τράπεζες των παραπάνω. Η κρίση στην Ευρωζώνη έφθασε σε πλήρες αδιέξοδο. Οι εμμονικοί Βρετανοί μετρούν μέρες για το μέλλον του ευρώ, ενώ όλοι γνωρίζουν το βρετανικό πρόβλημα ανεξέλεγκτου ιδιωτικού χρέους, που δεν θεραπεύεται από την εξοικονόμηση δημόσιων πόρων για την κάλυψή του. Οι αμετανόητα αυτοκαταστροφικοί Γερμανοί εμμένουν στη “μη λύση”: την εξαφάνιση κάθε ελλείμματος από τους εθνικούς προϋπολογισμούς, το οποίο συγκρατεί εν μέρει την αύξηση του δημόσιου χρέους, αλλά δεν απαντά στο ερώτημα της διαχείρισης του υπάρχοντος δημόσιου χρέους και φυσικά στέλνει την ευρωπαϊκή οικονομία σε τριετή τουλάχιστον ύφεση. Η πολιτική αυτή δεν απαντάει στο άμεσο ερώτημα της αναχρηματοδότησης των ομολόγων που λήγουν το 2012 και τα οποία φθάνουν σε εξωφρενικά επίπεδα. Η Ιταλία θα χρειαστεί 306 δισ., η Ισπανία 125, η Ελλάδα 44. Μαζί με την Ιρλανδία και Πορτογαλία τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα του 2012 είναι 500 δισ. και από 250 το 2013 και το 2014. Πολύ περισσότερο που το τραπεζικό σύστημα χρειάζεται κάτι παραπάνω από 100 δισ. που προέβλεψε η ντε φάκτο καταργημένη απόφαση της 27ης Οκτωβρίου. Για την ακρίβεια, χρειάζεται όσο και το δημόσιο χρέος, περίπου άλλο 1 τρισ. Ο περίφημος μηχανισμός EFSF, με το 1 τρισ. “εικονικό χρήμα”, αδυνατεί ήδη να δανειστεί από τις αγορές σε μακροχρόνια βάση, άρα κρίνεται ήδη ανεπαρκής. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει εξαντλήσει τα όριά της με βάση τη διακριτική πολιτική που εφαρμόζει μέχρι σήμερα, καθώς έχει αγοράσει ήδη ομόλογα αξίας 200 δισ. Για να διευρύνει τον παρεμβατικό της ρόλο χρειάζεται νέες καταστατικές ρυθμίσεις. Εν κατακλείδι η επίλυση των προβλημάτων χρειάζεται μία τριπλή παρέμβαση. Πρώτον, την έκδοση χρήματος και ευρωομολόγων προκειμένου να γίνει διαχειρίσιμο το δημόσιο χρέος. Δεύτερον, τον συντονισμό μεν της δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά με κατεύθυνση την προσαρμογή της στις άνισες επιδόσεις των οικονομιών, ακριβώς δηλαδή το αντίθετο από αυτό που επιχειρεί η “δημοσιονομική πειθαρχία”. Τρίτον, τη συντονισμένη πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του τραπεζικού συστήματος σε μία κατεύθυνση ενίσχυσης των επενδύσεων. Όλα αυτά είναι εξωπραγματικά και για τον λόγο αυτόν οι αγορές σημειώνουν τις ημερομηνίες εκλογών προκειμένου να δουν αν κάτι θα αλλάξει στη συνέχεια. Μέχρι τότε προεγγράφουν την πολιτική παράλυση και την αδυναμία της Ευρωζώνης. Τι μένει; Μα φυσικά το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ καλείται να αναλάβει έναν νέο κεντρικό ρόλο στη διάσωση της Ευρωζώνης, με τη μεγάλη διεύρυνση των διαθέσιμων κεφαλαίων του από ΗΠΑ, Ε.Ε., Ρωσία, Κίνα, Καναδά, Ιαπωνία και φυσικά από τη δημιουργία μιας νέας γραμμής χρηματοδότησης απευθείας από τις κεντρικές τράπεζες των παραπάνω. Η δουλειά ήδη ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα από όλες τις κεντρικές τράπεζες μαζί προκειμένου να συγκρατήσουν μία κατάσταση, έστω βραχυχρόνια, που έτεινε να τεθεί εκτός ελέγχου. Και τώρα, με δεδομένη την πλήρη αδυναμία της Ευρώπης να παρακάμψει τη γερμανική “ψυχασθένεια”, κερδίζει χρόνο προκειμένου να βρεθούν μονιμότερες επιλογές. Η Γερμανία προτιμά να δανείσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το ΔΝΤ και αυτό να αγοράζει εθνικά ομόλογα των κρατών - μελών, αντί να το κάνει απευθείας. Είναι όμως βιώσιμη η νέα τάξη πραγμάτων, όπως φαίνεται να διαμορφώνεται; Θεωρούμε ξεπερασμένο τον προφανή γαλλογερμανικό συμβιβασμό, περί ικανοποίησης των γερμανικών αιτημάτων για δημοσιονομικό έλεγχο προκειμένου να αφεθεί η κεντρική τράπεζα να εκδώσει χρήμα ή να αγοράσει ομόλογα. Θεωρούμε ξεπερασμένη την ιδέα των πολλών ζωνών του ευρώ. Το ευρώ εδράζεται τουλάχιστον σε δύο χώρες, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Εάν δεν είναι μαζί στο ευρώ, τότε δεν υπάρχει ευρώ. Εάν υπάρχει το γαλλογερμανικό ευρώ, τότε η περιφέρεια είναι διαχειρίσιμη. Αλλιώς μιλάμε για διευρυμένο γερμανικό μάρκο, διευρυμένο γαλλικό φράγκο ή, πιο απλά, για εθνικά νομίσματα με κάποιες διμερείς δεσμεύσεις. Τέλος, θεωρούμε εξωπραγματική τη μεμονωμένη εκδίωξη μικρών χωρών, μιας και δεν λύνει κανένα από τα παραπάνω προβλήματα. Τι απομένει, λοιπόν; Μία μεταβατική περίοδος σχετικής αποδυνάμωσης του ευρώ. Μία τριετής ύφεση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Συνεχείς πιέσεις πάνω στο νόμισμα. Τέλος, μία ατελής διαχείριση της αναγκαίας ρευστότητας μέσω του ΔΝΤ. Αυτό μπορεί να φαντάζει όχι και τόσο αρνητικό. Αλλά, πρώτον, παραβιάζει τον αρχικό κανόνα πάνω στον οποίο γίνεται η παγκόσμια διαχείριση της κρίσης, που είναι οι σταθερές ισοτιμίες των βασικών νομισμάτων, κάτι που έχει εφαρμοστεί απαρέγκλιτα μέχρι στιγμής. Δεύτερον, οδηγεί μετά βεβαιότητας σε αποδυνάμωση την παγκόσμια οικονομία καθώς επιβραδύνει τους ρυθμούς στις αναπτυσσόμενες χώρες (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.). Τρίτον, ανοίγει τον δρόμο σε επικίνδυνες διακυμάνσεις σε βασικά προϊόντα (πετρέλαιο, μέταλλα κ.λπ.), τα οποία είναι ευαίσθητα στις συναλλαγματικές ανακατατάξεις. Συνεπώς, εγκαινιάζει ένα νέο κύκλο αστάθειας. Η “παθιασμένη” Ευρώπη διευρύνει τον κύκλο σε μία προσπάθεια να αποφύγει την ώρα της κρίσης. Απέτυχε να απομονώσει τον “ιό” της Ελλάδας. Μετά απέτυχε να συγκρατήσει την κλιμάκωση της κρίσης στην περιφέρεια. Τέλος, τώρα που η κρίση έφθασε στην καρδιά της Ευρώπης, δείχνει να αδυνατεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Ανοίγει ακόμα περισσότερο τον κύκλο και καλεί τον υπόλοιπο κόσμο να σώσει την Ευρώπη. Μόνο που αυτό είναι αδύνατο.

Όσο είμαστε παρόντες και παρούσες, μας φοβούνται!

Μετά από 2 χρόνια κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ο αγώνας ταχύτητας για τη διάλυση της κοινωνίας μετατράπηκε σε σκυταλοδρομία. Τη σκυτάλη πήρε ο τραπεζίτης Λουκάς Παπαδήμος με μία κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» και ο αγώνας ταχύτητας για εντατικοποίηση των μέτρων λιτότητας, υψηλότερη ανεργία και μισθούς πείνας συνεχίζεται. Φυσικά, όπως ο Μάρτης δε λείπει από τη Σαρακοστή, έτσι ΝΔ και ΛΑΟΣ δε λείπουν από μία κυβέρνηση που υπόσχεται κοινωνική σφαγή. Για τη ΝΔ οι μάσκες έπεσαν, με το δήθεν αντιμνημονιακό προφίλ του Αντώνη Σαμαρά και τα δήθεν διαφορετικά «μίγματα πολιτικής» να πάνε περίπατο. Όσο για τη συμμετοχή της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση, είναι πλέον σαφές ότι οι οπαδοί του νεοφιλελευθερισμού δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν ακόμα και με τους προθύμους, τους νοσταλγούς του φασισμού, προκειμένου να ισοπεδώσουν την ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, υπολογίσανε χωρίς τον ξενοδόχο, χωρίς όλους εμάς που βρεθήκαμε στο Σύνταγμα το καλοκαίρι και που πλημμυρίζουμε όλους τους δρόμους της χώρας αντιτιθέμενοι στα σχέδιά τους. Όσο είμαστε παρόντες και παρούσες, μας φοβούνται. Για αυτό ξορκίζουν ακόμη και τις εκλογές, καθώς -όπως λένε οι ίδιοι- δεν ξέρουν ποιο θα είναι το αποτέλεσμά τους. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από αυτούς που καταστρέφουν τις ζωές μας. Συνεχίζουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας. Η Νεολαία συνασπισμού Ιωαννίνων επιδιώκει να μην είναι κανείς εργαζόμενος ή άνεργος μόνος του απέναντι στη μνημονιακή λιτότητα και την εργοδοτική αυθαιρεσία. Προκρίνει τη συλλογική δράση και την αυτοοργάνωση και επιδιώκει την ανάπτυξη ενός κινήματος επισφαλών εργαζόμενων-ανέργων στη βάση των κοινών αναγκών. Σε αυτό το πλαίσιο, αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των πολιτικών λιτότητας, συμμετέχουμε και στηρίζουμε πρωτοβουλίες και εγχειρήματα έμπρακτης αλληλεγγύης, δεν πληρώνουμε τα χαράτσια και δημιουργούμε ομάδες κρούσης με στόχο να αποτρέπεται η διακοπή ρεύματος και να μη μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Διεκδικούμε αξιοπρεπή επιδόματα ανεργίας, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δωρεάν χρήση αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών και απαλλαγή των ανέργων από τα δημοτικά τέλη και από τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς. Ο φόβος πλέον έχει αλλάξει στρατόπεδο! Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

Απεργία με ευρωπαϊκή εμβέλεια

Η γενική απεργία αύριο Πέμπτη έχει πολλαπλή πολιτική σημασία -εσωτερική και ευρωπαϊκή. Είναι η πρώτη απεργία από τότε που ανέλαβε η κυβέρνηση Παπαδήμου. Διαψεύδονται όσοι ήλπιζαν ότι θα μηδενίσουν το κοντέρ των λαϊκών αντιδράσεων. Η νέα κυβέρνηση, με την τερατώδη τρικομματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας, που διαπιστώνει ότι το νέο Μνημόνιο επελαύνει. Η νέα κυβέρνηση δεν τόλμησε να υποχωρήσει ούτε για το χαράτσι επί των ακινήτων, παρ' ότι δικαστικές αποφάσεις και η ίδια η Κομισιόν το έχουν καταστήσει νομικά διαβλητό. Η κυβέρνηση Παπαδήμου λειτουργεί ως ρομπότ! Με προδιαγεγραμμένους στόχους δεν αποκλίνει ακόμη κι αν προκαλεί την κοινωνική απόγνωση -με δεκάδες χιλιάδες απολύσεις - εφεδρείες, με ανέργους που θα ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο, με τους νεόπτωχους να κατακλύζουν τον δημόσιο χώρο. Η γενική απεργία έχει άμεση πολιτική διάσταση. Αποδεικνύει ότι και η νέα κυβέρνηση είναι κοινωνικά απονομιμοποιημένη. Ότι η κοινωνία δεν χάφτει τους εκβιασμούς του τύπου "Μνημόνιο ή έξοδος απ' το ευρώ". Ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν υπνωτίζονται ούτε υποτάσσονται από τον ευρω-επαρχιωτισμό, σύμφωνα με τον οποίο η κρίση που ζουν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς ριζική αλλαγή του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού πλαισίου που ανακυκλώνει την κρίση. Η γενική απεργία γίνεται σε μια περίοδο αναζωπύρωσης των λαϊκών αγώνων στην Ευρώπη, αρχής γενομένης από τις χώρες του Νότου. Η επιχείρηση (έμπνευσης Μέρκελ με τη σύμπραξη Σαρκοζί) να επιβληθεί στην Ευρωζώνη καθεστώς μόνιμης λιτότητας προκαλεί σταδιακά τις αντιδράσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών και διαμορφώνει νέο πεδίο κοινωνικών - ταξικών αγώνων. Η προοπτική ακόμη και των κοινών ευρωπαϊκών απεργιών ξανατίθεται στην ημερήσια διάταξη. Είναι η πρώτη απεργία σε ευρωπαϊκή χώρα όπου εφαρμόζεται το πείραμα κυβέρνησης με τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Η κοινωνία δεν καταπίνει την προπαγάνδα σύμφωνα με την οποία η διέξοδος από την κρίση είναι ουδέτερη και μονόδρομος. Συνειδητοποιεί τα διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα, από τη μια τις τράπεζες και το κεφάλαιο, από την άλλη τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τη χειμαζόμενη μεσαία τάξη. Όλοι αυτοί, ακόμη κι αν δεν κατέβουν στα απεργιακά συλλαλητήρια, θα είναι μαζί με τους απεργούς. Κι όλοι μαζί θα καταστήσουν σαφές ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι μια παρένθεση που πρέπει σύντομα να κλείσει και να μιλήσει ο λαός.

Νέες νίκες των πολιτών και των κινημάτων ενάντια στο χαράτσι

Με πάθος, ορμή, αλλά και αισιοδοξία για την τελική έκβαση χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα οργανώνονται και κινητοποιούνται προκειμένου να καταπέσει μεθαύριο στο Συμβούλιο της Επικρατείας το επαίσχυντο χαράτσι που έχει επιβληθεί μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Την ίδια στιγμή, τρεις νέες δικαστικές αποφάσεις σε Θεσσαλονίκη, Γιάννενα και Αλεξανδρούπολη δικαίωσαν πολίτες και με προσωρινές διαταγές απαγόρευσαν στη ΔΕΗ να τους κόψει το ρεύμα μέχρι την εκδίκαση των κύριων προσφυγών. * Χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα οργανώνονται και κινητοποιούνται * Συσκότιση την Πέμπτη σε ένδειξη διαμαρτυρίας από τον Δήμο Πατρέων Αναβρασμός επικρατεί στις γειτονιές της Αθήνας όπου οι πρωτοβουλίες κατοίκων πολλαπλασιάζονται. Καθημερινά οργανώνονται εκδηλώσεις και ενημερωτικές συζητήσεις, στις οποίες η συμμετοχή είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή, ενώ ομάδες πολιτών αναλαμβάνουν να μοιράζουν ενημερωτικά φυλλάδια στις εισόδους των σταθμών του μετρό. Πέρα όμως από τις κινητοποιήσεις σε επίπεδο γειτονιάς, σημαντικές είναι και οι πρωτοβουλίες των φορέων. Ο δήμος της Πάτρας, σε συνεργασία με τους φορείς της πόλης, αποφάσισε να προχωρήσει σε συμβολική συσκότιση το βράδυ της Πέμπτης 1 Δεκεμβρίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η συσκότιση θα ξεκινήσει στις 8 το βράδυ και θα ολοκληρωθεί στις 10, ενώ στις 7.30 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Γεωργίου. Από την πλευρά του, ο εμπορικός σύλλογος της πόλης καλεί τα μέλη του να κλείσουν τα φώτα για μία ώρα και να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση με κεριά. Το μεγάλο ραντεβού βέβαια έχει δοθεί για το πρωί της Παρασκευής έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας (Πανεπιστημίου 47) όπου θα συναντηθούν φορείς και κινήσεις πολιτών και γειτονιών που αγωνίζονται ενάντια στο αντικοινωνικό και αντισυνταγματικό μέτρο. Η διαδικασία θα γίνει με το μοντέλο της "πρότυπης δίκης" και αναμένεται να αποτελέσει "πιλότο" για τα δικαστήρια όλης της χώρας. Η τελική απόφαση αναμένεται εντός ενός μήνα. Όσον αφορά την απόφαση του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, ο πολίτης που προσέφυγε είχε νομικό παραστάτη του τον Δικηγορικό Σύλλογο της πόλης. Ο συνήγορός του Αποστόλης Οικονόμου, σε ανακοίνωσή του αναφέρει: "Βασική αρχή του κράτους δικαίου είναι η προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, η αξία της ανθρώπινης υγείας και η ασφάλεια της ζωής τους. Στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται η αποφυγή της διακοπής της ηλεκτροδότησης στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, καθώς και σε εκείνους που λόγω οικονομικής τους αδυναμίας δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο βάρος αυτό". ΕΙΡ. ΛΑΖ.

Κάλεσμα της Νεολαίας Συνασπισμού για τη Γενική Απεργία 1/12

Κάτω οι κυβερνήσεις των τραπεζών. Λαοί της Ευρώπης ενωθείτε! Το κόμμα του μνημονίου που σήμερα κυβερνά, επιχειρεί να καλλιεργήσει κλίμα συναίνεσης στις πολιτικές λιτότητας, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει την τακτική των εκβιασμών και της τρομοκράτησης του κόσμου της εργασίας. Οι εξελίξεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αποδεικνύουν πως σε αυτή την κρίση το ερώτημα μπορεί να είναι μόνο ένα: Ή εμείς ή Αυτοί. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, οι νέοι και οι νέες, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι, σε ολόκληρη την Ευρώπη οφείλουν να υψώσουν το ανάστημα τους στις κυβερνήσεις του νεοφιλελευθερισμού. Το εργατικό κίνημα πρέπει να δώσει μία ηχηρή απάντηση στον Προϋπολογισμό της φτώχειας και της λιτότητας. Η κυβέρνηση Παπαδήμου παρουσιάζει τις μνημονιακές επιλογές ως μονόδρομο, ενώ ταυτόχρονα η ανεργία και η ανασφάλεια καλπάζουν. Τα ασφαλιστικά ταμεία διαλύονται με απώλειες που αγγίζουν τα 13 δις ευρώ και οι εργασιακές σχέσεις απορρυθμίζονται πλήρως. Η εργασιακή εφεδρεία στο δημόσιο τομέα διευρύνεται, ενώ θεσμοθετείται το ελαστικό δεκάωρο. Οι νέοι κάτω των 25 ετών θα λαμβάνουν μισθό κατώτερο έως και 20% από ότι ορίζει η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ενώ ταυτόχρονα, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για ραγδαία αύξηση των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων. Το αφορολόγητο από τις 12.000 θα μειωθεί στα 5.000 Ευρώ με την πραγματική ανεργία να ξεπερνάει κατά πολύ το 20% το 2012. Οι δαπάνες για την υγεία θα μειωθούν κατά 337 εκατ. και για την παιδεία κατά 1,2 δις ευρώ. Καταργούνται και τα τελευταία υπολείμματα του κοινωνικού κράτους καθώς οι δημόσιες υπηρεσίες ιδιωτικοποιούνται. Το επόμενο διάστημα ο λαϊκός παράγοντας πρέπει να βγει και πάλι στο προσκήνιο. Η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας του μνημονίου, οι τραπεζίτες, ο ΣΕΒ, οι μεγαλοεργολάβοι και μεγαλοεκδότες έχουν βάλει ως στόχο να προασπίσουν τα κέρδη τους, εμείς οφείλουμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Σε συντονισμό με τους λαούς της Ευρώπης που βγαίνουν ξανά στους δρόμους, να δώσουμε ηχηρή απάντηση στις νεοφιλελεύθερες ηγεσίες της ΕΕ που εξυφαίνουν νέα σχέδια εις βάρος των εργαζομένων. Όλες και Όλοι στους δρόμους! Όλες και Όλοι στην Πανελλαδική Γενική Απεργία! Το γραφείο τύπου

Η υπόθεση των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας είναι υπόθεση όλου του κόσμου της εργασίας!

Εδώ και ένα μήνα εκτυλίσσεται ένας εκπληκτικός αγώνας στις πύλες του εργοστασίου της Ελληνικής Χαλυβουργίας στην Ελευσίνα, με σκοπό να ανακληθούν οι απολύσεις των 34 συναδέλφων τους. Μέχρι και ο ιδιοκτήτης της Χαλυβουργίας Μάνεσης ομολογεί πως δε περίμενε τέτοιο αγώνα από τους εργαζόμενους... Και πως να μην τον περιμένει όταν επιστροφή στη δουλειά σημαίνει επιστροφή στο «Νταχάου», με υψηλές θερμοκρασίες, το κίνδυνο εργατικού ατυχήματος να ελλοχεύει σε κάθε βήμα και σημείο, και όλα αυτά για 5ωρο, απλήρωτες υπερωρίες, και 500 ευρώ; Η εργοδοσία της Ελληνικής Χαυβουργίας προφανώς θέλει να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν οι απεργοί του εργοστασίου, η παραγωγή της εταιρείας έφτασε, από τους 196.000 τόνους το 2009, τους 266.000 τόνους πριν ακόμη ολοκληρωθεί το 2011, και μάλιστα σε συνθήκες εξαιρετικά αντίξοες για τη συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων. Και όταν φυσικά οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα σε ένα εξαιρετικά δυσχερές περιβάλλον, οι πρώτοι που σηκώνουν τα οικονομικά, μα κυρίως κοινωνικά βάρη, είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, εκείνοι και εκείνες που παράγουν το κοινωνικό πλούτο με το κόπο τους. Και στη περίπτωση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, με το αίμα τους. Πέρσι, χάθηκε ένας συνάδελφός τους από εργατικό ατύχημα... Το κύμα υλικής και έμπρακτης αλληλεγγύης από οργανώσεις και συνδικαλιστικούς φορείς που έχει ξεσηκώσει ο αγώνας των εργαζομένων είναι και αυτός εξίσου αξιοθαύμαστος. Καθημερινά συρρέουν από διάφορες περιοχές της Αττικής και της Ελλάδας εργαζόμενοι σε κάθε είδους επιχείρηση προκειμένου να αφήσουν χρήματα και προμήθειες, από το υστέρημά τους, στους απεργούς, ψηφίσματα και μηνύματα αλληλεγγύης καταφθάνουν καθημερινά από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, με την επιθυμία να συνεχιστεί ο αγώνας ως τη νίκη τους! Όταν καλούνται οι εργαζόμενοι να κόψουν το λαιμό τους για να συνεχίσει να λειτουργεί επικερδώς η επιχείρηση, για να συνεχίσουν να παράγουν την υπεραξία που θα τη καρπωθούν άλλοι, τότε έχουν χρέος να ζυμωθούν πολιτικά, να οργανωθούν και να αγωνιστούν μέχρι να νικήσουν! Και οι εργάτες της Χαλυβουργίας θα νικήσουν, γιατί είναι οργανωμένοι, σκληρά μαχόμενοι και παλεύουν για όλα όσα παλεύουμε και εμείς: ανθρώπινη εργασία, ανθρώπινους μισθούς, για τη κάλυψη των δικών μας αναγκών ως εργαζόμενοι, δίχως να εκμεταλλεύεται κανείς το παραγόμενο πλούτο από τα χέρια, το μυαλό και το κόπο του κόσμου της εργασίας! Δίκτυο Επισφαλώς Εργαζομένων-Ανέργων

Ο ΣΕΒ συμβουλεύει το Υπουργείο Εργασίας...

Τη στιγμή που η ανεργία των νέων έφτασε το 18.4% τον Αύγουστο του 2011 και αναμένεται να ξεπεράσει το 20% εντός του 2012, η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα έφτασε στο 30% ενώ προβλέπονται επιπλέον περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έως και 50%, ο ΣΕΒ με εγκύκλιό του εγκαλεί το Υποργείο Εργασίας για μη πιστή τήρηση της αντεργατικής πολιτικής.. Τη στιγμή που το βιοτικό επίπεδο του κόσμου της εργασίας δέχεται διαρκή χτυπήματα, ο ΣΕΒ «κατηγορεί» το Υπουργείο Εργασίας για αναποτελεσματικότητα στην εφαρμογή των νόμων. Ο ΣΕΒ, βέβαια, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ακολουθεί τις προγραμματικές δηλώσεις Παπαδήμου που κάνουν λόγο για ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση του εργασιακού κόστους και για τόνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Οι ισχυρές μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου φαίνεται ότι βρήκαν στην συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ τον ιδανικότερο εκφραστή των συμφερόντων τους και προσπαθούν να την βοηθήσουν υποδεικνύονταις τις πολιτικές που πρέπει να ακολουθηθούν. Οι «φιλικές» συμβουλές του ΣΕΒ αποδεικνύουν περίτρανα ότι τα μέτρα δεν αποτελούν έξωθεν επιβολές όπως μας λένε αλλά στρατηγικές επιλογές του ελληνικού κεφαλαίου το οποίο προσπαθεί να βγει από την κρίση εις βάρος του κόσμου της εργασίας. Το υπόμνημα αυτό δεν αποτελεί τίποτα άλλο από την εκπλήρωση της φράσης του Παπανδρεόυ «Να κάνουμε την κρίση ευκαιρία»,ευκαιρία διεύρυνσης των κερδών τους και ευκαιρία συνολικής αναδιάρθρωσης της εργασιακής πραγματικότητας. Δικό μας καθήκον και μοναδικός δρόμος για τον κόσμο της εργασίας είναι να κάνουμε την κρίση ευκαιρία για την ανατροπή τους. Το Γραφείο Τύπου