Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγανακτισμένοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγανακτισμένοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011
ΜΑΤ εναντίον Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα
Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011
Επιμένουν στην πλατεία
Οι «Αγανακτισμένοι» των Ιωαννίνων επιμένουν, παρά την εμφανή «φυλλορροή» του κόσμου λόγω των καλοκαιρινών διακοπών.
Αύριο βράδυ στις 9, καλούν τους πολίτες σε ανοιχτή συνέλευση όπου θα γίνει ενημέρωση για τις αποφάσεις που πάρθηκαν το περασμένο σαββατοκύριακο στην πλατεία Συντάγματος, στην πανελλαδική συνάντηση των πλατειών της χώρας και θα συζητηθεί η συνέχιση των δράσεων. «Περιμένουμε τις προτάσεις, τις ιδέες τη συμβολή όλων των συμπολιτών με κάθε τρόπο» τονίζουν οι «Αγανακτισμένοι» και συμπληρώνουν πως «δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν». Στην πανελλαδική συνάντηση στο Σύνταγμα, διαβάστηκε και κείμενο από τα Γιάννενα στο οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Τα Γιάννενα, ακολουθώντας το κοινό αίσθημα αγανάκτησης και οργής απέναντι στη βίαιη περικοπή της ζωής μας, αντέδρασαν». Έγινε μια ενημέρωση για τις πορείες του προηγούμενου διαστήματος και τονίστηκε ότι «διαμαρτυρόμαστε και αντιστεκόμαστε, όχι μόνο απέναντι στα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης και του μεσοπρόθεσμου, αλλά, και απέναντι στην ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου, του παγκόσμιου χρηματιστηριακού και χρηματοπιστωτικού συστήματος και τις πολιτικές που επιβάλλει σε όλο τον πλανήτη». Όσο για το «επόμενο βήμα», η πλατεία λέει ότι στα Γιάννενα δεν είναι ακόμα καθαρό και ότι διατυπώνονται αντίθετες απόψεις. Γι αυτό, όπως τονίζουν, «αποφασίσαμε να εμπιστευτούμε εκ νέου τη διαδικασία που γέννησε αυτό το κίνημα και να ανασυνταχθούμε σταδιακά με τακτικές που στοχεύουν στη διατήρηση της πλατείας ως δυναμική» με καθημερινή παρουσία και συνέλευση μια φορά τη βδομάδα, για δράσεις σχετικά με τοπικά ζητήματα, αλλά και για… διασπορά των πλατειών στα χωριά, όπου παραθερίζουν όσοι λείπουν… Πλέον, η πλατεία των Ιωαννίνων έχει ιστολόγιο στο
http://ddioa.wordpress.com/και σελίδα στο facebookστη διεύθυνση http://www.facebook.com/event.php?eid=166550640074946.
Αύριο βράδυ στις 9, καλούν τους πολίτες σε ανοιχτή συνέλευση όπου θα γίνει ενημέρωση για τις αποφάσεις που πάρθηκαν το περασμένο σαββατοκύριακο στην πλατεία Συντάγματος, στην πανελλαδική συνάντηση των πλατειών της χώρας και θα συζητηθεί η συνέχιση των δράσεων. «Περιμένουμε τις προτάσεις, τις ιδέες τη συμβολή όλων των συμπολιτών με κάθε τρόπο» τονίζουν οι «Αγανακτισμένοι» και συμπληρώνουν πως «δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν». Στην πανελλαδική συνάντηση στο Σύνταγμα, διαβάστηκε και κείμενο από τα Γιάννενα στο οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Τα Γιάννενα, ακολουθώντας το κοινό αίσθημα αγανάκτησης και οργής απέναντι στη βίαιη περικοπή της ζωής μας, αντέδρασαν». Έγινε μια ενημέρωση για τις πορείες του προηγούμενου διαστήματος και τονίστηκε ότι «διαμαρτυρόμαστε και αντιστεκόμαστε, όχι μόνο απέναντι στα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης και του μεσοπρόθεσμου, αλλά, και απέναντι στην ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου, του παγκόσμιου χρηματιστηριακού και χρηματοπιστωτικού συστήματος και τις πολιτικές που επιβάλλει σε όλο τον πλανήτη». Όσο για το «επόμενο βήμα», η πλατεία λέει ότι στα Γιάννενα δεν είναι ακόμα καθαρό και ότι διατυπώνονται αντίθετες απόψεις. Γι αυτό, όπως τονίζουν, «αποφασίσαμε να εμπιστευτούμε εκ νέου τη διαδικασία που γέννησε αυτό το κίνημα και να ανασυνταχθούμε σταδιακά με τακτικές που στοχεύουν στη διατήρηση της πλατείας ως δυναμική» με καθημερινή παρουσία και συνέλευση μια φορά τη βδομάδα, για δράσεις σχετικά με τοπικά ζητήματα, αλλά και για… διασπορά των πλατειών στα χωριά, όπου παραθερίζουν όσοι λείπουν… Πλέον, η πλατεία των Ιωαννίνων έχει ιστολόγιο στο
http://ddioa.wordpress.com/και σελίδα στο facebookστη διεύθυνση http://www.facebook.com/event.php?eid=166550640074946.
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011
Βροντερό "παρών" στο Σύνταγμα
Χιλιάδες Αγανακτισμένοι πολίτες και η ΑΔΕΔΥ, που καλεί τους εργαζόμενους στην πλατεία Συντάγματος, θα κατακλύσουν όλους του χώρους και θα βροντοφωνάξουν στους βουλευτές την ώρα που θα δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης ότι ο λαός δεν εγκρίνει τις πολιτικές υποδούλωσης και διάλυσης της οικονομίας και της κοινωνίας.
Τρίτη 21 Ιουνίου 2011
Εδώ Σύνταγμα: Από κάλεσμα στα social media καταλύτης πολιτικών εξελίξεων
26ο ραντεβού σήμερα και, όπως έχει ήδη αποδειχθεί, δεν θα λείψει κανείς: Οι... αποφασισμένοι να μην φύγουν αν δεν φύγει η κυβέρνηση σκοπεύουν το τριήμερο της συζήτησης για τη νέα κυβέρνηση να της στείλουν τη δική τους ψήφο (μη) εμπιστοσύνης. Για τον σκοπό αυτό άλλωστε ετοιμάζουν νέα περικύκλωση της Βουλής μεθαύριο Τρίτη, ενώ, ανάμεσα στις προτάσεις που έχουν κατατεθεί, είναι να στηθούν κάλπες στην πλατεία ώστε να εκφραστεί ο κόσμος απέναντι στη νέα κυβερνητική σύνθεση. Η σκέψη πάντως των περισσότερων, όπως φαίνεται από τη συζήτηση στις λαϊκές συνελεύσεις, βρίσκεται στην ημέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου, που αναμένεται την επόμενη εβδομάδα. Χάπενιγκ, συναυλίες, πολύμορφες δράσεις θα συνοδεύσουν την επιχείρηση να ξεπουληθεί όχι μόνο το μέλλον αλλά και το παρόν μας.
Κι όλα αυτά στον απόηχο της μεγαλειώδους συγκέντρωσης της περασμένης Τετάρτης, που δεν στιγματίστηκε από τα επεισόδια, την αλόγιστη χρήση χημικών, την ωμή, βίαιη εισβολή των δυνάμεων καταστολής στην πλατεία, στις σκηνές, στον κόσμο, από τα δακρυγόνα που έσκαγαν δίπλα στα ασθενοφόρα που έφθαναν το ένα πίσω από το άλλο για να παραλάβουν τραυματίες, από την επιχείρηση προβοκάτσιας - όπως είπαν πολλοί που είδαν “κουκουλοφόρους” να βγαίνουν από τα αστυνομικά αυτοκίνητα, τους είδαν να “τα λένε” με ένστολους, να επιτίθενται σε διαδηλωτές. Εκείνο που τη χαρακτήρισε ήταν η επιμονή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, που, με τα μάτια τους να τσούζουν, χωρίς καλά-καλά να μπορούν να πάρουν ανάσα, δεν “παρέδωσαν” την πλατεία τους, δεν σταμάτησαν τον αγώνα τους. Χαρακτηρίστηκε από την ανθρώπινη αλυσίδα με την οποία μεταφέρονταν κουβάδες νερό από το σιντριβάνι για να καθαριστεί η πλατεία από τα χημικά, από τους χορούς για την κατάρρευση της κυβέρνησης, από τα συνθήματα που αντηχούσαν για περισσότερες από δώδεκα ώρες στο κέντρο της πόλης.
Η απόφαση που τα είπε όλα
Το κλίμα απέδωσε το ψήφισμα της λαϊκής συνέλευσης, μία μέρα μετά την επίθεση που δέχτηκε η συγκέντρωση των “αποφασισμένων” και των συνδικάτων: “Η σιδερόφρακτη Βουλή, η αστυνομοκρατούμενη Αθήνα και οι βουλευτές που κατάφεραν να μπουν στην Βουλή μόνο με τη συνοδεία των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας απέδειξαν ότι έχει χαθεί και το τελευταίο ίχνος κοινωνικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης”. Και παρ' ότι το μήνυμα του κόσμου δεν ελήφθη από την "ανασχηματισμένη" κυβέρνηση, η συνέλευση τα είπε ξεκάθαρα: “Είναι αυτονόητο ότι θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με οποιοδήποτε προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, Ε.Ε., κυβερνήσεις, τράπεζες και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Το Μεσοπρόθεσμο δεν θα ψηφιστεί, όποιον κι αν έχουμε απέναντί μας. Οι ελιγμοί του πολιτικού συστήματος και της κυβέρνησης δεν μας ξεγελούν”. Χαρακτήρισε εξάλλου την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση “ψήφο εμπιστοσύνης στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο” και κάλεσε τα σωματεία σε επαναλαμβανόμενες απεργίες, όλους τους πολίτες κάθε μέρα στην πλατεία και κάθε βράδυ στη συνέλευση. Έτσι, η κήρυξη 48ωρης απεργίας από τη ΓΣΕΕ δεν μπορεί να είναι τυχαίο γεγονός. Ούτε η απόφαση της ΑΔΕΔΥ να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις της Τρίτης. Όπως δεν ήταν τυχαία η κατάρρευση της κυβέρνησης μετά τις εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που ξανα-κατέβηκαν στους δρόμους και τις πλατείες. Ο λαός είναι ο καταλύτης των εξελίξεων όταν αντιδρά, πολλώ δε μάλλον όταν εξεγείρεται.
Περί άμεσης δημοκρατίας ο λόγος
Παραδείγματα και απόψεις για την άμεση δημοκρατία βρέθηκαν στο επίκεντρο της προχθεσινής, τρίτης ημέρας λαϊκής διαβούλευσης στην πλατεία Συντάγματος. Το χειροκρότημα, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε, έκλεψε ο Μανώλης Γλέζος, παρά τις προτροπές του να μην τον χειροκροτούν για να μην του κλέβουν χρόνο! Στην εισήγησή του, μίλησε για το εγχείρημα της Απειράνθου, τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, τον σεβασμό και στις λαθεμένες απόψεις όταν λαμβάνονται συλλογικά. Αναφέρθηκε επίσης στα χαρακτηριστικά της πλατείας Συντάγματος, απαντώντας σε τρία χαρακτηριστικά που λαθεμένα, όπως υποστήριξε, αποδίδουν τα κόμματα της αριστεράς στο κίνημα. Έτσι είπε ότι δεν είναι αυθόρμητο - ενστικτώδες, αλλά πράξη που προϋποθέτει σειρά συνειδητών ενεργειών, δεν είναι απολίτικο, αλλά έχει τριπλό πολιτικό περιεχόμενο: να φύγει η κυβέρνηση, η τρόικα και το χρέος και, τέλος, δεν είναι χωρίς ιδεολογία, “αφού συζητά για το μέλλον της κοινωνίας”. “Η πλατεία έχει κάτι μαγικό” είπε ο Κώστας Δουζίνας (καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας) για να προσθέσει: “αλλάζει τον τρόπο που καταλαβαίνουμε την πολιτική και τη δημοκρατία”. Περιέγραψε δε την πλατεία ως “στάση Σύνταγμα”. Όπως είπε, “η στάση έχει διπλή έννοια, σημαίνει στέκομαι όρθιος, κοιτάω ψηλά, είμαι άνθρωπος. Σημαίνει επίσης και στασιασμός, εξέγερση”. Την εμπειρία από το πείραμα των Ζαπατίστας μετέφερε ο καθηγητής ΕΜΠ Σταύρος Σταυρίδης. Στάθηκε σε δύο του χαρακτηριστικά, την ισότητα και τη συνθήκη μοιράσματος. Όπως είπε, στην αμεσοδημοκρατία υπάρχει το παράδοξο ότι την ίδια στιγμή στοχεύει και προϋποθέτει την ισότητα. Αναφορικά δε με το μοίρασμα, σημείωσε ότι “δημοκρατία χωρίς κοινή συμμετοχή στον πλούτο δεν υπάρχει”. Στην εκδήλωση κλήθηκε εκτάκτως και ο Γιώργος Κατρούγκαλος, καθώς, όπως διαπίστωσε ο συντονιστής, δεν θα μπορούσε να λείπει ένας συνταγματολόγος από τη συζήτηση για την άμεση δημοκρατία και το Σύνταγμα. Είπε πως η άμεση δημοκρατία, ακόμη και στην αρχαία Ελλάδα, συνοδευόταν από την αντιπροσώπευση, η οποία ωστόσο, υποστήριξε, για να είναι δημοκρατική, πρέπει να υπάρχει λογοδοσία και ανακλητότητα. Ο Δρ. Φιλοσοφίας/συγγραφέας Γ. Οικονόμου αναφέρθηκε στα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα, ενώ στην επανακατάκτηση του δημόσιου χώρου αναφέρθηκε ο Δρ. Πολιτικής & Κοινωνικής Ιστορίας Γ. Αναστασόπουλος.
Μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά
“Παρακαλώ, μην κάθεστε εδώ δεξιά. Είναι ο καθορισμένος χώρος για τα άτομα με ειδικές ανάγκες”: Η ανακοίνωση αυτή έγινε λίγο πριν την έναρξη της συζήτησης. Ανάμεσα από τον κόσμο που καθόταν, ως συνήθως, στους προκαθορισμένους χώρους, αφήνοντας τους διαδρόμους ανοιχτούς για να εξυπηρετούνται οι περαστικοί, μέλη της Ομάδας Καθαριότητας μοίραζαν τασάκια για να μην πετιούνται κάτω τα αποτσίγαρα. Λίγο αργότερα, περνούσαν από την Ομάδα Σίτισης με νερό και ποτηράκια για όποιον κατά την πολύωρη συζήτηση είχε διψάσει. Οι χρόνοι, 13 λεπτά στον κάθε ομιλητή, ένα λεπτό για τις ερωτήσεις, τρία λεπτά κλείσιμο, τηρήθηκαν και πάλι απαρέγκλιτα. Μικρές λεπτομέρειες, που, όπως παρατηρούσε ένας παρευρισκόμενος, “θα έπρεπε να είναι η κανονικότητα”. Μικρές λεπτομέρειες, που χαρακτηρίζουν το κίνημα του Συντάγματος κάνοντας τη συλλογική συνύπαρξη πιο ανθρώπινη.
Κυριακή 12 Ιουνίου 2011
Σύνταγμα, 19η μέρα: "Και να που μάθαμε να κουβεντιάζουμε"...
Και να λοιπόν που ο κόσμος παρέα με τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις του, βγήκε στους δρόμους και τις πλατείες. Φώναξε με δύναμη "φτάνει πια", μούτζωσε, σφύριξε, έκανε φασαρία, έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί, σε ένα πλακάτ, σε μια κατσαρόλα το μήνυμά του. Άρχισε να συζητά και να απαιτεί: Άμεση, πραγματική δημοκρατία τώρα. Και να, 19 μέρες μετά που επιμένει στις πλατείες, άρχισε να θέτει άμεσους στόχους, με πρώτο να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο, και από μάζα αγανακτισμένων να μετατρέπεται σε κίνημα· πάντα, σαν να μπορούσε να είναι και διαφορετικά, συνοδεία των αντιφάσεων και των αντιθέσεων του. Σήμερα, μία βδομάδα μετά την πιο μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας που έχουν ζήσει τουλάχιστον οι νεότεροι, υπάρχει νέο πανευρωπαϊκό κάλεσμα. Το μεγάλο βέβαια ραντεβού είναι την Τετάρτη, ανήμερα της γενικής απεργίας: Περικύκλωση της Βουλής με συγκεντρώσεις από τα ξημερώματα μέχρι την επομένη, από όλες τις μεριές του Κοινοβουλίου, για να μην μπορεί κανείς από μέσα να πει δεν είδα, δεν άκουσα. Οι δράσεις αφορούν το Μεσοπρόθεσμο και θα κλιμακωθούν στην ψήφισή του. Η καλοκαιρινή ραστώνη στην οποία ποντάρει η κυβέρνηση δεν φαίνεται ότι μπορεί να κάνει άλλο πια το θαύμα της.
Το “σοκ και δέος” της περασμένης Κυριακής, όταν ο κόσμος εκτεινόταν από την Ομόνοια μέχρι τους Στύλους του Ολυμπίου Διός και από τη Βουλή μέχρι το Μοναστηράκι, ακολούθησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εβδομάδα στην πλατεία Συντάγματος. Η Δευτέρα επιφύλασσε μια νέα εμπειρία συλλογικής δράσης: η απόφαση της συνέλευσης για διοργάνωση ημέρας λαϊκής διαβούλευσης για το χρέος και τη δανειακή σύμβαση, με εισηγητές “αντιφρονούντες” οικονομολόγους και συνταγματολόγους, βρήκε πολλούς, πάρα πολλούς αποδέκτες. Η συζήτηση που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο: Δεν ήταν η θεματική, ούτε οι μεστές κατά τ' άλλα εισηγήσεις. Ήταν η μαζικότητα, η γεμάτη πλατεία, η πρότυπη διαδικασία με προκαθορισμένους χρόνους για να μπορέσουν πράγματι να μιλήσουν όλοι κι όχι μόνο οι ειδικοί, οι ερωτήσεις γεμάτες αγωνία για το μέλλον, το άγχος τι μπορούμε να κάνουμε τώρα για να αλλάξουμε ρότα, ο σεβασμός στις διαφορετικές απόψεις, η προσοχή και η ησυχία που επικρατούσε στη γεμάτη πλατεία: ήταν δηλαδή η δίψα για πραγματική δημοκρατία, ενημέρωση και συμμετοχή από τόσο πολύ κόσμο. Από τον επονομαζόμενο απλό κόσμο που κουβέντιασε έτσι, απλά και ήσυχα.
Προχθές, Παρασκευή, η συνέλευση, μέσα και από τη σχετική ομάδα εργασίας, οργάνωσε νέα εκδήλωση με τη συμμετοχή ειδικών και όλου του κόσμου με ερωτήσεις, όπως έλεγε η πρόσκληση. Η περασμένη όμως εβδομάδα έδειξε αχνά και τα όρια της άμεσης δημοκρατίας: στις συνελεύσεις, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, επικράτησαν θέματα οργανωτικού περιεχομένου. Πολύωρη διαδικασιολογία, γραφειοκρατικά συμπτώματα, με τις δεκάδες ομάδες εργασίας να έχουν κάπως χάσει τον στόχο, να ψάχνουν τη σχέση μεταξύ τους και τελικά με τη συνέλευση, με απογειωμένους λόγους και προτάσεις ακόμη και για νέο πολίτευμα και, τελικά, σημάδια κόπωσης. Πριν σπεύσει πάντως κάποιος να κηρύξει το τέλος, να συμπληρώσουμε ότι την Πέμπτη μέσα στη δίνη της διαδικασιολογίας, αποφασίστηκε ειδική θεματική συνέλευση για το Μεσοπρόθεσμο που ήταν προγραμματισμένη για χθες, Σάββατο. Επικράτησε δηλαδή και πάλι η ανάγκη για συμμετοχή και εναλλακτική ενημέρωση για τις τρέχουσες εξελίξεις, “να ξέρουμε τι μας περιμένει ή τι θα διαολοστείλουμε”, όπως έλεγε κάποιος. Στις συνελεύσεις εξακολουθεί να συμμετέχει χιλιάδες κόσμος που καθώς δεν είχε ξαναβρεθεί σε ανάλογες διαδικασίες, δεν ήξερε, δεν είχε μάθει πώς να κουβεντιάζει συλλογικά: Ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει συνταγή δημοκρατίας και η πλατεία Συντάγματος φαίνεται να επιμένει στο πείραμα.
“Σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα να μιλήσουμε”
“Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μας δίνετε να μιλήσουμε και να ακούσουμε τόσο σοβαρές απόψεις. Είμαι 48 χρόνων, με λένε Ορέστη και θέλω να ρωτήσω πρακτικά τι κάνουμε για να ανατρέψουμε το Μνημόνιο”: Στην εκδήλωση της περασμένης Δευτέρας, τις καλές εισηγήσεις των ομιλητών, ακολούθησαν οι ακόμη καλύτερες ερωτήσεις των συγκεντρωμένων. Ερωτήσεις με τις οποίες κατέθεταν τον προβληματισμό τους, σκιαγραφούσαν την άποψή τους ή απλά, όπως ο Ορέστης, εξέφραζαν εμμέσως πλην σαφώς την αγωνία τους: “καλά τα λέμε εδώ στο Σύνταγμα αλλά πρακτικά τι κάνουμε”.
Να ετοιμάζονται οι 152, 17, 97, 249, 178 και 186 έλεγε ο Αλέξανδρος, ο συντονιστής και έδινε τον λόγο για τις σύντομες απαντήσεις που δεν έπρεπε να ξεπερνούν τα τρία λεπτά. Η διαδικασία υποβολής ερωτήσεων ακολούθησε τα πρότυπα της συνέλευσης, μοιράστηκαν χαρτάκια με νούμερα κι έγινε κλήρωση. Η εκδήλωση ξεκίνησε λίγο μετά τις 7 μ.μ., χωρίς να παραβεί το “ακαδημαϊκό τέταρτο” και ολοκληρώθηκε μετά τις 11.30 μ.μ. Με αμείωτο κόσμο, με γεμάτη την πλατεία και με πολλές δεκάδες ερωτήσεις. Από τα μεγάφωνα η συζήτηση ακουγόταν και στους πάνω στην Αμαλίας και στους πίσω στα σκαλιά και στους γύρω στις σκηνές, παντού.
Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή: “Θέλω να ρωτήσω δύο πράγματα: Λένε ότι δανειζόμαστε για μισθούς και συντάξεις. Είναι αλήθεια; Επίσης, θέλω να εξηγήσετε πώς γίνεται με απλές υπογραφές υπουργών να δεσμεύονται οι μελλοντικές γενιές;”, “Ακούσαμε εδώ από τους ομιλητές διαφορετικές απόψεις για το χρέος και για το τι να κάνουμε. Θέλω να ρωτήσω αν μπορούν αυτές οι απόψεις να συγκλίνουν έστω και σε ορισμένα σημεία”, “Υπάρχει μερίδα του κεφαλαίου που να θέλει επιστροφή στη δραχμή;”, “Τι σημαίνει άμεση και τι πραγματική δημοκρατία;”, “Γίνεται να βγούμε από την κρίση αν δεν βγούμε από το ευρώ;”, “Υπάρχουν άλλοι Ευρωπαίοι επιστήμονες που να υποστηρίζουν την έκδοση ευρωομολόγων;”, “Θυμίστε παρακαλώ τι συνέβη σε αυτήν την πλατεία το 1844”, “Αν η δανειακή σύμβαση είναι αντισυνταγματική τι κάνουμε; Μαζεύουμε υπογραφές;”. Όταν δόθηκε ο λόγος στους εισηγητές για το τρίλεπτο κλείσιμο, ο Αλέξανδρος ζήτησε να ληφθεί υπόψη ότι ο κόσμος ρωτά, με σημειώματα και εκκλήσεις στον συντονιστή ποιος θα εφαρμόσει αυτές τις προτάσεις.
Συμφωνίες και διαφωνίες
Οι ομιλητές εξέφρασαν τις απόψεις τους, κάποιες φορές με ένταση τη μεταξύ τους διαφωνία ο Γ. Βαρουφάκης και ο Δ. Καζάκης, ενώ τα σημεία συμφωνίας όλων μετρούσαν ο Γ. Κατρούγκαλος και ο Ε. Τσακαλώτος.
Όσον αφορά το “ζουμί” των απόψεων, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος (οικονομολόγος, Παν/μιο Αθηνών) υποστήριξε πως πρέπει να σκεφτόμαστε αιρετικά και να αλλάζουμε τους στόχους που ανάγει σε κεντρικούς η κυρίαρχη ιδεολογία. Αντιτάχθηκε στη λογική της εθνικής στρατηγικής για έξοδο από την κρίση και συνακόλουθα στην αντίληψη περί ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εθνικών οικονομιών. Στάθηκε στα αξιακά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η απάντηση των εργαζόμενων: Αλληλεγγύη, πανευρωπαϊκά και παγκόσμια, ενότητα και συμμετοχή.
Από τη μεριά του, ο Γιάννης Βαρουφάκης (οικονομολόγος, Παν/μιο Αθηνών) μίλησε κι αυτός για ευρωπαϊκές απαντήσεις στην κρίση με στόχο, όπως επανέλαβε αρκετές φορές, να ελαχιστοποιηθούν τα θύματα. Και υποστήριξε: Δεν πρέπει να πάρουμε άλλα δάνεια, το χρέος και οι τόκοι δεν γίνεται να αποπληρωθούν, ενώ η έξοδος από την κρίση χρέους προκύπτει μόνο μέσα από την Ευρώπη αφού το πρόβλημα δεν είναι εγχώριο και η κρίση είναι παγκόσμια.
Την αντισυνταγματικότητα της δανειακής σύμβασης ανέδειξε ο Γ. Κατρούγκαλος (καθηγητής Συνταγματικού, ΔΠΘ) έδωσε ωστόσο προτεραιότητα στην πολιτική κι όχι τη νομική διάσταση των θεμάτων. Είπε πως χρειάζεται νέα παραγωγική βάση και νέο ηθικό και πολιτικό όραμα, δήλωσε την αισιοδοξία του από όσα συμβαίνουν στις πλατείες και κατέληξε ότι “αυτό που χρειάζεται δεν είναι ηγέτης σοφός, αλλά λαός σοφός”.
Τέλος, ο οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης μίλησε για κατ' επιλογήν έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε., “θα μας πείσει η πραγματικότητα ότι δεν γίνεται να είμαστε εντός Ε.Ε.” είπε και υποστήριξε ότι σε αντίθετη περίπτωση το μέλλον θα είναι ιδιαίτερα ζοφερό, με επιβολή κατοχικού νομίσματος, ακύρωση των καταθέσεων και ερήμωση του τόπου.
Το “σοκ και δέος” της περασμένης Κυριακής, όταν ο κόσμος εκτεινόταν από την Ομόνοια μέχρι τους Στύλους του Ολυμπίου Διός και από τη Βουλή μέχρι το Μοναστηράκι, ακολούθησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εβδομάδα στην πλατεία Συντάγματος. Η Δευτέρα επιφύλασσε μια νέα εμπειρία συλλογικής δράσης: η απόφαση της συνέλευσης για διοργάνωση ημέρας λαϊκής διαβούλευσης για το χρέος και τη δανειακή σύμβαση, με εισηγητές “αντιφρονούντες” οικονομολόγους και συνταγματολόγους, βρήκε πολλούς, πάρα πολλούς αποδέκτες. Η συζήτηση που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο: Δεν ήταν η θεματική, ούτε οι μεστές κατά τ' άλλα εισηγήσεις. Ήταν η μαζικότητα, η γεμάτη πλατεία, η πρότυπη διαδικασία με προκαθορισμένους χρόνους για να μπορέσουν πράγματι να μιλήσουν όλοι κι όχι μόνο οι ειδικοί, οι ερωτήσεις γεμάτες αγωνία για το μέλλον, το άγχος τι μπορούμε να κάνουμε τώρα για να αλλάξουμε ρότα, ο σεβασμός στις διαφορετικές απόψεις, η προσοχή και η ησυχία που επικρατούσε στη γεμάτη πλατεία: ήταν δηλαδή η δίψα για πραγματική δημοκρατία, ενημέρωση και συμμετοχή από τόσο πολύ κόσμο. Από τον επονομαζόμενο απλό κόσμο που κουβέντιασε έτσι, απλά και ήσυχα.
Προχθές, Παρασκευή, η συνέλευση, μέσα και από τη σχετική ομάδα εργασίας, οργάνωσε νέα εκδήλωση με τη συμμετοχή ειδικών και όλου του κόσμου με ερωτήσεις, όπως έλεγε η πρόσκληση. Η περασμένη όμως εβδομάδα έδειξε αχνά και τα όρια της άμεσης δημοκρατίας: στις συνελεύσεις, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, επικράτησαν θέματα οργανωτικού περιεχομένου. Πολύωρη διαδικασιολογία, γραφειοκρατικά συμπτώματα, με τις δεκάδες ομάδες εργασίας να έχουν κάπως χάσει τον στόχο, να ψάχνουν τη σχέση μεταξύ τους και τελικά με τη συνέλευση, με απογειωμένους λόγους και προτάσεις ακόμη και για νέο πολίτευμα και, τελικά, σημάδια κόπωσης. Πριν σπεύσει πάντως κάποιος να κηρύξει το τέλος, να συμπληρώσουμε ότι την Πέμπτη μέσα στη δίνη της διαδικασιολογίας, αποφασίστηκε ειδική θεματική συνέλευση για το Μεσοπρόθεσμο που ήταν προγραμματισμένη για χθες, Σάββατο. Επικράτησε δηλαδή και πάλι η ανάγκη για συμμετοχή και εναλλακτική ενημέρωση για τις τρέχουσες εξελίξεις, “να ξέρουμε τι μας περιμένει ή τι θα διαολοστείλουμε”, όπως έλεγε κάποιος. Στις συνελεύσεις εξακολουθεί να συμμετέχει χιλιάδες κόσμος που καθώς δεν είχε ξαναβρεθεί σε ανάλογες διαδικασίες, δεν ήξερε, δεν είχε μάθει πώς να κουβεντιάζει συλλογικά: Ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει συνταγή δημοκρατίας και η πλατεία Συντάγματος φαίνεται να επιμένει στο πείραμα.
“Σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα να μιλήσουμε”
“Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μας δίνετε να μιλήσουμε και να ακούσουμε τόσο σοβαρές απόψεις. Είμαι 48 χρόνων, με λένε Ορέστη και θέλω να ρωτήσω πρακτικά τι κάνουμε για να ανατρέψουμε το Μνημόνιο”: Στην εκδήλωση της περασμένης Δευτέρας, τις καλές εισηγήσεις των ομιλητών, ακολούθησαν οι ακόμη καλύτερες ερωτήσεις των συγκεντρωμένων. Ερωτήσεις με τις οποίες κατέθεταν τον προβληματισμό τους, σκιαγραφούσαν την άποψή τους ή απλά, όπως ο Ορέστης, εξέφραζαν εμμέσως πλην σαφώς την αγωνία τους: “καλά τα λέμε εδώ στο Σύνταγμα αλλά πρακτικά τι κάνουμε”.
Να ετοιμάζονται οι 152, 17, 97, 249, 178 και 186 έλεγε ο Αλέξανδρος, ο συντονιστής και έδινε τον λόγο για τις σύντομες απαντήσεις που δεν έπρεπε να ξεπερνούν τα τρία λεπτά. Η διαδικασία υποβολής ερωτήσεων ακολούθησε τα πρότυπα της συνέλευσης, μοιράστηκαν χαρτάκια με νούμερα κι έγινε κλήρωση. Η εκδήλωση ξεκίνησε λίγο μετά τις 7 μ.μ., χωρίς να παραβεί το “ακαδημαϊκό τέταρτο” και ολοκληρώθηκε μετά τις 11.30 μ.μ. Με αμείωτο κόσμο, με γεμάτη την πλατεία και με πολλές δεκάδες ερωτήσεις. Από τα μεγάφωνα η συζήτηση ακουγόταν και στους πάνω στην Αμαλίας και στους πίσω στα σκαλιά και στους γύρω στις σκηνές, παντού.
Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή: “Θέλω να ρωτήσω δύο πράγματα: Λένε ότι δανειζόμαστε για μισθούς και συντάξεις. Είναι αλήθεια; Επίσης, θέλω να εξηγήσετε πώς γίνεται με απλές υπογραφές υπουργών να δεσμεύονται οι μελλοντικές γενιές;”, “Ακούσαμε εδώ από τους ομιλητές διαφορετικές απόψεις για το χρέος και για το τι να κάνουμε. Θέλω να ρωτήσω αν μπορούν αυτές οι απόψεις να συγκλίνουν έστω και σε ορισμένα σημεία”, “Υπάρχει μερίδα του κεφαλαίου που να θέλει επιστροφή στη δραχμή;”, “Τι σημαίνει άμεση και τι πραγματική δημοκρατία;”, “Γίνεται να βγούμε από την κρίση αν δεν βγούμε από το ευρώ;”, “Υπάρχουν άλλοι Ευρωπαίοι επιστήμονες που να υποστηρίζουν την έκδοση ευρωομολόγων;”, “Θυμίστε παρακαλώ τι συνέβη σε αυτήν την πλατεία το 1844”, “Αν η δανειακή σύμβαση είναι αντισυνταγματική τι κάνουμε; Μαζεύουμε υπογραφές;”. Όταν δόθηκε ο λόγος στους εισηγητές για το τρίλεπτο κλείσιμο, ο Αλέξανδρος ζήτησε να ληφθεί υπόψη ότι ο κόσμος ρωτά, με σημειώματα και εκκλήσεις στον συντονιστή ποιος θα εφαρμόσει αυτές τις προτάσεις.
Συμφωνίες και διαφωνίες
Οι ομιλητές εξέφρασαν τις απόψεις τους, κάποιες φορές με ένταση τη μεταξύ τους διαφωνία ο Γ. Βαρουφάκης και ο Δ. Καζάκης, ενώ τα σημεία συμφωνίας όλων μετρούσαν ο Γ. Κατρούγκαλος και ο Ε. Τσακαλώτος.
Όσον αφορά το “ζουμί” των απόψεων, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος (οικονομολόγος, Παν/μιο Αθηνών) υποστήριξε πως πρέπει να σκεφτόμαστε αιρετικά και να αλλάζουμε τους στόχους που ανάγει σε κεντρικούς η κυρίαρχη ιδεολογία. Αντιτάχθηκε στη λογική της εθνικής στρατηγικής για έξοδο από την κρίση και συνακόλουθα στην αντίληψη περί ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εθνικών οικονομιών. Στάθηκε στα αξιακά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η απάντηση των εργαζόμενων: Αλληλεγγύη, πανευρωπαϊκά και παγκόσμια, ενότητα και συμμετοχή.
Από τη μεριά του, ο Γιάννης Βαρουφάκης (οικονομολόγος, Παν/μιο Αθηνών) μίλησε κι αυτός για ευρωπαϊκές απαντήσεις στην κρίση με στόχο, όπως επανέλαβε αρκετές φορές, να ελαχιστοποιηθούν τα θύματα. Και υποστήριξε: Δεν πρέπει να πάρουμε άλλα δάνεια, το χρέος και οι τόκοι δεν γίνεται να αποπληρωθούν, ενώ η έξοδος από την κρίση χρέους προκύπτει μόνο μέσα από την Ευρώπη αφού το πρόβλημα δεν είναι εγχώριο και η κρίση είναι παγκόσμια.
Την αντισυνταγματικότητα της δανειακής σύμβασης ανέδειξε ο Γ. Κατρούγκαλος (καθηγητής Συνταγματικού, ΔΠΘ) έδωσε ωστόσο προτεραιότητα στην πολιτική κι όχι τη νομική διάσταση των θεμάτων. Είπε πως χρειάζεται νέα παραγωγική βάση και νέο ηθικό και πολιτικό όραμα, δήλωσε την αισιοδοξία του από όσα συμβαίνουν στις πλατείες και κατέληξε ότι “αυτό που χρειάζεται δεν είναι ηγέτης σοφός, αλλά λαός σοφός”.
Τέλος, ο οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης μίλησε για κατ' επιλογήν έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε., “θα μας πείσει η πραγματικότητα ότι δεν γίνεται να είμαστε εντός Ε.Ε.” είπε και υποστήριξε ότι σε αντίθετη περίπτωση το μέλλον θα είναι ιδιαίτερα ζοφερό, με επιβολή κατοχικού νομίσματος, ακύρωση των καταθέσεων και ερήμωση του τόπου.
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος Ευρωπαϊκού ξεσηκωμού
Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο
1. Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου. Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!
Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:
-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,
-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί.
-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.
-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.
-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων.
-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.
Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι “Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου”
Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-2 Ιούνη 2011
ΥΠΕΡ
2. Οι επόμενες Λ.Σ. της πλατείας Συντάγματος μέχρι την Κυριακή 5 Ιουνίου να ασχοληθούν με το παρακάτω θέμα: Πώς θα οργανωθούν από τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου 2011 συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες της πόλης με αφίσες που να εξηγούν τους όρους του μεσοπρόθεσμου μνημονίου. Στη συνέχεια, να πραγματοποιηθούν πορείες, που θα παρακινούν τους συμπολίτες μας να συμμετάσχουν, με κατάληξη την πλατεία Συντάγματος με σκοπό την κατάληψη της πλατείας και τον αποκλεισμό του κοινοβουλίου.
ΥΠΕΡ
3. Το Ράδιο Ένταση 100,1. Προτείνεται η αναστολή των εκπομπών του ραδιοφώνου, να έρθει στην πλατεία και να κάνει τις εκπομπές του από την πλατεία Συντάγματος.
ΥΠΕΡ
Άμεση Δημοκρατία τώρα!
1. Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου. Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!
Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:
-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,
-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί.
-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.
-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.
-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων.
-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.
Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι “Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου”
Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-2 Ιούνη 2011
ΥΠΕΡ
2. Οι επόμενες Λ.Σ. της πλατείας Συντάγματος μέχρι την Κυριακή 5 Ιουνίου να ασχοληθούν με το παρακάτω θέμα: Πώς θα οργανωθούν από τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου 2011 συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες της πόλης με αφίσες που να εξηγούν τους όρους του μεσοπρόθεσμου μνημονίου. Στη συνέχεια, να πραγματοποιηθούν πορείες, που θα παρακινούν τους συμπολίτες μας να συμμετάσχουν, με κατάληξη την πλατεία Συντάγματος με σκοπό την κατάληψη της πλατείας και τον αποκλεισμό του κοινοβουλίου.
ΥΠΕΡ
3. Το Ράδιο Ένταση 100,1. Προτείνεται η αναστολή των εκπομπών του ραδιοφώνου, να έρθει στην πλατεία και να κάνει τις εκπομπές του από την πλατεία Συντάγματος.
ΥΠΕΡ
Άμεση Δημοκρατία τώρα!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)