Αρνήθηκε η κυβέρνηση της Αργεντινής να δεχτεί αντιπροσωπεία του ΔΝΤ που θα ήλεγχε προκαταρκτικά τη γενική κατάσταση της οικονομίας, για να βρεθεί λύση σε κρατικό χρέος 7,5 δις δολαρίων του Μπουένος Αίρες προς τη «Λέσχη των Παρισίων» (ΗΠΑ, Ιαπωνία και ευρωπαϊκά κράτη δανειστές).
«Θέλουμε να εξυπηρετήσουμε το χρέος αυτό. Κάνουμε διάφορα σενάρια, αλλά σε κανένα δεν εμπλέκεται προκαταρκτικά το ΔΝΤ» δήλωσε ο υπουργός της Οικονομίας Αμάδο Μπουντού.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνής Τύπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διεθνής Τύπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Σάββατο 12 Ιουνίου 2010
Διαδηλώσεις αλληλεγγύης προς την Ελλάδα στη Γερμανία
Σειρά κινητοποιήσεων έχουν προγραμματίσει για σήμερα, Σάββατο, γερμανικά συνδικάτα και οργανώσεις, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την Ελλάδα. Κεντρικό σύνθημα των διαδηλώσεων που θα λάβουν χώρα σε Βερολίνο και Στουτγάρδη: «Από την Αθήνα μέχρι το Βερολίνο την κρίση να πληρώσoυν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Είμαστε όλοι Έλληνες».
Περισσότερες από 100 οργανώσεις και πρωτοβουλίες, όπως η Attac, συνδικάτα όπως η verdi, η NGG (Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων), τομεακές της Γενικής Συνομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), το κόμμα της Αριστεράς DIE LINKE, τοπικές συμμαχίες για την κρίση, η DIDF (Ομοσπονδία Δημοκρατικών Εργατικών Σωματείων), η συμμαχία Aktionsbündnis Sozialproteste, το Φόρουμ Ανέργων, αντικαπιταλιστικές πρωτοβουλίες έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους στις σημερινές διαδηλώσεις.
Σε κοινό ψήφισμα, οι διοργανωτές αναφέρουν, μεταξύ άλλων:
«Η Ελλάδα ήταν μόνο η αρχή. Σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβάλουν πολιτική δραστικών περικοπών.
Ωστόσο ο κόσμος στην Ελλάδα αγωνίζεται ενάντια στην επίθεση που δέχεται η ζωή του. Γι’ αυτό, η αντίσταση των Ελλήνων πολιτών πρέπει να αποτελέσει για μας στη Γερμανία πρότυπο και χρειάζεται την αλληλεγγύη μας!
Με το πακέτο διάσωσης των 750 δις δεν πληρώνουμε ούτε «για τους Έλληνες» ούτε για τη σωτηρία της Ευρώπης, αλλά μονάχα για τη σωτηρία των τραπεζών και των επενδυτών, που έχουν στοιχηματίσει στην πτώχευση του ελληνικού κράτους και κερδίζουν από τα ελληνικά χρέη.
Ο κόσμος στην Ελλάδα όχι μόνο δεν ευθύνεται για την κρίση του ευρώ, αλλά αντίθετα αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο της γερμανικής κυβέρνησης και των γερμανικών ΜΜΕ για την ανεπίλυτη κρίση του καπιταλισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο μόνο με αντίσταση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε την πολιτική που ασκείται προς όφελος των τραπεζών και των πολυεθνικών!».
Περισσότερες από 100 οργανώσεις και πρωτοβουλίες, όπως η Attac, συνδικάτα όπως η verdi, η NGG (Σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων), τομεακές της Γενικής Συνομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), το κόμμα της Αριστεράς DIE LINKE, τοπικές συμμαχίες για την κρίση, η DIDF (Ομοσπονδία Δημοκρατικών Εργατικών Σωματείων), η συμμαχία Aktionsbündnis Sozialproteste, το Φόρουμ Ανέργων, αντικαπιταλιστικές πρωτοβουλίες έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους στις σημερινές διαδηλώσεις.
Σε κοινό ψήφισμα, οι διοργανωτές αναφέρουν, μεταξύ άλλων:
«Η Ελλάδα ήταν μόνο η αρχή. Σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβάλουν πολιτική δραστικών περικοπών.
Ωστόσο ο κόσμος στην Ελλάδα αγωνίζεται ενάντια στην επίθεση που δέχεται η ζωή του. Γι’ αυτό, η αντίσταση των Ελλήνων πολιτών πρέπει να αποτελέσει για μας στη Γερμανία πρότυπο και χρειάζεται την αλληλεγγύη μας!
Με το πακέτο διάσωσης των 750 δις δεν πληρώνουμε ούτε «για τους Έλληνες» ούτε για τη σωτηρία της Ευρώπης, αλλά μονάχα για τη σωτηρία των τραπεζών και των επενδυτών, που έχουν στοιχηματίσει στην πτώχευση του ελληνικού κράτους και κερδίζουν από τα ελληνικά χρέη.
Ο κόσμος στην Ελλάδα όχι μόνο δεν ευθύνεται για την κρίση του ευρώ, αλλά αντίθετα αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο της γερμανικής κυβέρνησης και των γερμανικών ΜΜΕ για την ανεπίλυτη κρίση του καπιταλισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο μόνο με αντίσταση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε την πολιτική που ασκείται προς όφελος των τραπεζών και των πολυεθνικών!».
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Deutsche Welle: Μονομερή τα μέτρα
Ο Νιλς Κατρίτσκε, γνωστός δημοσιογράφος, αναλυτής στην Monde Diplomatique, παρεχώρησε συνέντευξη στο γερμανικό πρόγραμμα της DW για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ζωντανές τηλεοπτικές συνδέσεις με την Αθήνα και την πορεία στο κέντρο της πόλης, έκτακτες εκπομπές, πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, δεκάδες αναλύσεις από πολιτικούς και δημοσιογράφους, οι οποίοι επιχειρούν να δώσουν μια εξήγηση σε όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.
"Η πλειονότητα του κόσμου στην Ελλάδα κατανοεί πως πρέπει να γίνουν βαθιές αλλαγές, τα μέτρα όμως πλήττουν τους λάθος ανθρώπους". Ο Νιλς Κατρίτσκε υπογραμμίζει: «Ακόμα και η κυβέρνηση παραδέχεται πως τα μέτρα πλήττουν τους λάθος ανθρώπους. Το δίλημμα είναι το εξής: Τα έσοδα από τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, αν και μπορεί να έχουν μόνο βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, φαίνονται άμεσα. Τα μέτρα που θα βοηθήσουν συνολικά τη χώρα, δηλαδή επιβολή φόρων στους πλούσιους, καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και των μαύρων χρημάτων, χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν, δηλαδή τα αποτελέσματά τους θα φανούν το νωρίτερο του χρόνου».
Στην ερώτηση εάν πιστεύει ότι οι κινητοποιήσεις θα κλιμακωθούν, ο Νιλς Κατρίτσκε απαντά: «Δεν το πιστεύω. Απλώς θα συνεχιστούν. Κάθε τρεις ή τέσσερις εβδομάδες θα υπάρχει μια γενική απεργία. Ο αριθμός των συμμετεχόντων θα μειώνεται όμως. Νομίζω ότι η αποκορύφωση υπήρξε. Ο κάθε διαδηλωτής αργά ή γρήγορα καταλαβαίνει ότι τα περιθώρια της κυβέρνησης είναι περιορισμένα. Και ο Παπανδρέου το είπε ξεκάθαρα πως, αν δεν κάνω τις περικοπές τώρα στον 13ο και στον 14ο μισθό, τον Αύγουστο δεν θα μπορώ να πληρώσω ούτε τον 7ο μισθό».
Υπάρχει οργή στον κόσμο
Ο Κατρίτσκε επισημαίνει πως οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να γίνουν περικοπές και κυρίως στο δημόσιο τομέα, αλλά θεωρούν άδικη την κατανομή των βαρών. Γύρω στο 70% με 75% των Ελλήνων υποστηρίζουν πως δεν θα πρέπει να γίνουν περικοπές στον ιδιωτικό τομέα, διότι εκεί οι μισθοί είναι χαμηλότεροι από ό,τι στον δημόσιο τομέα. Στο ερώτημα εάν αυτοί που βγαίνουν στους δρόμους είναι μια μειοψηφία ο Νιλς Κατρίτσκε απαντά: «Όχι δεν είναι μια μειοψηφία. Αντανακλούν την οργή που υπάρχει στην πλειονότητα της κοινωνίας. Ούτε θέλουν να δώσουν την εντύπωση πως η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και πάνω από όλα ότι δεν μπορούν οι τουρίστες να επισκεφθούν τη χώρα. Διότι ο τουρισμός είναι μια από τις λίγες πηγές εσόδων που μπορούν να προστατέψουν την ελληνική οικονομία».
Τέλος ο Κατρίτσκε επισημαίνει πως οι μεμονωμένες ενέργειες εντυπωσιασμού ορισμένων συνδικαλιστικών φορέων πλήττουν την εικόνα της χώρας και η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει εάν ένα κράτος δικαίου μπορεί να ανεχθεί τέτοιες συμπεριφορές.
"Η πλειονότητα του κόσμου στην Ελλάδα κατανοεί πως πρέπει να γίνουν βαθιές αλλαγές, τα μέτρα όμως πλήττουν τους λάθος ανθρώπους". Ο Νιλς Κατρίτσκε υπογραμμίζει: «Ακόμα και η κυβέρνηση παραδέχεται πως τα μέτρα πλήττουν τους λάθος ανθρώπους. Το δίλημμα είναι το εξής: Τα έσοδα από τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, αν και μπορεί να έχουν μόνο βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, φαίνονται άμεσα. Τα μέτρα που θα βοηθήσουν συνολικά τη χώρα, δηλαδή επιβολή φόρων στους πλούσιους, καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και των μαύρων χρημάτων, χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν, δηλαδή τα αποτελέσματά τους θα φανούν το νωρίτερο του χρόνου».
Στην ερώτηση εάν πιστεύει ότι οι κινητοποιήσεις θα κλιμακωθούν, ο Νιλς Κατρίτσκε απαντά: «Δεν το πιστεύω. Απλώς θα συνεχιστούν. Κάθε τρεις ή τέσσερις εβδομάδες θα υπάρχει μια γενική απεργία. Ο αριθμός των συμμετεχόντων θα μειώνεται όμως. Νομίζω ότι η αποκορύφωση υπήρξε. Ο κάθε διαδηλωτής αργά ή γρήγορα καταλαβαίνει ότι τα περιθώρια της κυβέρνησης είναι περιορισμένα. Και ο Παπανδρέου το είπε ξεκάθαρα πως, αν δεν κάνω τις περικοπές τώρα στον 13ο και στον 14ο μισθό, τον Αύγουστο δεν θα μπορώ να πληρώσω ούτε τον 7ο μισθό».
Υπάρχει οργή στον κόσμο
Ο Κατρίτσκε επισημαίνει πως οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να γίνουν περικοπές και κυρίως στο δημόσιο τομέα, αλλά θεωρούν άδικη την κατανομή των βαρών. Γύρω στο 70% με 75% των Ελλήνων υποστηρίζουν πως δεν θα πρέπει να γίνουν περικοπές στον ιδιωτικό τομέα, διότι εκεί οι μισθοί είναι χαμηλότεροι από ό,τι στον δημόσιο τομέα. Στο ερώτημα εάν αυτοί που βγαίνουν στους δρόμους είναι μια μειοψηφία ο Νιλς Κατρίτσκε απαντά: «Όχι δεν είναι μια μειοψηφία. Αντανακλούν την οργή που υπάρχει στην πλειονότητα της κοινωνίας. Ούτε θέλουν να δώσουν την εντύπωση πως η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και πάνω από όλα ότι δεν μπορούν οι τουρίστες να επισκεφθούν τη χώρα. Διότι ο τουρισμός είναι μια από τις λίγες πηγές εσόδων που μπορούν να προστατέψουν την ελληνική οικονομία».
Τέλος ο Κατρίτσκε επισημαίνει πως οι μεμονωμένες ενέργειες εντυπωσιασμού ορισμένων συνδικαλιστικών φορέων πλήττουν την εικόνα της χώρας και η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει εάν ένα κράτος δικαίου μπορεί να ανεχθεί τέτοιες συμπεριφορές.
Sueddeutsche Zeitung: Αιχμάλωτοι του πανικού
Η μεγάλη αναποφασιστικότητα στην Ευρώπη είναι δηλητήριο για το ευρώ. Μια νομισματική ενοποίηση πρέπει να είναι μια συμμαχία για την αιωνιότητα, αλλιώς χάνεται η εμπιστοσύνη στο νόμισμα.
Από την αρχή της εβδομάδας καπνίζει και βροντάει στις αγορές συναλλάγματος, χειρότερα απ’ ό,τι στους παγετώνες του ηφαιστείου Έγιαφιαλα στην Ισλανδία. Τα χρηματιστήρια μπορεί για μήνες ακόμα να βγάζουν φωτιές, εκτιμούν οι οικονομολόγοι που ερευνούν την άβυσσο των χρεών και των ελλειμμάτων στην Ευρώπη. Οι αναλυτές φοβούνται, μάλιστα, ότι η πλημμύρα των κακών ειδήσεων θα παρασύρει και το ευρώ στον πάτο, ενώ η καυτή λάβα της κερδοσκοπίας θα οδηγήσει στην τήξη την Ευρωζώνη.
Αυτούς τους φόβους οι κερδοσκόποι τους ακούν με ευχαρίστηση, καθώς έχουν ποντάρει τεράστια στοιχήματα σε βάρος του κοινού νομίσματος. Η Ευρώπη έχει βυθιστεί σε μια τεράστια κρίση. Το σκληρό παζάρι για τις αναγκαίες πιστώσεις για την υπερχρεωμένη Ελλάδα έκανε πολύ κακό στο νόμισμα. Τώρα οι χρηματιστηριακοί δείκτες κατρακυλάνε επειδή οι αγορές αμφισβητούν την εφαρμογή του σκληρού προγράμματος λιτότητας στην Ελλάδα. Και δεν θέλουμε ούτε να διανοηθούμε τι θα συμβεί εάν ο ελληνικός ιός προσβάλει και την Πορτογαλία και την Ισπανία, εάν χρειαστούν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τη διάσωση της ιβηρικής χερσονήσου. Αρκεί η παραμικρή φήμη για να συγκλονιστούν οι αγορές.
Σύμφωνα με τη λογική των χρηματιστών η απόσταση από τα ζόρια της Ελλάδας μέχρι τη χρεωκοπία της μεγάλης Ισπανίας είναι μόλις δυο βήματα. Έτσι κι αλλιώς παντού στην ευρωπαϊκή ήπειρο έχουν εκτοξευτεί σε σκανδαλώδη ύψη τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος. Επιφανείς οικονομολόγοι ζητούν ήδη την εκδίωξη των αμαρτωλών από τη ζώνη του ευρώ.
Θεωρητικά η νομισματική ένωση επιτηρείται από πολιτικούς σε επαγρύπνηση, που προσέχουν να μην παραβιάζονται οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας. Στην πράξη, όμως, τα κράτη πειθαρχούν πρωτίστως στις πιέσεις των αγορών, οι οποίες κάθε μέρα τεστάρουν τις υποσχέσεις τους για οικονομία.
Στην καθημερινή αποτίμηση των επιτοκίων των ομολόγων και της ισοτιμίας του ευρώ από τους επενδυτές μπορεί να διαβάσει κανείς τις προβλέψεις τους για το μέλλον. Ανά ώρα στις αγορές γίνεται ένα είδος δημοσκόπησης για την κατάσταση της Ευρωζώνης: για τις επιδόσεις των πολιτικών και των κεντρικών τραπεζιτών της, για την ελκυστικότητα της οικονομίας της, για τις μελλοντικές προοπτικές της.
Το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης είναι συνήθως καταστροφικό. Οι επενδυτές δεν ικανοποιήθηκαν από τη συμφωνία για τη διάσωση της Ελλάδας. Αυτό προκαλεί νευρικότητα στους πολιτικούς και τους κεντρικούς τραπεζίτες. Θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις διαθέσεις των αγορών, αλλά όχι και να τις υπερεκτιμούν.
Οι αγορές έχουν τη δική τους ζωή. Και οι άνθρωποι των αγορών είναι επιρρεπείς στις υπερβολές και τη μυωπία. Ακριβώς όπως οι πολιτικοί, έτσι και οι αγορές επί χρόνια έκλειναν τα μάτια και απέφευγαν να δουν τη διόγκωση των χρεών στις χώρες της Ευρώπης. Για όσο διάστημα τα χαμηλά επιτόκια επέτρεπαν ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης στις χώρες της Μεσογείου και ανέβαζαν τους δείκτες στα χρηματιστήρια της Αθήνας, της Λισσαβώνας και της Μαδρίτης, κανείς δεν ενδιαφερόταν για το χρέος.
Τώρα η φούσκα έσκασε. Και οι επενδυτές ακολουθώντας τα ένστικτά τους θέλουν να εκμεταλλευτούν τις δυσκολίες της Ευρώπης.
Όλοι τους αγνοούν το πρόσφατο παρελθόν, ξεχνούν πόσο καλά πέρασε το ευρώ από τις συμπληγάδες της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Χωρίς το ευρώ η Ευρώπη θα σερνόταν σήμερα σε νομισματικά ερείπια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Εάν υπήρχε ακόμη το μάρκο, σήμερα η δραχμή, το εσκούδο, το πέσο, θα είχαν καταρρεύσει συμπαρασύροντας την οικονομία.
Αυτό το γνωρίζουν καλά εκείνοι οι πολιτικοί που είναι πρόθυμοι να διδαχθούν από την ελληνική κρίση. Η πρωταθλήτρια των χρεών, η Ιρλανδία, ήδη προσπαθεί παραδειγματικά να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά της.
Η Ελλάδα τώρα παλεύει με το σοκ της λιτότητας. Η Ισπανία και η Πορτογαλία κάνουν το παν για να ελέγξουν το χρέος τους. Και όλοι έχουν αντιληφθεί ότι στο μέλλον η Ευρώπη χρειάζεται αυστηρότερη δημοσιονομική επιτήρηση, σκληρότερες κυρώσεις για τους παραβάτες, ισχυρότερους ελεγκτές. Αλλά χρειάζεται καιρός μέχρι να αποφασιστούν όλα αυτά, να εφαρμοστούν και να αποδώσουν. Αυτό που χρειάζεται να γίνει άμεσα είναι μια επίδειξη εξουσίας από τον διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, ώστε να κοπεί η φόρα των κερδοσκόπων και να σταματήσει το παιχνίδι του φόβου με το ευρώ. Επιπλέον, απαιτείται η απόλυτη δέσμευση των Ευρωπαίων πολιτικών στο ευρώ και σε όλες τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης. Η αναποφασιστικότητα είναι δηλητήριο για το κοινό νόμισμα.
Liberation: Επιμένει ο Παπανδρέου στο πρόγραμμά του
Η έκταση της διαδήλωσης της Τετάρτης μπορεί να δυσκολέψει το έργο του Γιώργου Παπανδρέου, του οποίου το πρόγραμμα λιτότητας των 30 δισ. ευρώ αναμενόταν να ψηφιστεί από την ελληνική Βουλή. Αλλά ο θάνατος των τριών υπαλλήλων μιας τράπεζας που κάηκαν ζωντανοί από ορισμένους διαδηλωτές άλλαξε τα δεδομένα.
Αυτή “η βίαιη φονική πράξη”, την οποία κατήγγειλε άμεσα ο πρωθυπουργός ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων (στα ελληνικά στο κείμενο), απέκρυψε κατά κάποιον τρόπο την εντυπωσιακή διαδήλωση ενός πλήθους που καταρχήν ήταν οργισμένο ενάντια σε μια πολιτική τάξη που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας.
“Να πού οδηγεί η χωρίς όρια βία” τόνισε ο Παπανδρέου, που αρνήθηκε να κάνει πίσω στην πίεση από τον δρόμο, για τον οποίο θεωρεί ότι έχει χάσει την αξιοπιστία του καθώς συγχέει πλέον “διαμαρτυρία και φόνο”. Υπενθύμισε ενώπιον των βουλευτών ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε “κατάσταση εθνικής εκτάκτου ανάγκης” μπροστά στον κίνδυνο χρεωκοπίας, της οποίας τα βασικά θύματα δεν θα ήσαν οι “πλούσιοι” αλλά “οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι”.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την Πορτογαλία, όπου η αντιπολίτευση αποφάσισε να στηρίξει το πρόγραμμα λιτότητας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, η Ελλάδα επιδεικνύει τις διαιρέσεις της στους δρόμους αλλά και στη Βουλή. Έτσι η δεξιά αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ωστόσο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κρίση, ανακοίνωσε ότι θα ψηφίσει κατά των μέτρων λιτότητας.
Ο Αντώνης Σαμαράς, ο νέος της αρχηγός ύστερα από την ήττα του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Οκτώβριο, προσπαθεί έτσι να ανακάμψει εκμεταλλευόμενος την αγανάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων που είναι τα βασικά θύματα του προγράμματος λιτότητας. Πρέπει να πούμε ότι ο δημόσιος τομέας χρωστά πολλά στη Νέα Δημοκρατία, η οποία προχώρησε, για πελατειακούς λόγους, σε περίπου 100.000 προσλήψεις την περίοδο 2004 και 2009.
(...)
Σήμερα το μόνο θέμα που συζητείται από τους πάντες είναι αυτό της ικανότητας του ελληνικού κράτους, του οποίου οι αδυναμίες είναι γνωστές, να εφαρμόσει τα μέτρα αυτά λιτότητας. Βέβαια, όπως υπενθύμισε ο Χέρμαν βαν Ρομπόι, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Ελλάδα έκανε ήδη παρεμφερείς προσπάθειες μεταξύ 1989 και 1994. Αλλά με τα συνδικάτα να βρίσκονται σε μεγάλο αναβρασμό και με μια αντιπολίτευση που αρνείται να πάρει μέρος στην εθνική ενότητα θα τα καταφέρει και αυτή τη φορά;
Αυτή “η βίαιη φονική πράξη”, την οποία κατήγγειλε άμεσα ο πρωθυπουργός ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων (στα ελληνικά στο κείμενο), απέκρυψε κατά κάποιον τρόπο την εντυπωσιακή διαδήλωση ενός πλήθους που καταρχήν ήταν οργισμένο ενάντια σε μια πολιτική τάξη που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας.
“Να πού οδηγεί η χωρίς όρια βία” τόνισε ο Παπανδρέου, που αρνήθηκε να κάνει πίσω στην πίεση από τον δρόμο, για τον οποίο θεωρεί ότι έχει χάσει την αξιοπιστία του καθώς συγχέει πλέον “διαμαρτυρία και φόνο”. Υπενθύμισε ενώπιον των βουλευτών ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε “κατάσταση εθνικής εκτάκτου ανάγκης” μπροστά στον κίνδυνο χρεωκοπίας, της οποίας τα βασικά θύματα δεν θα ήσαν οι “πλούσιοι” αλλά “οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι”.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την Πορτογαλία, όπου η αντιπολίτευση αποφάσισε να στηρίξει το πρόγραμμα λιτότητας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, η Ελλάδα επιδεικνύει τις διαιρέσεις της στους δρόμους αλλά και στη Βουλή. Έτσι η δεξιά αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ωστόσο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κρίση, ανακοίνωσε ότι θα ψηφίσει κατά των μέτρων λιτότητας.
Ο Αντώνης Σαμαράς, ο νέος της αρχηγός ύστερα από την ήττα του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Οκτώβριο, προσπαθεί έτσι να ανακάμψει εκμεταλλευόμενος την αγανάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων που είναι τα βασικά θύματα του προγράμματος λιτότητας. Πρέπει να πούμε ότι ο δημόσιος τομέας χρωστά πολλά στη Νέα Δημοκρατία, η οποία προχώρησε, για πελατειακούς λόγους, σε περίπου 100.000 προσλήψεις την περίοδο 2004 και 2009.
(...)
Σήμερα το μόνο θέμα που συζητείται από τους πάντες είναι αυτό της ικανότητας του ελληνικού κράτους, του οποίου οι αδυναμίες είναι γνωστές, να εφαρμόσει τα μέτρα αυτά λιτότητας. Βέβαια, όπως υπενθύμισε ο Χέρμαν βαν Ρομπόι, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Ελλάδα έκανε ήδη παρεμφερείς προσπάθειες μεταξύ 1989 και 1994. Αλλά με τα συνδικάτα να βρίσκονται σε μεγάλο αναβρασμό και με μια αντιπολίτευση που αρνείται να πάρει μέρος στην εθνική ενότητα θα τα καταφέρει και αυτή τη φορά;
Διεθνής Τύπος: Αγώνας για Ευρώπη των λαών
Με την πλημμύρα διαδηλωτών - απεργών σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις στις 5 Μαΐου και στάλθηκε ένα δυνατό μήνυμα αντίστασης και ελπίδας κόντρα στις κατεδαφιστικές συνταγές κυβέρνησης - ΔΝΤ - Ευρωένωσης, ένα μήνυμα που συγκλόνισε όλη την Ευρώπη παρ' ότι επιβαρύνθηκε με την τραγωδία των τριών νεαρών εργαζομένων από τη μολότοφ των φανατικών.
Ξεσηκωμός στην Ελλάδα, αλληλεγγύη των εργαζομένων παντού
Ο αγώνας των Ελλήνων εργαζομένων είναι μια κρίσιμη αναμέτρηση με την ακραία, δηλητηριώδη "συνταγή" των νεοφιλελεύθερων που μας κυβερνάνε στο όνομα της "αλλαγής", είναι ένα προμήνυμα των αγώνων που χρειάζονται σε όλη την Ευρώπη για να αντιμετωπιστούν οι νεοφιλελεύθερες επιταγές και για να ανατραπεί η κυριαρχία των ευρωτραπεζιτών και των ευρωκεφαλαιούχων.
Πριν από πολλά χρόνια γράψαμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει "ευρώ χωρίς Ευρώπη" και οι τωρινές δραματικές εξελίξεις αποδεικνύουν ότι όσο η περιβόητη ΟΝΕ μάς επιβάλλεται τυφλά και δεν διαμορφώνεται μια ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική σε όφελος των λαών της Ευρώπης, τότε το γνωστό δημοκρατικό, κοινωνικό έλλειμμα της Ευρωένωσης γίνεται ακόμη πιο εκρηκτικό.
Με τον αγώνα τους οι Έλληνες εργαζόμενοι ανοίγουν δρόμους μαζί με τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους για μια Ευρώπη δημοκρατική και κοινωνική, απελευθερωμένη από τη θηλιά των μεγαλοκερδοσκόπων και των μεγαλοτραπεζιτών, έξω από την αποπνικτική σκιά των καζινοχρηματιστών και τις μεγαλοκομπίνες των καρχαριών.
Σωστά στο μήνυμά τους οι Όσκαρ Λαφοντέν και Λόταρ Μπίσκι τονίζουν ότι η γερμανική Αριστερά "ταυτίζεται με τον ελληνικό λαό είτε είναι εργαζόμενοι, είτε άνεργοι, είτε συνταξιούχοι..."
Στο μήνυμά τους προσθέτουν ότι "ο αγώνας του ελληνικού λαού ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και ανακατανομή από τα κάτω προς τα πάνω είναι κοινός με τον αγώνα που διεξάγεται στη Γερμανία", ενώ προειδοποιούν πως "παρόμοια όργια μειώσεων θα ακολουθήσουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε.".
Από τη μια λοιπόν η αλληλεγγύη, ο αγώνας, τα δικαιώματα των Ευρωπαίων εργαζομένων και από την άλλη οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα τραπεζικά συμφέροντα που τώρα φοβούνται ντόμινο από την Ελλάδα στις άλλες χώρες PIGS. Ο ίδιος ο Στρος Καν, επικεφαλής του ΔΝΤ, προειδοποιεί ότι "όλοι πρέπει να παραμείνουν σε εγρήγορση απέναντι στον κίνδυνο μόλυνσης".
Αν θυμίσουμε τώρα ότι οι εικόνες στην Ελλάδα μοιάζουν με τις σκηνές στην Αργεντινή το 2002, βλέπουμε τις αναλογίες και διαπιστώνουμε τις ευθύνες.
Στα συνθήματα διαδηλωτών πολλά είναι ταυτόσημα: "Να φύγουν οι κλέφτες", "Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή", η κατάσταση πολιορκίας από τα ΜΑΤ, οι συγκρούσεις κ.ά. Υπάρχουν και σοβαρές διαφορές, όπως ότι η Αργεντινή είχε δικό της νόμισμα και έφτασε σε επαναπροσδιορισμό των χρεών της.
Σήμερα μέσα από την κρίση στην Ελλάδα και την κρίση του ευρώ γίνεται επιτακτική η ανάγκη για ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και μετασχηματισμούς στην Ευρώπη, ώστε να διαμορφωθούν διαφορετικές πολιτικές, με ενιαίο χρηματοοικονομικό πλαίσιο, και πολλές ρυθμίσεις κοινής οικονομικής πολιτικής.
Ας ξεσηκωθούμε όλοι μας, ας αγωνιστούμε με πλατιά ενότητα και αντοχές για να δώσουμε αριστερή απάντηση στην κρίση, για να ακυρώσουμε τους νεοφιλελεύθερους "μονόδρομους" στη ζωή μας.
Ξεσηκωμός στην Ελλάδα, αλληλεγγύη των εργαζομένων παντού
Ο αγώνας των Ελλήνων εργαζομένων είναι μια κρίσιμη αναμέτρηση με την ακραία, δηλητηριώδη "συνταγή" των νεοφιλελεύθερων που μας κυβερνάνε στο όνομα της "αλλαγής", είναι ένα προμήνυμα των αγώνων που χρειάζονται σε όλη την Ευρώπη για να αντιμετωπιστούν οι νεοφιλελεύθερες επιταγές και για να ανατραπεί η κυριαρχία των ευρωτραπεζιτών και των ευρωκεφαλαιούχων.
Πριν από πολλά χρόνια γράψαμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει "ευρώ χωρίς Ευρώπη" και οι τωρινές δραματικές εξελίξεις αποδεικνύουν ότι όσο η περιβόητη ΟΝΕ μάς επιβάλλεται τυφλά και δεν διαμορφώνεται μια ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική σε όφελος των λαών της Ευρώπης, τότε το γνωστό δημοκρατικό, κοινωνικό έλλειμμα της Ευρωένωσης γίνεται ακόμη πιο εκρηκτικό.
Με τον αγώνα τους οι Έλληνες εργαζόμενοι ανοίγουν δρόμους μαζί με τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους για μια Ευρώπη δημοκρατική και κοινωνική, απελευθερωμένη από τη θηλιά των μεγαλοκερδοσκόπων και των μεγαλοτραπεζιτών, έξω από την αποπνικτική σκιά των καζινοχρηματιστών και τις μεγαλοκομπίνες των καρχαριών.
Σωστά στο μήνυμά τους οι Όσκαρ Λαφοντέν και Λόταρ Μπίσκι τονίζουν ότι η γερμανική Αριστερά "ταυτίζεται με τον ελληνικό λαό είτε είναι εργαζόμενοι, είτε άνεργοι, είτε συνταξιούχοι..."
Στο μήνυμά τους προσθέτουν ότι "ο αγώνας του ελληνικού λαού ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και ανακατανομή από τα κάτω προς τα πάνω είναι κοινός με τον αγώνα που διεξάγεται στη Γερμανία", ενώ προειδοποιούν πως "παρόμοια όργια μειώσεων θα ακολουθήσουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε.".
Από τη μια λοιπόν η αλληλεγγύη, ο αγώνας, τα δικαιώματα των Ευρωπαίων εργαζομένων και από την άλλη οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα τραπεζικά συμφέροντα που τώρα φοβούνται ντόμινο από την Ελλάδα στις άλλες χώρες PIGS. Ο ίδιος ο Στρος Καν, επικεφαλής του ΔΝΤ, προειδοποιεί ότι "όλοι πρέπει να παραμείνουν σε εγρήγορση απέναντι στον κίνδυνο μόλυνσης".
Αν θυμίσουμε τώρα ότι οι εικόνες στην Ελλάδα μοιάζουν με τις σκηνές στην Αργεντινή το 2002, βλέπουμε τις αναλογίες και διαπιστώνουμε τις ευθύνες.
Στα συνθήματα διαδηλωτών πολλά είναι ταυτόσημα: "Να φύγουν οι κλέφτες", "Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή", η κατάσταση πολιορκίας από τα ΜΑΤ, οι συγκρούσεις κ.ά. Υπάρχουν και σοβαρές διαφορές, όπως ότι η Αργεντινή είχε δικό της νόμισμα και έφτασε σε επαναπροσδιορισμό των χρεών της.
Σήμερα μέσα από την κρίση στην Ελλάδα και την κρίση του ευρώ γίνεται επιτακτική η ανάγκη για ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις και μετασχηματισμούς στην Ευρώπη, ώστε να διαμορφωθούν διαφορετικές πολιτικές, με ενιαίο χρηματοοικονομικό πλαίσιο, και πολλές ρυθμίσεις κοινής οικονομικής πολιτικής.
Ας ξεσηκωθούμε όλοι μας, ας αγωνιστούμε με πλατιά ενότητα και αντοχές για να δώσουμε αριστερή απάντηση στην κρίση, για να ακυρώσουμε τους νεοφιλελεύθερους "μονόδρομους" στη ζωή μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)