Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011
Βλέπουν το ελικόπτερο...
Κυριακή 12 Ιουνίου 2011
Κατάργηση ή συγχώνευση δημοσίων φορέων: Στον γκρεμό σπρώχνουν τη χώρα κυβέρνηση και τρόικα
Με τα μάτια δεμένα σπρώχνουν τη χώρα προς τον γκρεμό κυβέρνηση και τρόικα, καθώς με την απόφασή τους να προχωρήσουν στην κατάργηση ή τη συγχώνευση δημοσίων φορέων, σημαντικών για τη βιομηχανική και αγροτική ανάπτυξη, επιτελούν ένα τεράστιο οικονομικό και πολιτικό έγκλημα εις βάρος της κοινωνίας. Παράλληλα δείχνουν τον δρόμο της απόλυσης σε χιλιάδες εργαζόμενους, διογκώνοντας ακόμη περισσότερο τα ήδη αυξημένα ποσοστά ανεργίας.
Στο τραπέζι της κυβέρνησης βρίσκονται τα σχέδια κατάργησης ή συγχώνευσης 75 δημόσιων φορέων, οι 11 από τους οποίους είναι οι εξής: ΙΓΜΕ, ΕΘΙΑΓΕ, ΕΡΤ, Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα, Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων, Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων, Θέμις Κατασκευαστική, ΟΔΔΥ και ΕΟΜΜΕΧ.
Αν και οι δημόσιοι αυτοί φορείς δεν ήταν ποτέ ολοκληρωτικά, πραγματικά, δημόσιοι, καθώς ο δημόσιος, κοινωνικός και αναπτυξιακός τους ρόλος υποβαθμιζόταν και απαξιωνόταν συνεχώς, ο ρόλος τους ήταν σημαντικός για το δημόσιο όφελος. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να τους ιδιωτικοποιήσει, ή να τους διαλύσει για να περάσει το έργο τους στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου οδηγεί στην επιπλέον συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, ενώ ο κοινωνικός τους ρόλος πάει... περίπατο.
Μιλώντας στην "Αυγή" ο Ν. Γεωργακάκης, υπεύθυνος τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ, τόνισε σχετικά με τα επιχειρήματα που θέτει ο αστικός συνασπισμός δυνάμεων για τον "προβληματικό" χαρακτήρα των φορέων αυτών ότι "η αριστερά δεν μπορεί να μπει σήμερα στη συζήτηση, με ποια μέσα και αναδιοργανώσεις θα δολοφονηθεί ο δημόσιος τομέας". Ταυτόχρονα υπογράμμισε πως "αντιθέτως, η αριστερά πρέπει, με προτάσεις και αγώνα διαρκείας, να ανατρέψει την καταστροφική για τον τόπο πορεία".
Στο μεταξύ, το λουκέτο στους παραπάνω φορείς αναμένεται να δημιουργήσει νέα στρατιά ανέργων, καθώς στόχος της κυβέρνησης είναι επιπλέον απολύσεις χωρίς καμία πρόσληψη.
Για τους λόγους αυτούς η "Α" δίνει σήμερα βήμα διαλόγου στην "άλλη πλευρά", τους εργαζόμενους των δημόσιων φορέων, ώστε να καταθέσουν τις απόψεις τους περί του θέματος.
Με δεδομένο ότι η λεγόμενη αναδιοργάνωση θα αγγίξει δεκάδες δημόσιους φορείς, η "Αυγή" θα προσπαθήσει τις επόμενες ημέρες να αναδείξει πλευρές που αφορούν τις δυνατότητες κοινωνικής και αναπτυξιακής συμβολής και άλλων φορέων που έχουν μπει στη λίστα αναδιοργάνωσης.
Στο τραπέζι της κυβέρνησης βρίσκονται τα σχέδια κατάργησης ή συγχώνευσης 75 δημόσιων φορέων, οι 11 από τους οποίους είναι οι εξής: ΙΓΜΕ, ΕΘΙΑΓΕ, ΕΡΤ, Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα, Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων, Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων, Θέμις Κατασκευαστική, ΟΔΔΥ και ΕΟΜΜΕΧ.
Αν και οι δημόσιοι αυτοί φορείς δεν ήταν ποτέ ολοκληρωτικά, πραγματικά, δημόσιοι, καθώς ο δημόσιος, κοινωνικός και αναπτυξιακός τους ρόλος υποβαθμιζόταν και απαξιωνόταν συνεχώς, ο ρόλος τους ήταν σημαντικός για το δημόσιο όφελος. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να τους ιδιωτικοποιήσει, ή να τους διαλύσει για να περάσει το έργο τους στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου οδηγεί στην επιπλέον συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, ενώ ο κοινωνικός τους ρόλος πάει... περίπατο.
Μιλώντας στην "Αυγή" ο Ν. Γεωργακάκης, υπεύθυνος τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ, τόνισε σχετικά με τα επιχειρήματα που θέτει ο αστικός συνασπισμός δυνάμεων για τον "προβληματικό" χαρακτήρα των φορέων αυτών ότι "η αριστερά δεν μπορεί να μπει σήμερα στη συζήτηση, με ποια μέσα και αναδιοργανώσεις θα δολοφονηθεί ο δημόσιος τομέας". Ταυτόχρονα υπογράμμισε πως "αντιθέτως, η αριστερά πρέπει, με προτάσεις και αγώνα διαρκείας, να ανατρέψει την καταστροφική για τον τόπο πορεία".
Στο μεταξύ, το λουκέτο στους παραπάνω φορείς αναμένεται να δημιουργήσει νέα στρατιά ανέργων, καθώς στόχος της κυβέρνησης είναι επιπλέον απολύσεις χωρίς καμία πρόσληψη.
Για τους λόγους αυτούς η "Α" δίνει σήμερα βήμα διαλόγου στην "άλλη πλευρά", τους εργαζόμενους των δημόσιων φορέων, ώστε να καταθέσουν τις απόψεις τους περί του θέματος.
Με δεδομένο ότι η λεγόμενη αναδιοργάνωση θα αγγίξει δεκάδες δημόσιους φορείς, η "Αυγή" θα προσπαθήσει τις επόμενες ημέρες να αναδείξει πλευρές που αφορούν τις δυνατότητες κοινωνικής και αναπτυξιακής συμβολής και άλλων φορέων που έχουν μπει στη λίστα αναδιοργάνωσης.
Τρίτη 24 Μαΐου 2011
Ερώτηση για το πότε θα έρθει στην ολομέλεια της Βουλής, η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο Νο 1
Ερώτηση
Προς τους κ.κΥπουργούς Οικονομικών, Επικρατείας
Θέμα: Πότε θα έρθει επιτέλους, στην ολομέλεια της Βουλής η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο Νο 1
Κατά την ψήφιση του Μνημονίου περιλήφθηκε στο νομοσχέδιο η εξουσιοδότηση στον υπουργό Οικονομικών να υπογράφει εν λευκώ «κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα..». Μετά από τις έντονες κοινοβουλευτικές αντιδράσεις – ιδιαίτερα της αριστεράς -, υπήρξε αρχικά η κυβερνητική δέσμευση, όπου έγινε και νόμος του κράτους (Ν.3845/2010), ότι: «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση». Στις 11 Μαΐου, ο Νόμος 3845/2010 τροποποιήθηκε από τον Νόμο 3847/2010 και η λέξη «κύρωση» αντικαταστάθηκε από τις λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση». Παρόλα αυτά, μέχρι σήμερα η δανειακή σύμβαση που συνοδεύει το Μνημόνιο αν και κατατέθηκε με την μορφή Νομοσχεδίου στις 3 Ιουνίου του 2010 στη Βουλή, δεν ήρθε ποτέ στο κοινοβούλιο ούτε καν για συζήτηση με αποκλειστική ευθύνη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ.
Η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο περιέχει υποθήκες και ρήτρες που υποχρεώνουν το Ελληνικό Δημόσιο να παραιτηθεί από δικαιώματα κυριαρχικά και ασυλίας που μπορούν να απολαμβάνουν διάφορα ζωτικά αγαθά της χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Άρθρο 14 παρ 5 όπου αναφέρεται ότι «ο Δανειολήπτης (Ελλάδα) αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών του, στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».
Ερωτώνται οι κ.κ Υπουργοί:
Εν όψει της δεύτερης δανειακής σύμβασης που όλα δείχνουν ότι θα περιλαμβάνει ακόμα περισσότερο επαχθείς όρους και υποθήκες, προτίθεται η κυβέρνηση να φέρει επιτέλους στο κοινοβούλιο την Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο Νο 1;
Πως σκοπεύει η κυβέρνηση να προστατέψει καλύτερα τα κυριαρχικά και περιουσιακά συμφέροντα του Δημοσίου στην επερχόμενη δεύτερη δανειακή σύμβαση, έναντι των κλιμακούμενων πιέσεων της Τρόικας;
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Παπαδημούλης
Προς τους κ.κΥπουργούς Οικονομικών, Επικρατείας
Θέμα: Πότε θα έρθει επιτέλους, στην ολομέλεια της Βουλής η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο Νο 1
Κατά την ψήφιση του Μνημονίου περιλήφθηκε στο νομοσχέδιο η εξουσιοδότηση στον υπουργό Οικονομικών να υπογράφει εν λευκώ «κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα..». Μετά από τις έντονες κοινοβουλευτικές αντιδράσεις – ιδιαίτερα της αριστεράς -, υπήρξε αρχικά η κυβερνητική δέσμευση, όπου έγινε και νόμος του κράτους (Ν.3845/2010), ότι: «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση». Στις 11 Μαΐου, ο Νόμος 3845/2010 τροποποιήθηκε από τον Νόμο 3847/2010 και η λέξη «κύρωση» αντικαταστάθηκε από τις λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση». Παρόλα αυτά, μέχρι σήμερα η δανειακή σύμβαση που συνοδεύει το Μνημόνιο αν και κατατέθηκε με την μορφή Νομοσχεδίου στις 3 Ιουνίου του 2010 στη Βουλή, δεν ήρθε ποτέ στο κοινοβούλιο ούτε καν για συζήτηση με αποκλειστική ευθύνη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ.
Η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο περιέχει υποθήκες και ρήτρες που υποχρεώνουν το Ελληνικό Δημόσιο να παραιτηθεί από δικαιώματα κυριαρχικά και ασυλίας που μπορούν να απολαμβάνουν διάφορα ζωτικά αγαθά της χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Άρθρο 14 παρ 5 όπου αναφέρεται ότι «ο Δανειολήπτης (Ελλάδα) αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών του, στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».
Ερωτώνται οι κ.κ Υπουργοί:
Εν όψει της δεύτερης δανειακής σύμβασης που όλα δείχνουν ότι θα περιλαμβάνει ακόμα περισσότερο επαχθείς όρους και υποθήκες, προτίθεται η κυβέρνηση να φέρει επιτέλους στο κοινοβούλιο την Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που συνοδεύει το Μνημόνιο Νο 1;
Πως σκοπεύει η κυβέρνηση να προστατέψει καλύτερα τα κυριαρχικά και περιουσιακά συμφέροντα του Δημοσίου στην επερχόμενη δεύτερη δανειακή σύμβαση, έναντι των κλιμακούμενων πιέσεων της Τρόικας;
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Παπαδημούλης
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
Τσίπρας: Νέος συνασπισμός εξουσίας κατά του Μνημονίου, για να μην πνιγούμε όλοι μαζί
Την απόλυτη αντίθεσή του στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας, ανοίγοντας τις εργασίες της ημερίδας του Συνασπισμού με θέμα: «Η νεοφιλελεύθερη επίθεση στο δημόσιο τομέα, τη δημόσια περιουσία και τους εργαζόμενους- η απάντηση της Αριστεράς».
«Όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας είναι απαραίτητο συμπλήρωμα των πολιτικών της ύφεσης, της ανεργίας και του χρέους που επιβάλλει το ΔΝΤ. Αντίστοιχη είναι η εμπειρία της Αργεντινής που και χρεοκόπησε και ξεπούλησε μεγάλο μέρος της», ανέφερε στην αρχή της ομιλίας του ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Και συνέχισε: «Η κυβέρνηση, αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση -προσέξτε ο κ. Σαμαράς από το Ζάππειο μίλησε για 50 δισ. δημόσιας περιουσίας, καταθέτοντας ένα ιδιαίτερα σκληρό, νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα- προχωράνε σ’ ένα πρόγραμμα που θα έχει ως αποτέλεσμα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, αυτογελοιοποιούμενος, μοίραζε διαβεβαιώσεις ότι συνταγματικά θα κατοχυρωθεί η απαγόρευση πώλησης ελληνικής γης.
Εάν αυτό το πρόγραμμα προχωρήσει, που πολύ αμφιβάλλουμε, η Ελλάδα θα έχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Ένα δημόσιο τομέα με μηδενική ιδιοκτησία! Κι εμείς έχουμε επισημάνει ότι αυτή η εξέλιξη θα είναι πιο οδυνηρή και πιο επιζήμια για τη χώρα από το μνημόνιο κι όσα έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα. Διότι στα πλαίσια μιας δημοκρατίας οι συσχετισμοί μπορεί να αλλάξουν -και αυτό ευελπιστούμε- και να προκύψει ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, που θα μας απεμπλέξει απ΄ αυτό το μονόδρομο της καταστροφής και θα επιστρέψει κατακτήσεις και δικαιώματα στους εργαζόμενους. Αν όμως ξεπουληθούν -και μάλιστα έναντι ευτελούς τιμήματος- στρατηγικής σημασίας δημόσιοι οργανισμοί όπως η ενέργεια, η ΔΕΗ, όπως ο κερδοφόρος ΟΠΑΠ, φιλέτα δημόσιας γης, αν ξεπουληθούν τράπεζες –όσες έχουν απομείνει– Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα, Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακτηθούν στις επόμενες δεκαετίες».
«Φαστ τρακ», Αθεμπίγιο και Παναρίτη
Στη συνέχεια ο Αλ. Τσίπρας αναρωτήθηκε αν η ελληνική κοινωνία έχει ωφεληθεί από τις μέχρι τώρα ιδιωτικοποιήσεις, από τη μεταπολίτευση και μετά και κυρίως επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Σημίτη, οι οποίες προώθησαν προγράμματα αποκρατικοποιήσεων, στρατηγικών τομέων της ελληνικής οικονομίας. Έφερε ως παράδειγμα το Λαγονήσι και τα ξενοδοχεία «Ξενία», για να υποστηρίξει ότι «όπου ιδιωτικοποιήθηκε ή εκχωρήθηκε δημόσια γη, το δημόσιο έχει υποχρεωθεί σε καταβολές αποζημιώσεων και μειώσεις μισθωμάτων, τέτοιες που έχουν καταστήσει ζημιογόνες όσες παραχωρήσεις έχουν γίνει». Όπως είπε, σε κάτι αντίστοιχο πάει να εξελιχθεί και η ένταξη του φιλέτου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού στο fast track. «Αυτή η υπόθεση είναι πολύ πιθανό να καταλήξει σε μία ακόμη φαστ αρπαχτή ή σε ένα φαστ φιάσκο», τόνισε.
Επέκρινε δε την κυβέρνηση επειδή «αγνοεί συστηματικά τις θέσεις και τους αγώνες των κατοίκων της περιοχής, καθώς και την απόλυτα ρεαλιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση του Πολυτεχνείου, για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου», ενώ ταυτόχρονα προκρίνει «διαπλεκόμενα σχέδια απόλυτης τσιμεντοποίησης της ευρύτερης περιοχής, με βάση το πρότυπο του Canary Wharf του Λονδίνου. Πρόκειται για σκαστή περίπτωση διαπλοκής όπου σύμβουλος του πωλητή εμφανίζεται ταυτόχρονα ως σύμβουλος και του αγοραστή, ή μάλλον ως αγοραστής. Έτσι απλά. Με απευθείας ανάθεση».
Απέδωσε δε στον Καταλανό αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο, τον ρόλο του «συμβούλου» αυτού, λέγοντας: «Στην πραγματικότητα, ο πολυσυζητημένος και καθ΄όλα αξιόλογος για το επιστημονικό του έργο, Καταλανός αρχιτέκτονας δουλεύει ταυτόχρονα και για τους επενδυτές από το Κατάρ, αλλά και για το ελληνικό δημόσιο εμφανιζόμενος ως σύμβουλος της κυβέρνησης Παπανδρέου και μάλιστα στα χαρτιά ως άμισθος».
Αναφέρθηκε επίσης και στη βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Έλενα Παναρίτη, λέγοντας ότι "η σύμβουλος του πρωθυπουργού διετέλεσε και σύμβουλος του πρώην προέδρου του Περού, ο οποίος σήμερα βρίσκεται με 20ετή κάθειρξη, γιατί κι αυτός ξεπούλησε δημόσιο πλούτο στη χώρα του. Έχουν διεθνή εμπειρία από τον τρόπο, την κυρίαρχη συνταγή του νεοφιλελευθερισμού που έχουν δώσει και σε άλλους λαούς στο παρελθόν".
ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΤΕ
Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, επισημαίνοντας: «Από το 2001 και μετά η κυβέρνηση προχώρησε σε ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και πλέον το 48% περάσει σε ιδιώτες. 1,5 δισ. απέφεραν αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις. Σ’ αυτά τα χρόνια, αν δεν είχε πωληθεί αυτό το μετοχικό πακέτο, η ΔΕΗ θα είχε εγγράψει έσοδα, μόνο από μερίσματα, ύψους 1,1 δισ. ευρώ, ενώ έχει εγγράψει μόνο 550 εκατ. με την πώληση του 48%. Έχουμε αυτόν τον ιδιότυπο σοσιαλισμό των πλουσίων: Τα κέρδη στους μετόχους και οι ζημιές στην κοινωνία. Όπου έγινε ιδιωτικοποίηση οι τιμές του ρεύματος εκτοξεύθηκαν. Με διαφορετική τιμολόγηση για τις ώρες που το νοικοκυριό το χρειάζεται. Σπάσιμο της διαδικασίας σε παραγωγή, μεταφορά και διανομή και απαίτηση για κερδοφορία σε όλα τα στάδια: Και στην παραγωγή και στη μεταφορά και στη διανομή».
Ανάλογες αναφορές έκανε και για τις περιπτώσεις του ΟΠΑΠ και του ΟΤΕ: «Κερδοφόρος επιχείρηση ο ΟΠΑΠ, περίπου 700 εκατομμύρια συν 100 εκατ. χορηγίες, 800 εκατ. ευρώ το χρόνο κέρδη στο ελληνικό δημόσιο. Ποιος ο λόγος να πωληθεί; Γιατί το δημόσιο να απεμπολήσει 200 με 300 εκ. ευρώ ετησίως; Ποιος ο λόγος που το δημόσιο έχει απεμπολήσει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων, προκειμένου να εισπράξει εφ΄άπαξ ένα ποσό που αντιστοιχεί σε τρία έτη εύρυθμης λειτουργίας του οργανισμού; Ποια η κοινωνική αποτελεσματικότητα; Καμία! Υπάρχει τρόπος να γίνει ο ΟΠΑΠ ζημιογόνος; Ναι υπάρχει: Η πλήρης πώλησή του σε ιδιώτες ή αν πουληθεί η μεγάλη πλειοψηφία των μετοχών του. Απόδειξη ο ΟΤΕ, που πουλήθηκε στην Deutsche Telekom το 2008. Τα έσοδα του ομίλου ΟΤΕ δεν παρουσίασαν σημαντική πτωτική μεταβολή λόγω κρίσης τα τελευταία έτη. Παρόλα αυτά, από 780 εκ. ευρώ που είχε κέρδη το 2007 ο όμιλος, το 2010 έκλεισε με ζημιές περίπου140 εκ.».
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ καθόρισε και τις «προτεραιότητες για το κίνημα και την αριστερά»:
«1) Να αποτραπεί το σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων μέσα από ένα κίνημα ευρύτατο, με τα συνδικάτα, τους καταναλωτές, τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς που αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο. Είμαστε βέβαιοι ότι ένα σύστημα εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής, που είχε σαν στόχο το μνημόνιο και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και βρίσκεται τώρα σε κρίσιμη κατάσταση, γιατί τρίζει, θα ενεργοποιήσει όλους τους μηχανισμούς και δεν θα υποχωρήσει και θα παίξει τα ρέστα του, τα ρέστα μας φυσικά, τα ρέστα της κοινωνίας.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το επόμενο διάστημα, η καταστολή, ο εκφοβισμός και η κατατρομοκράτηση της ελληνικής κοινωνίας θα ενταθούν με τρόπους πρωτοφανείς. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση από τώρα, να μην τολμήσει το επόμενο διάστημα να μεταχειριστεί τεχνητά μέσα εκφοβισμού και τρομοκρατίας των Ελλήνων πολιτών, προκειμένου να περάσει στη Βουλή αυτό το πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και διάλυσης της κοινωνίας.
Τεχνητού χαρακτήρα εκφοβισμοί, σχέδια οικονομικής τρομοκρατίας, όπως αυτά που ακούγονται ότι θα καθυστερήσουν τεχνητά τις συντάξεις και τους μισθούς για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, τους λέμε από τώρα, ότι αν το επιχειρήσουν, θα έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Μία σταγόνα χρειάζεται για να ξεχειλίσει το ποτήρι. Δεν μπορεί το μέλλον αυτής της χώρας να είναι το ξεπούλημα και η χρεωκοπία. Κι εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύουμε ως πρώτη προτεραιότητα το επόμενο διάστημα, ένα ευρύτατο μέτωπο κοινωνικό και πολιτικό, για να αποτρέψουμε το ξεπούλημα και τη χρεοκοπία. Ακόμη όμως και όλα να πουληθούν, είναι και πάλι αμφίβολο ότι θα μπορέσουν να μαζευτούν τα χρήματα που λένε ότι θα μαζέψουν. Και τότε θα καταλάβουμε ότι θα έχουμε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας, και εν μέρει και της κυριαρχίας μας, χωρίς να έχουμε λύσει το πρόβλημα του χρέους, μια και προεξοφλείται η εισαγωγή της Ελλάδας στο μηχανισμό ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Και πουλημένοι και χρεοκοπημένοι δηλαδή.
2) Αντίσταση ναι, αλλά και προτάσεις. Νέος συνασπισμός εξουσίας για να αποτρέψει αυτή την προοπτική, ναι, αλλά από τώρα, όχι όταν θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις, να καταθέτουμε εναλλακτικές προτάσεις για να κερδίζουμε την ηγεμονία μέσα στην κοινωνία.
Για παράδειγμα: Η κυβέρνηση επιχειρεί να ιδιωτικοποιήσει την Αγροτική Τράπεζα που έχει υποθηκευμένα τα 2/3 της ελληνικής γης και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο που έχει το πιο εκτεταμένο δίκτυο καταστημάτων και τη μεγαλύτερη καταθετική βάση. Ανεκτίμητης αξίας και οι δυο αυτές τράπεζες, μαζί με το Παρακαταθηκών επίσης, που πριν λίγο πέρασε νομοσχέδιο για την εκποίησή του. Γιατί λοιπόν να πουληθούν και να μην αποτελέσουν μαζί με την Εθνική τον ισχυρό εκείνο δημόσιο πυλώνα που θα μπορεί να δανείζεται χαμηλότοκα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ώστε να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας;
Αυτό το αίτημα δεν είναι καινούργιο. Είναι πρόταση που είχαμε καταθέσει ως Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ από την προηγούμενη τετραετία, τον Οκτώβρη του 2008. Σήμερα όμως αποκτά μια δραματική επικαιρότητα. Και βεβαίως σήμερα δεν αρκεί, θα έλεγα. Σήμερα οι τράπεζες είναι πλέον κρατικοδίαιτες, γιατί έχουν πάρει περίπου 100 δισ. σε ρευστό και εγγυήσεις, αλλά οι μέτοχοι θέλουν να έχουν τα κέρδη δικά τους και τις ζημιές στο δημόσιο. Και –προσέξτε- στις ΗΠΑ πήραν 200 δισ. και η οικονομία των ΗΠΑ είναι 60 φορές μεγαλύτερη από την ελληνική. Εκεί όμως έβαλαν τουλάχιστον κάποιους όρους που εδώ ούτε αυτούς έβαλαν, και επιτρόπους και τα έσοδα που είχαν μετά εγγράφτηκαν στο δημόσιο προϋπολογισμό. Εδώ δεν είναι σε θέση ούτε καν να προχωρήσουν ένα σχέδιο συγχώνευσης που είχαν στα χαρτιά, της Εθνικής με την Alpha. Γιατί κάποιοι μέτοχοι της τράπεζας Alpha, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει πολύ λιγότερα απ΄ότι το ελληνικό δημόσιο, απαίτησαν να μην προχωρήσει αυτή η διαδικασία. Φανταστείτε τι ξεφτίλα, μόνο να δίνει χρήμα δημόσιο η ελληνική κυβέρνηση για να παρακολουθεί.
Άλλο παράδειγμα: Μας λέει διαρκώς ο κ. Λοβέρδος ότι δεν υπάρχει σάλιο. Τα ασφαλιστικά ταμεία είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Να πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ένα μέρος κερδοφόρων δημόσιων οργανισμών. Αλλά εδώ πρέπει κανείς να προτάξει αν είναι με τις κοινωνικές ανάγκες και πώς πάει να αντιμετωπίσει την κρίση. Πάει να την αντιμετωπίσει από την μεριά του κεφαλαίου ή από τη μεριά της εργασίας; Εμείς λέμε ότι οι συντάξεις και οι κοινωνικές ανάγκες πρέπει να είναι πάνω από το χρέος. Η κοινωνική αξιοπρέπεια πρέπει να είναι πάνω από το χρέος. Αντί λοιπόν να ξεπουληθεί ο ΟΠΑΠ, έναντι ευτελούς τιμήματος, που μέσα σε τρία χρόνια θα εξανεμιστεί, να δοθούν οι μετοχές του, όπως οι μετοχές άλλων κερδοφόρων εταιριών στα ασφαλιστικά Ταμεία. Ή τουλάχιστον να ανταλλαχθούν οι μετοχές αυτές με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, ώστε να μην θιχτούν τα Ταμεία. Υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν προτάσεις. Πολιτική βούληση δεν υπάρχει».
«Η ολιγαρχία ακονίζει μαχαιροπήρουνα»
Κλείνοντας ο Αλ. Τσίπρας τόνισε: «Αν δει κανείς ποιοι έχουν βγάλει τα μαχαιροπήρουνα και τα ακονίζουν και έχουν βάλει και τις πετσέτες μπροστά και ετοιμάζονται να τους σερβίρουν τη δημόσια περιουσία, ποιοι είναι αυτοί που έχουν καταθέσει προτάσεις να πάρουν και τα νερά και τη γη και τα αεροδρόμια, τότε θα καταλάβει ποιοι ακριβώς ντόπιοι. Έλληνες, τρίβουν τα χέρια τους με το μνημόνιο. Καταλαβαίνει ποια είναι η διαπλοκή, ντόπια και ξένη. Θα καταλάβει ότι το μνημόνιο δεν συντάχθηκε μέσα σε 15 μέρες από κάποιους «φον φούφουτους» που λέει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης., αλλά από την οικονομική ολιγαρχία, από τραπεζικούς κύκλους, από ανθρώπους που ήξεραν πάρα πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα. Είναι όλοι αυτοί που τα χρόνια της ανάπτυξης κέρδιζαν δισεκατομμύρια, έχουν βγάλει και 600 δισ. καταθέσεις -έτσι διαβάζω- στις τράπεζες της Ελβετίας και τώρα ετοιμάζονται να επωφεληθούν και από το δημόσιο πλούτο.
Πρόκειται για τον οικονομικό βραχίονα του οικονομικοπολιτικού συνασπισμού εξουσίας που, μαζί με τα κόμματα που κυβέρνησαν, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., γέννησε μίζες, χρέη, σκάνδαλα αλλά και βαθύ πλούτο. Αυτός ο οικονομικοπολιτικός συνασπισμός εξουσίας δεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση στην οποία μας οδήγησε συνειδητά. Χρειάζεται ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, που θα σπάσει το μνημόνιο, θα αναδιανείμει πλούτο και εισοδήματα και θα φέρει στο προσκήνιο τον λαϊκό παράγοντα. Χρειάζεται πρωτίστως όμως μια ευρεία συμπαράταξη κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα αναδιατάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς, που θα δώσει ελπίδα, προοπτική και νέα δυναμική για τις ριζοσπαστικές ανατροπές που έχει ανάγκη η χώρα και οι πολίτες, για να μην πέσουμε στη θάλασσα και πνιγούμε όλοι μαζί».
«Όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας είναι απαραίτητο συμπλήρωμα των πολιτικών της ύφεσης, της ανεργίας και του χρέους που επιβάλλει το ΔΝΤ. Αντίστοιχη είναι η εμπειρία της Αργεντινής που και χρεοκόπησε και ξεπούλησε μεγάλο μέρος της», ανέφερε στην αρχή της ομιλίας του ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Και συνέχισε: «Η κυβέρνηση, αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση -προσέξτε ο κ. Σαμαράς από το Ζάππειο μίλησε για 50 δισ. δημόσιας περιουσίας, καταθέτοντας ένα ιδιαίτερα σκληρό, νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα- προχωράνε σ’ ένα πρόγραμμα που θα έχει ως αποτέλεσμα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, αυτογελοιοποιούμενος, μοίραζε διαβεβαιώσεις ότι συνταγματικά θα κατοχυρωθεί η απαγόρευση πώλησης ελληνικής γης.
Εάν αυτό το πρόγραμμα προχωρήσει, που πολύ αμφιβάλλουμε, η Ελλάδα θα έχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Ένα δημόσιο τομέα με μηδενική ιδιοκτησία! Κι εμείς έχουμε επισημάνει ότι αυτή η εξέλιξη θα είναι πιο οδυνηρή και πιο επιζήμια για τη χώρα από το μνημόνιο κι όσα έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα. Διότι στα πλαίσια μιας δημοκρατίας οι συσχετισμοί μπορεί να αλλάξουν -και αυτό ευελπιστούμε- και να προκύψει ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, που θα μας απεμπλέξει απ΄ αυτό το μονόδρομο της καταστροφής και θα επιστρέψει κατακτήσεις και δικαιώματα στους εργαζόμενους. Αν όμως ξεπουληθούν -και μάλιστα έναντι ευτελούς τιμήματος- στρατηγικής σημασίας δημόσιοι οργανισμοί όπως η ενέργεια, η ΔΕΗ, όπως ο κερδοφόρος ΟΠΑΠ, φιλέτα δημόσιας γης, αν ξεπουληθούν τράπεζες –όσες έχουν απομείνει– Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα, Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακτηθούν στις επόμενες δεκαετίες».
«Φαστ τρακ», Αθεμπίγιο και Παναρίτη
Στη συνέχεια ο Αλ. Τσίπρας αναρωτήθηκε αν η ελληνική κοινωνία έχει ωφεληθεί από τις μέχρι τώρα ιδιωτικοποιήσεις, από τη μεταπολίτευση και μετά και κυρίως επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Σημίτη, οι οποίες προώθησαν προγράμματα αποκρατικοποιήσεων, στρατηγικών τομέων της ελληνικής οικονομίας. Έφερε ως παράδειγμα το Λαγονήσι και τα ξενοδοχεία «Ξενία», για να υποστηρίξει ότι «όπου ιδιωτικοποιήθηκε ή εκχωρήθηκε δημόσια γη, το δημόσιο έχει υποχρεωθεί σε καταβολές αποζημιώσεων και μειώσεις μισθωμάτων, τέτοιες που έχουν καταστήσει ζημιογόνες όσες παραχωρήσεις έχουν γίνει». Όπως είπε, σε κάτι αντίστοιχο πάει να εξελιχθεί και η ένταξη του φιλέτου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού στο fast track. «Αυτή η υπόθεση είναι πολύ πιθανό να καταλήξει σε μία ακόμη φαστ αρπαχτή ή σε ένα φαστ φιάσκο», τόνισε.
Επέκρινε δε την κυβέρνηση επειδή «αγνοεί συστηματικά τις θέσεις και τους αγώνες των κατοίκων της περιοχής, καθώς και την απόλυτα ρεαλιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση του Πολυτεχνείου, για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου», ενώ ταυτόχρονα προκρίνει «διαπλεκόμενα σχέδια απόλυτης τσιμεντοποίησης της ευρύτερης περιοχής, με βάση το πρότυπο του Canary Wharf του Λονδίνου. Πρόκειται για σκαστή περίπτωση διαπλοκής όπου σύμβουλος του πωλητή εμφανίζεται ταυτόχρονα ως σύμβουλος και του αγοραστή, ή μάλλον ως αγοραστής. Έτσι απλά. Με απευθείας ανάθεση».
Απέδωσε δε στον Καταλανό αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο, τον ρόλο του «συμβούλου» αυτού, λέγοντας: «Στην πραγματικότητα, ο πολυσυζητημένος και καθ΄όλα αξιόλογος για το επιστημονικό του έργο, Καταλανός αρχιτέκτονας δουλεύει ταυτόχρονα και για τους επενδυτές από το Κατάρ, αλλά και για το ελληνικό δημόσιο εμφανιζόμενος ως σύμβουλος της κυβέρνησης Παπανδρέου και μάλιστα στα χαρτιά ως άμισθος».
Αναφέρθηκε επίσης και στη βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Έλενα Παναρίτη, λέγοντας ότι "η σύμβουλος του πρωθυπουργού διετέλεσε και σύμβουλος του πρώην προέδρου του Περού, ο οποίος σήμερα βρίσκεται με 20ετή κάθειρξη, γιατί κι αυτός ξεπούλησε δημόσιο πλούτο στη χώρα του. Έχουν διεθνή εμπειρία από τον τρόπο, την κυρίαρχη συνταγή του νεοφιλελευθερισμού που έχουν δώσει και σε άλλους λαούς στο παρελθόν".
ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΤΕ
Ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, επισημαίνοντας: «Από το 2001 και μετά η κυβέρνηση προχώρησε σε ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και πλέον το 48% περάσει σε ιδιώτες. 1,5 δισ. απέφεραν αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις. Σ’ αυτά τα χρόνια, αν δεν είχε πωληθεί αυτό το μετοχικό πακέτο, η ΔΕΗ θα είχε εγγράψει έσοδα, μόνο από μερίσματα, ύψους 1,1 δισ. ευρώ, ενώ έχει εγγράψει μόνο 550 εκατ. με την πώληση του 48%. Έχουμε αυτόν τον ιδιότυπο σοσιαλισμό των πλουσίων: Τα κέρδη στους μετόχους και οι ζημιές στην κοινωνία. Όπου έγινε ιδιωτικοποίηση οι τιμές του ρεύματος εκτοξεύθηκαν. Με διαφορετική τιμολόγηση για τις ώρες που το νοικοκυριό το χρειάζεται. Σπάσιμο της διαδικασίας σε παραγωγή, μεταφορά και διανομή και απαίτηση για κερδοφορία σε όλα τα στάδια: Και στην παραγωγή και στη μεταφορά και στη διανομή».
Ανάλογες αναφορές έκανε και για τις περιπτώσεις του ΟΠΑΠ και του ΟΤΕ: «Κερδοφόρος επιχείρηση ο ΟΠΑΠ, περίπου 700 εκατομμύρια συν 100 εκατ. χορηγίες, 800 εκατ. ευρώ το χρόνο κέρδη στο ελληνικό δημόσιο. Ποιος ο λόγος να πωληθεί; Γιατί το δημόσιο να απεμπολήσει 200 με 300 εκ. ευρώ ετησίως; Ποιος ο λόγος που το δημόσιο έχει απεμπολήσει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων, προκειμένου να εισπράξει εφ΄άπαξ ένα ποσό που αντιστοιχεί σε τρία έτη εύρυθμης λειτουργίας του οργανισμού; Ποια η κοινωνική αποτελεσματικότητα; Καμία! Υπάρχει τρόπος να γίνει ο ΟΠΑΠ ζημιογόνος; Ναι υπάρχει: Η πλήρης πώλησή του σε ιδιώτες ή αν πουληθεί η μεγάλη πλειοψηφία των μετοχών του. Απόδειξη ο ΟΤΕ, που πουλήθηκε στην Deutsche Telekom το 2008. Τα έσοδα του ομίλου ΟΤΕ δεν παρουσίασαν σημαντική πτωτική μεταβολή λόγω κρίσης τα τελευταία έτη. Παρόλα αυτά, από 780 εκ. ευρώ που είχε κέρδη το 2007 ο όμιλος, το 2010 έκλεισε με ζημιές περίπου140 εκ.».
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ καθόρισε και τις «προτεραιότητες για το κίνημα και την αριστερά»:
«1) Να αποτραπεί το σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων μέσα από ένα κίνημα ευρύτατο, με τα συνδικάτα, τους καταναλωτές, τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς που αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο. Είμαστε βέβαιοι ότι ένα σύστημα εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής, που είχε σαν στόχο το μνημόνιο και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και βρίσκεται τώρα σε κρίσιμη κατάσταση, γιατί τρίζει, θα ενεργοποιήσει όλους τους μηχανισμούς και δεν θα υποχωρήσει και θα παίξει τα ρέστα του, τα ρέστα μας φυσικά, τα ρέστα της κοινωνίας.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το επόμενο διάστημα, η καταστολή, ο εκφοβισμός και η κατατρομοκράτηση της ελληνικής κοινωνίας θα ενταθούν με τρόπους πρωτοφανείς. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση από τώρα, να μην τολμήσει το επόμενο διάστημα να μεταχειριστεί τεχνητά μέσα εκφοβισμού και τρομοκρατίας των Ελλήνων πολιτών, προκειμένου να περάσει στη Βουλή αυτό το πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και διάλυσης της κοινωνίας.
Τεχνητού χαρακτήρα εκφοβισμοί, σχέδια οικονομικής τρομοκρατίας, όπως αυτά που ακούγονται ότι θα καθυστερήσουν τεχνητά τις συντάξεις και τους μισθούς για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, τους λέμε από τώρα, ότι αν το επιχειρήσουν, θα έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Μία σταγόνα χρειάζεται για να ξεχειλίσει το ποτήρι. Δεν μπορεί το μέλλον αυτής της χώρας να είναι το ξεπούλημα και η χρεωκοπία. Κι εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύουμε ως πρώτη προτεραιότητα το επόμενο διάστημα, ένα ευρύτατο μέτωπο κοινωνικό και πολιτικό, για να αποτρέψουμε το ξεπούλημα και τη χρεοκοπία. Ακόμη όμως και όλα να πουληθούν, είναι και πάλι αμφίβολο ότι θα μπορέσουν να μαζευτούν τα χρήματα που λένε ότι θα μαζέψουν. Και τότε θα καταλάβουμε ότι θα έχουμε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας, και εν μέρει και της κυριαρχίας μας, χωρίς να έχουμε λύσει το πρόβλημα του χρέους, μια και προεξοφλείται η εισαγωγή της Ελλάδας στο μηχανισμό ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Και πουλημένοι και χρεοκοπημένοι δηλαδή.
2) Αντίσταση ναι, αλλά και προτάσεις. Νέος συνασπισμός εξουσίας για να αποτρέψει αυτή την προοπτική, ναι, αλλά από τώρα, όχι όταν θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις, να καταθέτουμε εναλλακτικές προτάσεις για να κερδίζουμε την ηγεμονία μέσα στην κοινωνία.
Για παράδειγμα: Η κυβέρνηση επιχειρεί να ιδιωτικοποιήσει την Αγροτική Τράπεζα που έχει υποθηκευμένα τα 2/3 της ελληνικής γης και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο που έχει το πιο εκτεταμένο δίκτυο καταστημάτων και τη μεγαλύτερη καταθετική βάση. Ανεκτίμητης αξίας και οι δυο αυτές τράπεζες, μαζί με το Παρακαταθηκών επίσης, που πριν λίγο πέρασε νομοσχέδιο για την εκποίησή του. Γιατί λοιπόν να πουληθούν και να μην αποτελέσουν μαζί με την Εθνική τον ισχυρό εκείνο δημόσιο πυλώνα που θα μπορεί να δανείζεται χαμηλότοκα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ώστε να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας;
Αυτό το αίτημα δεν είναι καινούργιο. Είναι πρόταση που είχαμε καταθέσει ως Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ από την προηγούμενη τετραετία, τον Οκτώβρη του 2008. Σήμερα όμως αποκτά μια δραματική επικαιρότητα. Και βεβαίως σήμερα δεν αρκεί, θα έλεγα. Σήμερα οι τράπεζες είναι πλέον κρατικοδίαιτες, γιατί έχουν πάρει περίπου 100 δισ. σε ρευστό και εγγυήσεις, αλλά οι μέτοχοι θέλουν να έχουν τα κέρδη δικά τους και τις ζημιές στο δημόσιο. Και –προσέξτε- στις ΗΠΑ πήραν 200 δισ. και η οικονομία των ΗΠΑ είναι 60 φορές μεγαλύτερη από την ελληνική. Εκεί όμως έβαλαν τουλάχιστον κάποιους όρους που εδώ ούτε αυτούς έβαλαν, και επιτρόπους και τα έσοδα που είχαν μετά εγγράφτηκαν στο δημόσιο προϋπολογισμό. Εδώ δεν είναι σε θέση ούτε καν να προχωρήσουν ένα σχέδιο συγχώνευσης που είχαν στα χαρτιά, της Εθνικής με την Alpha. Γιατί κάποιοι μέτοχοι της τράπεζας Alpha, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει πολύ λιγότερα απ΄ότι το ελληνικό δημόσιο, απαίτησαν να μην προχωρήσει αυτή η διαδικασία. Φανταστείτε τι ξεφτίλα, μόνο να δίνει χρήμα δημόσιο η ελληνική κυβέρνηση για να παρακολουθεί.
Άλλο παράδειγμα: Μας λέει διαρκώς ο κ. Λοβέρδος ότι δεν υπάρχει σάλιο. Τα ασφαλιστικά ταμεία είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Να πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ένα μέρος κερδοφόρων δημόσιων οργανισμών. Αλλά εδώ πρέπει κανείς να προτάξει αν είναι με τις κοινωνικές ανάγκες και πώς πάει να αντιμετωπίσει την κρίση. Πάει να την αντιμετωπίσει από την μεριά του κεφαλαίου ή από τη μεριά της εργασίας; Εμείς λέμε ότι οι συντάξεις και οι κοινωνικές ανάγκες πρέπει να είναι πάνω από το χρέος. Η κοινωνική αξιοπρέπεια πρέπει να είναι πάνω από το χρέος. Αντί λοιπόν να ξεπουληθεί ο ΟΠΑΠ, έναντι ευτελούς τιμήματος, που μέσα σε τρία χρόνια θα εξανεμιστεί, να δοθούν οι μετοχές του, όπως οι μετοχές άλλων κερδοφόρων εταιριών στα ασφαλιστικά Ταμεία. Ή τουλάχιστον να ανταλλαχθούν οι μετοχές αυτές με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, ώστε να μην θιχτούν τα Ταμεία. Υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν προτάσεις. Πολιτική βούληση δεν υπάρχει».
«Η ολιγαρχία ακονίζει μαχαιροπήρουνα»
Κλείνοντας ο Αλ. Τσίπρας τόνισε: «Αν δει κανείς ποιοι έχουν βγάλει τα μαχαιροπήρουνα και τα ακονίζουν και έχουν βάλει και τις πετσέτες μπροστά και ετοιμάζονται να τους σερβίρουν τη δημόσια περιουσία, ποιοι είναι αυτοί που έχουν καταθέσει προτάσεις να πάρουν και τα νερά και τη γη και τα αεροδρόμια, τότε θα καταλάβει ποιοι ακριβώς ντόπιοι. Έλληνες, τρίβουν τα χέρια τους με το μνημόνιο. Καταλαβαίνει ποια είναι η διαπλοκή, ντόπια και ξένη. Θα καταλάβει ότι το μνημόνιο δεν συντάχθηκε μέσα σε 15 μέρες από κάποιους «φον φούφουτους» που λέει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης., αλλά από την οικονομική ολιγαρχία, από τραπεζικούς κύκλους, από ανθρώπους που ήξεραν πάρα πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα. Είναι όλοι αυτοί που τα χρόνια της ανάπτυξης κέρδιζαν δισεκατομμύρια, έχουν βγάλει και 600 δισ. καταθέσεις -έτσι διαβάζω- στις τράπεζες της Ελβετίας και τώρα ετοιμάζονται να επωφεληθούν και από το δημόσιο πλούτο.
Πρόκειται για τον οικονομικό βραχίονα του οικονομικοπολιτικού συνασπισμού εξουσίας που, μαζί με τα κόμματα που κυβέρνησαν, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., γέννησε μίζες, χρέη, σκάνδαλα αλλά και βαθύ πλούτο. Αυτός ο οικονομικοπολιτικός συνασπισμός εξουσίας δεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση στην οποία μας οδήγησε συνειδητά. Χρειάζεται ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, που θα σπάσει το μνημόνιο, θα αναδιανείμει πλούτο και εισοδήματα και θα φέρει στο προσκήνιο τον λαϊκό παράγοντα. Χρειάζεται πρωτίστως όμως μια ευρεία συμπαράταξη κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα αναδιατάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς, που θα δώσει ελπίδα, προοπτική και νέα δυναμική για τις ριζοσπαστικές ανατροπές που έχει ανάγκη η χώρα και οι πολίτες, για να μην πέσουμε στη θάλασσα και πνιγούμε όλοι μαζί».
Τετάρτη 13 Απριλίου 2011
Μετά το Πάσχα... η σταύρωση!
* Ένα μήνα αργότερα, στις 15 Μαΐου, μετατέθηκε η ανακοίνωση της καταιγίδας των μέτρων
* Σε "ευρωπαϊκή λύση" - επικοινωνιακό αντιστάθμισμα των σκληρών μέτρων ελπίζει η κυβέρνηση
* Ο Βαν Ρομπόι απέκλεισε την αναδιάρθρωση χρέους, την οποία όμως ζητούν επίμονα ως λύση ανάγκης γερμανικά ινστιτούτα και ξένα επενδυτικά κεφάλαια
Για μετά το Πάσχα, στις 15 Μαΐου, μεταθέτει η κυβέρνηση τις αποφάσεις για τα νέα επώδυνα μέτρα, σε μια προσπάθεια κατευνασμού των εσωκομματικών αντιδράσεων. Χθες συνεδρίασαν όλοι οι ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ και ενημερώθηκαν από τους υπουργούς για τα εκκρεμή νομοσχέδια, ενώ την Πέμπτη ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο θα περιοριστεί στην ανακοίνωση των κατευθύνσεων του προγράμματος 2012-15 και του σχεδίου αποκρατικοποιήσεων.
Η κυβέρνηση προσδοκά ότι, εν όψει της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου, θα υπάρξουν διεργασίες στην Ε.Ε. για κοινή λύση στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Παρ' ότι επισήμως ακόμη και χθες ο Βαν Ρομπόι διέψευδε το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους, όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι συζητιόταν τουλάχιστον η επιμήκυνση της αποπληρωμής του συνόλου του δημόσιου χρέους.
Δευτέρα 4 Απριλίου 2011
Αλλαγή σελίδας
Με την παταγώδη αποτυχία του Μνημονίου σε λιγότερο από ένα χρόνο ολοκληρώνεται ένας κύκλος σκληρής οικονομικής πολιτικής και εξαντλούνται οι αντοχές της κοινωνίας.
- Θιγόμενα κοινωνικά στρώματα και ομάδες απομακρύνονται από το ΠΑΣΟΚ, με συνέπεια να απειλείται το εκλογικό προβάδισμά του και να εντείνονται οι αντιδράσεις, ακόμη και εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
- Η κυβερνητική ηγεσία δυσκολεύεται να υλοποιήσει τις αξιώσεις της τρόικας για νέα δυσβάσταχτα μέτρα και ο πρωθυπουργός αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά τόσο για το περιεχόμενο των μέτρων όσο και για τις πολιτικές εξελίξεις.
- Προ του κυβερνητικού αδιεξόδου, τα κόμματα της αντιπολίτευσης κλιμακώνουν την αντιπαράθεση και ετοιμάζονται δια παν -εκλογικό- ενδεχόμενο, καθιστώντας την υπόθεση της “συναίνεσης” εξαιρετικά προβληματική.
Οι πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν και εμβάθυναν την κρίση δεν μπορεί να έχουν τον πρώτο λόγο στο νέο σκηνικό. Η αριστερά και ιδιαίτερα η ριζοσπαστική ανανεωτική, δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας και του σοσιαλιστικού χώρου που απεγκλωβίζονται από τον μονόδρομο του Μνημονίου χρειάζεται να βρεθούν στο κέντρο των εξελίξεων.
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
Η πολυκατοικία είπε «ναι» στη συνολική λύση
Πεδίο συναίνεσης μεταξύ κυβέρνησης και τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης (Ν.Δ., ΛΑΟΣ και Δημοκρατική Συμμαχία) διαμορφώθηκε κατά τις χθεσινές συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Ο Αντώνης Σαμαράς, στη θέση του οποίου αποδίδει ιδιαίτερη σημασία η κυβέρνηση, συμφώνησε επί της ουσίας στο διεκδικητικό πλαίσιο (συνολική λύση για το ελληνικό δημόσιο χρέος), με το οποίο θα προσέλθει Γιώργος Παπανδρέου στις επικείμενες συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινήθηκαν ο Γ. Καρατζαφέρης και η Ντόρα Μπακογιάννη.
Η στάση αυτή των τριών κομμάτων, που συναποτελούν τον ευρύτερο συντηρητικό χώρο, ενισχύει εξ αντικειμένου τη θέση του πρωθυπουργού, ο οποίος επιδίωκε αυτό το αποτέλεσμα όταν καλούσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο μέγαρο Μαξίμου.
Αντίθετα, ο πρωθυπουργός δεν βρήκε κανένα πεδίο συνεννόησης με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ -άλλωστε δεν το περίμενε. Η Αλέκα Παπαρήγα και ο Αλέξης Τσίπρας κινούνται σε εντελώς αντίθετο μήκος κύματος από την κυβερνητική πολιτική και το κατέστησαν σαφές στις δηλώσεις τους. Ο κ. Παπανδρέου, πάντως, εμφανίστηκε ενοχλημένος, ειδικά με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θεωρεί ότι -σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία για τη χώρα-προκαλεί πρόσθετα προβλήματα
με ορισμένες επιλογές του (υποστήριξη στους μετανάστες απεργούς πείνας, στο «κίνημα ανυπακοής» κ.ά.).
Ενδιάμεση ήταν η στάση του κράτησε ο Φ. Κουβέλης (Δημοκρατική Αριστερά), ο οποίος συμφώνησε με το διεκδικητικό πλαίσιο που έθεσε ο πρωθυπουργός, αλλά έθεσε και θέμα «αντοχών» της ελληνικής κοινωνίας.
Ο Αντώνης Σαμαράς, στη θέση του οποίου αποδίδει ιδιαίτερη σημασία η κυβέρνηση, συμφώνησε επί της ουσίας στο διεκδικητικό πλαίσιο (συνολική λύση για το ελληνικό δημόσιο χρέος), με το οποίο θα προσέλθει Γιώργος Παπανδρέου στις επικείμενες συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε παρόμοιο μήκος κύματος κινήθηκαν ο Γ. Καρατζαφέρης και η Ντόρα Μπακογιάννη.
Η στάση αυτή των τριών κομμάτων, που συναποτελούν τον ευρύτερο συντηρητικό χώρο, ενισχύει εξ αντικειμένου τη θέση του πρωθυπουργού, ο οποίος επιδίωκε αυτό το αποτέλεσμα όταν καλούσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο μέγαρο Μαξίμου.
Αντίθετα, ο πρωθυπουργός δεν βρήκε κανένα πεδίο συνεννόησης με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ -άλλωστε δεν το περίμενε. Η Αλέκα Παπαρήγα και ο Αλέξης Τσίπρας κινούνται σε εντελώς αντίθετο μήκος κύματος από την κυβερνητική πολιτική και το κατέστησαν σαφές στις δηλώσεις τους. Ο κ. Παπανδρέου, πάντως, εμφανίστηκε ενοχλημένος, ειδικά με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θεωρεί ότι -σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία για τη χώρα-προκαλεί πρόσθετα προβλήματα
με ορισμένες επιλογές του (υποστήριξη στους μετανάστες απεργούς πείνας, στο «κίνημα ανυπακοής» κ.ά.).
Ενδιάμεση ήταν η στάση του κράτησε ο Φ. Κουβέλης (Δημοκρατική Αριστερά), ο οποίος συμφώνησε με το διεκδικητικό πλαίσιο που έθεσε ο πρωθυπουργός, αλλά έθεσε και θέμα «αντοχών» της ελληνικής κοινωνίας.
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Εγκλωβισμένοι στα... μνημόνια!
Απλήρωτα χρέη του Δημοσίου, τα οποία μπορεί να φτάνουν έως και 3 δισ. ευρώ, αναγκάζουν το υπουργείο Οικονομικών να θεσπίσει νέο πακέτο μέτρων μακράς διαρκεία
Δέκα μήνες μετά την ψήφιση του μνημονίου, και ενώ έχουν μεσολαβήσει τρεις αναθεωρήσεις, η ελληνική οικονομία βρίσκεται ακόμη στο... σημείο μηδέν. Τα πακέτα μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς η κυβέρνηση να μπορεί να κλείσει έστω και ένα από τα μεγάλα μέτωπα (εργασιακό, ασφαλιστικό, κλειστά επαγγέλματα, εισπρακτικά μέτρα).
Το μέγεθος του προβλήματος αποκαλύπτεται στην έκθεση, που συνέταξε η Επιτροπή για το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών του Μαρτίου, όπου χρησιμοποιεί πιο σκληρή γλώσσα από αυτήν του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκε τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα.
Αναφέρει ότι η κυβέρνηση χάνει και πάλι το στόχο των εσόδων από τον πρώτο μήνα εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2011. Αποκαλύπτει «τρύπα» 1,5 έως 3 δισ. ευρώ του 2010 (το ακριβές ποσό θα οριστικοποιηθεί τον Μάρτιο), η οποία οφείλεται σε μια νέα γενιά από απλήρωτα χρέη ταμείων, δήμων, νοσοκομείων και άλλων φορέων του ευρύτερου Δημοσίου που ακόμη καταμετρώνται από την κυβέρνηση.
Εκτιμά, παράλληλα, ότι η Ελλάδα θα πληρώσει φέτος πιο πολλά από όσα υπολογίζει για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους, τη στιγμή που δίδεται μάχη στο εξωτερικό για ευνοϊκή «επιμήκυνση» και το δικαίωμα επαναγοράς των παλαιών ομολόγων σε χαμηλότερες τιμές.
Η έκθεση αποτυπώνει σε αριθμούς τα νέα μέτρα έως το 2015 και ζητά να υπογραφούν από τους υπουργούς και την ελληνική πλευρά, ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης. Συμπληρώνει μια σειρά από κείμενα του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκαν προσφάτως στη δημοσιότητα.
Σε όλα καταγράφεται το χωρίς τέλος «φούσκωμα» των μέτρων που πρέπει να λάβει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια έως το 2015 τα οποία φτάνουν περίπου τα 30 δισ. ευρώ:
*Παρά τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων, το 2010 δεν έχει «κλείσει». Παρατάθηκε για 1 μήνα έως το τέλος Μαρτίου το περιθώριο να ξεκαθαριστεί το «κουβάρι» των οφειλών των φορέων του Δημοσίου, οι οποίες προσωρινά υπολογίζονται από την Ε.Ε. μεταξύ 1,5 και 3 δισ. ευρώ. Κάθε απόκλιση σημαίνει πρόσθετα μέτρα φέτος.
*Γι' αυτόν το λόγο η τρόικα ζήτησε να δίδεται κάθε μήνα το 1/14 των πιστώσεων του προϋπολογισμού (εκτός από δαπάνες για μισθούς, συντάξεις και τόκους). Στόχος είναι να δημιουργηθεί μαξιλάρι αξίας 3 δισ. ευρώ περίπου που θα κριθεί τον Σεπτέμβριο αν θα διαγραφεί ή όχι.
*Επιπλέον, τον Μάιο θα θεσπιστούν με νόμο πρόσθετα μέτρα αξίας 1,741 δισ. ευρώ για φέτος, τα οποία ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί.
*Ο ίδιος νόμος, το «μεσοπρόθεσμο σχέδιο» θα περιλαμβάνει και το πακέτο μέτρων αξίας 17,86 δισ. ευρώ για την τριετία 2012-2014. Το πακέτο είναι δύσκολο, αφού τα πιο πολλά έσοδα αναζητώνται το 2012 (7,5 δισ. ευρώ). Θα περιλαμβάνει αυξήσεις ΦΠΑ, αντικειμενικών αξιών, επιβολή φόρων σε αυθαίρετα κ.λπ. που έχουν ήδη ανακοινωθεί, αλλά κυρίως ολική αναδόμηση του Δημοσίου. Ανατρέπονται μισθοί, δομή υπηρεσιών, περικόπτονται για χρόνια οι επενδυτικές δαπάνες, κόβονται επιδόματα (κατά 500 εκατ. ευρώ μόνο αυτό της ανεργίας), προωθούνται διά νόμου συγχωνεύσεις, λουκέτα και περικοπή προσωπικού στις ΔΕΚΟ και άλλους φορείς του Δημοσίου. Γίνονται επίσης πιο αυστηροί οι κανόνες πρόσληψης. Δεν θα αποκλείονται πλέον οι απολύσεις αν δεν ικανοποιείται ο κανόνας 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις, από τον οποίο δεν υπάρχουν πια εξαιρέσεις ούτε για κρίσιμους τομείς, όπως της υγείας και της παιδείας.
*Για το 2015 προβλέπεται νέο πακέτο μέτρων αξίας 2,5-3 δισ. ευρώ. Θα προσδιοριστεί αργότερα, αλλά θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι απομακρύνει το ενδεχόμενο να «ξεπαγώσουν» έστω και τότε συντάξεις και μισθοί.
*Επιπλέον όλων αυτών έρχονται τα 50 δισ. ευρώ αποκρατικοποιήσεων και «αξιοποίησης» της περιουσίας του Δημοσίου στον βωμό του χρέους. Η κυβέρνηση δεσμεύεται να βρει το ποσό, χωρίς όμως ορόσημο το 2015. Υποχρεούται όμως να φέρει 15 δισ. ευρώ έως το 2013 αντί για 7 δισ. ευρώ που είχε «τάξει» τον Δεκέμβριο (βλέπε ρεπορτάζ στην «Οικονομία»).
*Παράλληλα ανοίγει ξανά το μέτωπο του ασφαλιστικού, ακόμη και για τις βασικές συντάξεις, αφού επανεξετάζεται η μεταρρύθμιση του 2010. Το ίδιο ισχύει για το εργασιακό, για το οποίο θα κριθεί τον Ιούλιο αν θα υπάρξουν νέες παρεμβάσεις. Εξάλλου, ανεπαρκείς κρίθηκαν οι έως τώρα αλλαγές στην υγεία και στα κλειστά επαγγέλματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μειώνεται στο 15% το περιθώριο κέρδους των φαρμακείων από το 2012, έρχονται προεδρικά διατάγματα για την άρση περιορισμών και κλαδικές παρεμβάσεις σε τουρισμό, εμπόριο.
Τέλος, δεν φαίνεται στον ορίζοντα: το 2012 θα οριοθετηθούν τα μέτρα του 2016, έναν χρόνο μετά αυτά του 2017 κ.λπ. έως ότου η χώρα να βγει από το μακρύ τούνελ του μνημονίου.
Δέκα μήνες μετά την ψήφιση του μνημονίου, και ενώ έχουν μεσολαβήσει τρεις αναθεωρήσεις, η ελληνική οικονομία βρίσκεται ακόμη στο... σημείο μηδέν. Τα πακέτα μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς η κυβέρνηση να μπορεί να κλείσει έστω και ένα από τα μεγάλα μέτωπα (εργασιακό, ασφαλιστικό, κλειστά επαγγέλματα, εισπρακτικά μέτρα).
Το μέγεθος του προβλήματος αποκαλύπτεται στην έκθεση, που συνέταξε η Επιτροπή για το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών του Μαρτίου, όπου χρησιμοποιεί πιο σκληρή γλώσσα από αυτήν του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκε τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα.
Αναφέρει ότι η κυβέρνηση χάνει και πάλι το στόχο των εσόδων από τον πρώτο μήνα εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2011. Αποκαλύπτει «τρύπα» 1,5 έως 3 δισ. ευρώ του 2010 (το ακριβές ποσό θα οριστικοποιηθεί τον Μάρτιο), η οποία οφείλεται σε μια νέα γενιά από απλήρωτα χρέη ταμείων, δήμων, νοσοκομείων και άλλων φορέων του ευρύτερου Δημοσίου που ακόμη καταμετρώνται από την κυβέρνηση.
Εκτιμά, παράλληλα, ότι η Ελλάδα θα πληρώσει φέτος πιο πολλά από όσα υπολογίζει για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους, τη στιγμή που δίδεται μάχη στο εξωτερικό για ευνοϊκή «επιμήκυνση» και το δικαίωμα επαναγοράς των παλαιών ομολόγων σε χαμηλότερες τιμές.
Η έκθεση αποτυπώνει σε αριθμούς τα νέα μέτρα έως το 2015 και ζητά να υπογραφούν από τους υπουργούς και την ελληνική πλευρά, ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης. Συμπληρώνει μια σειρά από κείμενα του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκαν προσφάτως στη δημοσιότητα.
Σε όλα καταγράφεται το χωρίς τέλος «φούσκωμα» των μέτρων που πρέπει να λάβει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια έως το 2015 τα οποία φτάνουν περίπου τα 30 δισ. ευρώ:
*Παρά τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων, το 2010 δεν έχει «κλείσει». Παρατάθηκε για 1 μήνα έως το τέλος Μαρτίου το περιθώριο να ξεκαθαριστεί το «κουβάρι» των οφειλών των φορέων του Δημοσίου, οι οποίες προσωρινά υπολογίζονται από την Ε.Ε. μεταξύ 1,5 και 3 δισ. ευρώ. Κάθε απόκλιση σημαίνει πρόσθετα μέτρα φέτος.
*Γι' αυτόν το λόγο η τρόικα ζήτησε να δίδεται κάθε μήνα το 1/14 των πιστώσεων του προϋπολογισμού (εκτός από δαπάνες για μισθούς, συντάξεις και τόκους). Στόχος είναι να δημιουργηθεί μαξιλάρι αξίας 3 δισ. ευρώ περίπου που θα κριθεί τον Σεπτέμβριο αν θα διαγραφεί ή όχι.
*Επιπλέον, τον Μάιο θα θεσπιστούν με νόμο πρόσθετα μέτρα αξίας 1,741 δισ. ευρώ για φέτος, τα οποία ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί.
*Ο ίδιος νόμος, το «μεσοπρόθεσμο σχέδιο» θα περιλαμβάνει και το πακέτο μέτρων αξίας 17,86 δισ. ευρώ για την τριετία 2012-2014. Το πακέτο είναι δύσκολο, αφού τα πιο πολλά έσοδα αναζητώνται το 2012 (7,5 δισ. ευρώ). Θα περιλαμβάνει αυξήσεις ΦΠΑ, αντικειμενικών αξιών, επιβολή φόρων σε αυθαίρετα κ.λπ. που έχουν ήδη ανακοινωθεί, αλλά κυρίως ολική αναδόμηση του Δημοσίου. Ανατρέπονται μισθοί, δομή υπηρεσιών, περικόπτονται για χρόνια οι επενδυτικές δαπάνες, κόβονται επιδόματα (κατά 500 εκατ. ευρώ μόνο αυτό της ανεργίας), προωθούνται διά νόμου συγχωνεύσεις, λουκέτα και περικοπή προσωπικού στις ΔΕΚΟ και άλλους φορείς του Δημοσίου. Γίνονται επίσης πιο αυστηροί οι κανόνες πρόσληψης. Δεν θα αποκλείονται πλέον οι απολύσεις αν δεν ικανοποιείται ο κανόνας 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις, από τον οποίο δεν υπάρχουν πια εξαιρέσεις ούτε για κρίσιμους τομείς, όπως της υγείας και της παιδείας.
*Για το 2015 προβλέπεται νέο πακέτο μέτρων αξίας 2,5-3 δισ. ευρώ. Θα προσδιοριστεί αργότερα, αλλά θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι απομακρύνει το ενδεχόμενο να «ξεπαγώσουν» έστω και τότε συντάξεις και μισθοί.
*Επιπλέον όλων αυτών έρχονται τα 50 δισ. ευρώ αποκρατικοποιήσεων και «αξιοποίησης» της περιουσίας του Δημοσίου στον βωμό του χρέους. Η κυβέρνηση δεσμεύεται να βρει το ποσό, χωρίς όμως ορόσημο το 2015. Υποχρεούται όμως να φέρει 15 δισ. ευρώ έως το 2013 αντί για 7 δισ. ευρώ που είχε «τάξει» τον Δεκέμβριο (βλέπε ρεπορτάζ στην «Οικονομία»).
*Παράλληλα ανοίγει ξανά το μέτωπο του ασφαλιστικού, ακόμη και για τις βασικές συντάξεις, αφού επανεξετάζεται η μεταρρύθμιση του 2010. Το ίδιο ισχύει για το εργασιακό, για το οποίο θα κριθεί τον Ιούλιο αν θα υπάρξουν νέες παρεμβάσεις. Εξάλλου, ανεπαρκείς κρίθηκαν οι έως τώρα αλλαγές στην υγεία και στα κλειστά επαγγέλματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μειώνεται στο 15% το περιθώριο κέρδους των φαρμακείων από το 2012, έρχονται προεδρικά διατάγματα για την άρση περιορισμών και κλαδικές παρεμβάσεις σε τουρισμό, εμπόριο.
Τέλος, δεν φαίνεται στον ορίζοντα: το 2012 θα οριοθετηθούν τα μέτρα του 2016, έναν χρόνο μετά αυτά του 2017 κ.λπ. έως ότου η χώρα να βγει από το μακρύ τούνελ του μνημονίου.
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Τη χαριστική βολή στη δημιουργία πάρκου στο Ελληνικό δίνουν κυβέρνηση και Μνημόνιο
Το σχέδιο της κυβέρνησης για την πλήρη τσιμεντοποίηση και εμπορευματοποίηση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού έφερε στην Ευρωβουλή με ερώτησή του ο Ν. Χουντής.
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην ερώτησή του αναφέρει ότι, όπως προκύπτει από το σχέδιο αποκρατικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας κατ’εφαρμογή του Μνημονίου, περιλαμβάνεται η «αξιοποίηση» των 5.500 στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, «με ενδεικτικές χρήσεις τις "εμπορικές, επαγγελματικές, τουριστικές και δραστηριότητες αναψυχής", "εγκαταλείποντας οριστικά κάθε ιδέα για δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου».
Παράλληλα συνδέει το γεγονός με την επιδείνωση της περιβαλλοντικής κατάστασης του Λεκανοπεδίου Αττικής, καθώς επίσης με τα επικίνδυνα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Αθήνα και τονίζει τη σημασία που θα έχει η δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό στη «βελτίωση της αναλογίας πρασίνου ανά κάτοικο, αλλά και συνολικότερα στην ποιότητα του αέρα στο λεκανοπέδιο Αττικής».
Τέλος καλεί την Κομισιόν να «ζητήσει άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τη τσιμεντοποίηση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού προτείνοντας τη δημιουργία πάρκου για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής κατάστασης στην πόλη της Αθήνας» τονίζοντας ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «αξιοποίηση», σε μια πόλη σαν την Αθήνα "η δημιουργία και άλλων εμπορικών, οικιστικών και επαγγελματικών χρήσεων".
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην ερώτησή του αναφέρει ότι, όπως προκύπτει από το σχέδιο αποκρατικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας κατ’εφαρμογή του Μνημονίου, περιλαμβάνεται η «αξιοποίηση» των 5.500 στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, «με ενδεικτικές χρήσεις τις "εμπορικές, επαγγελματικές, τουριστικές και δραστηριότητες αναψυχής", "εγκαταλείποντας οριστικά κάθε ιδέα για δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου».
Παράλληλα συνδέει το γεγονός με την επιδείνωση της περιβαλλοντικής κατάστασης του Λεκανοπεδίου Αττικής, καθώς επίσης με τα επικίνδυνα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Αθήνα και τονίζει τη σημασία που θα έχει η δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό στη «βελτίωση της αναλογίας πρασίνου ανά κάτοικο, αλλά και συνολικότερα στην ποιότητα του αέρα στο λεκανοπέδιο Αττικής».
Τέλος καλεί την Κομισιόν να «ζητήσει άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τη τσιμεντοποίηση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού προτείνοντας τη δημιουργία πάρκου για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής κατάστασης στην πόλη της Αθήνας» τονίζοντας ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «αξιοποίηση», σε μια πόλη σαν την Αθήνα "η δημιουργία και άλλων εμπορικών, οικιστικών και επαγγελματικών χρήσεων".
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Η κυβέρνηση των μεταφραστών του Μνημονίου έχει χάσει κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση
χάσει κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση
Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/12/2010
"Το οργανωμένο κυβερνητικό πολιτικό σχέδιο αστυνομοκρατίας και γενικευμένης καταστολής" καταγγέλλει η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωση που εξέδωσε την επομένη της "μεγαλειώδους", όπως τονίζει, απεργιακής κινητοποίησης την περασμένη Τετάρτη και χαρακτηρίζει "επείγουσα ανάγκη" να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική πλειοψηφία. Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
"Χτες, 15 Δεκεμβρίου, οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, με τη γενική πανελλαδική απεργία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και με τα μαζικά συλλαλητήρια στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, διαδήλωσαν ειρηνικά την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου, που εκπληρώνει κάθε απαίτηση του ΣΕΒ, μεγαλώνει την κοινωνική αδικία, οδηγεί τις λαϊκές τάξεις στη φτώχεια και καταστρέφει τον παραγωγικό ιστό της κοινωνίας και το μέλλον της νεολαίας. Ξεχωριστή και ελπιδοφόρα η αγωνιστική συμμετοχή των νέων ανθρώπων, μαθητών, σπουδαστών, ανέργων και εργαζομένων.
Αυτή τη μεγαλειώδη κινητοποίηση φοβήθηκε η κυβέρνηση. Εφάρμοσε προκλητικά ένα σχέδιο μαζικής αστυνομικής καταστολής -ακόμα και προληπτικής- με σκοπό να διαλύσει τη μαζική εναντίον της παλλαϊκή διαμαρτυρία, να την μετατρέψει σε ασύνδετα πεδία συγκρούσεων διαδηλωτών και αστυνομίας και, με τη βοήθεια ορισμένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, να την απαξιώσει.
Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το οργανωμένο κυβερνητικό πολιτικό σχέδιο αστυνομοκρατίας και γενικευμένης καταστολής εναντίον της διογκούμενης μαχητικής, δίκαιης, ειρηνικής και ελπιδοφόρας κοινωνικής αντίστασης.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι με την προβοκατόρικη στρατηγική της έντασης με τα ασφυξιογόνα αέρια, τα δακρυγόνα, τις χειροβομβίδες κρότου- λάμψης, τους ξυλοδαρμούς, τις προληπτικές και τις μαζικές συλλήψεις και προσαγωγές και με τη νομιμοποίηση της αστυνομικής αυθαιρεσίας θα καταστείλει ή θα αποπροσανατολίσει τους αγώνες. Ματαιοπονεί. Ταυτόχρονα όμως ανοίγει τον δρόμο της αντιδημοκρατικής εκτροπής και αναδεικνύεται έτσι σε ανεύθυνη και επικίνδυνη.
Αυτή η κυβέρνηση των μεταφραστών του Μνημονίου έχει χάσει κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση. Είναι επείγουσα ανάγκη να δημιουργηθεί και να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική αλλά και πολιτική πλειοψηφία με πρωταγωνιστές τους εργαζόμενους και τη νεολαία, που θα βάλει φραγμό στην πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας και θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση
Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/12/2010
"Το οργανωμένο κυβερνητικό πολιτικό σχέδιο αστυνομοκρατίας και γενικευμένης καταστολής" καταγγέλλει η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωση που εξέδωσε την επομένη της "μεγαλειώδους", όπως τονίζει, απεργιακής κινητοποίησης την περασμένη Τετάρτη και χαρακτηρίζει "επείγουσα ανάγκη" να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική πλειοψηφία. Αναλυτικά, η ανακοίνωση:
"Χτες, 15 Δεκεμβρίου, οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, με τη γενική πανελλαδική απεργία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και με τα μαζικά συλλαλητήρια στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, διαδήλωσαν ειρηνικά την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου, που εκπληρώνει κάθε απαίτηση του ΣΕΒ, μεγαλώνει την κοινωνική αδικία, οδηγεί τις λαϊκές τάξεις στη φτώχεια και καταστρέφει τον παραγωγικό ιστό της κοινωνίας και το μέλλον της νεολαίας. Ξεχωριστή και ελπιδοφόρα η αγωνιστική συμμετοχή των νέων ανθρώπων, μαθητών, σπουδαστών, ανέργων και εργαζομένων.
Αυτή τη μεγαλειώδη κινητοποίηση φοβήθηκε η κυβέρνηση. Εφάρμοσε προκλητικά ένα σχέδιο μαζικής αστυνομικής καταστολής -ακόμα και προληπτικής- με σκοπό να διαλύσει τη μαζική εναντίον της παλλαϊκή διαμαρτυρία, να την μετατρέψει σε ασύνδετα πεδία συγκρούσεων διαδηλωτών και αστυνομίας και, με τη βοήθεια ορισμένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, να την απαξιώσει.
Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το οργανωμένο κυβερνητικό πολιτικό σχέδιο αστυνομοκρατίας και γενικευμένης καταστολής εναντίον της διογκούμενης μαχητικής, δίκαιης, ειρηνικής και ελπιδοφόρας κοινωνικής αντίστασης.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι με την προβοκατόρικη στρατηγική της έντασης με τα ασφυξιογόνα αέρια, τα δακρυγόνα, τις χειροβομβίδες κρότου- λάμψης, τους ξυλοδαρμούς, τις προληπτικές και τις μαζικές συλλήψεις και προσαγωγές και με τη νομιμοποίηση της αστυνομικής αυθαιρεσίας θα καταστείλει ή θα αποπροσανατολίσει τους αγώνες. Ματαιοπονεί. Ταυτόχρονα όμως ανοίγει τον δρόμο της αντιδημοκρατικής εκτροπής και αναδεικνύεται έτσι σε ανεύθυνη και επικίνδυνη.
Αυτή η κυβέρνηση των μεταφραστών του Μνημονίου έχει χάσει κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση. Είναι επείγουσα ανάγκη να δημιουργηθεί και να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική αλλά και πολιτική πλειοψηφία με πρωταγωνιστές τους εργαζόμενους και τη νεολαία, που θα βάλει φραγμό στην πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας και θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση
Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
Συντριπτικές οι κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου
Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία από την πρώτη έρευνα για τις κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου Συνεργασίας με την τρόικα των δανειστών της Ελλάδας, που πραγματοποίησε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σύμφωνα με την έρευνα, ο ένας στους έντεκα κατοίκους του νομού Αττικής ζει σε συνθήκες ανέχειας και πλέον στρέφεται σε συσσίτια για να επιβιώσει. Παράλληλα, όπως αποκαλύπτει το σημερινό Έθνος, πάνω από το 30% των κατοίκων της Αττικής αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.
Από τα στοιχεία της έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίστηκε σε απαντήσεις 1.200 κατοίκων της Αττικής, συνάγεται ότι ένας στους 11 κατοίκους του νομού άνω των 18 ετών, ή αναλογικά σχεδόν 400.000 άνθρωποι, ζουν στην ανέχεια και στρέφονται συχνά για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σ.σ. συσσίτια δήμων, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν παροχές σε είδος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).
Παράλληλα, ενώ η οικογένεια επιφορτίζεται με όλο και μεγαλύτερα οικονομικά βάρη -με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι ηλικίες 45-59 ετών- σχεδόν 4 στους 10 πολίτες απευθύνονται συχνά για οικονομική βοήθεια εκτός του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, ενώ περίπου 800.000 άτομα (17%) έχουν στραφεί στην «ανταλλακτική οικονομία» και στην αλληλοϋποστήριξη. Ο ίδιος αριθμός πολιτών έχει αναγκαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο διάστημα οικογενειακά κειμήλια προκειμένου να τα βγάλει πέρα.
Από τη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε υπό την εποπτεία του προέδρου του τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, Επαμεινώνδα Ε. Πανά, γίνεται σαφές ότι η οικονομική κρίση προκαλεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, ενώ σταδιακά μεταλλάσσεται σε κοινωνική κρίση με θύματα τις πιο ευάλωτες ομάδες. Οπως προκύπτει από την έρευνα, περισσότεροι από 7 στους 10 έχουν στραφεί πλέον στο σπιτικό φαγητό για να εξοικονομήσουν χρήματα. Περισσότερο έχουν στραφεί στο σπιτικό φαγητό οι ερωτηθέντες ηλικίας 45-59 ετών (52% απάντησαν: σε συνεχή βάση) ενώ λιγότεροι οι νεότεροι (34%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι περισσότεροι πολίτες πλέον ξοδεύουν λιγότερα για ψώνια και για τρόφιμα, υποκατέστησαν με φτηνότερα προϊόντα αυτά στο καθημερινό τραπέζι τους, σταμάτησαν να βγαίνουν για ψυχαγωγία ενώ άρχισαν να μετακινούνται περισσότερο με τα δημόσια μέσα μεταφοράς, για να αποφύγουν τα έξοδα των καυσίμων. Το «έξω» έχει περιοριστεί δραστικά καθώς πάνω από το 54% απαντούν ότι μένουν συνεχώς μέσα, ενώ συνολικά το 77% των πολιτών επιλέγει να μη βγει έξω για να μην ξοδέψει χρήματα. Οι μισοί εργαζόμενοι, οι μισοί άνεργοι και πάνω από το 70% των νοικοκυρών απάντησαν ότι δεν βγαίνουν πλέον από το σπίτι. Σχεδόν 9 στους 10 συνταξιούχους απάντησαν ότι μένουν περισσότερο σπίτι για οικονομία.
Πολλοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν μόνιμο τρόπο διαμονής ακόμη και να φύγουν στο εξωτερικό, ενώ όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στην οικογένεια για οικονομική στήριξη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανάγκη πρόσθετης εργασίας για την ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος. Το 17% των ερωτηθέντων είπε ότι έχει κάποιο μέλος της οικογένειάς του που αποφάσισε να αλλάξει μόνιμο τόπο διαμονής ώστε να αντεπεξέλθει στην οικονομική κρίση.
Σχεδόν 3 στους 10 χρειάζονται (είτε «συνεχώς» είτε «μερικές φορές») να αναζητήσουν οικονομική βοήθεια και εκτός οικογένειας. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 20% για τους νεότερους, το 33% για τα άτομα ηλικίας από 30 έως 59 ετών, ενώ είναι χαμηλότερο (25,4%) για τους άνω των 60 ετών. Τη μεγαλύτερη ανάγκη για οικονομική στήριξη από φίλους, γνωστούς ή άλλες πηγές φαίνεται μάλιστα να την έχουν οι εργαζόμενοι (50%) και οι άεργοι.
Η μεγάλη πλειονότητα πάντως (77%) απάντησε αρνητικά στο ερώτημα αν χρειάστηκε να απευθυνθεί για οικονομική βοήθεια σε κάποια υπηρεσία του Δημοσίου, σε εκκλησίες ή σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας. Σε τόσο δεινή θέση βρίσκεται το 8,7% των ερωτηθέντων (σε συνεχή βάση, αρκετές φορές και ελάχιστες φορές), ωστόσο συνολικά το 23% που το «σκέφτεται» ή καταφεύγει σ' αυτή τη λύση.
Η έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου έγινε τηλεφωνικά στην Αττική από τις 20 έως τις 27 Σεπτεμβρίου σε δείγμα 1.200 ατόμων, ηλικίας από 18 ετών και πάνω. Ρωτήθηκαν εργαζόμενοι, άνεργοι, επιχειρηματίες αγρότες, φοιτητές, συνταξιούχοι και μη εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι χαρακτήρισαν την οικονομική τους κατάσταση δύσκολη (42,9%) και πολύ δύσκολη (33,7%), το 14,6% «ανεκτή», ενώ μόλις το 8,8% απάντησε ότι η κατάστασή του ήταν άνετη και πολύ άνετη.
Αδυνατούμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς
Αδυνατεί να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα το 31,18% των Αθηναίων και το 27,62% των καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύει το Έθνος. Παράλληλα, στον ΟΤΕ εκτιμάται πως οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί ξεπερνούν τις 500.000 ενώ θεαματικές αυξήσεις καταγράφονται στους απλήρωτους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ. Σημειώνεται πως από τον Ιανουάριο το ηλεκτρικό ρεύμα αναμένεται να αυξηθεί κατά 13.7% τουλάχιστον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας του Έθνους προκύπτει ότι:
* Το 27,62% του ποσού των λογαριασμών της ΔΕΗ δεν εξοφλήθηκε τον φετινό Ιούνιο, ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2009 το ποσοστό ήταν 19,9%.
* Συνολικά το ύψος των ανεξόφλητων χρεών των καταναλωτών (χαμηλή και μέση τάση) στη ΔΕΗ τον φετινό Ιούνιο ανερχόταν σε 373.701.936 ευρώ, επί του συνολικού ποσού του 1.352.985.297,23 ευρώ των λογαριασμών που εκδόθηκαν.
* Το ποσοστό των ανεξόφλητων λογαριασμών της δεκαετίας 1988-1999 ανερχόταν μόλις στο 5% επί του συνόλου των εκδοθέντων.
Στην Αττική, το 31,18% των καταναλωτών χρωστούν στη ΔΕΗ, στον Πειραιά και στα νησιά το 26,79%, στην Κεντρική Ελλάδα το 24,69%, στην Πελοπόννησο και την Ηπειρο έχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς της ΔΕΗ το 23,77% των καταναλωτών και στη Μακεδονία - Θράκη το 21,42% των καταναλωτών.
Καταχρεωμένοι στη ΔΕΗ νομοί, με ανεξόφλητους πάνω από το 23% λογαριασμούς, είναι στην Κρήτη το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά, η Κοζάνη, η Κατερίνη, το Κιλκίς, οι Σέρρες, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και άλλα νησιά.
Επιπλέον, το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔΕΗ δεν έχουν μόνον οι πολίτες αλλά ακόμα και υπουργεία, από το 1998 (!). Ανεξόφλητα χρέη έχουν τα υπουργεία Μεταφορών & Υποδομών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, δημοτικές επιχειρήσεις (ύδρευσης Νομού Ζακύνθου, ύδρευσης - αποχέτευσης Κοζάνης και Πτολεμαΐδας) κ.λπ.
Στο έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Έθνους και το οποίο αποδεικνύει τα ανωτέρω, αναφέρεται πως αν οι συγκεκριμένες οφειλές είναι η κάθε μία άνω του ποσού των 500.000 ευρώ, αυτό σημαίνει πως υπάρχουν δεκάδες άλλα χρέη του Δημοσίου προς τη ΔΕΗ άγνωστου ποσού. Πάντως η ΔΕΗ επιδεικνύει μεγάλη επιείκεια προς τα υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες, όπου παρά τα τεράστια χρέη δεν έχει κόψει το ρεύμα, κάτι που σπεύδει να εφαρμόσει όταν πρόκειται για πολίτες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία «ανάλυσης χρέους» για οφειλές πελατών χαμηλής τάσης που έχει κάνει η αρμόδια διεύθυνση της ΔΕΗ και αφορούν στο 2009:
* Στον Πειραιά πέρυσι η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα στο 23,32% των λογαριασμών εκείνων για τους οποίους είχαν εκδοθεί σχετικές εντολές.
* Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,9% για την Αττική, 15,72% για την Κεντρική Ελλάδα, 20,38% για την Πελοπόννησο και την Ηπειρο, και 21,42% για τη Μακεδονία - Θράκη.
Επίσης, η πτώση κατά 22% της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος τον Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Αύγουστο (και το φετινό καλοκαίρι γενικότερα) μαρτυρεί την αδυναμία των καταναλωτών να ανταποκριθούν στα ακριβά τιμολόγια της ΔΕΗ.
Η ακρίβεια μέσα από την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα, λέει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος, με δηλώσεις του στο «Eθνος». Συγκεκριμένα, ο κ. Φωτόπουλος τονίζει: «Το θέμα που αναδεικνύεται σήμερα μέσα από τις στήλες της εφημερίδας σας αποκαλύπτει με τον πλέον παραστατικό τρόπο το πόσο δραματικά έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση, και συγκεκριμένα τα άδικα και αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, τη δυνατότητα του μεροκαματιάρη, του μικροσυνταξιούχου, του μικρομαγαζάτορα να καλύψει βασικές του ανάγκες.
Ηδη με αυτή την πολιτική, που ως συνήθως καλεί τα συνήθη υποζύγια να πληρώσουν τα κλεμμένα και σπασμένα άλλων και με τα όσα εξελίσσονται στον χώρο της ενέργειας, που σκοπό και στόχο έχουν την εξασφάλιση κερδών σε όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές, σκέπτονται πολύ σοβαρά να ακουμπήσουν το δάχτυλο στον διακόπτη. Εάν η κυβέρνηση δεν κατανοήσει ότι η πολιτική της δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους, δυστυχισμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους και ότι το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να μπορεί να το απολαμβάνει και ο πιο φτωχός καταναλωτής, σε λίγο οι εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτών που αδυνατούν να κάνουν χρήση θα έχουν γίνει εκατομμύρια.
Για τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα οποιοδήποτε προϊόν που μέσω αυτού θα κερδοσκοπούν ιδιωτικά συμφέροντα. Οταν στα κοινωνικά αγαθά υπεισέρχεται η λογική του κέρδους, τότε είναι μοιραίο ότι αυτό το κέρδος κάποιοι θα κληθούν να το πληρώσουν και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι άλλοι από τους καταναλωτές».
Από τα στοιχεία της έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίστηκε σε απαντήσεις 1.200 κατοίκων της Αττικής, συνάγεται ότι ένας στους 11 κατοίκους του νομού άνω των 18 ετών, ή αναλογικά σχεδόν 400.000 άνθρωποι, ζουν στην ανέχεια και στρέφονται συχνά για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σ.σ. συσσίτια δήμων, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν παροχές σε είδος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).
Παράλληλα, ενώ η οικογένεια επιφορτίζεται με όλο και μεγαλύτερα οικονομικά βάρη -με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι ηλικίες 45-59 ετών- σχεδόν 4 στους 10 πολίτες απευθύνονται συχνά για οικονομική βοήθεια εκτός του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, ενώ περίπου 800.000 άτομα (17%) έχουν στραφεί στην «ανταλλακτική οικονομία» και στην αλληλοϋποστήριξη. Ο ίδιος αριθμός πολιτών έχει αναγκαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο διάστημα οικογενειακά κειμήλια προκειμένου να τα βγάλει πέρα.
Από τη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε υπό την εποπτεία του προέδρου του τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, Επαμεινώνδα Ε. Πανά, γίνεται σαφές ότι η οικονομική κρίση προκαλεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, ενώ σταδιακά μεταλλάσσεται σε κοινωνική κρίση με θύματα τις πιο ευάλωτες ομάδες. Οπως προκύπτει από την έρευνα, περισσότεροι από 7 στους 10 έχουν στραφεί πλέον στο σπιτικό φαγητό για να εξοικονομήσουν χρήματα. Περισσότερο έχουν στραφεί στο σπιτικό φαγητό οι ερωτηθέντες ηλικίας 45-59 ετών (52% απάντησαν: σε συνεχή βάση) ενώ λιγότεροι οι νεότεροι (34%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι περισσότεροι πολίτες πλέον ξοδεύουν λιγότερα για ψώνια και για τρόφιμα, υποκατέστησαν με φτηνότερα προϊόντα αυτά στο καθημερινό τραπέζι τους, σταμάτησαν να βγαίνουν για ψυχαγωγία ενώ άρχισαν να μετακινούνται περισσότερο με τα δημόσια μέσα μεταφοράς, για να αποφύγουν τα έξοδα των καυσίμων. Το «έξω» έχει περιοριστεί δραστικά καθώς πάνω από το 54% απαντούν ότι μένουν συνεχώς μέσα, ενώ συνολικά το 77% των πολιτών επιλέγει να μη βγει έξω για να μην ξοδέψει χρήματα. Οι μισοί εργαζόμενοι, οι μισοί άνεργοι και πάνω από το 70% των νοικοκυρών απάντησαν ότι δεν βγαίνουν πλέον από το σπίτι. Σχεδόν 9 στους 10 συνταξιούχους απάντησαν ότι μένουν περισσότερο σπίτι για οικονομία.
Πολλοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν μόνιμο τρόπο διαμονής ακόμη και να φύγουν στο εξωτερικό, ενώ όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στην οικογένεια για οικονομική στήριξη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανάγκη πρόσθετης εργασίας για την ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος. Το 17% των ερωτηθέντων είπε ότι έχει κάποιο μέλος της οικογένειάς του που αποφάσισε να αλλάξει μόνιμο τόπο διαμονής ώστε να αντεπεξέλθει στην οικονομική κρίση.
Σχεδόν 3 στους 10 χρειάζονται (είτε «συνεχώς» είτε «μερικές φορές») να αναζητήσουν οικονομική βοήθεια και εκτός οικογένειας. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 20% για τους νεότερους, το 33% για τα άτομα ηλικίας από 30 έως 59 ετών, ενώ είναι χαμηλότερο (25,4%) για τους άνω των 60 ετών. Τη μεγαλύτερη ανάγκη για οικονομική στήριξη από φίλους, γνωστούς ή άλλες πηγές φαίνεται μάλιστα να την έχουν οι εργαζόμενοι (50%) και οι άεργοι.
Η μεγάλη πλειονότητα πάντως (77%) απάντησε αρνητικά στο ερώτημα αν χρειάστηκε να απευθυνθεί για οικονομική βοήθεια σε κάποια υπηρεσία του Δημοσίου, σε εκκλησίες ή σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας. Σε τόσο δεινή θέση βρίσκεται το 8,7% των ερωτηθέντων (σε συνεχή βάση, αρκετές φορές και ελάχιστες φορές), ωστόσο συνολικά το 23% που το «σκέφτεται» ή καταφεύγει σ' αυτή τη λύση.
Η έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου έγινε τηλεφωνικά στην Αττική από τις 20 έως τις 27 Σεπτεμβρίου σε δείγμα 1.200 ατόμων, ηλικίας από 18 ετών και πάνω. Ρωτήθηκαν εργαζόμενοι, άνεργοι, επιχειρηματίες αγρότες, φοιτητές, συνταξιούχοι και μη εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι χαρακτήρισαν την οικονομική τους κατάσταση δύσκολη (42,9%) και πολύ δύσκολη (33,7%), το 14,6% «ανεκτή», ενώ μόλις το 8,8% απάντησε ότι η κατάστασή του ήταν άνετη και πολύ άνετη.
Αδυνατούμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς
Αδυνατεί να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα το 31,18% των Αθηναίων και το 27,62% των καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύει το Έθνος. Παράλληλα, στον ΟΤΕ εκτιμάται πως οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί ξεπερνούν τις 500.000 ενώ θεαματικές αυξήσεις καταγράφονται στους απλήρωτους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ. Σημειώνεται πως από τον Ιανουάριο το ηλεκτρικό ρεύμα αναμένεται να αυξηθεί κατά 13.7% τουλάχιστον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας του Έθνους προκύπτει ότι:
* Το 27,62% του ποσού των λογαριασμών της ΔΕΗ δεν εξοφλήθηκε τον φετινό Ιούνιο, ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2009 το ποσοστό ήταν 19,9%.
* Συνολικά το ύψος των ανεξόφλητων χρεών των καταναλωτών (χαμηλή και μέση τάση) στη ΔΕΗ τον φετινό Ιούνιο ανερχόταν σε 373.701.936 ευρώ, επί του συνολικού ποσού του 1.352.985.297,23 ευρώ των λογαριασμών που εκδόθηκαν.
* Το ποσοστό των ανεξόφλητων λογαριασμών της δεκαετίας 1988-1999 ανερχόταν μόλις στο 5% επί του συνόλου των εκδοθέντων.
Στην Αττική, το 31,18% των καταναλωτών χρωστούν στη ΔΕΗ, στον Πειραιά και στα νησιά το 26,79%, στην Κεντρική Ελλάδα το 24,69%, στην Πελοπόννησο και την Ηπειρο έχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς της ΔΕΗ το 23,77% των καταναλωτών και στη Μακεδονία - Θράκη το 21,42% των καταναλωτών.
Καταχρεωμένοι στη ΔΕΗ νομοί, με ανεξόφλητους πάνω από το 23% λογαριασμούς, είναι στην Κρήτη το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά, η Κοζάνη, η Κατερίνη, το Κιλκίς, οι Σέρρες, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και άλλα νησιά.
Επιπλέον, το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔΕΗ δεν έχουν μόνον οι πολίτες αλλά ακόμα και υπουργεία, από το 1998 (!). Ανεξόφλητα χρέη έχουν τα υπουργεία Μεταφορών & Υποδομών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, δημοτικές επιχειρήσεις (ύδρευσης Νομού Ζακύνθου, ύδρευσης - αποχέτευσης Κοζάνης και Πτολεμαΐδας) κ.λπ.
Στο έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Έθνους και το οποίο αποδεικνύει τα ανωτέρω, αναφέρεται πως αν οι συγκεκριμένες οφειλές είναι η κάθε μία άνω του ποσού των 500.000 ευρώ, αυτό σημαίνει πως υπάρχουν δεκάδες άλλα χρέη του Δημοσίου προς τη ΔΕΗ άγνωστου ποσού. Πάντως η ΔΕΗ επιδεικνύει μεγάλη επιείκεια προς τα υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες, όπου παρά τα τεράστια χρέη δεν έχει κόψει το ρεύμα, κάτι που σπεύδει να εφαρμόσει όταν πρόκειται για πολίτες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία «ανάλυσης χρέους» για οφειλές πελατών χαμηλής τάσης που έχει κάνει η αρμόδια διεύθυνση της ΔΕΗ και αφορούν στο 2009:
* Στον Πειραιά πέρυσι η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα στο 23,32% των λογαριασμών εκείνων για τους οποίους είχαν εκδοθεί σχετικές εντολές.
* Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,9% για την Αττική, 15,72% για την Κεντρική Ελλάδα, 20,38% για την Πελοπόννησο και την Ηπειρο, και 21,42% για τη Μακεδονία - Θράκη.
Επίσης, η πτώση κατά 22% της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος τον Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Αύγουστο (και το φετινό καλοκαίρι γενικότερα) μαρτυρεί την αδυναμία των καταναλωτών να ανταποκριθούν στα ακριβά τιμολόγια της ΔΕΗ.
Η ακρίβεια μέσα από την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα, λέει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος, με δηλώσεις του στο «Eθνος». Συγκεκριμένα, ο κ. Φωτόπουλος τονίζει: «Το θέμα που αναδεικνύεται σήμερα μέσα από τις στήλες της εφημερίδας σας αποκαλύπτει με τον πλέον παραστατικό τρόπο το πόσο δραματικά έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση, και συγκεκριμένα τα άδικα και αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, τη δυνατότητα του μεροκαματιάρη, του μικροσυνταξιούχου, του μικρομαγαζάτορα να καλύψει βασικές του ανάγκες.
Ηδη με αυτή την πολιτική, που ως συνήθως καλεί τα συνήθη υποζύγια να πληρώσουν τα κλεμμένα και σπασμένα άλλων και με τα όσα εξελίσσονται στον χώρο της ενέργειας, που σκοπό και στόχο έχουν την εξασφάλιση κερδών σε όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές, σκέπτονται πολύ σοβαρά να ακουμπήσουν το δάχτυλο στον διακόπτη. Εάν η κυβέρνηση δεν κατανοήσει ότι η πολιτική της δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους, δυστυχισμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους και ότι το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να μπορεί να το απολαμβάνει και ο πιο φτωχός καταναλωτής, σε λίγο οι εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτών που αδυνατούν να κάνουν χρήση θα έχουν γίνει εκατομμύρια.
Για τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα οποιοδήποτε προϊόν που μέσω αυτού θα κερδοσκοπούν ιδιωτικά συμφέροντα. Οταν στα κοινωνικά αγαθά υπεισέρχεται η λογική του κέρδους, τότε είναι μοιραίο ότι αυτό το κέρδος κάποιοι θα κληθούν να το πληρώσουν και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι άλλοι από τους καταναλωτές».
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
2 εκατ. στη μέγγενη ανεργίας - μαύρης εργασίας
Μετά το ένα εκατομμύριο ανέργων, ένα δεύτερο εκατομμύριο απασχολείται χωρίς ασφάλιση και σταθερό μεροκάματο στην παραοικονομία! Συνολικά, δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι βιώνουν τη φτώχεια και την αβεβαιότητα για το αύριο. Το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, το ΣΕΠΕ και ο ΟΑΕΔ επιβεβαιώνουν τις δραματικές αλλαγές, που έχουν ξεκινήσει από τις αρχές του 2010, διαπιστώνοντας για πρώτη φορά, μετά από δεκαετίες, μείωση της μισθωτής εργασίας, και αύξηση της ανασφάλιστης. Μάλιστα τον Αύγουστο χάθηκαν 14.000 θέσεις εργασίας με τις καταγγελίες συμβάσεων εργασίας να φτάνουν τις 65.000! Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση συνεχίζει να προωθεί αλλαγές περαιτέρω ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και των μισθών
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Νέοι, τα μεγάλα θύματα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα
Μείωση στο χαρτζιλίκι και το μισθό τους, περικοπές στις εξόδους και λιγότερα χρήματα για τις προσωπικές τους αγορές είναι ο αντίκτυπος που έχει η οικονομική κρίση στους νέους. Σύμφωνα με έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “ΝΕΟΙ”, το 33,1% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και έχει αλλάξει αρκετά τον τρόπο διάθεσης των χρημάτων του.
Επιμέλεια: Βαγγέλης Στολάκης, ομάδα tvxs Θεσσαλονίκης
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη της επίκουρης Καθηγήτριας, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ελένης Τσακιρίδου. Διεξήχθη σε δείγμα 1570 νέων, ηλικίας 22 έως 30 ετών από το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων εργάζονται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα και έχουν μηνιαίο από 600 έως 1200 ευρώ.
No money….no honey
Από τα συμπεράσματα της έρευνας προκύπτει ότι το 30% των συμμετεχόντων έχει υποστεί μείωση στο χαρτζιλίκι του ή το μισθό του, με αποτέλεσμα να μειώνει και σε μεγάλο βαθμό τις εξόδους του. Τα χρήματα που ξοδεύουν σήμερα, ελέω οικονομικής κρίσης, οι νέοι είναι μετρημένα, ενώ όπως προκύπτει το 26% έχει ελαττώσει τον προϋπολογισμό κάθε εξόδου.
Οι προσωπικές αγορές δεν έχουν μείνει αλώβητες καθώς το 62% των νέων δηλώνει πως διαθέτει πολύ λιγότερα χρήματα από πριν για τις προσωπικές του αγορές. “Μαχαίρι” όμως έβαλαν οι νέοι και στα χρήματα που ξόδεψαν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές ενώ η κρίση επηρέασε τη διάρκεια και τον τόπο των διακοπών τους. Σχεδόν οι μισοί μάλιστα έχουν αρχίσει τις παλιές, καλές συνήθειες της... αποταμίευσης.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η κρίση έχει επηρεάσει την αύξηση στο χαρτζιλίκι κατά 16% , την αύξηση στο μισθό σε ποσοστό 22% , την εύρεση εργασίας κατά 54%, τη διατήρηση της υπάρχουσας εργασίας κατά 28% και κατά 17% τις ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης και τους υπάρχοντες οικονομικούς πόρους.
Η οικονομική κρίση αποτελεί το κύριο θέμα συζήτησης στα νεανικά πηγαδάκια, ενώ τα ηνία στην ενημέρωση των νέων για το πρόβλημα κατέχει το διαδίκτυο σε ποσοστό 25%.
Η κ. Ελένη Τσακιρίδου, Επίκ. Καθηγήτρια, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας επισημαίνει: «Οι νέοι δηλώνουν ότι έχουν επηρεαστεί αρκετά από την οικονομική κρίση και έχουν αλλάξει τον τρόπο διάθεσης και διαχείρισης των χρημάτων τους. Ο μόνος τομέας που ακόμη δεν έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση είναι οι εβδομαδιαίες τους έξοδοι. Ωστόσο, έχουν μειώσει το ποσό που διαθέτουν για τις προσωπικές τους αγορές και για τις διακοπές τους και έχουν αρχίσει να μπαίνουν στη διαδικασία ιεράρχησης των αναγκών τους, προκειμένου να εξοικονομούν χρήματα. Οι νέοι θεωρούν ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τους νέους άλλων χωρών και φαίνονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.»
Η ανεργία πλήττει τους νέους
Από την πλευρά της η πρόεδρος της ΜΚΟ “ΝΕΟΙ”, Άννα Ευθυμίου υπογραμμίζει πως «Οι νέοι είναι τα θύματα της ανεργίας αλλά και της κρίσης γενικότερα. Αυτό αποτυπώνεται και στη χώρα μας, όπου η κρίση στην ελληνική οικονομία πλήττει ιδιαίτερα τη νεολαία. Αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι οι νέοι άνθρωποι, ηλικίας 15- 29 ετών. Η ανεργία στους νέους αγγίζει το 25% για το 2010, κάτι που σημαίνει ότι το μέλλον είναι παντελώς αβέβαιο και απαισιόδοξο. Το ίδιο απογοητευτικό φαινόμενο επικρατεί και στους μισθούς.
Η εργασιακή, λοιπόν, ανασφάλεια σε συνδυασμό με την ακρίβεια έχουν ως συνέπεια να κρατούν όλο και περισσότερους νέους στο πατρικό τους σπίτι. Κι ενώ για κάποιους το επόμενο βήμα της ανεξαρτησίας φαντάζει μακρινό όνειρο, κάποιοι άλλοι το τόλμησαν αλλά τα ακριβά ενοίκια, οι λογαριασμοί και οι χαμηλοί μισθοί τους ανάγκασαν να το ξανασκεφτούν και να γυρίσουν στη σιγουριά της οικογενειακής εστίας. Επίσης, βλέπουμε την πατρίδα μας να χάνει το πιο πολύτιμο και παραγωγικό της κομμάτι· τους νέους της, οι οποίοι ως άριστα εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλες χώρες και θα διαπρέπουν εκεί».
Επιμέλεια: Βαγγέλης Στολάκης, ομάδα tvxs Θεσσαλονίκης
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη της επίκουρης Καθηγήτριας, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ελένης Τσακιρίδου. Διεξήχθη σε δείγμα 1570 νέων, ηλικίας 22 έως 30 ετών από το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων εργάζονται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα και έχουν μηνιαίο από 600 έως 1200 ευρώ.
No money….no honey
Από τα συμπεράσματα της έρευνας προκύπτει ότι το 30% των συμμετεχόντων έχει υποστεί μείωση στο χαρτζιλίκι του ή το μισθό του, με αποτέλεσμα να μειώνει και σε μεγάλο βαθμό τις εξόδους του. Τα χρήματα που ξοδεύουν σήμερα, ελέω οικονομικής κρίσης, οι νέοι είναι μετρημένα, ενώ όπως προκύπτει το 26% έχει ελαττώσει τον προϋπολογισμό κάθε εξόδου.
Οι προσωπικές αγορές δεν έχουν μείνει αλώβητες καθώς το 62% των νέων δηλώνει πως διαθέτει πολύ λιγότερα χρήματα από πριν για τις προσωπικές του αγορές. “Μαχαίρι” όμως έβαλαν οι νέοι και στα χρήματα που ξόδεψαν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές ενώ η κρίση επηρέασε τη διάρκεια και τον τόπο των διακοπών τους. Σχεδόν οι μισοί μάλιστα έχουν αρχίσει τις παλιές, καλές συνήθειες της... αποταμίευσης.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η κρίση έχει επηρεάσει την αύξηση στο χαρτζιλίκι κατά 16% , την αύξηση στο μισθό σε ποσοστό 22% , την εύρεση εργασίας κατά 54%, τη διατήρηση της υπάρχουσας εργασίας κατά 28% και κατά 17% τις ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης και τους υπάρχοντες οικονομικούς πόρους.
Η οικονομική κρίση αποτελεί το κύριο θέμα συζήτησης στα νεανικά πηγαδάκια, ενώ τα ηνία στην ενημέρωση των νέων για το πρόβλημα κατέχει το διαδίκτυο σε ποσοστό 25%.
Η κ. Ελένη Τσακιρίδου, Επίκ. Καθηγήτρια, Εφαρμοσμένης Στατιστικής & Εκπαιδευτικής Έρευνας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας επισημαίνει: «Οι νέοι δηλώνουν ότι έχουν επηρεαστεί αρκετά από την οικονομική κρίση και έχουν αλλάξει τον τρόπο διάθεσης και διαχείρισης των χρημάτων τους. Ο μόνος τομέας που ακόμη δεν έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση είναι οι εβδομαδιαίες τους έξοδοι. Ωστόσο, έχουν μειώσει το ποσό που διαθέτουν για τις προσωπικές τους αγορές και για τις διακοπές τους και έχουν αρχίσει να μπαίνουν στη διαδικασία ιεράρχησης των αναγκών τους, προκειμένου να εξοικονομούν χρήματα. Οι νέοι θεωρούν ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τους νέους άλλων χωρών και φαίνονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.»
Η ανεργία πλήττει τους νέους
Από την πλευρά της η πρόεδρος της ΜΚΟ “ΝΕΟΙ”, Άννα Ευθυμίου υπογραμμίζει πως «Οι νέοι είναι τα θύματα της ανεργίας αλλά και της κρίσης γενικότερα. Αυτό αποτυπώνεται και στη χώρα μας, όπου η κρίση στην ελληνική οικονομία πλήττει ιδιαίτερα τη νεολαία. Αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι οι νέοι άνθρωποι, ηλικίας 15- 29 ετών. Η ανεργία στους νέους αγγίζει το 25% για το 2010, κάτι που σημαίνει ότι το μέλλον είναι παντελώς αβέβαιο και απαισιόδοξο. Το ίδιο απογοητευτικό φαινόμενο επικρατεί και στους μισθούς.
Η εργασιακή, λοιπόν, ανασφάλεια σε συνδυασμό με την ακρίβεια έχουν ως συνέπεια να κρατούν όλο και περισσότερους νέους στο πατρικό τους σπίτι. Κι ενώ για κάποιους το επόμενο βήμα της ανεξαρτησίας φαντάζει μακρινό όνειρο, κάποιοι άλλοι το τόλμησαν αλλά τα ακριβά ενοίκια, οι λογαριασμοί και οι χαμηλοί μισθοί τους ανάγκασαν να το ξανασκεφτούν και να γυρίσουν στη σιγουριά της οικογενειακής εστίας. Επίσης, βλέπουμε την πατρίδα μας να χάνει το πιο πολύτιμο και παραγωγικό της κομμάτι· τους νέους της, οι οποίοι ως άριστα εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλες χώρες και θα διαπρέπουν εκεί».
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Βόμβα πυρηνικού Μνημονίου εξολοθρεύει τη χώρα!
Όλο και συχνότερα, σχεδόν καθημερινά το τελευταίο διάστημα, οι ιθύνοντες κύκλοι σε Ε.Ε. και ΔΝΤ όχι μόνο αποκλείουν, αλλά και αναθεματίζουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους! Με ποιους τα βάζουν, αφού (κάκιστα!) κανένα κόμμα (πλην μεμονωμένων φωνών) στην αντιπολίτευση δεν προτείνει ευθέως και καθαρά την αναδιάρθρωση του χρέους; Προφανώς οι ιθύνοντες σε Ε.Ε. και ΔΝΤ τα βάζουν με την πραγματικότητα! Ξορκίζουν την εφιαλτική οικονομικοκοινωνική πορεία της χώρας, η οποία εξελίσσεται στη μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και εθνική τραγωδία, τουλάχιστον, από τον πόλεμο. Κυβέρνηση και τρόικα προχώρησαν πραξικοπηματικά (καταλύοντας το σύνταγμα και τους ίδιους τους τύπους της αστικής δημοκρατίας) στη διαμόρφωση του γνωστού χρηματοδοτικού μηχανισμού Ε.Ε. -ΔΝΤ και του Μνημονίου -καλύτερα των συνεχών, όλο και χειρότερων, εναλλασσόμενων Μνημονίων! Το επίπλαστο δίλημμα που ετέθη ήταν "Μνημόνιο ή πτώχευση".
Και Μνημόνιο και "πτώχευση"!
Αυτήν την ώρα τα έχουμε και τα δύο! Και Μνημόνιο και ουσιαστική πτώχευση και χρεωκοπία της χώρας, χωρίς όμως τις όποιες «ευεργετικές» συνέπειες της «πτώχευσης», αφού, παρ’ ότι χρεωκοπημένοι, πληρώνουμε κανονικότατα απίστευτα τοκοχρεωλύσια!
Και όμως, παρ' ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ελεύθερη οικονομικοκοινωνική πτώση (τα spread έχουν ξεπεράσει κάθε όριο!), οι ιθύνοντες, όπως ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος, Όλι Ρεν, και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, όχι μόνο αποκλείουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους αλλά και εξωραΐζουν την πορεία των οικονομικών εξελίξεων, καθησυχάζοντας για την προοπτική τους!!! Γιατί το κάνουν; Δεν βλέπουν την τραγωδία; Το κάνουν για τους εξής αλληλένδετους λόγους:
Πρώτον: Διότι είναι συνυπεύθυνοι του εκτρώματος χρηματοδοτικός μηχανισμός συν Μνημόνιο!
Δεύτερον: Διότι αν αποδεχθούν την αποτυχία και επομένως μοιραία την «αναδιάρθρωση», τότε αναγνωρίζουν ως αναπότρεπτα αυτά που ο κ. Όλι Ρεν καταδεικνύει ως συνέπειες της αναδιάρθρωσης: την καταστροφή της «Ευρωζώνης», αν όχι και της παγκόσμιας οικονομίας! Άλλωστε το Μνημόνιο δεν επεβλήθη για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά για να βουλιάξει, «σώζοντας» έτσι, πάνω στα ελληνικά ερείπια, την Ευρωζώνη (όπερ αδύνατον)!
Τρίτον: Διότι οι κυρίαρχοι της Ε.Ε. και του ΔΝΤ τρέμουν για τα χρήματά τους! Και αναφέρομαι τόσο στα τεράστια ποσά με τα οποία έχουν δανείσει οι ευρωπαϊκές τράπεζες την Ελλάδα αλλά και στα χρήματα των κυβερνήσεων των κρατών της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ, στις οποίες, σιγά - σιγά, μεταβιβάζονται από τις τράπεζες τα ομόλογα - «σκουπίδια» του ελληνικού Δημοσίου.
Όλοι αυτοί θα «έχαναν» χρήματα από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και γι' αυτό ο κ. Σόιμπλε σπεύδει να διαβεβαιώσει αγωνιωδώς (και αφελώς) ότι οι «Έλληνες θα ξεπληρώσουν μέχρι κεραίας τα δάνειά τους»!!! Η Ελλάδα προφανώς και δεν μπορεί να αποπληρώσει κανονικά το χρέος της, χωρίς να «εξοντωθεί» ο ελληνικός λαός! Μόνοι οι τόκοι του 2010 προβλέπονται μετριοπαθέστατα, στο 25% περίπου των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού, ενώ τα τοκοχρεωλύσια θα ξεπεράσουν το 65% αυτών των τακτικών εσόδων! Πλήρες αδιέξοδο! Η «αναδιάρθρωση» του χρέους είναι μάλλον απίθανο να αποφευχθεί, όσο κι αν την ξορκίζουν οι ένοχοι και συνένοχοι της «νεοαποικιοκρατικής» λεηλασίας της χώρας και του ελληνικού «προτεκτοράτου»!
Το θέμα είναι για ποια αναδιάρθρωση του χρέους μιλάμε, με ποια χαρακτηριστικά, υπό την αιγίδα ποιανού θα γίνει και σε ποια προοπτική θα εντάσσεται. Γιατί μια αναγκαστική, ανώδυνη για τους πιστωτές, αναδιάρθρωση του χρέους, που θα γίνει υπό την αιγίδα και τον έλεγχο των «ληστών νεοαποικιοκρατών» της τρόικας και με την επιβολή νέων ακόμα πιο επαχθών όρων (πολύ πιο επαχθών από αυτούς, του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, ο οποίος λεηλάτησε τη χώρα για δεκαετίες), θα είναι απλώς η χαριστική βολή για τον τόπο και τον ελληνικό λαό.
Ή τα τοκοχρεωλύσια ή το μέλλον του ελληνικού λαού!
Αυτήν την ώρα, στο και πέντε, η αριστερά, συμπαραταγμένη, οφείλει να αντιτάξει χωρίς μισόλογα, τολμηρά, αποφασιστικά και επιθετικά, μια εναλλακτική πρόταση για το δημόσιο χρέος, ενταγμένη σε ένα συνολικό προοδευτικό και σοσιαλιστικό πρόγραμμα διεξόδου και νέας ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό η αριστερά οφείλει:
Πρώτον: Να αρνηθεί ευθέως κάθε νομιμότητα του δημοσίου χρέους, ως χρέους του ελληνικού λαού, το οποίο πρέπει να αποπληρώσει ο εργαζόμενος κόσμος. Να υπογραμμίσει ότι δεν αναγνωρίζει αυτό τα χρέος ως δημόσιο, παρά μόνο ως χρέος μιας εξωνημένης πολιτικής και οικονομικής ελίτ, από το οποίο επωφελήθηκε η ίδια και όχι η ανάπτυξη και η προοπτική της χώρας.
Δεύτερον: Να διεκδικήσει ως πρώτο ελάχιστο στόχο την άμεση απεμπλοκή από το Μνημόνιο, την ακύρωση των μέτρων που έχουν ληφθεί στο πλαίσιό του, την άμεση απεμπλοκή της χώρας από την κηδεμονία της τρόικας και την, χωρίς όρους, επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο μια τέτοια ρύθμιση και αναδιάρθρωσή του που θα εξυπηρετεί στοιχειωδώς το δημόσιο συμφέρον και θα δίνει «ανάσα» στη χώρα! Μια τέτοια ρύθμιση - αναδιάρθρωση πρέπει να προβλέπει τη διαγραφή σημαντικότατου μέρους του χρέους, τη δραστική μείωση των επιτοκίων για το υπόλοιπο, τη διαμόρφωση ικανής περιόδου χάριτος, την επιμήκυνση των χρονικών ορίων αποπληρωμής κ.λπ. Είναι δυνατή μια τέτοια επιδίωξη; Είναι πιθανή, αν και δύσκολη! Και η πιθανότητα να προχωρήσει γίνεται μεγαλύτερη, αν μια κυβέρνηση (της αριστεράς!) που θα την επιδιώξει δείξει διατεθειμένη και αποφασισμένη να προχωρήσει, αν ναυαγήσει η επιδιωκόμενη αναδιαπραγμάτευση, σε χρεωστάσιο, με δυο λόγια σε αναστολή πληρωμών τοκοχρεωλυσίων ή και οριστική διακοπή πληρωμής τους! Οι τελευταίες επιλογές ασφαλώς θα είναι επώδυνες, αλλά χίλιες φορές καλύτερες και πιο ελπιδοφόρες από τη σημερινή κατάσταση!
Τρίτον: Να προωθήσει τη ριζοσπαστική ρύθμιση - αναδιάρθρωση και του υπέρογκου - ασήκωτου ιδιωτικού χρέους (400 δισ.) όσον αφορά τις πιο ευάλωτες κατηγορίες των πολιτών, τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, τους πολύ μικρούς επαγγελματίες και τη μικρομεσαία αγροτιά!
Τέταρτον: Να αγωνισθεί για την εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος ως θεμελιώδη προϋπόθεση προώθησης των τριών πρώτων και σχεδιασμού μιας νέας χρηματοπιστωτικής πολιτικής.
Πέμπτον: Να διεκδικήσει, με ένα πακέτο φορολογικών και ελεγκτικών μέτρων, δίκαιη και ριζοσπαστική αναδιανομή του πλούτου.
Αυτοί οι άξονες προτάσεων - διεκδικήσεων, ως μέρος και αφετηρία ενός συνολικού προγράμματος αναπτυξιακής, παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότησης του τόπου, μπορούν να γίνουν πεδίο συμπαράταξης όλων των αριστερών δυνάμεων, ανάπτυξης μιας μεγάλης αγωνιστικής συμμαχίας λαϊκών δυνάμεων και σημαία - ομπρέλα των προγραμματικών διεκδικήσεων και του αγώνα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Αυτήν την ώρα, πέρα από επιμέρους διαφορές και άγονες διαιρέσεις η σύνολη ΑΡΙΣΤΕΡΑ χρειάζεται μεγάλη ΤΟΛΜΗ, ισχυρή ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ειδική αίσθηση ΕΥΘΥΝΗΣ, βαθύτατο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΣΜΟ και ανιδιοτελές ΕΝΩΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ! Δύσκολα; Ναι, αλλά εφικτά!!
Και Μνημόνιο και "πτώχευση"!
Αυτήν την ώρα τα έχουμε και τα δύο! Και Μνημόνιο και ουσιαστική πτώχευση και χρεωκοπία της χώρας, χωρίς όμως τις όποιες «ευεργετικές» συνέπειες της «πτώχευσης», αφού, παρ’ ότι χρεωκοπημένοι, πληρώνουμε κανονικότατα απίστευτα τοκοχρεωλύσια!
Και όμως, παρ' ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ελεύθερη οικονομικοκοινωνική πτώση (τα spread έχουν ξεπεράσει κάθε όριο!), οι ιθύνοντες, όπως ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος, Όλι Ρεν, και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, όχι μόνο αποκλείουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους αλλά και εξωραΐζουν την πορεία των οικονομικών εξελίξεων, καθησυχάζοντας για την προοπτική τους!!! Γιατί το κάνουν; Δεν βλέπουν την τραγωδία; Το κάνουν για τους εξής αλληλένδετους λόγους:
Πρώτον: Διότι είναι συνυπεύθυνοι του εκτρώματος χρηματοδοτικός μηχανισμός συν Μνημόνιο!
Δεύτερον: Διότι αν αποδεχθούν την αποτυχία και επομένως μοιραία την «αναδιάρθρωση», τότε αναγνωρίζουν ως αναπότρεπτα αυτά που ο κ. Όλι Ρεν καταδεικνύει ως συνέπειες της αναδιάρθρωσης: την καταστροφή της «Ευρωζώνης», αν όχι και της παγκόσμιας οικονομίας! Άλλωστε το Μνημόνιο δεν επεβλήθη για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά για να βουλιάξει, «σώζοντας» έτσι, πάνω στα ελληνικά ερείπια, την Ευρωζώνη (όπερ αδύνατον)!
Τρίτον: Διότι οι κυρίαρχοι της Ε.Ε. και του ΔΝΤ τρέμουν για τα χρήματά τους! Και αναφέρομαι τόσο στα τεράστια ποσά με τα οποία έχουν δανείσει οι ευρωπαϊκές τράπεζες την Ελλάδα αλλά και στα χρήματα των κυβερνήσεων των κρατών της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ, στις οποίες, σιγά - σιγά, μεταβιβάζονται από τις τράπεζες τα ομόλογα - «σκουπίδια» του ελληνικού Δημοσίου.
Όλοι αυτοί θα «έχαναν» χρήματα από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και γι' αυτό ο κ. Σόιμπλε σπεύδει να διαβεβαιώσει αγωνιωδώς (και αφελώς) ότι οι «Έλληνες θα ξεπληρώσουν μέχρι κεραίας τα δάνειά τους»!!! Η Ελλάδα προφανώς και δεν μπορεί να αποπληρώσει κανονικά το χρέος της, χωρίς να «εξοντωθεί» ο ελληνικός λαός! Μόνοι οι τόκοι του 2010 προβλέπονται μετριοπαθέστατα, στο 25% περίπου των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού, ενώ τα τοκοχρεωλύσια θα ξεπεράσουν το 65% αυτών των τακτικών εσόδων! Πλήρες αδιέξοδο! Η «αναδιάρθρωση» του χρέους είναι μάλλον απίθανο να αποφευχθεί, όσο κι αν την ξορκίζουν οι ένοχοι και συνένοχοι της «νεοαποικιοκρατικής» λεηλασίας της χώρας και του ελληνικού «προτεκτοράτου»!
Το θέμα είναι για ποια αναδιάρθρωση του χρέους μιλάμε, με ποια χαρακτηριστικά, υπό την αιγίδα ποιανού θα γίνει και σε ποια προοπτική θα εντάσσεται. Γιατί μια αναγκαστική, ανώδυνη για τους πιστωτές, αναδιάρθρωση του χρέους, που θα γίνει υπό την αιγίδα και τον έλεγχο των «ληστών νεοαποικιοκρατών» της τρόικας και με την επιβολή νέων ακόμα πιο επαχθών όρων (πολύ πιο επαχθών από αυτούς, του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, ο οποίος λεηλάτησε τη χώρα για δεκαετίες), θα είναι απλώς η χαριστική βολή για τον τόπο και τον ελληνικό λαό.
Ή τα τοκοχρεωλύσια ή το μέλλον του ελληνικού λαού!
Αυτήν την ώρα, στο και πέντε, η αριστερά, συμπαραταγμένη, οφείλει να αντιτάξει χωρίς μισόλογα, τολμηρά, αποφασιστικά και επιθετικά, μια εναλλακτική πρόταση για το δημόσιο χρέος, ενταγμένη σε ένα συνολικό προοδευτικό και σοσιαλιστικό πρόγραμμα διεξόδου και νέας ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό η αριστερά οφείλει:
Πρώτον: Να αρνηθεί ευθέως κάθε νομιμότητα του δημοσίου χρέους, ως χρέους του ελληνικού λαού, το οποίο πρέπει να αποπληρώσει ο εργαζόμενος κόσμος. Να υπογραμμίσει ότι δεν αναγνωρίζει αυτό τα χρέος ως δημόσιο, παρά μόνο ως χρέος μιας εξωνημένης πολιτικής και οικονομικής ελίτ, από το οποίο επωφελήθηκε η ίδια και όχι η ανάπτυξη και η προοπτική της χώρας.
Δεύτερον: Να διεκδικήσει ως πρώτο ελάχιστο στόχο την άμεση απεμπλοκή από το Μνημόνιο, την ακύρωση των μέτρων που έχουν ληφθεί στο πλαίσιό του, την άμεση απεμπλοκή της χώρας από την κηδεμονία της τρόικας και την, χωρίς όρους, επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο μια τέτοια ρύθμιση και αναδιάρθρωσή του που θα εξυπηρετεί στοιχειωδώς το δημόσιο συμφέρον και θα δίνει «ανάσα» στη χώρα! Μια τέτοια ρύθμιση - αναδιάρθρωση πρέπει να προβλέπει τη διαγραφή σημαντικότατου μέρους του χρέους, τη δραστική μείωση των επιτοκίων για το υπόλοιπο, τη διαμόρφωση ικανής περιόδου χάριτος, την επιμήκυνση των χρονικών ορίων αποπληρωμής κ.λπ. Είναι δυνατή μια τέτοια επιδίωξη; Είναι πιθανή, αν και δύσκολη! Και η πιθανότητα να προχωρήσει γίνεται μεγαλύτερη, αν μια κυβέρνηση (της αριστεράς!) που θα την επιδιώξει δείξει διατεθειμένη και αποφασισμένη να προχωρήσει, αν ναυαγήσει η επιδιωκόμενη αναδιαπραγμάτευση, σε χρεωστάσιο, με δυο λόγια σε αναστολή πληρωμών τοκοχρεωλυσίων ή και οριστική διακοπή πληρωμής τους! Οι τελευταίες επιλογές ασφαλώς θα είναι επώδυνες, αλλά χίλιες φορές καλύτερες και πιο ελπιδοφόρες από τη σημερινή κατάσταση!
Τρίτον: Να προωθήσει τη ριζοσπαστική ρύθμιση - αναδιάρθρωση και του υπέρογκου - ασήκωτου ιδιωτικού χρέους (400 δισ.) όσον αφορά τις πιο ευάλωτες κατηγορίες των πολιτών, τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, τους πολύ μικρούς επαγγελματίες και τη μικρομεσαία αγροτιά!
Τέταρτον: Να αγωνισθεί για την εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος ως θεμελιώδη προϋπόθεση προώθησης των τριών πρώτων και σχεδιασμού μιας νέας χρηματοπιστωτικής πολιτικής.
Πέμπτον: Να διεκδικήσει, με ένα πακέτο φορολογικών και ελεγκτικών μέτρων, δίκαιη και ριζοσπαστική αναδιανομή του πλούτου.
Αυτοί οι άξονες προτάσεων - διεκδικήσεων, ως μέρος και αφετηρία ενός συνολικού προγράμματος αναπτυξιακής, παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότησης του τόπου, μπορούν να γίνουν πεδίο συμπαράταξης όλων των αριστερών δυνάμεων, ανάπτυξης μιας μεγάλης αγωνιστικής συμμαχίας λαϊκών δυνάμεων και σημαία - ομπρέλα των προγραμματικών διεκδικήσεων και του αγώνα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Αυτήν την ώρα, πέρα από επιμέρους διαφορές και άγονες διαιρέσεις η σύνολη ΑΡΙΣΤΕΡΑ χρειάζεται μεγάλη ΤΟΛΜΗ, ισχυρή ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ειδική αίσθηση ΕΥΘΥΝΗΣ, βαθύτατο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΣΜΟ και ανιδιοτελές ΕΝΩΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ! Δύσκολα; Ναι, αλλά εφικτά!!
Σάββατο 17 Ιουλίου 2010
Τσίπρας: Από μία κλωστή κρέμονται κυβέρνηση και μνημόνιο
«Από μία κλωστή» δήλωσε ότι κρέμονται κυβέρνηση και μνημόνιο, ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλί του στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του κόμματος, η οποία συνεδριάζει την Παρασκευή και το Σάββατο για την δημιουργία ενός σχεδίου δράσης του κόμματος έως τις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Ο Αλέης Τσίπρας έκανε λόγο για «εμπαιγμό» από τις αποφάσεις για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ενώ αναφερόμενος στην πρόταση της Τράπεζας της Πειραιώς για εξαγορά της ΑΤΕ και του Τ.Τ τόνισε ότι «εξαγοράζει τη συμμετοχή του δημοσίου στον τραπεζικό τομέα με χρήματα του ίδιου του κράτους». «Πρόκειται για ένα έγκλημα απέναντι στο δημόσιο πλούτο και συμφέρον», είπε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι το δημόσιο έχει κηρύξει μία άτυπη στάση πληρωμών με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί τίποτα.
Αναφερόμενος στις αυτοδιοικητικές εκλογές επισήμανε ότι σε αυτές πρέπει να εκφραστεί η αντίθεση πολιτών απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα. «ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να στηρίξουν εκείνους τους συνδυασμούς που προωθούν την αριστερή ριζοσπαστική αντίληψη για την αυτοδιοίκηση», δήλωσε και σημείωσε ότι τα σχήματα που θα υποστηριχθούν σε περιφερειακό επίπεδο πρέπει να ανακοινωθούν έως τα τέλη Αυγούστου.
Σχετικά με τα εσωτερικά του κόμματος δήλωσε ότι «περνάμε περίοδο ανασυγκρότησης στο κόμμα και το συμμαχικό σχήμα. Πρέπει να ξεπεράσουμε τα τραύματα και να προχωρήσουμε μπροστά».
Ο Αλέης Τσίπρας έκανε λόγο για «εμπαιγμό» από τις αποφάσεις για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ενώ αναφερόμενος στην πρόταση της Τράπεζας της Πειραιώς για εξαγορά της ΑΤΕ και του Τ.Τ τόνισε ότι «εξαγοράζει τη συμμετοχή του δημοσίου στον τραπεζικό τομέα με χρήματα του ίδιου του κράτους». «Πρόκειται για ένα έγκλημα απέναντι στο δημόσιο πλούτο και συμφέρον», είπε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι το δημόσιο έχει κηρύξει μία άτυπη στάση πληρωμών με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί τίποτα.
Αναφερόμενος στις αυτοδιοικητικές εκλογές επισήμανε ότι σε αυτές πρέπει να εκφραστεί η αντίθεση πολιτών απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα. «ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να στηρίξουν εκείνους τους συνδυασμούς που προωθούν την αριστερή ριζοσπαστική αντίληψη για την αυτοδιοίκηση», δήλωσε και σημείωσε ότι τα σχήματα που θα υποστηριχθούν σε περιφερειακό επίπεδο πρέπει να ανακοινωθούν έως τα τέλη Αυγούστου.
Σχετικά με τα εσωτερικά του κόμματος δήλωσε ότι «περνάμε περίοδο ανασυγκρότησης στο κόμμα και το συμμαχικό σχήμα. Πρέπει να ξεπεράσουμε τα τραύματα και να προχωρήσουμε μπροστά».
Απεμπλοκή από το μνημόνιο ζητούν οι πολίτες
Αρνητική στάση διατηρεί η πλειοψηφία των πολιτών απέναντι στο Μνημόνιο με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως προκύπτει σε έρευνα της εταιρείας VPRC, που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα «Αξία». Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 43% των Ελλήνων επιθυμεί απεμπλοκή από το Μνημόνιο, ενώ μόλις το 34% των πολιτών πιστεύει πως η χώρα πρέπει να τηρήσει τους όρους του Μνημονίου. Στη σχετική ερώτηση, ένα 10% δήλωσε ανενημέρωτο για το Μνημόνιο και για τους όρους του.
Τη μεγαλύτερη αντίθεση στο Μνημόνιο εκφράζουν οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ, σε ποσοστό 76%. Ακολουθούν οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ (66%) και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ (55%). Στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ακριβώς οι μισοί από τους ψηφοφόρους του που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι θέλουν απεμπλοκή απ’ το Μνημόνιο, ενώ το 35% ανέφερε πως επιθυμεί την τήρησή του. Στο ΠΑΣΟΚ, τα αποτελέσματα είναι ακριβώς αντίστροφα: το 35% δηλώνει κατά του Μνημονίου, ενώ μόλις οι μισοί από τους ψηφοφόρους του κυβερνώντος κόμματος θέλουν η χώρα να τηρήσει το Μνημόνιο.
Η έρευνα της VPRC προσφέρει και εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος. Όπως σημειώνει, εάν οι εκλογές γίνονταν την προσεχή Κυριακή, θα προέκυπτε εξακομματική Βουλή και θα έκλεινε η ψαλίδα μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται πρώτο κόμμα με 35,5% και ακολουθεί η ΝΔ 29,5%. Το ΚΚΕ αναδεικνύεται τρίτο κόμμα με 12,5%. Το ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να ξεπερνά το ΛΑΟΣ στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, με τα ποσοστα τους να κυμαίνονται στο 5,5% και το 5% αντιστοίχως. Οι Οικολόγοι Πράσινοι μπαίνουν στη Βουλή με 4%, ενώ η Δημοκρατική Αριστερά συγκεντρώνει τις ψήφους του 2% των πολιτών. Τα λοιπά κόμματα φέρεται να προτιμά το 6% των ερωτηθέντων.
\Κατά τα άλλα συμπεράσματα της έρευνας, έξι στους δέκα πολίτες φέρεται να πιστεύουν ότι τα πράγματα στη χώρα πηγαίνουν σε λάθος κατεύθυνση και ένας στους δύο αναφέρει ότι το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η φτώχεια και οι χαμηλοί ρυθμοί.
Τρίτη 13 Ιουλίου 2010
Δημοσκοπήσεις: Το Μνημόνιο παρασύρει τους υποστηρικτές του
Περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο ψηφοφόροι εγκαταλείπουν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης της χώρας και των πολιτικών που επιβάλλονται για την αντιμετώπισή της, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Η μπάλα παίρνει και το ΛΑΟΣ, που έχει σπεύσει στο πλευρό του δικομματισμού να διεκδικήσει κάτι από τη δόξα του “εθνικού σωτήρα”.
Στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποδίδεται η ευθύνη των άδικων και καθόλου αναγκαίων μέτρων που έχει λάβει για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, καθώς πάνω από το 79% των πολιτών θεωρεί ότι υπήρχαν πιο δίκαιοι και καλύτεροι τρόποι να βγούμε από την κρίση.
Μέρος των απωλειών του δικομματισμού καρπώνονται, παρά τα προβλήματα στην εικόνα τους, τα κόμματα της αριστεράς.
Στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποδίδεται η ευθύνη των άδικων και καθόλου αναγκαίων μέτρων που έχει λάβει για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, καθώς πάνω από το 79% των πολιτών θεωρεί ότι υπήρχαν πιο δίκαιοι και καλύτεροι τρόποι να βγούμε από την κρίση.
Μέρος των απωλειών του δικομματισμού καρπώνονται, παρά τα προβλήματα στην εικόνα τους, τα κόμματα της αριστεράς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)