Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Από την Ελλάδα μπορεί να ξεκινήσει ντόμινο αλλαγών για την Ευρώπη



"Αν η Ελλάδα ανοίξει πρώτη ή μαζί με άλλες χώρες της Ευρώπης δρόμους αμφισβήτησης και διαγραφής του χρέους και δρόμους προοδευτικών και σοσιαλιστικών αλλαγών, τότε να είστε σχεδόν βέβαιοι ότι θα ξεκινήσει ταυτόχρονα ένα σαρωτικό 'ντόμινο' αλλαγών στην περιφέρεια, αλλά και στην καρδιά του ευρωπαϊκού χώρου", υπογραμμίζει στην “Αυγή” της Κυριακής ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα σημειώνει τις όλο και πιο αντιδραστικές κατευθύνσεις που ακολουθούν η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη, ενώ συμπληρώνει πως “είναι δύσκολο να πει κανείς πως έχουν κλείσει τον κύκλο τους”. Ταυτόχρονα επισημαίνει πως "αποτελεί πελώρια αυταπάτη ότι η Ευρωζώνη και η Ε.Ε. μπορούν να μετασχηματιστούν στο αντίθετό τους". Αναφερόμενος στην πανελλαδική σύσκεψη του "Αριστερού Ρεύματος" του ΣΥΝ τονίζει ότι το Α.Ρ. θα αγωνιστεί και θα συμβάλει ώστε να δοθεί και πάλι πνοή στην ενωτική ιδέα στον χώρο της αριστεράς. Παράλληλα χαρακτηρίζει “δειλή” την επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ και συμπληρώνει πως χρειάζεται περισσότερη τόλμη, αλλά και επιπλέον πρωτοβουλίες διαλόγου και κοινής δράσης της αριστεράς.



- Στο συνέδριο του ΚΕΑ και του ΣΥΝ δεν ακούστηκαν φωνές που να εγκρίνουν κάποιου είδους “εθνική” λύση στο ζήτημα του χρέους και γενικότερα της κρίσης. Πώς το σχολιάζετε;

Δεν νομίζω ότι είναι ακριβές αυτό που υπαινίσσεστε. Και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω αυτό που ξορκίζετε ως «εθνική λύση» στο χρέος και την κρίση!

Ο αγώνας της αριστεράς ασφαλώς είναι διεθνής (και με αυτή την έννοια δεν μπορεί να περιχαρακώνεται σε «προνομιακά» γεωγραφικά όρια «περιούσιων» περιοχών και λαών), αλλά έχει εθνικές αφετηρίες και ρίζες. Η διεθνιστική δράση δεν σημαίνει ότι όλες οι χώρες κόβουν ταυτόχρονα το νήμα των ανατρεπτικών εξελίξεων. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί και αν τα κινήματα σε κάθε χώρα «περιμένουν» αυτή την ενιαία διεθνή στιγμή, στην ουσία εγκαταλείπουν κάθε επαναστατική προοπτική!

Μοιραία, κάποιες χώρες «προπορεύονται». Δείτε τι έγινε στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Οι εξεγερσιακές εξελίξεις ξεκίνησαν στην Τυνησία και γρήγορα επεκτάθηκαν από τον Ατλαντικό μέχρι τον Κόλπο!

Αν η Ελλάδα ανοίξει πρώτη ή μαζί με άλλες χώρες της Ευρώπης δρόμους αμφισβήτησης και διαγραφής του χρέους και δρόμους προοδευτικών και σοσιαλιστικών αλλαγών, τότε να είστε σχεδόν βέβαιοι ότι θα ξεκινήσει ταυτόχρονα ένα σαρωτικό «ντόμινο» αλλαγών και ανακατατάξεων στην περιφέρεια αλλά και στην καρδιά του ευρωπαϊκού χώρου!



- Υπογραμμίζετε συχνά πως “η ενωμένη Ευρώπη ή θα διαμορφωθεί κάτω από τις σημαίες της προόδου και του σοσιαλισμού ή δεν θα υπάρξει, παρά μόνο ως ακραία αντίδραση”. Θεωρείτε πως η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη έχουν κλείσει τον κύκλο τους; Ποια πιστεύετε ότι μπορεί να είναι η απάντηση της αριστεράς για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και προοπτική;

Είναι δύσκολο να πει κανείς αν η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη έχουν κλείσει τον κύκλο τους. Αυτό που θεωρώ και υπογραμμίζω σε όλους τους τόνους είναι ότι τόσο η Ευρωζώνη όσο και η Ε.Ε. κινούνται σε όλο και πιο αντιδραστικές κατευθύνσεις και ότι εμφανίζουν όλο και πιο έντονα ολοκληρωτικές τάσεις ακύρωσης κάθε ίχνους δημοκρατίας. Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο «πραξικόπημα» με το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και ιδιαίτερα αποκρουστική η στάση μεγάλων χωρών της Ε.Ε., που πρωτοστάτησαν σε ένα νέο βρόμικο πόλεμο εναντίον της Λιβύης!

Αποτελεί πελώρια αυταπάτη ότι η Ευρωζώνη και η Ε.Ε. -αυτές οι υπερεθνικές νομισματικές και αγοραίες ιμπεριαλιστικές ενώσεις του χρηματιστικού και πολυεθνικού κεφαλαίου, που ηγεμονεύονται από τους γερμανικούς κυρίαρχους κύκλους- μπορούν να μετασχηματιστούν στο αντίθετό τους!

Αυτό που επειγόντως χρειάζεται σήμερα είναι προοδευτικές και σοσιαλιστικές ανατροπές σε κάθε χώρα της Ε.Ε. Ανατροπές, αν είναι δυνατόν, σε πολλές μαζί χώρες και με κατεύθυνση τη συνολική ανατροπή της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.

Αν δεν μπορεί να «επανιδρυθεί» ο καπιταλισμός σε κάθε χώρα, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να «επανιδρυθεί» η «ιερά συμμαχία» της Ε.Ε. Μόνο μεγάλες ανατρεπτικές εξελίξεις μπορούν να ανοίξουν νέους ορίζοντες μιας πολύ διαφορετικής συνεργασίας στην Ευρώπη, που θα έχουν σημαίες τους νέες προοδευτικές και σοσιαλιστικές αξίες!



- Πρωτοστατήσατε στη συγκρότηση και συμμετέχετε στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το χρέος. Θεωρείτε ότι η ΕΛΕ μπορεί να “περπατήσει” χωρίς να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στα απαραίτητα υλικά και την κρατική εξουσιοδότηση για περαιτέρω έλεγχο και έρευνα;

Η αριστερά, κατά την προσωπική μου γνώμη, οφείλει να αμφισβητήσει συνολικά το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού και από αυτή τη σκοπιά να διεκδικήσει τη διαγραφή του ή τουλάχιστον τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του.

Οφείλαμε και οφείλουμε να πρωτοστατήσουμε σε ένα μεγάλο πολιτικό, ενωτικό λαϊκό κίνημα «Δεν πληρώνω-Δεν πληρώνω» απέναντι στο ληστρικό κρατικό χρέος, ως αφετηρία ανατρεπτικών προοδευτικών εξελίξεων.

Σε αυτή την κατεύθυνση -και όχι μόνο- νομίζω ότι μπορεί να συμβάλει η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του χρέους. Η ΕΛΕ θα πρέπει να γίνει πρώτα απ’ όλα και κυρίως μια μεγάλη λαϊκή κινηματική υπόθεση αλήθειας για το χρέος και όχι κρατικό παράρτημα ή παραμάγαζο της Βουλής. Η ΕΛΕ δεν χρειάζεται κανενός είδους κρατική αναγνώριση για να συγκροτηθεί και να αναπτύξει την προσπάθειά της. Η πρόσβασή της σε στοιχεία, αρχεία και δεδομένα γύρω από το χρέος είναι πρώτα απ’ όλα και κυρίως υπόθεση διεκδίκησης και αγώνα και όχι κυβερνητικής «παραχώρησης» και «διευκόλυνσης»!



- Πραγματοποιήθηκε χθες (σ.σ. Σάββατο) η πανελλαδική σύσκεψη του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΝ. Σε ποια κατεύθυνση κινείται το Α.Ρ. σε σχέση με τις συνολικές διεργασίες στην αριστερά και ποιος ο χαρακτήρας της σύσκεψης;

Η Πανελλαδική Σύσκεψη του «Αριστερού Ρεύματος» συζήτησε με ένα πολύ γόνιμο και ουσιαστικό τρόπο τη συμβολή μας στον ΣΥΝ και σε μια πιο προωθημένη, σταθερή, αξιόπιστη εναλλακτική ριζοσπαστική πορεία του, με αναβαθμισμένο ταξικό λαϊκό προσανατολισμό.

Το "Αριστερό Ρεύμα", ως γνωστόν, έφερε εδώ και χρόνια στο προσκήνιο την ιδέα και την πρόταση για τη συμπαράταξη όλης της αριστεράς. Σήμερα η πρόταση αυτή είναι όσο ποτέ επίκαιρη και απολύτως αναγκαία!

Το "Αριστερό Ρεύμα" με την Πανελλαδική Σύσκεψή του υπογράμμισε ότι θα αναλάβει όλες τις δυνατές πρωτοβουλίες για να συμβάλει ώστε αυτή η εξαιρετική ενωτική ιδέα στον χώρο της αριστεράς να γίνει άμεσα ρεαλιστική προοπτική με συγκεκριμένα βήματα.



- Πώς βλέπετε τις διαδικασίες επανεκκίνησης του ΣΥΡΙΖΑ; Πιστεύετε πως το συμμαχικό σχήμα μπορεί να ξαναβρεί το χαμένο νήμα και να ξαναδώσει πνοή στην υπόθεση της ενότητας της αριστεράς;

Η δειλή επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει να αποκτήσει τόλμη, σταθερότητα, βάθος, ισχυρή παρέμβαση και προοπτική. Θέλουμε ένα νέο, πιο, ριζοσπαστικό αλλά και υπεύθυνο και πιο αλληλέγγυο ΣΥΡΙΖΑ, ικανό να αναλάβει ισχυρές κινηματικές δράσεις και ενωτικές πρωτοβουλίες.

Ενωτικές πρωτοβουλίες διαλόγου, κοινής δράσης και ριζοσπαστικής προγραμματικής σύγκλισης προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας που δεν εκπροσωπούνται στη Βουλή. Ενωτικές πρωτοβουλίες, κυρίως, για να σπάσει το τείχος με το ΚΚΕ και να ανοίξουν ζωογόνες ενωτικές διαδικασίες.

Η αριστερά σήμερα ή θα ανοίξει νέους ενωτικούς ριζοσπαστικούς δρόμους αντεπίθεσης ή κινδυνεύει να υποστεί η ίδια (αλλά και οι εργαζόμενοι) ιστορική ήττα!

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Τι είπαν στο συνέδριο του ΚΕΑ

Π. Λαφαζάνης: Η ρύθμιση του χρέους από μόνη της δεν αρκεί
Τις βάσεις για ακόμη μεγαλύτερες κρίσεις στο μέλλον βάζουν οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί παράγοντες με τις πολιτικές τους ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, υπογράμμισε στην ομιλία του στο συνέδριο του ΚΕΑ. Παράλληλα τόνισε ότι "στην Ελλάδα η χρεωκοπία της πολιτικής του Μνημονίου είναι πλήρης και μη αναστρέψιμη", γι' αυτό, όπως σημείωσε, "το αίτημα για αλλαγή πορείας γίνεται καθολικό".

Αναφερόμενος στις πολιτικές διαστάσεις του προβλήματος του δημόσιου χρέους ο Π. Λαφαζάνης τόνισε ότι "το πρόβλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής υπερχρέωσης αποτελεί σήμερα ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Δεν ήταν ένα λάθος, αλλά μια συνειδητή και συστημική επιλογή στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που κυριάρχησαν".

Παράλληλα αναφέρθηκε στις ειδικότερες ευθύνες για το δημόσιο χρέος, που οφείλεται μεταξύ άλλων στη φοροδιαφυγή και φορολογική ασυλία των ισχυρών, στις υψηλές στρατιωτικές δαπάνες και στην απουσία κάθε συστήματος ελέγχου και αξιολόγησης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών και τη μετατροπή του Δημοσίου σε χώρο ελεύθερης δράσης των ιδιωτικών συμφερόντων.

Ταυτόχρονα τόνισε ότι "ενώ το δημόσιο χρέος προϋπήρχε, αλλά ήταν διαχειρίσιμο μέχρι και το 2009, η μετεξέλιξή του σε ανοιχτή κρίση και ο αποκλεισμός από τις αγορές δανεισμού δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο ενδογενών αιτιών. Πέρα από τις ευθύνες της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ήταν αποτέλεσμα αφ’ ενός της διεθνούς κρίσης και αφ’ ετέρου της νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής της Νομισματικής Ένωσης, των εγγενών ελλειμμάτων και αντιφάσεων του ευρώ, της απουσίας μηχανισμών κοινού δανεισμού και κοινής άμυνας απέναντι στην κερδοσκοπία και την παντοδυναμία των χρηματοπιστωτικών αγορών".

Σχετικά με τις λύσεις που μπορεί να προτείνει η αριστερά με ευρωπαϊκή στρατηγική σημείωσε πως "το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος των 300 περίπου δισ. ευρώ αντιπροσωπεύει ένα κεφάλαιο που δεν υπάρχει πλέον ούτε ως χρήμα ούτε ως παραγωγική δυνατότητα. Είναι ένα κεφάλαιο που έχει αναλωθεί σε μια κατανάλωση που δεν υπάρχει πλέον, σε εξοπλισμούς οι οποίοι δεν παράγουν εισόδημα, σε υποδομές που φθείρονται ή αντιπροσωπεύει κέρδη και φοροκλοπές που και τα δύο έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό. Άρα αυτό το αναλωθέν κεφάλαιο δεν μπορεί να αναπαραχθεί, άρα δεν μπορεί να πληρωθεί".

Επίσης είπε ότι "ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να εξυπηρετηθεί ένα μέρος αυτού του αναλωθέντος κεφαλαίου, του παλαιού χρέους δηλαδή, είναι μέσω μιας νέας ανάπτυξης, η οποία όμως για να επιτευχθεί απαιτεί νέους πόρους" και πρόσθεσε πως "το πρόβλημα του δημόσιου χρέους καλούμαστε λοιπόν να το προσεγγίσουμε καταρχήν στρατηγικά και όχι λογιστικά".

Ο Π. Λαφαζάνης ανέφερε ακόμη πως "ίσως έχουν δίκιο το Δίκτυο Ευρωπαίων Οικονομολόγων, ο καθηγητής Βαρουφάκης και όλοι όσοι υποστηρίζουν πως ένα μέρος των εθνικών χρεών πρέπει να απορροφηθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και να αδρανοποιηθεί".

Παράλληλα τόνισε ότι "υπάρχει προοδευτική λύση στο πρόβλημα του χρέους. Όμως η λύση αυτή περνά μέσα από μια διαπραγμάτευση με δύο κυρίως επίδικα θέματα: τη μείωση του χρέους και του κόστους εξυπηρέτησής του και τη χρηματοδότηση της ανάκαμψης, της ανασυγκρότησης της οικονομίας και της νέας ανάπτυξης".

Τέλος επισήμανε πως "η ρύθμιση του χρέους από μόνη της, ακόμη κι αν γίνει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους, δεν αρκεί για μια επανεκκίνηση της οικονομίας και αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος, αν δεν ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί το χρέος. Αυτό σημαίνει ριζικό μετασχηματισμό του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, δίκαιη διανομή και αναδιανομή, κοινωνικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα, εφαρμογή μιας στρατηγικής κοινωνικής ανάπτυξης, με επίκεντρο τη διεύρυνση της απασχόλησης και την αναβάθμιση της εργασίας".

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Παν. Λαφαζάνης: Να ανατραπούν ευρώ και Ε.Ε.

“Το ευρώ και η Ε.Ε. δεν μεταρρυθμίζονται σε θετική κατεύθυνση, αλλά μόνο ανατρέπονται”, είναι το συμπέρασμα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Λαφαζάνη, σε άρθρο του στην iskra.gr. Με αφορμή την είσοδο της Ιρλανδίας “στον μηχανισμό της τρόικας”, ο Παν. Λαφαζάνης αναλύει τα κοινά που έχουν Ελλάδα- Ιρλανδία, προτάσσοντας δύο σημεία: ότι πρόκειται για δύο καπιταλιστικές χώρες που εφαρμόζουν εδώ και δεκαετίες νεοφιλελεύθερα προγράμματα απορρύθμισης και, κυρίως, ότι είναι και οι δύο περιφερειακές χώρες μέλη της Ε.Ε., που έχουν κοινό νόμισμα το ευρώ. Όπως σημειώνει “Ελλάδα και Ιρλανδία εντάχθηκαν στο ευρώ με οικονομίες που παρουσίασαν σημαντικές υστερήσεις και αποκλίσεις σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού σκληρού πυρήνα” και προσθέτει: “Το ευρώ, στο πλαίσιο της ΟΝΕ, και γενικότερα η Ε.Ε., αντί να αμβλύνουν τις ανισότητες και τις αποκλίσεις των χωρών - μελών, επέτειναν τις ανισορροπίες”. Ο Παν. Λαφαζάνης σημειώνει ότι η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη “επιτείνουν τα κρισιακά προβλήματα”, καταλήγοντας πως “μια ανορθωτική προσπάθεια διεξόδου από την κρίση, ιδιαίτερα για περιφερειακές χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, δεν μπορεί, στο πλαίσιο του ευρώ και της Ε.Ε. να έχει θετικά παρά μόνο άκρως επώδυνα αποτελέσματα”.

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Ερώτηση βουλέυτή ΣΥΡΙΖΑ Π.Λαφαζάνη: Μεγάλες οι ευθύνες της κυβέρνησης για την μη ομαλή λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Άρτας (ΓΝΑ). Δεν καταβάλλει

Προς τους Υπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης - Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Σύμφωνα με ανακοίνωση – κάλεσμα του συλλόγου εργαζομένων στο Γενικό Νοσοκομείο Άρτας, στη Γενική τους Συνέλευση (22/09/2010), αποφασίστηκε ομόφωνα η κλιμάκωση του αγώνα των εργαζομένων στο Γενικό νοσοκομείο Άρτας (ΓΝΑ), για την επίτευξη του αυτονόητου στόχου, που δεν είναι άλλος από την καταβολή δεδουλευμένων υπηρεσιών (νυχτερινά – αργίες – αναδρομικά -εφημερίες) από τα έτη 2008 και 2009.

Η κατάσταση είναι χρόνια και σε όλους γνωστή. Οι εργαζόμενοι του ΓΝΑ διεκδικούν δεδουλευμένα:

1. Αναδρομικά 2008 (αργίες-νυχτερινά): 17.500€.

2. Αργίες- νυχτερινά για υπαλλήλους ορισμένου & αορίστου χρόνου για το μήνα Οκτώβριο του 2009: 22.294€.

3. Αργίες – νυχτερινά για όλο το προσωπικό για το μήνα Νοέμβριο 2009 69.100€.

4.Αργίες –νυχτερινά για αποσπασμένους υπαλλήλους ορισμένου & αορίστου χρόνου για το μήνα Δεκέμβριο 2009: 30.000€.

5.Εφημερίες ειδικευομένων ιατρών για το μήνα Νοέμβριο 2009: 60.000€.

Συνολικό ποσό δεδουλευμένων οφειλομένων στους εργαζόμενους: 198.894€.

Επίσης, για το 2010 οι γιατροί έχουν να πληρωθούν από τον Απρίλιο ενώ το υπόλοιπο προσωπικό από το Μάιο. Οι εργαζόμενοι του ΓΝΑ έχουν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας από τις 15 Μαρτίου 2010 .

Επειδή είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση να μην καταβάλλει τις οφειλές της για δεδουλευμένες υπηρεσίες στους εργαζόμενους του ΓΝΑ.

Επειδή όλη αυτή η κατάσταση οδηγεί στην μη ομαλή λειτουργία του Νοσοκομείου, με αποτέλεσμα οι ασθενείς του νομού Άρτας αλλά και ευρύτερα, να οδηγούνται πολλές φορές στην απόγνωσή τους σε ιδιώτες ιατρούς και ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα, σε βάρος των εισοδημάτων τους και πιθανά σε βάρος της υγείας τους.

Επειδή αυτή η απαράδεκτη κατάσταση πρέπει να τελειώσει άμεσα, ώστε το προσωπικό του νοσοκομείου(ιατρικό, νοσηλευτικό κ.λ.π) απερίσπαστο να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους ασθενείς του Νοσοκομείου.

Ερωτώνται οι Υπουργοί:

1. Σε ποιες ενέργειες θα προβούν για να καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα στο προσωπικό του ΓΝΑ, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η ομαλή λειτουργία του νοσοκομείου και να προσφέρει στους ασθενείς του υπηρεσίες ανθρώπινου επιπέδου; Πότε θα καταβληθούν τα δεδουλευμένα από το 2008 μέχρι σήμερα στους εργαζόμενους του Νοσοκομείου;

2. Τι μέτρα θα πάρουν, ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια φαινόμενα στο μέλλον στο ΓΝΑ, αλλά και σε όλα τα Δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα της χώρας;

Ο ερωτών βουλευτής

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010

Δήλωση Λαφαζάνη για τις οικονομικές εξελίξεις

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στις οικονομικοκοινωνικές εξελίξεις, έκανε την παρακάτω δήλωση:«Και οι χειρότεροι εχθροί της χώρας δεν θα μπορούσαν, αν είχαν τη δυνατότητα, να ανακαλύψουν επιζήμιες, σε βάρος της χώρας, πολιτικές που θα κατόρθωναν να συνδυάσουν τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων και την εκτόξευση της ανεργίας, με μια τόσο μεγάλη και βαθιά ύφεση και την ταυτόχρονη, σε τέτοιο ύψος, εκτόξευση του πληθωρισμού!Κι όμως, αυτές τις καταστροφικές επιλογές ταυτόχρονης άγριας λιτότητας, πρωτοφανούς ανεργίας, βαθιάς ύφεσης και υψηλού πληθωρισμού κατάφερε να τις προωθήσει η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, σπρώχνοντας τη χώρα στο χείλος της αβύσσου. Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, μπροστά στο οικονομικοινωνικό και δημοσιονομικό ναυάγιο που οδήγησε τη χώρα, είναι έτοιμη να προωθήσει από τον Σεπτέμβρη νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, σ΄ έναν ατέλειωτο φαύλο-κύκλο!Αυτή την ώρα, η χώρα χρειάζεται την επείγουσα απεμπλοκή από το μνημόνιο, την επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους, τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προοδευτικού προγράμματος αναπτυξιακής, παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότησης του τόπου.