Απεργία πείνας και αποχή συσσιτίου κρατούμενων σε Τρίκαλα και Κορυδαλλό

Σε απεργία πείνας και αποχή από το συσσίτιο προχωρούν συνολικά περισσότεροι από 200 συνολικά κρατούμενοι στις φυλακές Τρικάλων και Κορυδαλλού, διαμαρτυρόμενοι για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης. Την Τρίτη, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων διοργάνωσε συνέντευξη Τύπου κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την «αποθήκη ψυχών», το Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού - Άγιος Παύλος.

Τα προβλήματα είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Το προηγούμενο έτος, έρευνα των εγκληματολόγων Ν.Κουλούρη, Β.Τσιλώνη, Δ.Παπαχρήστου και Σ.Γιοβάνογλου σε πέντε σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας (δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού και Διαβατών, αγροτικές φυλακές Κασσάνδρας, ειδικό κατάστημα κράτησης νέων Βόλου και ψυχιατρείο κρατουμένων Κορυδαλλού) με τη συμμετοχή 123 κρατούμενων, κατέδειξε ότι οι χειρότερες συνθήκες διαβίωσης επικρατούν στον Κορυδαλλό. Οι κοινώς διαπιστωμένες τραγικές και απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στις ελληνικές φυλακές είναι αυτές που οδηγούν συχνά τους κρατούμενους σε εξεγέρσεις.

Σήμερα, οι οροθετικοί κρατούμενοι στον Κορυδαλλό βρίσκονται στην 9η μέρα αποχής συσσιτίου, ενώ από τη Δευτέρα ξεκίνησαν αποχή και οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις. Παράλληλα, απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχή συσσιτίου, ξεκίνησαν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Τρικάλων. Απεργία πείνας από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε και ο Ν. Μαζιώτης για να του επιτραπεί να δει το νεογέννητο παιδί του, ενώ 60 αλληλέγγυοι κρατούμενοι ξεκίνησαν την Τρίτη αποχή συσσιτίου.

Στη συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μίλησαν πρώην κρατούμενοι - ασθενείς καθώς και δικηγόροι και γιατροί. Ο πρώην κρατούμενος και οροθετικός, Άκης περιέγραψε τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στην πτέρυγα των οροθετικών: «Οι οροθετικοί κρατούμαστε στο 2ο όροφο σε μία ειδική πτέρυγα με 5 κελιά δίκλινα, στα οποία συχνά στοιβάζονται μέχρι και 6 κρατούμενοι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι οι ελλείψεις φαρμάκων. Συνήθως τα φάρμακα αρκούν για 15 μέρες το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χωρίς θεραπεία με αποτέλεσμα να αδυνατεί ο οργανισμός μας. Από το 2004 δημιουργήθηκε ειδικό προαύλιο για τους οροθετικούς, το οποίο ποτέ δεν λειτούργησε ελλείψει προσωπικού. Έτσι προαυλιζόμαστε για μία ώρα το πρωί και άλλη μία το απόγευμα. Η καλύτερη λύση που θα μπορούσε να δοθεί είναι να μεταφερόμασταν στον Ελεώνα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ καλύτερες και θα βοηθήσουν και την κατάσταση της υγείας μας».

Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, μέλος της Πρωτοβουλίας, που κρατήθηκε επίσης στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ανέλυσε τις ελλείψεις του νοσοκομείου: «Το νοσοκομείο αποτελείται από 10 θαλάμους 6μ. επί 6μ., όπου κρατούνται 12-14 ασθενείς. Κάθε θάλαμος έχει δύο κομοδίνα, ενώ δεν υπάρχουν καρέκλες, ούτε σεντόνια, σαπούνια, χαρτί υγείας. Δεν γίνεται καμία διάκριση ασθενών -πέρα των οροθετικών-, έτσι στον ίδιο θάλαμο κρατούνται φυματικοί, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, ακρωτηριασμένοι. Σε κάθε θάλαμο αντιστοιχεί ένα καρότσι ώστε να μπορούν να πάνε τουαλέτα οι ακρωτηριασμένοι, ενώ σε κάθε ακτίνα αντιστοιχούν δύο τουαλέτες και ένα μπάνιο. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί δεν εξετάζουν τους κρατούμενους στα κρεβάτια τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε εκείνοι στο ιατρείο. Φανταστείτε πώς θα φτάσει μέχρι το ιατρείο κάποιος χωρίς πόδια και χωρίς καρότσι; Ή πώς θα φτάσει κάποιος κατάκοιτος χωρίς φορείο να τον μεταφέρει;».

Η Πρωτοβουλία επισημαίνει ότι οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις υποχρεώνονται να εκτίουν την ποινή τους αθροιστικά αφού δεν δύνανται να εργαστούν, άρα δεν ευεργετούνται από τα μεροκάματα, ώστε να αποφυλακιστούν πιο γρήγορα. «Πρόκειται για ευθανασία» παρατήρησε ο γιατρός, διευθυντής στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Γιάννης Προκόβας, ο οποίος επεσήμανε ότι οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, σε υποδομές και σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν καταπάτηση των υποχρεώσεων, κατακτήσεων, δικαιωμάτων που έχουν υπογράψει τα ευρωπαϊκά κράτη.

«Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η υπερσυνταγογράφηση, το «χαπάκωμα», που αποτελεί το χαλί κάτω από το οποίο κρύβονται οι ουσιαστικές ανάγκες των ασθενών και επιβάλλεται η καταστολή στη λογική της γενίκευσης της σιωπής», επισημαίνει.

«Το μεγαλύτερο βασανιστήριο για τους κρατούμενους στο Νοσοκομείο είναι το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από τα πυρωμένα μπετά του Ιουλίου και του Αυγούστου. Στο Νοσοκομείο και το Ψυχιατρείο δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Το καλοκαίρι οι κρατούμενοι ασθενείς, οι οποίοι λόγω των χαπιών αισθάνονται ακόμα χειρότερα τη ζέστη, κάθονται ανάσκελα και προσπαθούν να φανταστούν τη δροσιά. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώνονται αυτούς τους μήνες», πρόσθεσε ο δικηγόρος, πρώην κρατούμενος Χρήστος Νικολιτσόπουλος.

Παράλληλα, ο δικηγόρος του Σίμου Σεϊσίδη, Κώστας Παπαδάκης, αναφέρθηκε στις συνθήκες κράτησης του: «Στη περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη έχει επιβληθεί τυπικά μία στοιχειώδης αντιμετώπιση της αναπηρίας του. Αλληλέγγυοι στο Σ. Σεϊσίδη συγκέντρωσαν χρήματα ώστε να τοποθετηθεί πρόσθετο μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι του. Ωστόσο, προκύπτουν συνέχεια εμπόδια στα ραντεβού του, τα οποία πρέπει να πραγματοποιούνται στα γραφεία της εταιρείας, επειδή η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να στείλει φρουρούς».

Υπενθυμίζεται ότι ο Σίμος Σεϊσίδης φερόμενος ως «ληστής με τα μαύρα» συνελήφθη το βράδυ της 3ης Μαΐου στον Κεραμεικό, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης, κατά την οποία πυροβολήθηκε από αστυνομικό στο πόδι. Λίγο αργότερα, έπειτα από επιπλοκές που παρουσίασε η υγεία του οι γιατροί του ΚΑΤ προχώρησαν σε ακρωτηριασμό του τραυματισμένου ποδιού.

Οι ανάπηροι κρατούμενοι δεν χαίρουν κανενός ευεργετήματος, ούτε του ευεργετικού υπολογισμού μεροκάματων αλλά ούτε και κάποιου νόμου που θα προβλέπει αποφυλάκιση όσων πληρούν κάποιο ποσοστό αναπηρίας. «Ο νόμος 110Α του Ποινικού Κώδικα που τροποποιήθηκε το 2008, ύστερα από την απεργία πείνας των κρατουμένων, προβλέπει να επιτρέπεται η αποφυλάκιση των τετραπληγικών, για παράδειγμα, αλλά όχι των αναπήρων. Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Εάν υπήρχε μία τέτοια πρόβλεψη τότε θα αποφυλακιζόταν ο Σάββας Ξηρός», σημειώνει ο κ. Παπαδάκης.

Στο μεταξύ, «από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Νίκος Μαζιώτης», όπως ενημέρωσαν αλληλέγγυοι στους προφυλακισμένους για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, «με αίτημα να του επιτραπεί να επισκεφτεί τη σύντροφό του και το νεογέννητο παιδί του στις 25 Ιουλίου, καθώς και να επισκέπτεται ο ίδιος την οικογένειά του στη φυλακή και όχι το αντίθετο -όπως προβλέπεται από το νόμο- καθώς θα είναι δύσκολη η μετακίνησή τους. Συμπαραστεκόμενοι στα αιτήματα της Π. Ρούπα και του Ν. Μαζιώτη, 60 κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιο από χθες».

Απεργία πείνας στις φυλακές Τρικάλων

Την Τρίτη περισσότεροι από 200 κρατούμενοι στις φυλακές Τρικάλων ξεκίνησαν απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχής συσσιτίου. Σύμφωνα με μέλη της Πρωτοβουλίας οι κρατούμενοι «κατεβαίνουν σε απεργία πείνας με τρία καίρια για τη συγκεκριμένη φυλακή αιτήματα: Να εγκρίνονται οι αιτήσεις για άδεια, οι οποίες σε ποσοστό 97% απορρίπτονται. Να εγκρίνονται οι υφ' όρων απολύσεις και να απομακρυνθεί ο κοινωνικός λειτουργός από τη φυλακή, ο οποίος, ενώ ο θεσμικός του ρόλος είναι να υπερασπίζεται τους κρατούμενους, έχει «περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της καταστολής».

Φυλακές: Παλεύοντας για το δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη

Αποχή συσσιτίου έχουν ξεκινήσει από τη Δευτέρα οι κρατούμενοι-φορείς του AIDS στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού «Άγιος Παύλος», οι οποίοι ζουν στον ίδιο χώρο με φυματικούς κρατούμενους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν 4 κρούσματα φυματίωσης στην πτέρυγα τους. Τη σκυτάλη θα πάρουν τη Δευτέρα και οι υπόλοιποι κρατούμενοι του νοσοκομείου, άνθρωποι με ακρωτηριασμένα μέλη, βαριά ασθενείς και φυματικοί. Τον ίδιο δρόμο διάλεξαν και οι κρατούμενοι στις φυλακές Τρικάλων οι οποίοι απέχουν από το συσσίτιο εδώ και 2 βδομάδες, με βασικό αίτημα να σταματήσει η αυθαιρεσία που αφορά τη χορήγηση αδειών.

Η κ. Ιωάννα Δρόσου που συμμετέχει στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, περιγράφοντας στο tvxs.gr τις συνθήκες κράτησης στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού, δήλωσε: «Δεν υπάρχουν γιατροί 24 ώρες το 24ωρο, δεν υπάρχει στελέχωση ούτε ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ούτε ιατρικών μηχανημάτων που χρειάζονται οι ασθενείς, ορισμένοι από τους οποίους είναι σε κρίσιμη κατάσταση και άλλοι ετοιμοθάνατοι». Σοβαρή έλλειψη υπάρχει και σε νοσοκόμες αφού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κ. Δρόσου, «έχουμε φτάσει σε σημείο οι λιγότερο άρρωστοι κρατούμενοι να φροντίζουν τους περισσότερο βαριά ασθενείς». Αναφερόμενη και στις γενικότερες συνθήκες κράτησης η κ. Δρόσου τονίζει: «Το προαύλιο είναι μικρό στον Κορυδαλλό, οι κρατούμενοι προαυλίζονται 5-6 φορές την εβδομάδα από μια ώρα μόνο. Οι φορείς του HIV προαυλίζονται για λίγο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, 2 ή 3 ώρες και τρέφονται λίγο καλύτερα από τους υπόλοιπους κρατούμενους-ασθενείς εξαιτίας της ειδικής διατροφής που προβλέπει η θεραπεία τους. Σε γενικές γραμμές όμως, το φαγητό είναι κακό. Το χειρότερο όμως είναι ότι στους φορείς του AIDS κόβουν τη θεραπεία γιατί δεν υπάρχουν φάρμακα με αποτέλεσμα να χάνετε η όποια πρόοδος έχει γίνει μέχρι στιγμής και ο ασθενής να αρχίζει πάλι από την αρχή».

Το πρόβλημα όμως, που πυροδότησε την ενέργεια αυτή των κρατούμενων-φορέων στον Κορυδαλλό είναι ότι τους έβαλαν μαζί με τους φυματικούς, με αποτέλεσμα 4 φορείς να πάσχουν τώρα και από φυματίωση. Όσον αφορά τους υπόλοιπους ασθενείς που θα προχωρήσουν στην αποχή συσσιτίου τη Δευτέρα, η κ. Δρόσου μας ανέφερε ότι για τα άτομα με ακρωτηριασμένα μέλη δεν υπάρχουν καροτσάκια. «Πριν από τρία χρόνια, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων είχε καταφέρει να αγοράσει 4 καινούργια καροτσάκια τα οποία όμως, δεν έγιναν δεκτά, γιατί δε μπορούσε η φυλακή να τα δικαιολογήσει στην εφορία».

Τα αιτήματα των κρατουμένων αφορούν τόσο τις σκληρές συνθήκες κράτησης στις φυλακές όσο και τις σοβαρές ελλείψεις ιατρικής μέριμνας που μαρτυρούν ταυτόχρονα και την έλλειψη ανθρωπιάς από μέρους του συστήματος και της κοινωνίας. «Πάγιο αίτημα των κρατουμένων είναι να υπάγεται το νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Παρά το γεγονός ότι, μετά την απεργία πείνας των κρατουμένων, πριν δύο χρόνια, πέρασε με νομοσχέδιο το νοσοκομείο να υπάγεται στο ΕΣΥ, στην πραγματικότητα αυτό δεν έχει ισχύσει ακόμα». Ανάμεσα στα αιτήματα για περισσότερο ιατρικό προσωπικό στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού, οι κρατούμενοι ζητούν να τους γίνει αναγνώριση πλασματικών χρόνων. «Επειδή είναι ασθενείς δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μεροκάματα μέσα στη φυλακή. Μια μέρα εργασίας αντιστοιχεί σε 2 μέρες φυλάκισης. Ως αποτέλεσμα έχουμε τους κρατούμενους να μην μπορούν να μειώσουν το χρόνο αποφυλάκισής τους λόγω της ασθένειάς τους», διευκρινίζει η κ. Δρόσου και προσθέτει πως «αν τα αιτήματα δεν ικανοποιηθούν, οι κρατούμενοι θα προχωρήσουν σε απεργία πείνας, κάτι που είναι ότι χειρότερο για έναν νεκρό μήνα, όπως ο Αύγουστος».

Πριν από ένα μήνα είχε πραγματοποιηθεί συνάντηση στο υπουργείο και η απάντηση που πήραν ήταν θετική ως προς τη διευθέτηση του θέματος. «Βέβαια,η λύση που μάλλον θα προωθήσει το Υπουργείο προβλέπει την τοποθέτηση γιατρών αντιρρησιών συνείδησης, ώστε να εκτίσουν τη θητεία τους στις φυλακές και να μην προσλάβουν άλλους γιατρούς. Κάτι τέτοιο σαφώς και δεν αποτελεί ριζική επίλυση του ζητήματος», τονίζει η κ. Δρόσου.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων καλεί σε συνέντευξη Τύπου στα γραφεία της (Ακαδημίας 62, 5ος όροφος), την Τρίτη 20 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι, όπου θα γίνει ενημέρωση για τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων του νοσοκομείου και για τα αιτήματά τους. Ο κ. Λάμπρου, που συμμετέχει επίσης στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, μας ενημέρωσε ότι στη συνέντευξη τύπου θα μιλήσει ένας πρόσφατα αποφυλακιστέος φορέας του AIDS, που νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Κορυδαλλού, για να κάνει μια ζωντανή παρουσίαση των συνθηκών μέσα από την εμπειρία του.